วารสารดนตรีและการแสดง

การวิเคราะห์และการตีความบทเพลง วิโอลาคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ประพันธ์โดย ฟรันทซ์ อันทวน ฮอฟมีสเตอร์

อรรณพ เรืองมณี — 2025-12-25

วิโอลาคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ประพันธ์โดย ฟรันทซ์ อันทวน ฮอฟมีสเตอร์ เป็นผลงานเดี่ยววิโอลาที่มีชื่อเสียงและสำคัญมาก อีกทั้งยังเป็นที่นิยมในกลุ่มนักวิโอลา บทเพลงนี้ถูกประพันธ์ขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1780-1790 โดยเป็นเพลงที่โดดเด่นบทหนึ่งในบรรดาบทเพลงไม่กี่บทที่ประพันธ์ขึ้นสำหรับไวโอลาโดยเฉพาะ บทเพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงหลักในการทดสอบเข้าร่วมวงซิมโฟนีออร์เคสตราหลายครั้ง จึงถือเป็นบทเพลงที่สำคัญสำหรับนักเล่นไวโอล่าทุกคน วิโอลาคอนแชร์โต ประกอบด้วย 3 ท่อนที่มีรูปแบบแตกต่างกัน ท่อนแรกคือ ท่อนเร็ว (Allegro) ในรูปแบบโซนาตา ท่อนที่ 2 คือ ท่อนช้า (Adagio) ในรูปแบบเพลงสามตอน และท่อนสุดท้ายคือ ท่อนเร็ว (Rondo) ในรูปแบบรอนโด บทเพลงวิโอลาคอนแชร์โต ประพันธ์ขึ้นสำหรับการบรรเลงเดี่ยววิโอลา โดยมีวงออร์เคสตราบรรเลงสนับสนุน

การสร้างสรรค์ระบำ THE HARMONY OF ASEAN+3

กนกพัชร์ แจ่มฟ้า — 2025-12-25

บทความวิชาการฉบับนี้กล่าวถึงการสร้างสรรค์ระบำ The Harmony of ASEAN+3 เพื่อนำเสนอกระบวนการสร้างสรรค์การแสดงโดยยึดพื้นฐานทางศิลปะการแสดงนาฏศิลป์ไทยแบบประเพณีให้เห็นถึงอัตลักษณ์ทางศิลปวัฒนธรรมของแต่ละประเทศในภูมิภาคอาเซียน และอาเซียน+3 ได้แก่ อินโดนีเซียมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย บรูไนดารุสซาลาม เวียดนาม ลาว เมียนมาร์ กัมพูชา จีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ โดยการสืบค้นข้อมูลจากการสัมภาษณ์ และเอกสารวิชาการที่เกี่ยวข้องกับศิลปวัฒนธรรมอาเซียน จากนั้นนำมาทบทวนวรรณกรรมและถอดบทเรียนเพื่อตีกรอบแนวคิดในการสร้างสรรค์การแสดง โดยการใช้ท่ารำนาฏศิลป์ไทยเป็นหลัก การแต่งกายประจำชาติ และการแสดงออกทางร่างกายในเชิงสัญลักษณ์ของแต่ละประเทศ

หมี่ร้อยลาย: ดนตรีไทยสร้างสรรค์จากผ้าไหมมัดหมี่ของชาวไทพวน

ณัฐดนัย วิชาเดช — 2025-12-25

การศึกษาวิทยานิพนธ์เรื่อง หมี่ร้อยลาย: ดนตรีไทยสร้างสรรค์จากลายผ้าไหมมัดหมี่ของชาวไทพวน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์บทเพลงจากผ้าไหมมัดหมี่ลายหมี่ร้อยลายของชาวไทพวน ตำบลบ้านพวน อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี

ผลการวิจัยพบว่า หมี่ร้อยลายเป็นลายผ้าไหมมัดหมี่ที่สร้างสรรค์ขึ้นโดยคุณวนิดา รักพรม หัวหน้ากลุ่มสตรีอาสาบ้านพวน เป็นการผสมผสานลายโบราณกับลายใหม่ มีจำนวน 34 ลาย ประกอบด้วยลักษณะเด่นของเส้นทแยง วงกลม สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ที่จินตนาการถึงธรรมชาติ สิ่งของเครื่องใช้ และความเชื่อประเพณีของชาวไทพวน

การสร้างสรรค์บทเพลงหมี่ร้อยลายเป็นการถอดลายหมี่ร้อยลายและบันทึกข้อมูลลงบนโปรแกรม Fruity Loops สร้างทำนองจากทิศทางของลายผ้าและการจับคู่เสียง กำหนดใช้ฟังก์ชั่น Piano roll คีย์ C แล้วเทียบโน้ตกับระดับเสียงดนตรีไทยตามตำแหน่งของลายผ้า เมื่อสังเคราะห์ทำนองต้นแบบแล้วจึงปรับแต่งทำนองตามสุนทรียะของเพลงไทย นำเสนอด้วยวงโปงลางซึ่งเป็นวงดนตรีพื้นบ้านอีสาน ประกอบด้วย พิณ แคน เบส โปงลาง กลองหาง กลองตุ้ม ฉาบใหญ่ และ กบไม้ ที่แสดงความรู้สึกสนุกสนานครื้นเครง เช่นเดียวกับการเฉลิมฉลองในงานประเพณี บทเพลงหมี่ร้อยลาย ประกอบด้วยช่วงเกริ่น เพลงช้า และเพลงเร็ว โดยออกแบบเสียงกี่กระตุกทอผ้าแทนเสียงกลอง เพื่อสร้างหน้าทับเพลงขึ้นใหม่

การเต้นรำคือชีวิตของฉัน: นาฏศิลป์สร้างสรรค์จากการบูรณาการ ระหว่างเทคนิคการเต้นรำแบบลาตินและการเต้นรำสมัยใหม่

Xin Yang — 2025-12-25

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเทคนิคเต้นรำสมัยใหม่และนำผลจากการวิเคราะห์ไปใช้สร้างสรรค์ผลงานการแสดงเต้นรำอันเกิดจากการผสมผสานศิลปะการเต้นรำแบบลาตินร่วมกับองค์ประกอบในศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่ด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปฏิบัติการ แล้วนำผลที่ได้จากกระบวนการสร้างสรรค์และการแสดงต่อสาธารณชนมาสรุปผลการวิจัย โดยเริ่มต้นจากการศึกษาองค์ประกอบทางเทคนิคและสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ของการเต้นรำจังหวะรุมบ้าด้วยวิธีวิจัยทางเอกสาร ศึกษาเทคนิคเต้นรำเกรแฮมในศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่ผ่านวิธีวิจัยเชิงเปรียบเทียบแล้วนำองค์ประกอบเทคนิคและรูปแบบการแสดงออกของศิลปะเต้นรำทั้ง 2 ประเภทมาบูรณาการร่วมกันเพื่อสร้างรากฐานทฤษฎีผ่านการวิเคราะห์กรณีศึกษา และนำมาประยุกต์ใช้จริงในการออกแบบสร้างสรรค์ชุดผลงานแสดงละครเต้นรำ ผลการวิจัยพบว่าทิศทางหลักสำหรับการบูรณาการการเต้นรำแบบลาตินร่วมกับการเต้นรำสมัยใหม่คือการประยุกต์ใช้ภาษาเต้นรำโดยยึดมั่นในจังหวะการเต้นรำแบบลาตินซึ่งมีหน้าที่เชื่อมประสานการแสดงให้ดำเนินต่อเนื่องอย่างกลมกลืนตามลำดับเรื่องราว เทคนิคการหายใจเป็นปัจจัยพื้นฐานและเป็นแหล่งกำเนิดหลักของกระบวนการผสมผสานระหว่างศิลปะการเต้นรำแบบลาตินและศิลปะการเต้นรำสมัยใหม่ ซึ่งการนำศิลปะการเต้นรำแบบลาติน
บูรณาการร่วมกับเทคนิคการเต้นรำสมัยใหม่สามารถทำให้การแสดงออกในผลงานการแสดงเต้นรำแบบลาตินมีมิติมากขึ้น ส่งผลให้ผลงานมีความหมายที่ลึกซึ้งและหลากหลายยิ่งขึ้น

นวัตกรรมการประพันธ์เพลงเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์ภาคใต้ : คอรัสประสานเสียง สำเนียงใต้ชุดปราฮูกอและ

ดรุณี อนุกูล — 2025-12-25

นวัตกรรมการประพันธ์เพลงเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์ภาคใต้ : คอรัสประสานเสียงสำเนียงใต้ชุดปราฮูกอและ เป็นงานวิจัยสร้างสรรค์ โดยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างสรรค์บทประพันธ์เพลงใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรือกอและ 2) เพื่อนำเสนอรูปแบบการประพันธ์เพลงร้องประสานเสียงที่มีลีลาและสำเนียงท้องถิ่นใต้

บทประพันธ์เพลงได้รับแรงบันดาลใจมาจากความงดงามของเรือกอและ อัตลักษณ์ที่สะท้อนเรื่องราวและวิถีชีวิตของชุมชนภาคใต้ การสร้างสรรค์บทประพันธ์เพลงนำเอาทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่นภาคใต้มาต่อยอดสร้างสรรค์ในรูปแบบของดนตรีตะวันตกที่ผสมผสานดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ นวัตกรรมของงานวิจัยชิ้นนี้คือการนำเอาบทเพลง ภาษาท้องถิ่นใต้ ลีลาจังหวะและเครื่องดนตรีพื้นบ้านภาคใต้รองเง็ง มาประยุกต์ผสมผสานเข้ากับการสร้างสรรค์ในรูปแบบการขับร้องประสานเสียง โดยการทำให้มีลีลาและสำเนียงท้องถิ่นใต้ ซึ่งประกอบไปด้วย 3 บทเพลง ได้แก่ บทประพันธ์เพลงที่ 1 ปราฮูกอและ อยู่ในบันไดเสียง G เมเจอร์ และ Ab เมเจอร์ อัตราความเร็วตัวดำเท่ากับ 60-68 อัตราจังหวะ 2/4 บทประพันธ์เพลงที่ 2 คุณค่าแห่งความงาม อยู่ในบันไดเสียง C เมเจอร์ อัตราความเร็วดำเท่ากับ 60 อัตราจังหวะ 4/4 และบทประพันธ์เพลงที่ 3 อินังซีฟู้ด อยู่ในบันไดเสียง B ไมเนอร์ อัตราความเร็วตัวดำเท่ากับ 72 อัตราจังหวะ 2/4 รวมความยาวทั้ง 3 บทเพลงประมาณ 15 นาที

นวัตกรรมดนตรีเชิงสร้างสรรค์โดยใช้อัตลักษณ์ดนตรีประจำท้องถิ่น ในจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นฐานแห่งการเรียนรู้และส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ

ณัฐศรัณย์ ทฤษฎิคุณ — 2025-12-25

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างนวัตกรรมดนตรีเชิงสร้างสรรค์โดยใช้อัตลักษณ์ดนตรีประจำท้องถิ่นในจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นฐานแห่งการเรียนรู้และส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุทำการศึกษาอัตลักษณ์บทเพลงท้องถิ่น และสำรวจสุขภาวะของผู้สูงอายุในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในการวิเคราะห์อัตลักษณ์ดนตรีจังหวัดสุพรรณบุรี และสร้างนวัตกรรมดนตรีเชิงสร้างสรรค์พร้อมท่าทางการเคลื่อนไหวสำหรับนำไปใช้แสดงดนตรีและส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ

จากการศึกษา พบว่า อัตลักษณ์ดนตรีจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นประเภทเพลงร้องอีแซว ได้แก่ เพลงเกี่ยวข้าว เพลงพิษฐาน และเพลงเรือ ซึ่งเป็นบทเพลงที่นิยมร้องกันในภาคกลางของประเทศไทย มีความแตกต่างในด้านสำเนียงในการร้อง และการพัฒนาเนื้อหาของเพลงร้องตามยุคสมัย แต่ยังคงสำเนียงความเป็นสุพรรณบุรีได้อย่างชัดเจน สำหรับบทเพลงที่ได้จากการศึกษานวัตกรรมดนตรีเชิงสร้างสรรค์โดยใช้อัตลักษณ์ดนตรีประจำท้องถิ่นในจังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบไปด้วย เพลงเกี่ยวข้าว เพลงเรือ และเพลงอีแซว มีการออกแบบท่าทางที่ใช้ประกอบบทเพลงโดยใช้ภาษาท่า ได้แก่ ท่าก้าวชิด ท่าสอดสร้อยมาลา และท่าเกี่ยวข้าว บริหารกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกาย และการทรงตัว การสร้างนวัตกรรมดนตรี พบว่า นวัตกรรมดนตรีดังกล่าวมีผลการประเมินว่ามีคุณภาพเหมาะสมกับการนำไปใช้จริงอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ที่ 4.60 () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.=0.19)

การออกแบบนิทรรศการเพื่อฟื้นฟูและเพิ่มมูลค่าทุนทางวัฒนธรรม กรณีศึกษา หอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก มหาวิทยาลัยบูรพา

ณัฏฐนันธ์ เอื้อศิลป์ — 2025-12-25

บทความวิจัยฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งงานวิจัยเรื่อง การศึกษาต้นทุนทางวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยบูรพาเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวมีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบรูปแบบกิจกรรมการเพิ่มมูลค่าทุนทางวัฒนธรรมของหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก มหาวิทยาลัยบูรพา ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยการสร้างสรรค์การแสดงโดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารวิชาการ การทำแบบสอบถามโดยนำข้อมูลต่าง ๆ มาทำการวิเคราะห์ ผู้วิจัยได้ศึกษาทุนวัฒนธรรมที่สามารถนำมาเป็นแรงบันดาลใจและเนื้อหาในการสร้างต้นแบบนำร่องแหล่งท่องเที่ยวโดยใช้การคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงเพื่อสร้างต้นแบบนำร่องแหล่งท่องเที่ยวมหาวิทยาลัยบูรพา ผลการวิจัยพบว่ารูปแบบกิจกรรมการเพิ่มมูลค่าทุนทางวัฒนธรรมคือการสร้างนิทรรศการ “วิพิธบูรพา” โดยศึกษาสภาพพื้นที่ เนื้อหา การจัดแสดงหรือวัตถุทางศิลปะภายในส่วนจัดแสดงนิทรรศการ ศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาที่เลือกนำมาสร้างสรรค์ด้วยหลักการรับรู้และการออกแบบการแสดงแล้วนำข้อมูลที่ได้มาสรุปแนวทางการสร้างสรรค์นิทรรศการรูปแบบสื่อเสียงและภาพ จึงได้กำหนดแนวคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน คือ เวลา ความงาม "TIMELESS HARMONIES" เพื่อนำร่องพัฒนาให้พื้นที่จัดแสดงนิทรรศการประวัติศาสตร์และโบราณคดีภาคตะวันออกภายในหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่

ดุริยางคศิลป์ไทยสร้างสรรค์ ชุด สุดสงวน สามซอ

สุวรรณี ชูเสน — 2025-12-25

บทความนี้เป็นการนำเสนอผลการสร้างสรรค์สุดสงวน สามซอ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยดุริยางคศิลป์สร้างสรรค์ ชุด สุดสงวน สามซอ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอผลงานสร้างสรรค์ ชุด สุดสงวน สามซอ ดำเนินการวิจัยโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากข้อมูลเชิงเอกสารและข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีไทย จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาศึกษาวิเคราะห์แล้วสรุปเป็นหลักความรู้เพื่อนำมาสร้างสรรค์ชุดผลงาน ชุด “สุดสงวน สามซอ” โดยใช้ทำนองหลักเพลงสุดสงวนสามชั้น ความยาว 6 จังหวะหน้าทับปรบไก่ ใช้บันไดเสียงแบบปัญจมูล 2 กลุ่ม คือ ดรมXซล และ ฟซลXดร เป็นเพลงที่มีสำเนียงมอญ อารมณ์เพลงโดยรวมมีความสงบ สุขุม และนุ่มนวล โดยสร้างสรรค์การประสานทำนองแบบทางโอด มีแนวคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน ได้แก่ 1) การสร้างความสมดุล 2) การเชื่อมโยงและการเติมเต็ม 3) การพัฒนาและความหลากหลาย 4) การลงจบปิดเพลงอย่างมีลีลา มีกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานดังนี้ 1) การวางแผนและออกแบบโครงสร้างเพลง 2) การสร้างทำนองและการประสานทำนอง 3) การทดลองบรรเลงและการปรับปรุง 4) การนำเสนอและการเผยแพร่

DUNHUANG IMPRESSION: A MUSIC CONPOSITION FOR ZHUDI FROM DUNHUANG CULTURE IN CHINA

Lei Wen — 2025-12-25

The bamboo flute, as an important part of Chinese music, embodies profound cultural connotations. The research and development of Dunhuang's musical art are of great significance for promoting Chinese music onto the international stage.

This study takes Dunhuang music as its inspiration and adopts "Dunhuang on the Silk Road" as its theme. It combines the bamboo flute, clarinet, and piano, integrates contemporary compositional techniques with freehand narrative structures, and incorporates Dunhuang culture into the creation of musical performances. Through the dialogue and integration of Chinese and Western instruments, it showcases the inclusive vitality of Dunhuang culture, allowing traditional music to shine brightly in modern creations and providing practical cases for cross-cultural communication.

การสร้างสรรค์ดนตรีสนับสนุน สำหรับประกอบการแสดงผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา ทักษะกลองชุด หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีสากล (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2566) มหาวิทยาลัยรามคำแหง

อนุวัฒน์ เขียวปราง — 2025-12-25

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาที่ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการศึกษาเอกสารวิชาการและการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาทักษะการบรรเลงกลองชุดใน 6 รายวิชาในหลักสูตร ตามวัตถุประสงค์วิจัยข้อที่ 1 จากนั้นได้นำผลการวิเคราะห์ดังกล่าวไปสู่การวิจัยเชิงสร้างสรรค์ โดยอาศัยกระบวนการสร้างสรรค์ทางดนตรี เพื่อออกแบบและผลิตดนตรีสนับสนุน สำหรับใช้ในการทดสอบผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะการบรรเลงกลองชุดในแต่ละรายวิชา ตามวัตถุประสงค์วิจัยข้อที่ 2 นำไปสู่การพัฒนาเครื่องมือสำหรับการประเมินผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะกลองชุดอย่างมีประสิทธิภาพ

ผลการวิจัย พบว่า ผลการศึกษาทักษะกลองชุดจากทั้ง 6 รายวิชา มีผลสัมฤทธิ์ทักษะกลองชุดที่หลากหลายครอบคลุมตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน พัฒนาไปสู่ขั้นสูงด้วยเทคนิคต่าง ๆ ที่ส่งเสริมให้การบรรเลงกลองมีประสิทธิภาพ ซึ่งวัดผลสัมฤทธิ์ดนตรีสนับสนุน จำนวน 6 เพลง ซึ่งออกโครงสร้างเพลง ทำนอง และการดำเนินคอร์ดที่สอดคล้องกับสุนทรียภาพของแต่ละแบบตามลักษณะเฉพาะของแต่ละแนวดนตรี ได้แก่ ดนตรีป๊อป ดนตรีร็อก ดนตรีบลูส์และคันทรี่ ดนตรีอาร์แอนด์บีและฮิปฮอปดนตรีโซลและฟั้งกี้ ดนตรีแจ๊สและละติน ช่วยส่งเสริมการบรรเลงกลองชุดอย่างมีประสิทธิภาพ ตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมดนตรียุคปัจจุบัน

MUSICAL TALES AND THE VIRTUAL EXPERIENCES: A HUMAN-CENTERED DESIGN APPROACH TO CLASSICAL MUSIC WITH HOLOGRAMS AND AUGMENTED REALITY

Komsun Dilokkunanant — 2025-12-25

Musical Tales and the Virtual Experience is a creative research project, funded by the National Research Council of Thailand, that explores how storytelling, holograms, and augmented reality (AR) can broaden access to classical music. Guided by Human-Centered Design (HCD), the project integrates classical repertoire with visual arts and interactive media to create a multisensory pathway into the music. Works including Peter and the Wolf (Prokofiev), The Carnival of the Animals (Saint-Saëns), and Opus Number Zoo (Berio) were adapted for small ensembles and translated into Thai to enhance local accessibility. The performance environment combined installation elements, holographic visualizations aligned with musical narrative, and AR overlays that invited real-time interaction. Post-event surveys and informal interviews assessed engagement and perceived value. Findings indicate that blending live performance with virtual elements strengthened connection to both music and story; many participants reported that holograms enriched understanding, and that AR increased involvement. While a longer program challenged younger listeners’ attention, the project demonstrates that deliberate experience design and restrained technological integration can maintain intimacy and musical priorities yet broaden appeal, yielding a reusable model for future performances that combine classical repertoire with contemporary media.

การวิเคราะห์บทประพันธ์เพลงพระอภัยมณีของ เด่น อยู่ประเสริฐ ตามหลักวิเคราะห์ของเฟลิกซ์ ซาลเซอร์

ศราวุฒิ อรุณโชติ — 2025-12-25

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างทำนองและโครงสร้างเสียงประสาน บทประพันธ์เพลง พระอภัยมณี ประพันธ์โดย เด่น อยู่ประเสริฐ ในบทเพลงย่อยที่ 1-5 ตามหลักแนวคิดวิเคราะห์ของเฟลิกซ์ ซาลเซอร์ มุ่งเน้นไปที่โครงสร้างระดับกลางไปยังโครงสร้างระดับลึก ผลการวิเคราะห์พบว่า บทเพลงย่อยที่ 1 The Two Brothers เป็นการขยายความออกของคอร์ด C เมเจอร์ บทเพลงย่อยที่ 2 The Mermaid เป็นการขยายความออกของกลุ่มเสียง C มิกโซลิเดียน บทเพลงย่อยที่ 3 Wonder Island เป็นการขยายความออกของขั้นคู่ทรัยโทน ระหว่างโน้ต C และ โน้ต F# บทเพลงย่อยที่ 4 The Orgress เป็นการขยายความออกของโน้ต F# เคลื่อนที่ปกคลุมบริเวณดนตรีและบทเพลงย่อยที่ 5 Princess of the East เป็นการขยายความออกของขั้นคู่ทรัยโทน ระหว่างโน้ต C# และโน้ต G หลังจากการลดรูปโน้ตลงจะเห็นได้ว่า เด่น อยู่ประเสริฐ ได้ใช้กลุ่มเสียงต่าง ๆ เช่น โหมดฟรีเจียน เมโลดิกไมเนอร์ โครมาติก เพนทาโทนิก คอร์ดเรียงซ้อนขั้นคู่ 4 และ 5 เป็นต้น เพื่อสร้างสีสันทำนองใหม่ ๆ ให้กับบทประพันธ์เพลง อีกทั้งยังพบว่าโครงสร้างเสียงประสานในบทเพลงย่อยที่ 1-5 มีพื้นฐานมาจากโครงสร้างเสียงประสานแบบทำนองสอดประสาน เนื่องจากการดำเนินคอร์ดไม่เป็นไปตามกรอบดนตรีแบบแผนดั้งเดิม

การศึกษาศิลปวัฒนธรรมทวารวดีในจังหวัดนครปฐม สู่การสร้างสรรค์การแสดง เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ชุด อารยธรรมนาฏการโบราณสถานทวารวดี

ธนสิทธิ์ ชมชิด — 2025-12-25

งานวิจัยเรื่อง การศึกษาศิลปวัฒนธรรมทวารวดีในจังหวัดนครปฐม สู่การสร้างสรรค์การแสดงเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว ชุด อารยธรรมนาฏการโบราณสถานทวารวดี เป็นการศึกษาในพื้นที่เมืองนครปฐมโบราณ ยุคประวัติศาสตร์ในสมัยทวารวดี มีโบราณสถานที่หลงเหลือร่องรอยในปัจจุบันเป็นจำนวนมาก แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองโบราณ ดังเช่นกับจังหวัดอื่นที่มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ และโบราณสถาน ในการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างสรรค์การแสดงจากบริบทศิลปวัฒนธรรมทวารวดีในจังหวัดนครปฐม 2) เพื่อถ่ายทอดท่ารำและรูปแบบของการแสดงสู่สถานศึกษาในพื้นที่แหล่งวัฒนธรรมทวารวดีจังหวัดนครปฐม และ 3) เพื่อออกแบบและผลิตสื่อวิดีโอการแสดงประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทวารวดี ผู้วิจัยใช้กระบวนการดำเนินแบบ Mixed Method Research และ Participatory Action Research : PAR โดยเก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์ การประชุมกลุ่มย่อย และแบบสอบถาม ผ่านการวิเคราะห์และตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ ผลการวิจัยได้สร้างสรรค์การแสดง ชุดอารยธรรมนาฏการโบราณสถานทวารวดี ซึ่งถ่ายทอดสู่ 7 โรงเรียนในจังหวัดนครปฐม พร้อมทั้งจัดทำวิดีโอประชาสัมพันธ์ ผลการประเมินการแสดงโดยผู้ทรงคุณวุฒิด้านนาฏศิลป์มีคะแนนเฉลี่ย 8.75 อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด และผู้ชมมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด ( =4.69, S.D.=0.60) งานวิจัยนี้นำไปสู่การสร้างสรรค์การแสดงใหม่จากบริบทวัฒนธรรมท้องถิ่น ส่งเสริมการท่องเที่ยว และสร้างความภาคภูมิใจให้แก่ชุมชนท้องถิ่นผ่านการเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ด้วยศิลปะการแสดง

แนวคิดการสร้างสรรค์ละครร้อง เรื่อง พระร่วง ตามบทพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

ช่อลัดดา คำแก้ว — 2025-12-25

บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ละครร้อง เรื่อง พระร่วง ตามบทพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดการสร้างสรรค์ละครร้องเรื่อง พระร่วงตามบทพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีศึกษาจากการรวบรวมข้อมูลเอกสารบทละคร หนังสือ ตำรา ทฤษฎี บทความต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ทรงคุณวุฒิ และการสังเกตการณ์จากรูปแบบการแสดง ละครร้อง ตามบทพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้นนำข้อมูลมาจัดเรียงวิเคราะห์และสังเคราะห์ จากนั้นสรุปข้อมูลเป็นพื้นฐานในการสร้างสรรค์ละครร้อง เรื่อง พระร่วง ตามบทพระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

ผลการศึกษาพบว่าในการสร้างสรรค์ละครร้อง เรื่อง พระร่วง ใช้แนวคิดตามทฤษฎีการผลิตซ้ำทางวัฒนธรรมเป็นการนำเรื่องที่เคยมีมาในอดีตมาสร้างสรรค์ใหม่โดยปรับเปลี่ยนให้เข้ากับบริบททางสังคมและแนวคิดทฤษฎีมินิมอลลิสม์ในการออกแบบฉากโดยมีการลดทอนรายละเอียดจัดระเบียบสิ่งของโดยให้มีความหมาย แนวคิดดังกล่าวทำให้การสร้างสรรค์ละคร ร้อง เรื่อง พระร่วงมีการผสมผสานการแสดงตามจารีตไทยดั้งเดิมกับกลวิธีสมัยใหม่ เพื่อมุ่งให้ผู้ชมเห็นความสำคัญของชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นความคิดที่มีคุณค่าตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

การสร้างสรรค์ละครหุ่นสำหรับเด็กเพื่อสร้างจิตสำนึกถึง ปัญหาขยะในทะเลบางแสน

คณพศ วิรัตนชัย — 2025-12-25

การวิจัยเรื่อง การสร้างสรรค์ละครหุ่นสำหรับเด็กเพื่อสร้างจิตสำนึกถึงปัญหาขยะบนหาดและในทะเลบางแสน มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์และจัดแสดงละครหุ่นสำหรับเด็กเพื่อปลูกจิตสำนึกให้เด็กตระหนักถึงปัญหาขยะที่ลงไปสู่ท้องทะเล สำหรับเด็กช่วงอายุ 7-12 ปี โดยมีความประสงค์ให้กลุ่มเป้าหมายได้เห็นผลงานด้านศิลปะกับสิ่งแวดล้อม (การแสดงละครหุ่น) ที่มุ่งให้ตระหนักรู้และกระตุ้นให้เกิดความเข้าใจว่าเกิดอะไรกับสิ่งที่เรากระทำบ้างที่เป็นผลกระทบมายังทะเลบางแสน และจะทำอย่างไรได้บ้างที่จะช่วยให้พื้นที่นี้ดีขึ้นในช่วงวัยของตน การวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยใช้การวิจัยปฏิบัติการแสดง ผลการวิจัยพบว่าผู้วิจัยเลือกใช้วัสดุเพื่อสร้างหุ่นจากวัสดุที่ถูกทิ้งเป็นขยะจากชายหาดบางแสนที่นำมาผลิตเพื่อให้ผู้ชมตามกลุ่มเป้าหมายได้เกิดการสังเกตว่าสิ่งเหล่านี้เป็นผลที่ทำให้เรา
ที่เป็นคนในพื้นที่เห็นผลที่เกิดขึ้นกับชายหาดนั้นมากจากขยะใกล้ตัวของเรา โดยเลือกวัสดุในการจัดสร้างละครมาจาก 2 แหล่ง คือ 1) ขยะที่คัดเลือกมาจากชายหาดบางแสน และ 2) ขยะที่มาจากขยะบ้านที่คัดเลือกสภาพวัสดุที่เหมาะสมในการผลิตหุ่น ผู้วิจัยใช้กรอบแนวคิดในการออกแบบการแสดงเพื่อผู้ชมสามารถมีส่วนร่วมกับการแสดงได้ใกล้ชิด สร้างพื้นที่ให้ผู้ชมสามารถพูดคุยโต้ตอบกับตัวหุ่นได้ง่าย ผู้วิจัยทำงานร่วมกับผู้ช่วยศาสตราจารย์คอลิด มิดำในการเขียนบทและกำกับการแสดง การสร้างบทละครหุ่นเรื่อง ป.ปลา ปวดท้อง ผู้เขียนบทคำนึงถึงแนวทางการสื่อสารตัวบทและการสร้างจิตสำนึกจึงได้ออกแบบและการสร้างกิจกรรมเพื่อกระตุ้นให้เกิดการรับรู้ (Perception) ความทรงจำ (Memory) ความมีเหตุผล (Reasoning) และการใช้ปัญญา (Intellect) รวมถึงองค์ประกอบด้านที่ความรู้สึก (Affection) ของผู้ชมในขณะชมการแสดงด้วยการสร้างตัวละครที่เป็นสัตว์ทะเลที่เป็นที่รู้จักของกลุ่มผู้ชม จดจำง่าย ผู้ชมสามารถรับรู้ เชื่อมโยงและมีประสบการณ์ร่วมกันได้โดยไม่ต้องผ่านการตีความลึกซึ้งหรือซับซ้อน กิจกรรมที่ออกแบบเพื่อการสร้างความสนใจ การกระตุ้นการเรียนรู้และการมีส่วนร่วมในการแสดงจนผู้ชมกลุ่มทดลองมีความสนุกและร่วมลุ้นชะตากรรมของปลาฉลามโจโจ้ซึ่งเป็นตัวละครเอก เมื่อผู้ชมรู้สึกผูกพันกับตัวละครและเรื่องราวที่ได้รับก็มีแนวโน้มที่จะนำความรู้ไปใช้จริง