ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตพระใหญ่เขื่องในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ - ศรีโท, ศุภาวีร์; มัณยานนท์, สุรางคนา; สร้อยนาคพงษ์, สมหมาย (วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 2025)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตพระใหญ่เขื่องใน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ และ 2) ศึกษาข้อเสนอการพัฒนาความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตพระใหญ่เขื่องใน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน รวมจำนวน 131 คน มีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 129 คน คิดเป็นร้อยละ 98.47 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และข้อคำถามปลายเปิด มีค่าอำนาจจำแนกเป็นรายข้อ ระหว่าง .48 - .79 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้าน มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ การสื่อสารดิจิทัล รองลงมาคือ การปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวกับการสื่อสารดิจิทัล และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ การรู้สิทธิและความรับผิดชอบทางดิจิทัล ข้อเสนอการพัฒนาความเป็นพลเมืองดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มีข้อเสนอการพัฒนาที่สำคัญ ดังนี้ 1) การสื่อสารดิจิทัล ผู้บริหารควรมีทักษะการฟัง พูด อ่านเขียน เพื่อการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ มีความสามารถในการสื่อสารจูงใจผู้อื่นให้ทำงานด้วยทักษะการสื่อสารอย่างชัดเจน 2) การรู้เท่าทันดิจิทัล ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูและบุคลากรทางการศึกษาประเมินเนื้อหาที่เข้าถึงทางดิจิทัลและแหล่งข้อมูลของสื่อดิจิทัลอย่างมีวิจารณญาณ ภายใต้หลักคุณค่าพลเมืองประชาธิปไตย 3) การรู้สิทธิและความรับผิดชอบทางดิจิทัล ผู้บริหารควรกระตุ้นให้ครู และบุคลากรทางการศึกษาแยกแยะได้ว่าข้อความและการกระทำชนิดไหน เป็นการละเมิดสิทธิผู้อื่น หรือหมิ่นประมาท และ 4) การเข้าถึงสื่อดิจิทัล ผู้บริหารควรสร้างโอกาสให้ผู้เรียนได้เข้าถึงสื่อเทคโนโลยี เครื่องมือและแหล่งเรียนรู้ที่มีคุณภาพ