Journal of Social Science and Cultural

MEDITATION JEWELRY: SYMBOL OF SAFE SELF AND PATHWAY TO PEACE

Tataroschong Sreekullkorn — 2026-01-27

This academic article aims to elucidate the role of jewelry as a mediating object that stimulates mindfulness through tactile engagement and focused attention, and to propose a design concept for meditation jewelry that enhances inner stability by cultivating present-moment awareness and supporting self-development in daily life. Drawing on theoretical perspectives from psychology, attachment theory, object relations theory, Buddhist psychology, and Personal Meaning Design, the study combines conceptual analysis with design experimentation and the practice of “meditational crafts” through bead-stringing and repeated knotting, allowing users to participate in defining the components and meanings of the jewelry from the outset of the creative process. The findings indicate that meditation jewelry co-created with users can function as a “psychic object” that fosters a sense of safety, reduces absentmindedness, and heightens awareness of body, feeling, mind, and phenomena in accordance with the four foundations of mindfulness, particularly through the technique of repeated knotting between beads, which requires concentration and brings attention back to hand movements and breathing. Beads made from natural materials or personally significant objects further evoke memories of relationships, change, and impermanence, resonating with the three characteristics (anicca, dukkha, anatta), the law of conditionality, and the Four Noble Truths, and thereby encourage a more coherent understanding of life as a web of conditioned processes. Accordingly, jewelry is shown to transcend its decorative function to become an instrument for meditation and spiritual healing, whose significance is co-created through deep embodied engagement of body and mind, offering a new conceptual pathway for designers and practitioners to integrate spiritual dimensions into both the design process and the everyday use of jewelry.

INSTALLATION ART AND THE DEVELOPMENT OF NEW ART FORMS: TECHNOLOGY AND INTERPRETATION OF TIME AND SPACE IN CONTEMPORARY ART

Dolchanok Warangmata — 2026-01-31

This academic article aims to examine the evolution of installation art as a three-dimensional, site-specific practice situated within gallery or public spaces, as well as the role of technology in shaping its transformation within Thai society and broader Asian contexts. The study analyzes key works by Thai and Asian artists from the late twentieth century to the contemporary digital era in order to elucidate how technology has influenced changes in form, conceptual frameworks, and audience perception. It further poses the question of how contemporary technologies affect creative practices and the perception of installation art in Thai and Southeast Asian contexts, reflecting an interest in the relationships among art, media, and sociocultural conditions in the digital age. The research focuses on the transition from traditional artistic practices to technology-based forms, such as virtual reality (VR) and immaterial or dematerialized art, which foster deeper participatory experiences between artists and audiences. Technological developments have contributed to a paradigm shift in installation art, moving from purely physical spaces toward digitally mediated interactive environments. In Thai and Asian contexts, technology functions not only as a creative tool but also as a medium intertwined with social, religious, political, and local identity issues-for example, through the use of digital media to reflect shared historical experiences or to critique structures of power. The findings indicate that technology not only transforms modes of artistic presentation but also reshapes interpretation and the relationships between time and space, resonating with Buddhist concepts of contemplative awareness, while enabling more diverse forms of audience interaction. In this regard, technologically mediated installation art emerges as a key mechanism driving contemporary art and reflecting the conditions of society in the digital age.

CHINESE ETHNIC FOOD IN SOUTHERN THAILAND: IDENTITY COMMUNICATION THROUGH STORYTELLING FOR CULINARY TOURISM PROMOTION

Korrakot Chamnian — 2026-01-31

Thai and Chinese peoples have maintained contact and relationships since ancient times, dating back to the prehistoric or Stone Age period. From the reign of King Rama III onward, a significant number of Chinese migrated to Thailand, including the southern region, due to increasing political instability in China following dynastic transitions. At the same time, Thailand (Then Siam) experienced greater political stability and a growing demand for labor. Most early Chinese migrants to Thailand originated from coastal provinces such as Guangdong, Fujian, and Hainan, which facilitated maritime travel. Along with their migration, Chinese people brought their ethnic cuisines with them. The identity of Chinese ethnic cuisine reflects ethnicity through ingredients, seasonings, and the visual characteristics of dishes specific to each Chinese group. However, most restaurant operators are unable to explain the origins and meanings of these foods fully and engagingly. In addition, the lack of packaging and storytelling that could enhance both cultural and economic value has limited the potential of Chinese ethnic cuisine. Chinese ethnic cuisine possesses a distinct identity characterized by a long and intriguing history, health benefits, the use of fresh and nutritious ingredients, diversity, meticulous preparation, and unique visual presentation. These characteristics constitute a distinctive cultural identity that can be transformed into compelling narratives for consumers. Storytelling of Chinese ethnic cuisine can be conveyed through various communication strategies, including online media, packaging design, and gastronomic tourism activities. Nevertheless, the communication of Chinese ethnic food identity must balance cultural preservation with contemporary relevance by developing food products or menus that align with modern consumer behaviors.

DEVELOPMENT GUIDELINES FOR SUPPLEMENTARY AGRICULTURAL OCCUPATIONS BASED ON THE SUFFICIENCY ECONOMY PHILOSOPHY OF THE COMMUNITY IN SIB ET SOK SUBDISTRICT, BAN PHO DISTRICT, CHACHOENGSAO PROVINCE

Tossapone Ruamchimplee — 2026-01-21

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ: 1) ตรวจสอบลักษณะส่วนบุคคลและปัญหาและข้อจำกัดที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีพ 2) สำรวจความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (SEP) และ 3) เสนอแนวทางในการพัฒนาอาชีพเสริมด้านเกษตรกรรมบนพื้นฐานของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในตำบลสิบเอ็ดโสก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจาก 293 ครัวเรือนโดยใช้แบบสอบถามที่มีโครงสร้างและมีความถูกต้องน่าเชื่อถือในระดับที่ยอมรับได้ และวิเคราะห์โดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 20 คน ผลการศึกษาพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (52.22%) มีอายุเฉลี่ย 50 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับมัธยมปลายหรืออาชีวศึกษา (30.03%) และขนาดครัวเรือนเฉลี่ย 5 คน อาชีพหลักคือการเลี้ยงกุ้ง ข้อจำกัดที่สำคัญ ได้แก่ ต้นทุนการผลิตสูง (35.84%) และราคาสินค้าไม่คงที่ (28.67%) ครัวเรือนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเสริม (72.01%) โดยส่วนใหญ่เป็นการทำเกษตรแบบผสมผสาน (58.77%) ความรู้โดยรวมเกี่ยวกับหลักเศรษฐกิจพอเพียงอยู่ในระดับสูง (75.43%) ในขณะที่การปฏิบัติโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 2.29) การปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับความสมเหตุสมผล ( = 1.98) และภูมิคุ้มกันตนเอง ( = 1.91) อยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ ในขณะที่เงื่อนไขทางศีลธรรมแสดงให้เห็นถึงระดับการปฏิบัติที่สูงที่สุด ( = 2.72) จากผลการวิจัยเชิงประจักษ์ จึงได้เสนอรูปแบบการพัฒนาอาชีพเกษตรเสริม โดยเน้นสี่มิติ ได้แก่ ความรู้ ทักษะ ความยืดหยุ่น และทุนทางสังคม บูรณาการกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อสนับสนุนการพัฒนาชุมชนอย่างเป็นระบบและยั่งยืน

HEALTH MISINFORMATION AND THAI COMMUNICATION CULTURE: AN EMPIRICAL ANALYSIS FROM COFACT DATABASE

nitta roonkaseam — 2026-01-21

This research article aims to empirically analyze the characteristics, presentation formats, content, cultural mechanisms, and dynamics of health misinformation in Thai society based on the Cofact (Thailand) database, as well as to synthesize the “Thai Health Misinformation Communication Culture Model” for application in building information immunity and formulating health communication policies. A mixed-methods approach was employed to analyze 1,726 cases of health misinformation disseminated between October 2019 and November 2024, utilizing quantitative analysis coupled with qualitative content analysis. The findings revealed that: 1) The majority of health misinformation (97%) appeared in short-text formats designed for rapid sharing and emotional arousal, primarily targeting three information-vulnerable groups: older adults (chronic diseases and herbal remedies), patients with serious illnesses (alternative hope), and health-conscious and beauty-oriented groups (nutrition and weight loss). 2) The content was driven by cultural mechanisms blending folk beliefs, pseudoscientific discourse, relational communication, and the use of fear and hope to establish credibility. 3) Trends in misinformation were directly correlated with social crises, peaking during the COVID-19 pandemic as a mechanism to manage social panic, before declining in the post-crisis period while persisting in nutrition and beauty issues. and 4) The study synthesized the “Thai Health Misinformation Communication Culture Model,” explaining the interaction between temporal dynamics and communication culture dimensions. This model serves as an empirical basis for designing preventive health communication strategies and policies, including building information immunity aligned with the Thai social context at a systemic level.

THE IMPACT OF A UNIVERSITY DEVELOPMENT PROJECT ON THE SUSTAINABILITY OF KRAJOOD HANDICRAFT COMMUNITY ENTERPRISES

Chatchai Kaewdee — 2026-01-21

This research addresses the issues of repetitive Krajood product designs and market saturation, which have led to declining community income and a lack of sustainability. The objectives of this study were to: 1) Evaluate the impact of a university development project on the livelihood assets of Krajood handicraft community enterprises; 2) Analyze the socio-economic factors determining the sustainability of community enterprises following the intervention; and 3) Synthesize lessons learned to propose guidelines for promoting sustainability in future university development projects. This study employed a mixed-methods research design. Quantitatively, data recording forms and questionnaires were administered to a purposive sample of 100 participants, consisting of enterprise members, experts, and students. Data analysis involved frequency, percentage, mean, standard deviation, Modified Priority Needs Index (PNI _Modified), and effect size. Qualitatively, in-depth interviews and focus group discussions were conducted with three groups of key informants: community leaders, experts, and project working group members. Data were analyzed using content analysis. The findings revealed that despite facing market saturation, the implementation of project-based learning yielded the most significant positive impact on “Human Capital.”This was evidenced by 100 participants (accounting for 125% of the target) and the creation of three innovative product designs, reflecting a large effect size. However, a state of “Imbalanced Capital Development” was identified. The critical barrier was a lack of “Social Capital,” a structural issue hindering collaboration and commercial investment. This directly impacted “Financial Capital,” rendering the community unable to form groups to address high production costs and a lack of bargaining power. In conclusion, while the development successfully elevated skills and innovation,it is insufficient to ensure sustainability without the concurrent development of social and economic capital. A key lesson is that universities must shift their role from “Technology Transferor” to “Social Facilitator” to build strong cooperation mechanisms, as product innovation alone cannot guarantee economic sustainability. Recommendations are that the government should adjust indicators from focusing on product quantity to emphasizing group strength, and universities should prioritize learning processes that foster social capital to serve as community immunity before introducing production factors.

A STUDY AND DEVELOPMENT CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF FACTORS AFFECTING TO QUALITY CULTURE IN HEALTH SCIENCE EDUCATION INSTITUTE USING MIXED METHODS RESEARCH TECHNIQUES

Parichat Kunadhamraks — 2026-01-31

This study aimed 1) To develop a causal structural equation model of factors influencing quality culture in health science education institutions, and 2) To examine the goodness of fit between the developed model and empirical data. A mixed-methods research design was employed. The qualitative phase used an ethnographic research approach to identify the characteristics, components, and influencing factors of quality culture. The quantitative phase investigated the relationships among variables in the causal structural equation model. The sample consisted
of 373 academic and supporting staff members from health science education institutions.The research instrument was a five-point Likert-scale questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and structural equation modeling (SEM). The findings revealed that 1) The latent variables exerting significant positive direct effects on quality culture were engagement and deeply embedded values and beliefs. Engagement also functioned as a mediating variable between quality-oriented leadership and quality culture. and 2) The developed model demonstrated good fit with the empirical data and provided important insights indicating that quality-oriented leadership serves as a critical starting point for fostering engagement, while deeply embedded values and beliefs constitute both a foundational element and an outcome that is continuously reinforced. The knowledge generated from this study can be utilized as a guideline for policy formulation, promotion, and the sustainable development of a quality culture in health science education institutions.

REINTEGRATING THE ELDERLY INTO THAILAND’S WORKFORCE: STRATEGIES FOR ECONOMIC CONTRIBUTION IN AN AGED SOCIETY

Onicha Meangbua — 2026-01-27

This study aims to 1) Examines the labour market mechanisms for older workers under the influence of demographic, economic, social, health, and policy factors, and 2) Synthesizes the findings within a “Jobs-Skills-Costs-Policy” framework to generate concrete policy recommendations. Using a mixed-methods design, the research focuses on Lampang province as a case study. Data were collected from 150 establishments through structured questionnaires, complemented by in-depth interviews with experts, and a survey of 500 elderly people, analysed using chi-square inferential statistics at the 0.05 significance level. On the demand side, employers’ hiring decisions are primarily driven by psychosocial competencies. They place greater emphasis on mental health (mean = 8.47) and social health (mean = 8.37) than on physical limitations. Employers also exhibit a strong tendency to hire the elderly without existing income (82.4%) to reduce economic dependence. However, the prevailing structure of domestic and service work leads employers to prefer older female workers and those with primary education (18%) to minimise labour costs. On the supply side, age and gender show no statistically significant relationship with the desire to re-enter the labour market (λ² = 3.446 and 0.164, respectively). In contrast, human capital and economic stability emerge as key determinants. There is a strong, statistically significant association between willingness to work and educational attainment (λ² = 31.962) and between willingness to work and sources of income (λ² = 40.487). Overall, the labour market for older workers is driven by employers’ cost-control strategies and their valuation of emotional and social skills, while older persons’ readiness to work is shaped by their human capital and economic conditions. These findings suggest that strategies aimed at extending working lives should shift from a focus on “raising the retirement age” toward “redesigning the labour market” to prioritise and leverage the psychosocial competencies of older workers.

THAI AMULETS IN CONTEMPORARY DIGITAL LIFE: FROM SACRED OBJECTS TO HUMAN-ENHANCEMENT DEVICES

Jantra Junpitakchai — 2026-01-27

This article proposes a conceptual framework to explain the dynamics of “Thai amulets” in contemporary society, where sacred objects are reinterpreted through digital technology and repositioned as “human-enhancement devices.” The theoretical objective is to elucidate the status shift from objects of faith toward “socio-technical components” within posthumanist and human-technology frameworks, viewing perception, affect, and selfhood as products of networks between the body, objects, interfaces, and data. The applied objective is to synthesize a design and ethics framework based on the axes of “empowering objects, identity mediation, and subtle energy” to guide the responsible development of technological amulets. Methodologically, the study employs qualitative documentary synthesis combined with case study analysis. Relevant documents were screened for topical relevance and credibility, then coded, categorized into themes, and managed through cross-source triangulation to resolve data contradictions. Case studies were selected purposively under a maximum-variation principle, prioritizing real-world digital applications and conceptual representativeness across three primary clusters: wearable health technologies, meditation and mental wellbeing applications, and contemporary art or design projects that translate traditional amuletic language into digital media and NFC-enabled prototypes. Findings indicate that the core axis of contemporary amulets is their function as “empowering objects” that support self-regulation through repeatable micro-rituals, such as vibrations, notification sounds, or tap-to-access content. This is followed by their role in negotiating identity between cultural symbols, the body, and digital data, and the translation of “subtle energy” into user experiences via designed interfaces. Notably, biosignals such as EEG are positioned as proxy indicators of mental states rather than direct measurements of energy. The article emphasizes the limitations of explaining faith through technological language and proposes a “Technological Amulet Ecosystem” model to offer new perspectives for both academia and design practitioners, highlighting future agendas for fieldwork and long-term evaluation.

INTERNAL SUPERVISION MANUAL FOR DEVELOPING LEARNING EXPERIENCES OF EARLY CHILDHOOD TEACHERS UNDER THE CHIANG MAI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3

Somratchai Purimano — 2026-01-27

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจความต้องการเร่งด่วนด้านการกำกับดูแลภายใน 2) ตรวจสอบแนวทางการกำกับดูแลภายในในโรงเรียนที่มีแบบอย่างที่ดี และ 3) พัฒนาและตรวจสอบความถูกต้องของคู่มือการกำกับดูแลภายใน งานวิจัยนี้ดำเนินการในสามขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 มีผู้เข้าร่วม 219 คน ประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน รองผู้บริหาร ครูผู้สอน และครูปฐมวัย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการเร่งด่วนที่ปรับปรุงแล้ว (PNI _modified ) ขั้นตอนที่ 2 มีผู้เชี่ยวชาญ 8 คน ประกอบด้วยผู้บริหาร รองผู้บริหาร และหัวหน้าครูปฐมวัย โดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัย ขั้นตอนที่ 3 มีผู้เชี่ยวชาญ 9 คน ประกอบด้วยผู้บริหาร รองผู้บริหาร ผู้กำกับดูแลด้านการศึกษา และหัวหน้าฝ่ายวิชาการ เก็บรวบรวมข้อมูลจากวาระการประชุม บันทึกการประชุมเชิงปฏิบัติการ และแบบฟอร์มการตรวจสอบความถูกต้องของคู่มือ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การสรุปแบบอุปนัยและการลงคะแนนแบบฉันทามติ ผลการวิจัยพบว่า: 1) ความต้องการที่มีความสำคัญสูงสุดคือ การเตรียมความพร้อมและการให้ความรู้ก่อนการกำกับดูแล (PNI _{ที่ปรับปรุงแล้ว} = 0.67) ในขณะที่การวางแผนการกำกับดูแลมีความสำคัญต่ำที่สุด (PNI _{ที่ปรับปรุงแล้ว} = 0.46); 2) แนวทางการกำกับดูแลภายในที่เป็นแบบอย่างที่ดีประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การเตรียมความพร้อมและการให้ความรู้ การดำเนินการกำกับดูแล การสร้างขวัญกำลังใจ การประเมินผล และการรายงานพร้อมการไตร่ตรองและการปรับปรุง โดยเน้นการกำกับดูแลแบบเพื่อนร่วมงานและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง; และ 3) คู่มือที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 ส่วน ได้แก่ บทนำ ขั้นตอน วิธีการเพื่อให้ประสบความสำเร็จ และภาคผนวก ผลการตรวจสอบความถูกต้องบ่งชี้ว่าคู่มือมีความถูกต้องและเหมาะสมตามฉันทามติของผู้เชี่ยวชาญ

A COMMUNITY-BASED LEARNING ACTIVITY MODEL FOR ENHANCING FINANCIAL LITERACY AMONG MUSLIM YOUTH IN PATTANI PROVINCE

Teeravee Phuengtamboll — 2026-01-27

Financial literacy is an essential skill for youth in the twenty-first century, particularly in Thailand’s southern border provinces where Islamic socio-religious values play a central role in everyday life. Limited financial skills may undermine economic security, reduce opportunities for improving quality of life, and weaken community sustainability. Therefore, integrating Islamic principles with participatory community-based learning represents a crucial approach for fostering sound financial behaviors among youth. This study aimed 1) To develop and pilot a community-based learning activity model that integrates Islamic principles to enhance financial literacy among Muslim youth, and 2) To evaluate the outcomes of financial literacy development through the implementation of specialized learning activities. The research employed a context analysis to design and develop the activities, followed by implementation and evaluation with a purposive experimental group of 31 Muslim youths. Who demonstrated low levels of financial literacy. Research instruments included a financial literacy assessment, an activity appropriateness evaluation form, and a semi-structured interview. Quantitative data were analyzed using percentage, mean, and standard deviation. Qualitative data analyzed using content analysis. The findings indicated that 1) the developed community-based learning activity model, integrating Islamic principles, comprised six activities-Our Community Money Journey, My One-Baht Daily Record, Borrowing Money and Debt of Gratitude, Know Your Rights Before Spending, Werewolf: Ponzi Schemes and Illegal Loans, and From Classroom to Sai Buri Market Fair-and significantly improved the experimental group’s financial knowledge. 2) Muslim youth reported increased awareness regarding financial planning and saving in accordance with Islamic teachings, while family members and religious leaders actively supported and participated in the learning process.

FACTORS INFLUENCING HOTEL BUSINESS PERFORMANCE IN THE GULF OF THAILAND

Nutsana Na Phayap — 2026-01-31

This study aimed to examine the factors influencing the performance of hotel businesses in the Gulf of Thailand coastal area, covering Chumphon, Surat Thani, Nakhon Si Thammarat, Phatthalung, and Songkhla provinces. A quantitative research approach was employed using a survey research design. The sample consisted of 362 hotel owners and managers, determined using Yamane’s sample size formula and selected through convenience sampling. The research instrument was a questionnaire that was validated for content validity by experts and demonstrated high reliability, with Cronbach’s Alpha coefficients exceeding 0.70 Data were analyzed using descriptive statistics, correlation analysis, and multiple regression analysis. The results revealed that government support, innovation, and risk management had positive and statistically significant effects on hotel business performance. Government support exerted the strongest influence ( = 0.349, Sig. = 0.000), followed by innovation ( = 0.249, Sig. = 0.000) and risk management ( = 0.230, Sig. = 0.000). In contrast, digital marketing was found to have no statistically significant effect on hotel performance. The overall model fit showed a correlation coefficient (R) of 0.789 and a coefficient of determination (R²) of 0.623, indicating that the independent variables explained 62.3% of the variance in hotel business performance. The findings indicate that government support, innovation, and risk management are key factors in enhancing hotel performance and strengthening competitive advantage in the Gulf of Thailand coastal area. These results also provide important implications for policy direction, spatial development, and systematic long-term strategic decision-making, and can serve as strategic guidelines for hotel operators and relevant stakeholders to promote sustainable development in the hotel business sector.

ENHANCING LEARNING ACHIEVEMENT AND RETENTION THROUGH THE 7E INQUIRY-BASED LEARNING MODEL INTEGRATED WITH ROLE-PLAYING ACTIVITIES ON THE 2020 INTERNATIONAL COMMERCIAL TERMS (INCOTERMS 2020) AMONG UNDERGRADUATE STUDENTS

Nongrat Sansompron — 2026-01-31

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนการสอนเรื่อง Incoterms 2020 โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ 2) ตรวจสอบการคงอยู่ของความรู้หลังการเรียนการสอน และ 3) สำรวจความพึงพอใจของนักเรียนต่อกระบวนการเรียนการสอน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 2 หลักสูตรบริหารธุรกิจ (สาขาธุรกิจระหว่างประเทศและโลจิสติกส์) คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการสอนตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 7E ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ 2) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจเกี่ยวกับกระบวนการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา (ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติเชิงอนุมานเพื่อทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิจัยระบุว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการสอนสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนการสอนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) การคงอยู่ของความรู้หลังการสอนเกินกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และ 3) ความพึงพอใจโดยรวมของนักเรียนต่อวงจรการเรียนรู้แบบสอบถาม 7E ที่บูรณาการกับการแสดงบทบาทสมมติอยู่ในระดับสูงสุด นักเรียนรายงานความพึงพอใจสูงในทุกมิติ ได้แก่ ความครบถ้วนและทันสมัยของเนื้อหา ( = 4.72) การมีส่วนร่วมในการเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้นตลอดกระบวนการเรียนรู้ ( = 4.74) ความน่าสนใจของสื่อการสอน ( = 4.75) การประเมินที่สอดคล้องกับเกณฑ์ที่กำหนด ( = 4.75) และความสามารถในการประยุกต์ใช้ความรู้เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์การค้าระหว่างประเทศ ( = 4.75) ตามลำดับ

JOB CHARACTERISTICS AND EMPLOYEE OUTCOME A PATH ANALYSIS OF MEANINGFUL WORK, WORK ENGAGEMENT, AND JOB PERFORMANCE IN CHONBURI’S HIGH-SKILL INDUSTRY

Sasithorn Artmungkorn — 2026-01-31

This research aimed to study the effects of job characteristics on the perception of meaningful work, work engagement, and job performance of employees in the plastic film industry, which is considered a high-skill industry in Thailand. The study analyzed each dimension of job characteristics based on the model proposed, which includes skill variety, task identity, task significance, autonomy, and feedback. The quantitative research was applied, statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and path analysis. Sample data of 321 from 930 employees of a plastic film manufacturing company were sampling by using a questionnaire administered to employees. A stratified probability sampling method was employed. The results of the path analysis showed that autonomy ( = 0.613, p < 0.001) and task significance ( = 0.599, p < 0.001) had a significant positive influence on meaningful work, while feedback ( = 0.185, p < 0.001) significantly affected both work engagement and job performance. However, task significance had a negative effect on job performance (p = 0.029), and not effect on work engagement ( = 0.012, p = 0.829) reflecting the complexity of the role in the actual work context. This research provides theoretical propositions to support the multidimensional job design concept and to provide clear and actionable managerial implications for executives in enhancing job quality within the plastic film industry and other similar manufacturing sectors, to foster employees’ intrinsic motivation and sustainably improve work performance in high-skill industry contexts.

DEVELOPMENT OF BORDER AREAS THROUGH TRANSPORTATION INFRASTRUCTURE: AN ANALYSIS OF SUCCESS FACTORS OF THE FIRST DEVELOPMENT REGION OFFICE, DEVELOPMENT TASK FORCE

Juthanan Hoondee — 2026-01-31

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาพื้นที่ชายแดนในโครงการก่อสร้างถนน และเพื่อให้คำอธิบายเชิงลึกเกี่ยวกับสาเหตุที่แท้จริงของปัจจัยเหล่านั้น งานวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน โดยใช้แนวทางการออกแบบเชิงอธิบายแบบลำดับขั้น (Explanatory Sequential Design) เริ่มต้นด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ ตามด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยตัวแทนครัวเรือน 400 คน จากตำบลชายแดนใน 3 จังหวัด ได้แก่ ราชบุรี เพชรบุรี และประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยพัฒนาเคลื่อนที่ที่ 13 โดยกำหนดตามตารางของทาโร ยามาเนะ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ นายทหารผู้บังคับบัญชา 8 นาย ที่กำกับดูแลโครงการก่อสร้างถนนภายใต้กองบัญชาการพัฒนาทหารบก เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุ (multiple regression analysis) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และการวิเคราะห์เนื้อหาแบบอุปนัย (inductive content analysis) ผลการวิจัยพบว่ามี 3 ปัจจัยหลักที่มีผลต่อการพัฒนาพื้นที่ชายแดน ได้แก่ ภาวะผู้นำ เครือข่าย และเทคโนโลยี ปัจจัยด้านภาวะผู้นำแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลสูงสุด (นัยสำคัญ = 0.000) เนื่องจากผู้นำมีบทบาทสำคัญในการคัดกรองกระบวนการทำงาน จัดสรรทรัพยากร ตัดสินใจเกี่ยวกับพื้นที่ปฏิบัติการ ริเริ่มนโยบาย และบูรณาการมิติการดำเนินงานทั้งหมดเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ ปัจจัยด้านเครือข่าย (นัยสำคัญ = 0.000) มีความสำคัญเนื่องจากการทำงานร่วมกันระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคประชาสังคมช่วยให้การวางแผนแบบบูรณาการ ลดความซ้ำซ้อน เพิ่มประสิทธิภาพการใช้จ่ายงบประมาณ และตอบสนองความต้องการของชุมชนได้อย่างแท้จริง ปัจจัยด้านเทคโนโลยี (นัยสำคัญ = 0.026) ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานถนนชายแดน เพิ่มความแม่นยำและประสิทธิภาพในการสำรวจ ลดความซ้ำซ้อนในการดำเนินงาน และอำนวยความสะดวกในการประชาสัมพันธ์ผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์ ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายจึงแนะนำให้เสริมสร้างบทบาทของผู้นำ สร้างเครือข่ายความร่วมมือ และใช้เทคโนโลยีเพื่อพัฒนาพื้นที่ชายแดนอย่างมีประสิทธิภาพ

DESTINATION BRAND VALUE OF SAMUI ISLAND

Kochaphan Saisaard — 2026-01-31

This research article aimed to examine the fit of Structural Equation Mode of Destination Brand Value for Samui Island in Surat Thani Province and empirical data. A quantitative research design was employed. Data were collected from a sample of 300 Thai and foreign tourists visiting Samui Island. The sample was selected using convenience sampling, and data were collected through a structured questionnaire. Inferential statistics, specifically First-Order Confirmatory Factor Analysis (CFA), was employed to test the goodness-of-fit between the Destination Brand Value model for Samui Island and empirical data. The results indicate that the model achieved satisfactory goodness-of-fit across all evaluation criteria, as reflected in the following indices: χ²/df = 4.77, GFI = 0.98, AGFI = 0.91, RMSEA = 0.080, and CFI = 1.00. The construct of Destination Brand Value comprises one latent variable with three dimensions: 1) value for money, 2) value for time, and 3) value for effort. There were five manifest variables with factor loadings between 54 to 0.66. The three manifest variables with highest factor loadings were “a pleasant and comfortable experience” (TIM2), “worthwhile preparation effort” (EFF1), and “experiences received are worth the time spent” (TIM1), with factor loadings of 0.66, 0.65, and 0.64, respectively. The findings provide valuable implications for tourism businesses seeking to assess tourists’perceived destination brand value as an indicator of satisfaction and loyalty. These insights can support the development of their competitive advantage strategies.

THE DEVELOPMENT OF TRAINING CURRICULUM THROUGH PEER TUTORING AND TED STYLE TO ENHANCE ENGLISH PUBLIC SPEAKING SKILLS FOR UPPER SECONDARY SCHOOL STUDENTS

Preedaporn Thapthong — 2026-01-31

This research aimed at developing a training curriculum through peer tutoring and TED style, which was conducted with the following research and development process. 1) Analyzing the needs to enhance English public speaking skills, which are gathered from upper secondary school students using questionnaires and from English-subject teachers using interview forms. 2) Constructing and verifying the curriculum. 3) Comparing the skills of the target group, which consists of 16 upper secondary school students at Sukhothai Wittayakom School in semester 1/2025, who voluntarily enrolled in the training, and evaluating their skills using scoring rubrics and Orai application. and 4) Evaluating the curriculum by collecting opinions from the target students using another questionnaires. The data were analyzed by using frequency distribution, content analysis, calculation of the mean and standard deviation, and comparison of differences in the average scores through the dependent t-test statistic. The results can be summarized as follows: 1) Students lack the skills and most want to practice informative speeches about themselves. 2) The training curriculum comprises of 8 elements including the significance of the training curriculum, principles, objectives, descriptions, structure, guidelines for training activities, learning materials and resources, and measurement and evaluation of training. The guidelines for training activities were applied by using instructional cues, participation in the activities, positive reinforcement, peer tutoring, incorporation into language learning, and assessment and giving feedback. The evaluation of the curriculum and supplementary documents revealed that they had the high and the highest level of appropriateness respectively. 3) The implementation of the curriculum revealed that the average students’ skills from post-test was higher than the ones from pre-test. This indicates statistical significance at the .05 level, and 4) Students rated the activities at the highest level, with most of them indicating that the introductory activities were appropriate to the content.

A COMPARATIVE STUDY OF THE THAI “TRUT” AND CAMBODIAN “TRUT SONGKRAN” ROYAL CEREMONIES: ROYAL YEAR-END EXPULSION RITES FOR EXPELLING EVIL FROM THE KINGDOMS

Supachai Jangsirivittayakorn — 2026-01-31

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือ 1) เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาของพระราชพิธีตรุษไทยและพระราชพิธีตรุษสงกรานต์ของกัมพูชา 2) เพื่อศึกษาแบบแผนดั้งเดิมของการจัดพระราชพิธีเหล่านี้ในประเทศไทยและกัมพูชา และ 3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบแบบแผนของพระราชพิธีตรุษไทยและพระราชพิธีตรุษสงกรานต์ของกัมพูชา การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เอกสาร ตัวอย่างประกอบด้วยเอกสาร 7 ฉบับที่อธิบายแบบแผนของพระราชพิธีตรุษอย่างชัดเจน ผลการวิจัยพบว่า: 1) ประวัติความเป็นมาของพระราชพิธีตรุษไทยนั้นรับเอาแบบอย่างของพิธีกรรมทางไสยศาสตร์จากลังกาในรัชสมัยของพระเจ้าบรมโกฏแห่งอยุธยา เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นในเดือนจันทรคติที่สี่เพื่อเป็นการสิ้นสุดปี หรือที่รู้จักกันในชื่อ “พระราชพิธีสัมพัทธราชชน” (พระราชพิธีขับไล่ผีสิ้นปี) ในขณะเดียวกัน พิธีตรุษสงกรานต์ของกัมพูชาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระศรีสุริยพันธ์ มีจุดประสงค์คล้ายคลึงกันคือการขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ผี และปีศาจที่เกี่ยวข้องกับปีเก่า 2) รูปแบบพิธีตรุษสงกรานต์ในทั้งสองประเทศจัดขึ้นในช่วงวันที่ 11 ถึง 15 ของข้างแรม พระมหากษัตริย์จะทรงจุดเทียนชัย ขณะที่พระสงฆ์สวดมนต์อตนาฏยสูตร พร้อมกับการยิงปืนใหญ่จนถึงรุ่งเช้าเพื่อขับไล่วิญญาณชั่วร้าย และ 3) เมื่อเปรียบเทียบพิธีของราชสำนักทั้งสองแล้ว วัตถุและขั้นตอนพิธีกรรมมีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ผู้เข้าร่วมถือกระบองเพชรที่ทำจากใบปาล์มและด้ายมงคลต่างๆ เพื่อเข้าร่วมในพิธีและปัดเป่าสิ่งอัปมงคล อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดคือ ปัจจุบันกัมพูชาไม่มีขั้นตอนการยิงปืนใหญ่เพื่อขับไล่วิญญาณชั่วร้ายอีกต่อไป ดังนั้น ความคล้ายคลึงกันในรูปแบบของพระราชพิธีบรมราชาภิเษกระหว่างสองราชสำนัก แสดงให้เห็นถึงการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นผ่านสถาบันพระมหากษัตริย์และพุทธศาสนา หน่วยงานด้านวัฒนธรรมสามารถนำผลการวิจัยเหล่านี้ไปใช้เพื่อส่งเสริมความเข้าใจที่ดีระหว่างไทยและกัมพูชาผ่านมิติทางวัฒนธรรมได้

A STUDY ON THE ESSENTIAL NEEDS OF MASTER’S DEGREE STUDENTS IN SPORTS AND EXERCISE SCIENCE, FACULTY OF SPORTS AND HEALTH SCIENCE, THAILAND NATIONAL SPORTS UNIVERSITY SUPHAN BURI CAMPUS, FROM THE STAKEHOLDERS’ PERSPECTIVE

Pawares Phantayuth — 2026-01-31

This research aimed to investigate the essential needs of master’s degree students in sports and exercise science, faculty of sports and health science, Thailand National Sports University Suphan Buri Campus, from the stakeholders’ perspective. This study employed a qualitative research design. The semi-structured interview form, the content validity of which was found at 0.94, was used as a tool of this research. The sixteen subjects were used in this research by purposive selection. The interview data analysis was conducted with tape transcription, coding, data condensation and presentation, information processing and summarization, conclusion validation and synthesis.
The data were analyzed and synthesized based on concepts, theories and theoretical research framework in a descriptive method. The findings revealed that the essential needs of master’ degree students in sports and exercise science from the stakeholders’ perspective comprised four aspects: 1) Knowledge, knowledge about sports excellence and health promotion focusing on practical learning; 2) Skill, social skills (Such as Working with Other People, Teamwork, Leadership), technological skills, and professional skills (creative thinking, analytical thinking, and communication); 3) Ethics, focusing on research code of conduct, honesty to oneself, behaving in accordance with social moral, rule and regulation; and 4) Character, reliable personality, being reasonable, smart shape, humility, good human relationship, being eager to learn, and systematic thinking.

DEVELOPMENT OF A LEARNING MODEL BASED ON KNOWLEDGE MANAGEMENT CONCEPTS USING ACTIVE LEARNING COUPLED WITH LOCAL WISDOM FOR SECONDARY 2 STUDENTS

Sudarat Khwankaeo — 2026-01-31

The objectives of this research were fourfold: 1) To study the components and guidelines for developing a learning model based on knowledge management concepts using active learning coupled with local wisdom for Secondary 2 students; 2) To develop the learning model based on the aforementioned concepts; 3) To compare the learning achievement and related skills between the experimental group and the control group; and 4) To assess the satisfaction of students and teachers toward the model. This study employed a Research and Development (R&D) methodology. The sample consisted of 60 Secondary 2 students at Chauatwittayakan School enrolled in the second semester of the 2024 academic year, selected via cluster random sampling and divided into an experimental group and a control group of 30 students each. The research instruments, which had Item-Objective Congruence (IOC) indices of 0.50 or higher, included: 1) SECI-Active learning plans; 2) An achievement test; 3) A skills assessment form;
and 4) A satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, E1/E2 efficiency values, t-test for Independent Samples, and ANCOVA. The research findings revealed that: 1) The components of the model consisted of five parts: Active Learning concepts, Knowledge Management (SECI), Local Wisdom, Constructivism Theory, and System Theory. 2) The model had an efficiency of 84.50/83.25, which was higher than the criterion. 3) The ANCOVA results showed that the experimental group had significantly higher post-test learning achievement than the control group at the .05 level (F = 98.84, p < .001) with a very large effect size (d = 2.61), and scores in all three skill areas were significantly higher than those of the control group at the .05 level. and 4) Students’ satisfaction toward the model was at the highest level ( = 4.68, S.D. = 0.46), indicating that hands-on activities and local wisdom contributed to making the lessons interesting. The new knowledge helps harmoniously develop intellectual capital and cultural-ethical capital

INNOVATIVE COMMUNICATION TO PROMOTE SUSTAINABLE CULTURAL TOURISM: BAN NAM CHIAO COMMUNITY, TRAT PROVINCE

wiroj srihirun — 2026-01-31

This research aimed to: 1) Explore innovative communication strategies for promoting cultural tourism in the Ban Nam Chiao community, Trat Province; and 2) Assess the community's potential to elevate its tourism to a sustainable national level through innovative communication. This qualitative study employed in-depth interviews with 27 stakeholders. Participants were selected using a purposive sampling method, including local residents, community leaders, tourists, and academics in communication and tourism. The findings revealed that, first, conventional communication should be shifted toward “Communication Innovation for Ban Nam Chiao Tourism,” comprising six dimensions: 1) Overall Innovation: modifying traditional communication methods; 2) Product Innovation: highlighting the community's unique “two religions, three cultures” identity; 3) Process Innovation: establishing concrete frameworks to promote cultural tourism; 4) Position Innovation: tailoring communication to tourist needs and service accessibility; 5) Paradigm Innovation: positioning the three-culture experience (Thai-Buddhist, Thai-Muslim, and Thai-Chinese) as a significant life experience; and 6) Social Innovation: communicating the image of “Ban Nam Chiao as a happy society.” Second, the community possesses the potential for sustainable national-level elevation. This requires integrated efforts from the government, private sector, and the community to synergize communication processes. Furthermore, encouraging active community participation in designing communication tools and developing integrated routes with neighboring communities is essential for fostering sustainable cultural tourism.

MECHANISMS FOR DRIVING THE CREATIVE ECONOMY BASED ON BUDDHIST CAPITAL AND COMMUNITY CULTURAL CAPITAL IN NAKHON PATHOM PROVINCE

Phramaha Prakasit Thitipasitthikron — 2026-01-31

This research aimed 1) To examine the potential of local communities in Nakhon Pathom Province to develop participatory cultural entrepreneurship, and 2) To enhance economic value based on Buddhist and cultural capital while developing creative tourism activities that connect religious and cultural spaces within the province. The research employed a participatory action research (PAR) approach. Data were collected from 76 monks and community members selected through purposive sampling using in-depth interviews, focus group discussions, and participant observation. The data were analyzed through content analysis and presented in a descriptive and narrative form, employing thematic coding with verbatim quotations of key statements. The findings revealed that 1) Wat Mai Sukontharam community and its connected areas possess high potential in preserving and revitalizing the Atthami Bucha Day tradition and local wisdom, such as banana stalk carving, the making of kwad-talai (traditional fireworks), and ceremonial processions. These activities reflect strong collective capacity, a distinctive cultural identity, and effective linkage with local development and tourism policies. 2) Economic value enhancement was achieved through knowledge development initiatives, including the creation of knowledge packages on banana stalk carving to conserve and further develop local wisdom, along with learning activities for youth and tourists, thereby generating added value for the community. and 3) The development of creative tourism activities encompassed learning experiences related to local wisdom, handicrafts, religious and cultural learning sites, and the sufficiency economy philosophy, contributing to strengthening the cultural tourism image of Nakhon Pathom Province. Overall, the driving mechanism of the creative economy emerged from collaborative engagement through the “Bowon Power” (Home-Temple-State) partnership, which integrates religious, cultural, and intellectual capital with innovation to form cluster-based networks. This collaboration extends existing production and services into new forms, emphasizing conservation and the creation of soft power to sustainably enhance the local economy and cultural heritage.

DEVELOPING CONTEMPORARY MUSIC FOR LIKAY PA PERFORMANCES BY THE SUNTHORN SILP TROUPE, BAN PHRU CHUT, BO HIN SUBDISTRICT, SIKAO DISTRICT, TRANG PROVINCE

Taya Taychasay — 2026-01-31

บทความวิจัยนี้เกี่ยวกับการพัฒนาเพลงร่วมสมัยสำหรับการแสดงลิไกปา มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาเพลงลิไกปาสำหรับการแสดงร่วมสมัย และ 2) เพื่อบันทึกเพลงลิไกปาสำหรับการเผยแพร่และอนุรักษ์การแสดงลิไกปา สมมติฐานของการวิจัยคือ การพัฒนาเพลงลิไกปาโดยการประยุกต์ใช้แนวคิดดนตรีร่วมสมัยจะช่วยรักษาเอกลักษณ์ของเพลงลิไกปาไว้ ทำให้เพลงมีความน่าสนใจและเหมาะสมกับการแสดงในบริบททางสังคมร่วมสมัย เพลงลิไกปาที่บันทึกไว้สามารถนำไปใช้ในการเผยแพร่และเป็นสื่อในการอนุรักษ์การแสดงลิไกปาได้อย่างมีประสิทธิภาพ การวิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรที่ศึกษา ได้แก่ คณะลิไกปา คณะสุนทรศิลป์จากบ้านพรุชุต ตำบลบ่อหิน อำเภอสีเกา จังหวัดตรัง รวมถึงชาวบ้านและนักเรียน เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ การสัมภาษณ์และการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม ซึ่งได้รับการตรวจสอบความถูกต้องโดยผู้เชี่ยวชาญแล้ว ในส่วนของการพัฒนาด้านดนตรี นักวิจัยได้คัดเลือกเพลง “ใบแดง” “ตาลีคิปัส” และ “ตันยอง” มาเรียบเรียงใน 3 รูปแบบ ได้แก่ การแสดงเดี่ยว การบรรเลงวงเครื่องสายร่วมสมัย และการผสมผสานร่วมสมัย การผสมผสานนี้ได้นำเครื่องดนตรีตะวันตก เช่น กีตาร์ เปียโน และไวโอลิน มาใช้ และใช้เทคนิคด้านฮาร์โมนิกและจังหวะร่วมสมัย ในขณะที่ยังคงรักษารูปแบบโครงสร้างดนตรีดั้งเดิมไว้ สำหรับการบันทึกและถอดเสียงดนตรีที่เรียบเรียงแล้ว นักวิจัยได้ผลิตสื่อในรูปแบบหนังสือ โน้ตเพลง วิดีโอ และซีดี การบริจาคให้กับโรงเรียนในชุมชนและการสรุปผลการวิจัยมีส่วนช่วยสะท้อนความคิด สังคม และวัฒนธรรมร่วมสมัย นอกจากนี้ยังเปิดพื้นที่สำหรับความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ ที่ไม่จำกัดอยู่เฉพาะกรอบดนตรีแบบดั้งเดิม ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาความรู้ใหม่ๆ ด้านดนตรีและส่งเสริมการพัฒนาวงการดนตรีของละครพื้นบ้านป่า (ลิกายปา) ต่อไปได้

DEVELOPMENT OF A COLLABORATIVE NETWORK MODEL TO IMPROVE EDUCATIONAL QUALITY IN EDUCATIONAL INSTITUTIONS UNDER PAK PHANANG MUNICIPALITY IN NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE

Pimpicha Ruangphut — 2026-01-31

This research aimed to 1) To study the current state, desirable state, and priority needs; 2) To develop a model; and 3) To validate the developed model. This study employed a mixed-methods research design. Qualitative data were collected through document analysis, interviews with 3 administrators, an expert connoisseurship with 9 experts, and a focus group discussion with 9 administrators and teachers. Quantitative data were collected from a sample of 118 administrators and teachers. The research instruments included questionnaires, interview forms, and expert connoisseurship evaluation forms. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Priority Needs Index (PNI_modified), and content analysis. The research results found that 1) The overall current state of collaboration network development was at a high level, while the desirable state was at the highest level. The highest priority need was identified in the aspect of network objectives and goals. Similarly, the overall current state of educational quality was at a high level, whereas the desirable state was at the highest level, with the highest priority need being student quality. 2) The collaboration network model for enhancing educational quality consists of four main components: Title, Principles and Objectives, Implementation Process, Measurement and Evaluation, and Conditions for Success.The model incorporates five network dimensions: Network Membership, Objectives and Goals, Coordination Systems and Mechanisms, Joint Activities, and Member Roles and Responsibilities. and
3) The model validation results indicated that all items were accurate, appropriate, feasible, and useful. The highlight of the developed “CV-POEI Model” is the systematic integration of collaborative mechanisms, which municipalities and educational institutions can implement as a framework to concretely drive networks toward enhancing educational quality.

GUIDELINES FOR THE CONSERVATION AND PERPETUATION OF THAM KHWAN KHAO TRADITION TOWARDS CULTURAL COMMUNITY TOURISM, KHUAN CHALIK SUBDISTRICT, HUA SAI DISTRICT, NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE

khemanat intharasuwan — 2026-01-31

This qualitative research aimed to study the context, history, and body of knowledge regarding the Tham Khwan Khao tradition, as well as the problems, needs, and guidelines for its conservation and perpetuation toward cultural community tourism in Khuan Chalik Subdistrict, Hua Sai District, Nakhon Si Thammarat Province. Data were collected from 45 Key informants selected through purposive and snowball sampling, using semi-structured in-depth interviews, focus group discussion, and field notes. The data were analyzed through content analysis and presented using descriptive analysis. The findings revealed that the Khwan Khao tradition in Khuan Chalik, which had previously disappeared, was revived by the Khuan Chalik Chalerm Raj Cultural Center. However, its still faces significant obstacles, including a lack of succession, the loss of intellectual heritage, the declining status of the farming profession, limited budget support, and a lack of integrated tourism management. Other challenges include insufficient communication and public relations, as well as impacts from government policies. Furthermore, there is a distinct need to conserve the Tham Khwan Khao tradition tradition through cultural community tourism. Proposed guidelines include pushing for policy inclusion in subdistrict and provincial strategic plans annually. It is also recommended to establish a dedicated working group and register the tradition as a provincial Intangible Cultural Heritage. These measures aim to achieve a sustainable between tradition conservation and cultural community tourism according to the CROPS Model, consists of: 1) Cultural Conservation and Cultural Community Tourism (C), 2) Revitalization and Resilience Creativity (R), 3) Outreach and Outgrowth (O), 4) Perpetuation and Partnerships (P) and 5) Strategic Plan development for Sustainable (S).

THE DEVELOPMENT OF LEARNING ACTIVITIES BASED ON COLLABORATIVE CONSTRUCTIVISM WITH KWDL TECHNIQUES AND FEEDBACK TO ENHANCE ACADEMIC ACHIEVEMENT, PROBLEM-SOLVING SKILLS, AND MATHEMATICAL REASONING IN THE TOPIC OF PROBABILITY FOR MATHAYOMSUKSA 3 STUDENTS

Jantima Prongkhonburi — 2026-01-31

This research employed a developmental research design to create learning activities based on collaborative constructivism combined with KWDL techniques and feedback. The objectives were: 1) To develop and determine the efficiency of mathematics learning activity plans, 2) To evaluate their effectiveness which consisted of 2.1) To compare mathematics learning achievement on probability before and after learning, and 2.2) Assessing students’ problem-solving skills and mathematical reasoning against the 70% criterion, and 3) To study students’ satisfaction with the learning management. The target population consisted of 134 Mathayomsuksa 3 students enrolled in 5 classrooms at the Demonstration School of Ramkhamhaeng University (Secondary School). A sample of 30 students was drawn from one classroom using cluster random sampling. The research instruments were: 1) 5 sets of learning activity plans based on collaborative constructivism with KWDL techniques and feedback, 2) A mathematical achievement test on the topic of probability, 3) An assessment of problem-solving skills and mathematical reasoning, and 4) A satisfaction questionnaire regarding the learning activities. The research utilized descriptive statistics and t-test. The results showed that 1) The development and efficiency finding of learning activity plans had an efficiency of 81.68/81.42, which exceeded the specified E₁/E₂ efficiency criterion of 80/80. 2) Evaluate the effectiveness of 2.1) Post-learning mathematics achievement scores on probability were significantly higher than pre-learning scores at the .01 level, and 2.2) Students’ problem-solving skills and mathematical reasoning were significantly higher than the 70% criterion at the .01 level, and 3) Overall, 97% of students expressed satisfaction with the learning management at level of high to highest.