วารสารครุศาสตร์ปัญญา

การพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกมเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

ศุภกร สุ่มมาตย์ — 2026-09-15

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกมเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (2) ศึกษาการคิดเชิงคำนวณของผู้เรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกมเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (3) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางกราเรียนรู้ของผู้เรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกม เพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (4) ศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกม เพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 การวิจัยเชิงพัฒนาตามแนวของ Richey & Klein (2007) ดำเนินการใน 3 ระยะ คือ การออกแบบและพัฒนา การประเมินคุณภาพ และการหาความตรง กลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทพศิรินทร์ ขอนแก่น จำนวน 20 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกมเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ แบบวัดการคิดเชิงคำนวณ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสำรวจความคิดเห็นของผู้เรียน ผลการศึกษาพบว่า (1) สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ สถานการณ์ปัญหา แหล่งการเรียนรู้ ห้องแลกเปลี่ยนการเรียนรู้ ศูนย์ส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณ ฐานการช่วยเหลือ และการโค้ช (2) ผู้เรียนมีการคิดเชิงคำนวณโดยรวมอยู่ในระดับดีมาก (3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ โดยนักเรียนส่วนใหญ่มีคะแนนผ่านเกณฑ์ในระดับดีขึ้นไป และ(4) ผู้เรียนมีความคิดเห็นต่อสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ในระดับมากที่สุดทั้งด้านเนื้อหาและด้านสื่อ ส่วนด้านการออกแบบอยู่ในระดับมาก ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ความจริงเสริมแบบเกมที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพในการส่งเสริมการคิดเชิงคำนวณและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี

คำสำคัญ : สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้, เกม, Augmented Reality, การคิดเชิงคำนวณ

Documentary Synthesis for Developing a Desirable Graduate Attributes Framework for the Master’s Degree Program in Curriculum and Instruction

Worraphotchara Wongpratheep — 2026-09-15

This study aimed to synthesize the desirable graduate attributes for the Master of Education program in Curriculum and Instruction by integrating Thai policy and standards documents with contemporary international research and academic frameworks published from 2020 onward. A qualitative documentary research design was combined with an integrative literature synthesis. Two groups of sources were analyzed: (1) Thai policy and standards documents, including the National Education Act, the announcement of the Higher Education Standards Committee on learning outcomes, the regulations of the Teachers’ Council of Thailand (Khurusapha), and the National Strategy; and (2) international research and competency frameworks addressing graduate attributes, curriculum and instruction competencies, teachers’ digital and artificial intelligence (AI) competencies, inclusive education, and education for sustainable development. Documents were examined through qualitative content analysis combining deductive and inductive coding, guided by an a priori framework of four attribute domains. Trustworthiness was supported by criterion-based document selection, source triangulation across document types, an audit trail, and reflexive interpretation. The synthesis indicated four domains of desirable attributes: (1) deep, integrated knowledge of curriculum, instruction, research, digital technology and AI, inclusive education, and sustainability; (2) skills in designing, implementing, evaluating, and researching curricula in authentic contexts; (3) professional ethics, responsibility to learners, and educational equity; and (4) academic leadership, lifelong learning, creativity, and adaptability. The findings provide a basis for formulating program learning outcomes and for designing courses, learning experiences, and assessment aligned with professional standards, the needs of Thai society, and global educational trends.

Keywords: Graduate Attributes, Curriculum and Instruction, Master of Education, Document Analysis, Learning Outcomes

การพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชเพื่อส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ทิพาพร สีหานาม — 2026-09-15

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชเพื่อส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล (2) ศึกษาทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนักเรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชเพื่อส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัลกับสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์แบบที่ไม่ได้บูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (3) ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชกับสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์แบบที่ไม่ได้บูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (4) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชเพื่อส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล ดำเนินการวิจัยเชิงพัฒนาตามแนวของ Richey & Klein (2007) เป็น 3 ระยะ คือ การออกแบบและพัฒนา การประเมินคุณภาพ และการหาความตรง กลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนกัลยาณวัตร จำนวน 80 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 40 คน และกลุ่มทดลอง 40 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่บูรณาการปัญญาประดิษฐ์สำหรับการโค้ชเพื่อส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล แบบวัดทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสำรวจความคิดเห็นของผู้เรียน ผลวิจัยพบว่า 1) สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ สถานการณ์ปัญหา แหล่งการเรียนรู้ ห้องแลกเปลี่ยนการเรียนรู้ ศูนย์ส่งเสริมทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล ฐานการช่วยเหลือ และการโค้ช 2) ผู้เรียนในกลุ่มควบคุมมีทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับดีมากเช่นเดียวกันกับผู้เรียนในกลุ่มทดลอง 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของกลุ่มควบคุมสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ โดยนักเรียนส่วนใหญ่มีคะแนนผ่านเกณฑ์ในระดับดีขึ้นไป เช่นเดียวกันกับกลุ่มทดลองที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4) ผู้เรียนมีความคิดเห็นต่อสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ในระดับมากที่สุดทั้งด้านเนื้อหาและด้านสื่อ ส่วนด้านการออกแบบอยู่ในระดับมาก

คำสำคัญ: สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ออนไลน์, คอนสตรัคติวิสต์, ปัญญาประดิษฐ์ ทักษะความเป็นพลเมืองดิจิทัล

การศึกษากระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการสะท้อนคิดของนักศึกษาฝึกงานในการพัฒนาทักษะภาษาจีนเชิงวิชาชีพ สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ

นิธิเมธ เมธาภิวัชร์ — 2026-09-18

การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงผสมผสาน (Mixed Methods Research) แบบ Explanatory Sequential Design มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และรูปแบบการสะท้อนคิดของนักศึกษาฝึกงานในการใช้ภาษาจีนเชิงวิชาชีพในโรงแรม 2) ศึกษารูปแบบการเรียนรู้และระบบความคิดนักศึกษาฝึกงานจากการทดลองใช้รูปแบบการนิเทศเชิงชี้แนะสะท้อนคิด (Reflective Coaching) ในการพัฒนาทักษะภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ และ 3) ประเมินผลสัมฤทธิ์ของสมรรถนะภาษาจีนเชิงวิชาชีพของนักศึกษาฝึกงานก่อนและหลังได้รับกระบวนการสะท้อนคิด กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ จำนวน 11 คน ที่ฝึกงานในโรงแรมเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล ระยะเวลา 16 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบประเมินสมรรถนะแบบรูบริก แบบบันทึกเหตุการณ์วิกฤตตามวงจรของ Gibbs และแนวทางการตั้งคำถามนิเทศ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบ Wilcoxon Signed-Ranks Test และค่าพัฒนาการสัมพัทธ์ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยสมรรถนะภาษาจีนเชิงวิชาชีพในภาพรวมหลังกระบวนการสะท้อนคิดสูงกว่าก่อนฝึกงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าพัฒนาการสัมพัทธ์เฉลี่ยร้อยละ 64.73 อยู่ในระดับสูง ซึ่งสมรรถนะด้านการแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามีคะแนนเพิ่มขึ้นสูงสุด 2) ผลการวิเคราะห์บันทึกเหตุการณ์วิกฤตพบว่า กระบวนการสะท้อนคิดอย่างต่อเนื่องช่วยให้นักศึกษาก้าวข้ามความวิตกกังวล ไปสู่การวิเคราะห์เชิงลึก ตระหนักรู้ฟังก์ชั่นภาษาจีนที่เหมาะสม และจัดทำแผนปฏิบัติการลดข้อผิดพลาดหน้างานได้จริง และ 3) รูปแบบการนิเทศเชิงชี้แนะสะท้อนคิดผ่านระบบผสมผสาน ช่วยพัฒนาการกำกับและประเมินตนเอง นำไปสู่แนวปฏิบัติที่ดี 4 ด้าน ได้แก่ การปรับเปลี่ยนฟังก์ชั่นภาษาเป็นประโยคเสนอทางเลือก การใช้คลังประโยคสุภาพระงับเหตุ การบูรณาการทักษะทางอารมณ์และสังคมร่วมกับวัจนภาษา และกระบวนการจดบันทึกย่อเพื่อการเรียนรู้ทันที ซึ่งช่วยยกระดับสมรรถนะผู้เรียนสู่การปฏิบัติงานวิชาชีพอย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ: ภาษาจีนเชิงวิชาชีพ, การสะท้อนคิด, การโค้ชชิ่ง, การวิจัยเชิงผสมผสาน, อุตสาหกรรมการบริการ