การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐ ในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร - ธีระวัฒนสุข นนทพร; กัลยาณมิตร กมลพร; นิยมญาติ สถิตย์; เบียดนอก ชูชีพ (วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 2025)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการศึกษา ได้แก่ ผู้บริหารขององค์การภาครัฐ ข้าราชการขององค์การภาครัฐ และพนักงานราชการ/ลูกจ้าง ในพื้นที่เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร จำนวน 22 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการสรุปความแบบพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร พบว่า หน่วยงานได้คาดการณ์ความต้องการเพื่อจัดหาทรัพยากรมนุษย์ให้เพียงพอ มีการปรับปรุงรูปแบบการสรรหาและการคัดเลือกให้สอดคล้องกับยุคสมัย เสริมสร้างองค์ความรู้ และทักษะที่จำเป็น แต่การบริหารค่าตอบแทนยังไม่สอดคล้องกับยุคการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล การให้สวัสดิการเน้นเรื่องของคุณภาพชีวิต ความสุขในการทำงาน การดูแลสุขภาพกายและสุขภาพจิต และการประเมินผลการปฏิบัติงานได้มีการนำเทคโนโลยีมาช่วยในการเก็บและประมวลข้อมูล 2) ปัญหาและอุปสรรคของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร พบว่า ขาดแคลนบุคลากรที่มีทักษะทางด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ค่าตอบแทนยังไม่สอดคล้องกับค่าครองชีพ การประเมินผลการปฏิบัติงานไม่ต่อเนื่อง งบประมาณไม่เพียงพอ บุคลากรไม่มีความเข้าใจในด้านเทคโนโลยีดิจิทัล และให้ความสำคัญในการพัฒนาตนเองไม่มาก และ 3) แนวทางการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐในเขตสวนหลวงกรุงเทพมหานคร พบว่า ควรมีการปรับจำนวนบุคลากร นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้พัฒนาความรู้และทักษะประเมินผลการปฏิบัติงานให้บ่อยขึ้น บริหารค่าตอบแทนและพัฒนาด้านสวัสดิการให้สอดคล้องเหมาะสมกับสภาพปัจจุบัน