วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

การใช้โปรแกรมเอส เอ คิว ที่ส่งผลต่อความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไว ของนักกีฬาฟุตบอล

2025-11-14T10:17:38+07:00

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกแบบเอส เอ คิว (S.A.Q. Training Program) ที่มีต่อความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวของนักกีฬาฟุตบอลระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบ้านหนองลาด (ราษฎร์อุทิศวิทยาคม) กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้คือ นักกีฬาฟุตบอลชาย จำนวน 28 คน ที่ได้มาจากการสุ่มอย่างง่ายจากประชากรทั้งหมด 30 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 14 คน โดยใช้วิธี การจับคู่ตามผลการทดสอบก่อนการฝึก กลุ่มทดลองได้รับการฝึกตามโปรแกรมเอส เอ คิว ซึ่งออกแบบตามแนวคิดของเฮล เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 90 นาที ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการฝึกตามโปรแกรมฟุตบอลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบทดสอบความเร็วระยะทาง 40 เมตร และแบบทดสอบความคล่องแคล่วว่องไวของอิลลินอยส์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และ 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบภายในกลุ่มทดลองก่อนและหลังการฝึก พบว่า หลังการฝึกมีความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวสูงกว่าก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 เช่นกัน สรุปได้ว่า โปรแกรมการฝึกแบบเอส เอ คิว มีประสิทธิภาพในการพัฒนาความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวของนักกีฬาฟุตบอลระดับมัธยมศึกษา อย่างมีนัยสำคัญ จึงมีความเหมาะสมที่จะนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาสมรรถภาพทางกายของนักกีฬาประเภทอื่น ๆ ในสถานศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

INSTRUCTIONAL STRATEGY BASED ON INTEGRATED PHYSICAL PERFORMANCE WITH COLLABORATIVE LEARNING TO ENHANCE PHYSICAL HEALTH AND MENTAL HEALTH DEVELOPMENT FOR SEVENTH GRADE STUDENTS

2025-10-28T12:07:11+07:00

The appropriate practices, that related body expression and collaborative learning strategies, can improve the behavior competencies of students, that related physical fitness, relieve stress, anxiety, and depression, and also enhance positive emotional experiences, self-awareness, and understand their physical abilities and mental health successfully. The purpose of this study were to: (1) Compare the physical health of seventh grade students between before and after learning through physical expression and collaborative learning strategies, and (2) Compare the mental health of seventh grade students between before and after learning through physical expression and collaborative learning strategies. The research samples composed of 30 Seventh Grade students, that obtained by Cluster Random Sampling method, from Zhou Enlai Middle School in Jiangsu, China. The research instruments were composed of instructional plans, the assessment form for evaluating physical function and psychological changes, conducted as a pre-test before intervention and as a post-test after intervention completion. Data collection includes students' physical expression ability test papers and psychological assessment scales. The intervention results showed that the improvement in the experimental group was statistically significant.

These findings indicate that: (1) Students learned based on physical expression and collaborative learning strategy had higher of physical health than before learning at the .05 level of significance, and (2) Students learned based on physical expression and collaborative learning strategy had higher of mental health than before learning at the .05 level of significance.

การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำ โดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน รายวิชานาฏยประดิษฐ์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาศิลปะการแสดง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

2025-12-22T16:06:02+07:00

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำ โดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน ตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 และเพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ทักษะความคิดสร้างสรรค์ เรื่อง การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำโดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน ก่อนเรียนและหลังเรียน (Pretest – Posttest) โดยมุ่งเน้นให้นักศึกษาเกิดความคิดริเริ่ม ความคิดคล่องแคล่ว ความคิดยืดหยุ่น และความคิดละเอียดลออ ตามแนวคิดความคิดสร้างสรรค์ของ Guilford และทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง รูปแบบการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental Rescarch) โดยผู้วิจัยใช้แบบแผนการทดลอง
แบบ One Group Pretest – Posttest Design ศึกษากลุ่มเดียว ใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 12 คน
ที่ได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือชุดกิจกรรม
จำนวน 8 กิจกรรม พร้อมแบบทดสอบและแบบประเมินผลการประดิษฐ์ท่ารำ โดยระยะเวลาเก็บข้อมูลจำนวน 10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้น 20 ชั่วโมง โดยใช้สถิติในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ชุดกิจกรรมมีประสิทธิภาพ
ตามเกณฑ์ 80/80 และผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
แสดงให้เห็นว่าชุดกิจกรรมที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาได้อย่างเป็นรูปธรรม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าชุดกิจกรรมที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ ในการส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการประยุกต์ใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน
เพื่อประดิษฐ์ท่ารำ ซึ่งส่งผลให้ทักษะดังกล่าวของนักศึกษาเพิ่มขึ้นในระดับที่สูงขึ้นอย่างชัดเจน

Factors of Toxic Workplace Environment and Perceived Organizational Support Affecting Work Success among Teachers in Thailand

2025-12-19T16:18:47+07:00

This study aimed to examine the toxic workplace environment, perceived organizational support, and work success among teachers. The sample consisted of 400 teachers from four regions of Thailand, selected through multistage random sampling. The research instrument was a questionnaire that had undergone validity testing, with item–objective congruence (IOC) values ranging from .67 to 1.00, meeting all evaluation criteria. The reliability coefficients (Cronbach’s alpha) for the toxic workplace environment, perceived organizational support, and work success scales were .94, .79, and .96, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlation coefficient, and multiple regression analysis.

The results revealed that most teachers perceived a moderate level of toxic workplace environment and organizational support, while their level of work success was low. The correlation analysis indicated that the toxic workplace environment had a statistically significant negative correlation with both perceived organizational support and work success, whereas perceived organizational support had a statistically significant positive correlation with work success. The results of the multiple regression analysis produced the following standardized regression equation for work success (Y):Z_Y= − .23Z_X1 + .51Z_X2 by perceived organizational support (X₂) was found to be the most influential predictor of work success (β = .51, p < .001), followed by the toxic workplace environment (X₁) (β = –.23, p < .001). The model explained 26.0% of the variance in work success. The findings suggest that fostering an organizational culture that values and supports personnel can enhance performance and work success among teachers in Thai educational institutions.

DIGITAL COMPETENCIES OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING THE ACADEMIC ADMINISTRATION IN SCHOOLS UNDER THE PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICES IN UDON THANI PROVINCE

2025-06-05T11:18:57+07:00

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการ และ 4) ศึกษาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี ได้มาโดยการสุ่มแบบชั้นภูมิ จำนวน 362 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงตรง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.60 – 1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.99 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis)

ผลการวิจัยพบว่า

1. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการมีจริยธรรมดิจิทัล รองลงมาเป็นด้านการปรับตัวดิจิทัล ด้านการใช้ดิจิทัล ด้านการรู้และเข้าใจดิจิทัล และด้านการแก้ปัญหาดิจิทัล ตามลำดับ

2. การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับเรียงลำดับ จากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการประสานความร่วมมือทางวิชาการ ด้านการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาและการแนะแนว ด้านการประกันคุณภาพการศึกษา ด้านการ จัดกระบวนการเรียนรู้ และด้านด้านการวางแผนงานด้านวิชาการ ตามลำดับ

3. ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับ การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

4. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

สมการพยากรณ์ได้สมการการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี ดังนี้

สมการพยากรณ์การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยใช้คะแนนดิบ(Unstandardized Score)

= 1.424+ .559X₄ + .606X₁ - .626X₂ + .159X₅

สมการพยากรณ์การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา โดยใช้คะแนนมาตรฐาน (Standardized Score)

= .627Z_X4 + .662Z_X1 - .668Z_X2 + .197Z_X5

Enhancing Health Teaching Competency through Health Education for Preschool Children Course Using Active Learning and Self-Organized Learning Approaches

2025-08-18T11:25:44+07:00

The purposes of this study were: 1) to compare the health teaching competencies between the experimental group and the control group after completing the course; and 2) to study the satisfaction of the experimental group’s pre-service teachers towards the health education for preschool children course using active learning and self-organized learning approaches. The population consisted of 100 students who were enrolled in three classes for preschool children course in the first semester of 2024. The sample consisted of 100 students, divided into two groups, each of which was 50: control group and experimental group, selected by stratified sampling method. The research instruments were a self-assessment scale of health teaching competency, and a questionnaire of satisfaction. The results were as follows:
1. The improvement in the experimental group was 17.7 scores, much higher than the 12.2 scores improvement in the control group.
2. The experimental group’s overall satisfaction with the course was the highest level, with a mean of 4.56 (S.D. = 0.051).