การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิชาการภาษีอากร 1 เรื่องการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา โดยใช้วิธีการสอนแบบการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน - จันทร์แก้ว ยุพรัตน์; อิ่มพิทักษ์ ยพรัตน์ (วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 2025)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิชาการภาษีอากร 1 เรื่องการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาโดยใช้วิธีการสอนแบบปัญหาเป็นฐาน และ2)ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการสอนโดยใช้วิธีการสอนแบบปัญหาเป็นฐาน วิชาการภาษีอากร 1 เรื่องการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง คือ นักศึกษาสาขาการบัญชีชั้นปีที่ 1 แผนการเรียนเทียบโอน และชั้นปีที่ 2 แผนการเรียน 4 ปี ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการภาษีอากร 1 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาตาก ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา พ.ศ.2566 จำนวน 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและแบบประเมินความพึงพอใจที่มีดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลังเรียนด้วยบทเรียนการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาโดยการเรียนแบบใช้ปัญหาเป็นฐานสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 2) นักศึกษามีความพึงพอใจในการจัดการสอนด้วยวิธีการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานในภาพรวมมากที่สุด