THE EFFECT OF SAQ TRAINING ON SAKONNAKHON RAJABHAT UNIVERSITY FOOTBALL PLAYERS.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to investigate the effects of Speed, Agility, and Quickness Training (SAQ) on the agility performance of football players at Sakon Nakhon Rajabhat University. The sample comprised 20 football players from Sakon Nakhon Rajabhat University, divided into two groups: an experimental group (n=10) and a control group (n=10). Agility performance was assessed using the Illinois Agility Test before training, after 4 weeks of training, and after 8 weeks of training. Descriptive statistics, including mean and standard deviation, were used for data analysis. Inferential techniques, including the t-test and One-way Analysis of Variance (ANOVA) with repeated measures, were applied. Additionally, a Bonferroni post hoc test was conducted for all statistical analyses. The results revealed the following:
1. No significant difference was observed between the experimental and control groups before training and after 4 weeks of training (p > .05). However, after 8 weeks of training, a statistically significant difference was found between the two groups (p < .05).
2. The experimental group exhibited significant differences in agility performance before training, after 4 weeks of training, and after 8 weeks of training (p < .05).
3. The control group displayed significant differences in agility performance before training, after 4 weeks of training, and after 8 weeks of training (p < .05).
Article Details
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ซึ่งความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน
References
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2545). คู่มือการฝึกกีฬาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ :ห้างหุ้นส่วนจำกัดอารต์โปรเกส
จีรนันท์ โพธ์เจริญ. (2549). ผลของการฝึกรูปแบบ เอส เอ คิว ที่มีต่อความคล่องตัวของนักกีฬา เนตบอล. ปริญญานิพนธ์ วท.ม. (วิทยาศาสตร์การกีฬา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จีรวัฒน์ เย็นใส. (2554). ผลการฝึก เอส เอ คิว ที่มีต่อความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตบอล. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2545). หลักการและเทคนิคการฝึกกรีฑา. กรุงเทพ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เทิดทูล โตคีรี. (2561). ผลการฝึกด้วยโปรแกรมการฝึก เอส เอ คิว ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวและความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตซอลของนักกีฬาฟุตซอลระดับอุดมศึกษา. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, ปีที่ 24 (2), 70 – 83
ผาณิต บิลมาศ. (2530). การวัดทักษะกีฬา. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มงคล แฝงสาเคน. (2545). การฝึกฟุตบอล. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮาส์.
สกายบุ๊คส์. (2545). ฟุตบอล (ฉบับปรับปรุงกติกา FIFA ล่าสุด). ปทุมธานี: สำนักพิมพ์สกายบุ๊คส์
สารัช ดีงาม. (2554). ผลการฝึก เอส เอ คิว ที่มีต่อความสามารถในกีฬาฟุตซอล. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สนธยา สีละมาด. (2547). หลักการฝึกกีฬาสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Hale, J. (2004). Quickness Training. Retrieved November 21, 2020, from: https://www.brianmac.co.uk/articles/scni11a5.htm
