การลักทรัพย์ของเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานี : สาเหตุและแนวทางแก้ไข - ศักดิ์เมธารัตน์, อัญพัชญ์ (วารสารสหวิทยาการ, 2020)
อาชญากรรมในสังคมเกิดขึ้นหลากหลายประเภท วิธีการหรือรูปแบบอาชญากรรมที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องคงหนีไม่พ้นอาชญากรรมที่เกิดจากการลักทรัพย์ ประกอบกับผู้กระทำผิดยังมีลักษณะที่แตกต่างไปจากเดิม รวมถึงเด็กและเยาวชนหญิงก็มีแนวโน้มในการก่อคดีลักทรัพย์ด้วย การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสาเหตุที่ทำให้เด็กและเยาวชนหญิงกระทำผิดคดีลักทรัพย์และเพื่อแสวงหาแนวทางในการป้องกันการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนหญิงในคดีลักทรัพย์ โดยใช้วิธีการศึกษาจากการศึกษาค้นคว้าจากเอกสาร และการศึกษาภาคสนาม โดยใช้แบบสัมภาษณ์ เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประชากร ประชากรที่ใช้ในการศึกษาเป็นเด็กและเยาวชนหญิงที่อยู่ในความควบคุมดูแลของศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานีที่กระทำผิดลักทรัพย์ รวมทั้งสิ้นจำนวน 8 ราย จากการศึกษา กลุ่มตัวอย่างจากเด็กและเยาวชนหญิงที่อยู่ในความควบคุมดูแลของศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานี จำนวน 8 ราย ผลการศึกษาพบว่า เด็กและเยาวชนหญิงบ้านปรานีที่กระทำผิดลักทรัพย์ ขณะกระทำผิดมีอายุอยู่ระหว่าง 13 – 16 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สภาพครอบครัวบิดามารดาเลิกร้างและแยกทางกัน พักอาศัยอยู่กับบิดาเลี้ยง อา และเพื่อน อาชีพของบิดามารดาประกอบอาชีพรับจ้าง ฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวยากจน ต้องหาอาชีพเสริมเพื่อเลี้ยงชีพครอบครัว ด้านการศึกษาส่วนใหญ่ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ เกเร หนีเรียน ส่วนพฤติการณ์การกระทำผิดพบว่าในการกระทำผิดนั้น มี 2 แบบ คือ แบบแรกกระทำผิดด้วยตนเองและแบบที่สองร่วมกับผู้อื่น โดยมีการวางแผนหรือคิดมาก่อน และเกิดขึ้นโดยสถานการณ์พาไป ซึ่งสาเหตุการส่วนใหญ่มาจากตนเองมากที่สุด เนื่องจากมีนิสัยค่อนข้างเอาแต่ใจตนเอง ดื้อรั้น คิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ ไม่เชื่อฟังบิดามารดา รักอิสระ ติดเกมส์ อยากรู้อยากลองสิ่งแปลกใหม่ จึงนำไปสู่การกระทำผิด ข้อเสนอแนะจากการศึกษามีดังนี้ ควรปรับปรุงแก้ไขนิสัยและพฤติกรรมของตนเองใหม่ ไม่ดื้อรั้นหรือเอาแต่ใจตนเอง เป็นบุตรที่ดีของบิดามารดา ควรรู้จักเลือกคบเพื่อนที่ดี เลือกใช้การตัดสินใจของตนเองอย่างถูกต้อง ครอบครัวต้องทำหน้าที่ดูและเอาใจใส่เด็กและเยาวชนให้เพียงพอ และเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเด็กและเยาวชนปฏิบัติตาม