THE DEVELOPMENT OF INSTRUCTION MODEL FOR ENHANCING LEARNING PERFORMANCE: THE CASE OF LEARNING PERFORMANCE IN SOCIAL STUDIES CLASS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This paper was undertaken to investigate the performance of instruction models for enhancing learning performance in social studies classes by employing an experimental approach to 16 individuals in the class that brought the MUSE model to develop the study process over the course of one academic year. To analyze and summarize empirical data, this paper conducted with the paired mean difference method, then estimate the effect's magnitude using an econometric method and conduct a sensitivity analysis. The empirical result demonstrated that employing the MUSE model during the study process can significantly improve learning performance by 0.66 from the mean of learning performance. Further, this experiment also indicates a 76.47 percent accuracy rate, with a 26.67 percent disturbance rate.
Article Details
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ซึ่งความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน
References
ชไมมน ศรีสุรักษ์. (2554). การพัฒนาการเรียนการสอนจริยธรรมสำหรับเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ชนิดา ทวีศรี, พีระพล ศิริวงศ์ และ ชาญชัย สุกใส. (2556). การพัฒนาวิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือเรื่องจำนวนจริงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา, 10(51), 89-96.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากร ศึกษาศาสตร์วิจัย. 5(1), 7-19.
ณัฐวัชร จันทรโรธรณ์ และ ไพโรจน์ ญัตติอัครวงศ์. (2565). การพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 9(1), 336-347.
ถาวร ภูแผลงทอง. (2562). การพัฒนาวิธีการสอนพระปริยัติธรรมตามหลักทศพลญาณ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 6, 266-278.
ธนโชติ จิรธรรมโม, วีรเดช จะปา, อุเทน ลาพิงค์, ทรงศักดิ์ พรมดี และ โผน นามณี. (2560). แนวทางการพัฒนาวิธีการสอนเชิงบูรณาการสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 11(1),213-232.
นิวัฒน์ ฐาวิวัฒน์, สุธี วีรบัณฑิต และ กฤษฎา แซ่หลี. (2561). การพัฒนาเทคนิคการสอนของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 1(1), 13-25.
ประจักษ์ ทองดาษ. (2559). การพัฒนาเทคนิคและวิธีการสานพระปริยัติธรรมแผนกบาลี. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 8(2), 101-112.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2554). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ : เดอะมาสเตอร์กรุ๊ฟแมเนจเม้นท์.
วรัท พฤกษากุลนันท์. (2552). การพัฒนาแบบจำลองเพื่อพัฒนาสมรรถภาพด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของบุคลากรสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา.
เสาวลักษณ์ ประมาน, ต่อศักดิ์ แก้วจรัสวิไล และ ธีรนันท์ ตันพนิชย์. (2565). สมรรถนะครูพลศึกษา. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 9(1), 153-164.
อริสา นพคุณ, บรรจบ บุญจันทร์ และ สุวิมล ตั้งประเสริฐ. (2561). การพัฒนาสมรรถนะครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา. วารสารชุมชนวิจัย, 12(3), 232-244.
Angrist, J., Bettinger, E., Bloom, E., King, E., & Kremer, M. (2002). Vouchers for Private Schooling in Colombia: Evidence from a Randomized Natural Experiment. American Economic Review, 92(5), 1535–1558.
Angrist, J. D., & Lavy, V. (1999). Using Maimonides’ Rule to Estimate the Effect of Class Size on Scholastic Achievement. The Quarterly Journal of Economics, 114(2), 533–575.
Dick, W., Carey, L. & Carey, J. O. (1992). The systematic design of Instruction. 6th ed., Boston: Pearson.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A. G., & Buchner, A. (2007). G* Power 3: A Flexible Statistical Power Analysis Program for The Social, Behavioral, and Biomedical Sciences. Behavior Research Methods, 39(2), 175-191.
Fry, G. W. (2018). Synthesis, rethinking Thai education: Paradoxes, trends, challenges, and opportunities. Education in Thailand. Education in the Asia-Pacific Region: Issues, Concerns and Prospects, Singapore: Springer, 42, 677-709.
Fry, G. W., & Bi, H. (2013). The evolution of educational reform in Thailand: The Thai educational paradox. Journal of educational administration. 51(3), 209-319.
Gagné, R. M., Briggs, L. J. & Wager, W. W. (1992). Principles of Instructional design. (4th ed). Florida: Harcourt Brace Jovanovich.
Jonassen, D. H. (2010). Learning to solve problems. New York: Routledge.
Wittayasin, S. (2017). Education challenges to Thailand 4.0. International Journal of Integrated Education and Development, 2(2), 29-35.
