การเลือกตั้งคือจุดกำเนิดของประชาธิปไตย : ความจริงหรือวาทะทางการเมือง - (ประเสริฐ ปญฺโญภาโส), พระครูศรีธรรมวิเทศ; (นพพล เขมนโว), พระครูศรีปริยัตยาภิมณฑ์ (วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 2024)
โดยสภาพธรรมชาติ มนุษย์ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่อย่างอิสระตามลำพังแต่ผู้เดียวได้ จะต้องมีชีวิตอยู่ร่วมกันกับบุคคลอื่น ๆ ติดต่อสัมพันธ์ซึ่งกันและกันสังคมจึงเกิดขึ้น การอยู่ร่วมกันของมนุษย์เป็นสังคมนั้นมีหลายระดับ ตั้งแต่สังคมเล็ก ๆ จนกระทั่งเป็นสังคมใหญ่คือรัฐหรือประเทศ ซึ่งการอยู่ร่วมกันนี้ จำเป็นต้องมีการจัดระเบียบสังคมให้เกิด ความสงบสุข ยุติธรรมรวมทั้งเพื่อให้เกิดการพัฒนาก้าวหน้าของสังคมอีกด้วย โดยจะต้องมีอำนาจสูงสุดในการควบคุมหรือปกครองในสังคม ซึ่งเรียกว้าอำนาจอธิปไตย ในสมัยโบราณมนุษย์มีความเชื่อในลัทธิเทวสิทธิ์หรือเทพาธิปไตย ดังนั้น หลายประเทศจึงปกครองด้วย ระบอบราชาธิปไตย โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นผู้ใช้อำนาจอธิปไตย ในการปกครองและบริหารประเทศแต่เพียงผู้เดียว แต่ต้อมาลัทธิเทวสิทธิ์เสื่อมลงและมีความเชื่อในเรื่องที่คนในประเทศทุกคน มีสิทธิร่วมกันในการปกครองและบริหารประเทศ จึงเกิดระบอบการปกครองประชาธิปไตยขึ้น โดยที่ประชาชนทุกคนในประเทศเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย และมีรัฐสภาเป็นองค์กรที่ตัวแทนของประชาชนที่มาจากการเลือกตั้งเข้าไปร่วมกันทำหน้าที่ปกครองและบริหารประเทศซึ่งประชาชนเข้าใจว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความเป็นประชาธิปไตย ในความเป็นจริงในปัจจุบันประชาชนใช้สิทธิ์เลือกผู้แทนตนเองเพื่อเข้าไปบริหารประเทศแต่ผู้แทนเหล่านั้นกลับไม่ได้ทำตามหน้าที่ที่ความเป็นจริงแล้วต้องสนองความต้องการของประชาชน อาจกล่าวได้ว่าสิ่งเหล่านี้อาจจะเป็นเพียงวาทการเมืองเท่านั้นก็เป็นไปได้