รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดท่าอิฐ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง - จิรวฑฺโฒ, พระครูสังฆรักษ์สัญญา (วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 2025)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 3. นำเสนอรูปแบบการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดท่าอิฐ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง ใช้ระเบียบวิธีวิทยาการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มประชากร จำนวน 367 คน ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา และการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการศึกษาจากเอกสาร แนวคิด ทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยภาพรวม อยู่ในระดับมากทุกด้าน 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม พบว่า ทั้ง 4 ด้านคือ การบริหารบุคลากร การบริหารงบประมาณ การบริหารวัสดุอุปกรณ์ และการบริหารจัดการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทั้ง 4 ปัจจัยสามารถร่วมกันทำนายการบริหารจัดการ ได้ร้อยละ 54.3 จึงยอมรับสมมุติฐานที่ตั้งไว้ ส่วนหลักสัปปายะ 4 ส่งผลต่อการบริหารจัดการทั้ง 4 ด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทั้ง 4 ปัจจัยสามารถร่วมกันทำนายการบริหารจัดการ 63.2 จึงยอมรับสมมุติฐานที่ตั้งไว้ 3. รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม แบ่งออกเป็น 3 ประการ คือ 1. การบริหารจัดการทรัพยากร 2. การบริหารจัดการตามหลักสัปปายะ 4 และ 3. รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม