Journal of Education and Innovation

การสร้างมโนทัศน์ด้านการส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีนสำหรับนักศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เพื่อรองรับการขยายตัวของทุนจีนในประเทศไทย

2025-02-24T22:20:26+07:00

การวิจัย เรื่อง การสร้างมโนทัศน์ด้านการส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีนสำหรับนักศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เพื่อรองรับการขยายตัวของทุนจีนในประเทศไทย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีน และ 2) พัฒนามโนทัศน์ด้านภาษาและวัฒนธรรมจีนสำหรับนักศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาเพื่อรองรับการขยายตัวของทุนจีนในประเทศไทย วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย ขั้นที่ 1 การศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการส่งเสริมภาษาจีนและวัฒนธรรม โดยการสัมภาษณ์ครู/อาจารย์ภาษาจีนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับอาชีวศึกษา และระดับอุดมศึกษา จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ขั้นที่ 2 การพัฒนามโนทัศน์ด้านการส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีน วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยเทคนิคเดลฟาย (Delphi technique) จากผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาจีน โดยผลการวิจัย พบว่า 1) แนวคิดเกี่ยวกับการส่งเสริมภาษาจีนและวัฒนธรรม ประกอบด้วยสภาพการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน ความสำคัญของภาษาและวัฒนธรรมจีน แนวทางการส่งเสริมการเรียนการสอน ทิศทางในการพัฒนาหลักสูตร การกำหนดนโยบายเพื่อส่งเสริมด้านการสอนภาษาและวัฒนธรรมจีน ความเหมือนความต่างระหว่างอาชีวศึกษาและการศึกษาขั้นพื้นฐาน จุดเด่นและความเป็นเอกลักษณ์ที่ควรมี หน่วยงานหรือองค์กรที่เป็นปัจจัยสำคัญ กิจกรรมเสริมทักษะ ตลอดจนความสามารถที่จำเป็นในด้านต่าง ๆ และ 2) มโนทัศน์ด้านการส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีน ประกอบด้วย มิติด้านนโยบายเพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาและวัฒนธรรมจีน มิติด้านปัจจัยสนับสนุนการเรียนการสอนภาษาและวัฒนธรรมจีน และมิติด้านการส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาและวัฒนธรรมจีน

THE DEVELOPMENT OF COMMUNICATION COMPETENCY EXERCISES IN THAI LANGUAGE WRITING SKILLS FOR 5TH GRADE STUDENTS

2025-04-22T13:05:16+07:00

The objectives of this research were 1) to develop communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth grade students that follow the 80/80 criteria, 2) to compare the results of communication writing competence between the experimental group students taught with developed exercise and taught through traditional learning approach and 3) to study satisfaction with the communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth Grade students. The sample in this study was fifth Grade students (60 students from 9 classrooms) who enrolled in Thai Language subjects at Prasarnmit Demonstration School (Elementary), Srinakharinwirot University in the second semester of academic year 2023. A purposive sampling technique was used to select thirty students in the experimental group and thirty students in the control group in this study. The research tools included 1) four sets of communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth grade students, 2) a communication writing competence assessment test, and 3) a questionnaire on satisfaction after learning through communication competency exercises. The data was analysed by using the efficacy determination E1/E2, mean (M), standard deviation (SD), the Wilcoxon signed-rank test and the Mann-Whitney U-Test. The results indicated that
1. the communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth grade students, the process efficiency (E1) was 81.27, and the outcome efficiency (E2) was 83.21, both of which met the established criteria of 80/80.
2. The students in the experimental group based on the communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth grade students were significantly higher than the students in the control group who received the traditional learning approach, at a statistically significant level of 0.01.
3. The students’ satisfaction in the experimental group after learning with communication competency exercises in Thai Language writing skills for fifth grade students on communication writing competence was at the high level. (M = 4.6, SD = 0.13).

A SYSTEMATIC REVIEW ON PREPARING TEACHERS FOR DIVERSITY: NGO-TEI PARTNERSHIPS FOR MULTICULTURAL COMPETENCE

2025-02-24T22:19:03+07:00

The objective of this study is to systematically explore the partnership between non-governmental organizations (NGOs) and teacher education institutions (TEIs) in preparing teachers with multicultural competence. Through a qualitative synthesis of 12 selected articles, the study identifies multiple forms of partnership, including pre-service teachers’ placements in NGOs, co-organized projects, co-planned curriculum, NGO mentorship programs, and policy advocacy collaborations. Key benefits inherent in these partnerships include enhanced knowledge and skill development, cultural relevance, professional support, and community engagement. However, significant challenges such as resistance from pre-service teachers, communication barriers, resource constraints, and socio-political factors persist. These findings underscore the importance of integrating NGO-TEI collaborations into teacher training programs to equip pre-service teachers with the necessary competencies to effectively navigate and respond to the complexities of diverse classrooms. Despite the challenges, NGO-TEI partnerships present a promising avenue for preparing pre-service teachers to effectively engage with the diverse classrooms of the 21st century.

DETERMINANTS OF MEDICAL STUDENT’S ATTITUDE TOWARD MOBILE ENGLISH LEARNING IN CHENGDU, CHINA

2025-02-06T10:33:19+07:00

This study aims to examine the factors influencing the attitudes and behavioral intentions of medical students in Chengdu, China, regarding their engagement in mobile English learning. The conceptual framework posits direct and indirect relationships among performance expectations (PE), social influence (SI), facilitating conditions (FC), perceived playfulness (PP), attitude (ATT), perceived usefulness (PU), perceived ease of use (PEOU), and behavioral intention (BI). A quantitative survey was conducted involving 500 undergraduate medical students. The data were analyzed using structural equation modeling (SEM) and confirmatory factor analysis (CFA). The findings indicate that attitude, perceived usefulness, and perceived ease of use are significant predictors of behavioral intention, with perceived usefulness exerting the strongest impact (β = 0.634, p < 0.001). Performance expectations, social influence, facilitating conditions, and perceived playfulness collectively account for 12.9% of the variance in attitude (R² = 0.129). Furthermore, perceived usefulness, perceived ease of use, and attitude explain 43.9% of the variance in behavioral intention (R² = 0.439). The statistical results substantiate the seven research hypotheses and the final recommendations. To enhance the adoption of mobile English learning, it is recommended that institutions invest in reliable technological infrastructures, design user-friendly and interactive learning platforms, and promote positive social interactions to improve students' attitudes and behavioral intentions. Additionally, further studies are necessary to explore the long-term impact of mobile learning on academic performance and professional development, as well as to investigate the potential of emerging technologies, including artificial intelligence and virtual reality, in enhancing mobile learning experiences.

ACTIVE LEARNING THROUGH THE STEM PROCESS USING THE FRAMECOUNT APPLICATION TO INCREASE LEARNING ACHIEVEMENT IN FREE FALL MOTION

2025-02-27T14:55:26+07:00

This research examined the integration of high-speed video analysis with the Framecount application to enhance Mathayomsuksa 4 students' understanding of free fall motion. Three objectives were pursued: 1) to study free fall motion using high-speed video analysis, 2) to develop supplementary learning activities based on this technique, and 3) to assess the impact of these activities on students' conceptual understanding and academic achievement. A high-speed video camera (using a smartphone at 60 fps) and the Framecount application were employed to record and analyze free fall experiments. The results demonstrated the feasibility of determining gravitational acceleration with an error of less than 5%. Furthermore, students who engaged in the developed learning activities exhibited significantly improved problem-solving skills and academic achievement compared to a control group (p < .05). This study highlights the potential of combining active learning strategies with technology-enhanced analysis to deepen students' conceptual understanding of physics.

สื่อการสอนความเป็นจริงเสริมสำหรับระบบดาราศาสตร์พร้อมการสื่อสารภาษามือสำหรับผู้บกพร่องทางการได้ยิน

2025-01-08T10:35:20+07:00

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิผลของสื่อการสอนดาราศาสตร์ที่ออกแบบมาสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยินโดยการเปรียบเทียบคะแนนก่อนชั้นเรียนและหลังเลิกเรียน และประเมินความพึงพอใจของนักเรียนต่อการตีความสื่อเหล่านี้ การวิจัยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (AR) และการตีความภาษามือเพื่อเพิ่มประสบการณ์การเรียนรู้ ผลลัพธ์พบว่าคะแนนหลังเรียนดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (M = 14.93) เทียบกับคะแนนก่อนเรียน (M = 12.09) p < .05 นอกจากนี้ นักเรียนยังแสดงให้เห็นถึงผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้นหลังจากมีส่วนร่วมกับสื่อการสอนดาราศาสตร์ที่ใช้ AR และการตีความภาษามือ (M = 13.16) เทียบกับผลการเรียนก่อนการศึกษา (M = 11.29), p < .05.นักเรียนมีความพึงพอใจต่อสื่อการสอนอยู่ในระดับสูง (M = 4.27 จากคะแนนเต็ม 5 คะแนน) การค้นพบเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าสื่อการสอนดาราศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นโดยผสมผสานเทคโนโลยี AR และการตีความภาษามือ สนับสนุนการเรียนรู้ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในด้านการศึกษาดาราศาสตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาแบบประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้: การวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้

2025-03-31T16:20:17+07:00

การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบและตัวบ่งชี้คุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ โดยใช้การวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้ 2) เพื่อพัฒนาแบบประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ 3) เพื่อสร้างและตรวจสอบคุณภาพคู่มือประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ กลุ่มเป้าหมายคือ ครูสังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ จำนวน 918 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา แบบประเมินวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา ค่าอำนาจจำแนก และแบบประเมินคู่มือ วิเคราะห์ค่าความเที่ยง ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบคุณภาพชีวิตการทำงานของครู ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบหลัก มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ค่า Chi-Square = 1.783, df = 4, /df = 0.445, P-Value = 0.775, RMSEA = 0.000, SRMR = 0.003, ดัชนี CFI = 1.000, ดัชนี TLI = 1.003 2) แบบประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรมส่งเสริมการเรียนรู้ มีลักษณะเป็นแบบสอบถามมาตรประเมินค่า 5 ระดับ คุณภาพของแบบประเมินตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา Content validity index : CVI มีค่าอยู่ที่ 0.850 มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.566 - 0.893 มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับ 0.958 3) คู่มือประเมินคุณภาพชีวิตการทำงานของครู เมื่อพิจารณาโดยภาพรวมมีความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของคู่มือครูอยู่ในระดับมาก

การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยของนักศึกษาวิทยาลัยดุสิตธานี พัทยา

2025-03-15T16:26:47+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัย 2) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะการวิจัยของนักศึกษา และ 3) เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะการวิจัยก่อนและหลังการใช้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนวิชา บธ4110 วิธีวิทยาการวิจัยทางธุรกิจ ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ และแบบสอบถามสมรรถนะการวิจัย และสถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัย ประกอบด้วย (1) รูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ มี 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 เนื้อหาการเรียนรู้ ส่วนที่ 2 กระบวนการเรียนรู้ ส่วนที่ 3 กิจกรรมและสื่อการเรียนรู้ และส่วนที่ 4 การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ และ (2) กระบวนการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ มี 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 การสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ ขั้นที่ 2 การสะท้อนการเรียนรู้ ขั้นที่ 3 การสรุปองค์ความรู้ และขั้นที่ 4 การประยุกต์ใช้ความรู้ 2) ระดับสมรรถนะการวิจัย ประกอบไปด้วย 3 ด้าน คือ ความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะ โดยภาพรวมและรายองค์ประกอบมีค่าเฉลี่ยหลังการใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยการใช้รูปแบบแยกตามองค์ประกอบ พบว่า ความรู้ในการวิจัยก่อนใช้รูปแบบ ( = 3.41) และหลังการใช้รูปแบบ ( = 4.24) ทักษะการวิจัยก่อนใช้รูปแบบ ( = 3.61) และหลังการใช้รูปแบบ ( = 4.25) และคุณลักษณะการวิจัยก่อนใช้รูปแบบ ( = 3.78) และหลังการใช้รูปแบบ ( = 4.37) และ 3) การเปรียบเทียบสมรรถนะการวิจัยก่อนและหลังการใช้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน พบว่า ค่าเฉลี่ยหลังการใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบโดยรวมและรายองค์ประกอบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

การตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบจำลองการวัดทักษะการรับรู้ประสิทธิภาพตนเอง กรณีนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ เขตท้องถิ่น

2025-02-19T11:48:46+07:00

วัตถุประสงค์การศึกษา เพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบจำลองการวัดทักษะการรับรู้ประสิทธิภาพตนเอง กรณีนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ เขตท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่าง คือนักเรียนที่กำลังศึกษาในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ จำนวน 1,000 คน จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลที่สามารถวัดคุณสมบัติทางจิตวิทยาของทักษะการรับรู้ประสิทธิภาพตนเอง ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) การควบคุมตนเอง ( = 0.992) 2) ความสามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลการศึกษา ( = 0.985) และ 3) การเรียนรู้ด้วยตนเอง ( = 0.962) โดยมีค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือทั้งฉบับ ( = 0.880) การวิเคราะห์ข้อมูลสถิติเชิงบรรยายและการวิเคราะห์ความตรงเชิงโครงสร้างด้วยเทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน โดยแบบจำลองการวัดทักษะการรับรู้ประสิทธิภาพตนเอง ผลการวิจัย พบว่า แบบจำลองการวัดทักษะการรับรู้ประสิทธิภาพตนเองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( = 363.124, df = 141, /df = 2.58, P-value = 0.000, GFI = 0.996, AGFI = 0.995, SRMR = 0.016, RMSEA = 0.037) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

การพัฒนาและการประเมินคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้ การเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพูดสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

2025-04-03T19:56:29+07:00

วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้การเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมการพูดสร้างสรรค์ของนักเรียน 2) ตรวจสอบคุณภาพรูปแบบการจัดการเรียนรู้ ใช้การวิจัยแบบผสมวิธี (Mixed Methods Research) ซึ่งมีขั้นตอนวิจัย ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน จากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ สนทนากลุ่มศึกษานิเทศน์และครู และสำรวจความคิดเห็นของนักเรียน ขั้นตอนที่ 2 พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพรูปแบบ โดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คนประเมินผลคุณภาพ และให้การรับรองรูปแบบโดยการสัมมนาผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย แบบวิเคราะห์เอกสาร สัมภาษณ์ สอบถามความคิดเห็นของนักเรียน ประเด็นการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย (M) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และวิเคราะห์เนื้อหา ผลวิจัยพบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมี 5 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ 1) หลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการจัดการเรียนรู้ SPEAK Model มี 5 ขั้น ดังนี้ 1) จุดประกายจินตนาการด้วยดิจิทัล 2) วางแผนเป้าหมายและค้นคว้า 3) สร้างสรรค์เรื่องเล่าดิจิทัลสร้าง 4) นำเสนอแลกเปลี่ยนร่วมเรียนรู้ และ 5) ประเมินผลสะท้อนคิดบนแพลตฟอร์มดิจิทัล 4) การวัดและประเมินผล 5) เงื่อนไขสนับสนุนผลการประเมินรูปแบบการเรียนรู้โดยรวมมีความเหมาะสมมากที่สุด (M = 4.75, SD = 0.44) ผลการประเมินกระบวนการเรียนรู้ที่ได้รับความเหมาะสมมากที่สุด (M = 4.76, SD = 0.44) นอกจากนี้ ผลการสัมมนาผู้เชี่ยวชาญพบว่า SPEAK Model มีความแปลกใหม่โดยนำเทคโนโลยีมาใช้ในทุกขั้นตอนการและประยุกต์การเล่าเรื่องดิจิทัลอย่างเหมาะสม สามารถนำไปใช้พัฒนาความสามารถในการพูดสร้างสรรค์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษ เพื่อการสื่อสารร่วมที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดดอนจั่น จังหวัดเชียงใหม่

2025-03-06T19:14:03+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ก่อนเรียนและหลังเรียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนภาษาอังกฤษโดยใช้แนวการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนวัดดอนจั่น จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 30 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ 2) แบบทดสอบวัดความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) แแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการพัฒนาความสามารถด้านการพูดโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย t- test และ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษหลังเรียนโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อสารสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์สูงขึ้นกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาความสามารถด้านการพูดโดยใช้แนวการสอนภาษาเพื่อสารสื่อสารที่เน้นกิจกรรมปฏิสัมพันธ์อยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด ( = 4.75, S.D. = 0.42)

การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ เพื่อส่งเสริมทักษะการใช้เทคโนโลยี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

2025-04-22T11:57:36+07:00

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ เรื่อง เทคโนโลยีน่ารู้ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการใช้เทคโนโลยีของนักเรียนหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ หลังเรียนเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ70 และ 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 จำนวน 34 คน เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ แผนการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน 12 แผน แบบประเมินทักษะการใช้เทคโนโลยี แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบการแจกแจงแบบปกติโดยใช้สถิติทดสอบ Shapiro-Wilk , Wilcoxon Signed-Rank Test และ t-test ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิภาพของบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 77.07/78.80 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการใช้เทคโนโลยีของนักเรียนในภาพรวมคิดเป็นร้อยละ 78.55 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนเทียบกับเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 78.82 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 และ 4) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับบทเรียนออนไลน์ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ มีค่าเฉลี่ยในภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด

การพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย

2025-01-24T09:17:14+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย มีวิธีการดำเนินการวิจัยคือ ขั้นที่ 1 ศึกษาเอกสาร ตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคม ทฤษฎีการกำกับอารมณ์ และแนวคิดทักษะชีวิต ขั้นที่ 2 วิเคราะห์และสรุปผลข้อมูล ขั้นที่ 3 สร้างและพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย และขั้นที่ 4 ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน จากนั้นปรับปรุงโปรแกรมแล้วนำไปทดลองใช้กับนักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมน้อยกว่าคนทั่วไป จำนวน 10 คน แล้วนำมาปรับปรุงอีกครั้งให้มีความสมบูรณ์ ผลการวิจัย พบว่า 1. องค์ประกอบความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมของนักศึกษา ประกอบด้วย การตระหนักรู้ตนเอง การตระหนักรู้สังคม การมีสัมพันธภาพ และการจัดการอารมณ์ตนเอง และทฤษฎีการกำกับอารมณ์ร่วมกับแนวคิดทักษะชีวิตมีความเหมาะสมที่จะนำมาเป็นพื้นฐานในการพัฒนาโปรแกรมสร้างเสริมความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย 2. องค์ประกอบของกิจกรรมโปรแกรม ประกอบด้วยชื่อกิจกรรม วัตถุประสงค์ แนวความคิด ขั้นตอนในการดำเนินกิจกรรม สื่อการเรียนรู้ 3. กิจกรรมโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นมี 10 กิจกรรม ระยะเวลาการจัดโปรแกรม 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 1 ชั่วโมง และ 4. โปรแกรมที่พัฒนาขึ้น มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาองค์ประกอบของกิจกรรม เท่ากับ 1.00 กิจกรรมทั้ง 10 กิจกรรม มีค่าดัชนีความสอดคล้องเฉลี่ย เท่ากับ 0.94 และการจัดกิจกรรมโปรแกรม มีค่าดัชนีความสอดคล้องเฉลี่ย เท่ากับ 1.00

การใช้ปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างในฐานะเพื่อนคู่คิดของนักเรียน: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ

2025-02-13T19:38:58+07:00

ปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้าง (Generative AI) เป็นหนึ่งในเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่มีแนวโน้มเติบโตอย่างมากในทุกมิติของชีวิต ในทางการศึกษาปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างทำหน้าที่เป็นเครื่องมือสำหรับการทำงานร่วมกันระหว่างครูและบุคลากรทางการศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักเรียนปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างเป็นเครื่องมือที่นักเรียนทุกคนสามารถเข้าถึงได้อย่างแพร่หลาย ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นเรื่องสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์การใช้งานปัญญาประดิษฐ์แบบ
รู้สร้างในปัจจุบัน เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีนี้ได้อย่างเต็มศักยภาพและเกิดประสิทธิภาพสูงสุดในบริบทการศึกษา การศึกษานี้จึงดำเนินการทบทวนอย่างเป็นระบบ เพื่อตรวจสอบการวิจัยเชิงประจักษ์ด้วยการวิเคราะห์และสังเคราะห์บทความ จำนวน 20 ฉบับ จาก 1,037 ฉบับ ระหว่างปี พ.ศ. 2563 ถึงปี พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2020 ถึง ค.ศ. 2025) โดยคัดเลือกจากบทความทางวิชาการและบทความวิจัย ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีการนำปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างไปใช้อย่างกว้างขวาง ได้แก่ การใช้ปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ส่วนบุคคล สนับสนุนงานเขียนต่าง ๆ การวิเคราะห์และวิจัย การค้นหาคำตอบของคำถามที่ง่ายไปถึงคำถามที่ยากและซับซ้อน อีกทั้งช่วยในการระดมความคิด สร้างแนวคิด และสร้างสรรค์งานศิลปะ
ซึ่งผลลัพธ์ของการใช้ปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างในการเรียนรู้นั้น ทำให้ผู้เรียนได้พัฒนาทักษะการคิดขั้นสูง เช่น การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการคิดอย่างสร้างสรรค์ เพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้ สามารถทำให้เข้าใจในเนื้อหาที่ซับซ้อน สร้างแรงจูงใจในการเรียนเพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้ยังเป็นส่งเสริมการเรียนรู้แบบร่วมมือ ตลอดจนการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องและตลอดชีวิต อย่างไรก็ตามยังมีข้อจำกัดในการใช้ปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างในการเรียนรู้ ได้แก่ ความน่าเชื่อถือของข้อมูลที่ได้ การขาดความหลากหลายในมุมมอง การกำหนดขอบเขตการใช้งาน การพึ่งพาเทคโนโลยีมากเกินไป ความเป็นส่วนตัว และการใช้ปัญญาประดิษฐ์อย่างมีจริยธรรม ซึ่งข้อจำกัดเหล่านี้จะส่งผลกระทบต่อผู้เรียน เช่น การขาดแหล่งอ้างอิงที่ชัดเจนของปัญญาประดิษฐ์ อาจส่งผลให้ผู้เรียนใช้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องโดยไม่สามารถตรวจสอบความจริงได้ อีกทั้งการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานแทนนักเรียน อาจลดทอน ทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียน เป็นต้น

การพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูในสังกัดโรงเรียนเทศบาลเมืองสระบุรี ด้วยการนิเทศแบบชี้แนะ สะท้อนคิด และเป็นพี่เลี้ยง

2025-04-03T19:51:05+07:00

การวิจัยนี้ มีเป้าหมายเพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยการนิเทศแบบชี้แนะสะท้อนคิดและเป็นพี่เลี้ยง กลุ่มเป้าหมายคือ 1) ครูที่เข้าร่วมโครงการอบรม จำนวน 30 คน และ 2) ครูที่เข้าร่วมโครงการอบรมที่ผู้วิจัยเป็นพี่เลี้ยงประจำกลุ่ม จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสำรวจความรู้ของครูเกี่ยวกับการเรียนรู้เชิงรุกในห้องเรียน และแบบประเมินความสำเร็จของการเรียนรู้เชิงรุกในห้องเรียน ผลการวิจัยบ่งชี้ว่า 1) ครูได้รับความรู้เกี่ยวกับการเรียนรู้เชิงรุกในห้องเรียน และสามารถนำไปต่อยอดได้ในระดับสูงสุด ( = 4.63, SD = 0.48) 2) แผนการเรียนรู้เชิงรุกในห้องเรียนมีกระบวนการจัดการเรียนการสอนที่นำเรื่องราวในชีวิตประจำวันมาตั้งเป็นสถานการณ์ปัญหา วัดผลและประเมินผลตามสภาพจริงอย่างทันท่วงที นำผลการประเมินสะท้อนกลับเพื่อให้นักเรียนเกิดการพัฒนา และใช้วิธีการวัดผลและประเมินผลที่หลากหลาย 3) ความสำเร็จของการนำแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกไปใช้จริงในชั้นเรียนมีผลสำเร็จมาก ( = 4.19, SD = 0.17) กิจกรรมเชิงรุกที่จัดขึ้นส่งผลให้นักเรียนสร้างความคิดรวบยอดในเรื่องที่เรียนได้ด้วยตนเอง การวัดผลและประเมินผลเน้นไปที่ผลลัพธ์การเรียนรู้มากกว่าผลสัมฤทธิ์ และนักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมตามความสามารถและมีความภูมิใจในผลสำเร็จจากผลงานของตนเอง นอกจากนี้ยังมีข้อสังเกตว่ากระบวนการ PLC ที่ครูเข้าร่วมมีส่วนในการผลักดันให้เกิดการพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้

การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ วิทยาลัยเทคนิคสิงห์บุรี

2025-03-07T09:52:38+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและหาคุณภาพของหน่วยการเรียนรู้เชิงสถานการณ์ เพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษในสถานประกอบการ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ 2) เพื่อศึกษาผลการใช้หน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษในสถานประกอบการ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ กับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้หน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษในสถานประกอบการ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2 แผนกช่างยนต์ วิทยาลัยเทคนิคสิงห์บุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 33 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบประเมินความเหมาะสมของหน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน 2) หน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน และแบบประเมินวัดความสามารถด้านการพูด 3) แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ One sample t-test ผลการศึกษา พบว่า 1) หน่วยการเรียนรู้และองค์ประกอบของหน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษในสถานประกอบการ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ( = 4.23, SD = 0.35) อยู่ในระดับเหมาะสมมาก 2) ค่าเฉลี่ยของคะแนนการทดสอบหลังเรียน ( = 77.61, SD = 3.36) สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ3) ความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้หน่วยการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะพูดภาษาอังกฤษในสถานประกอบการ สำหรับนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ( = 4.55, SD = 0.81) อยู่ในระดับมากที่สุด

การพัฒนาสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์ สำหรับการศึกษาแบบสหสาขาวิชาชีพ

2025-02-24T15:18:47+07:00

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์สำหรับการศึกษาแบบ สหสาขาวิชาชีพ 2) เพื่อประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาต่อสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์สำหรับการศึกษาแบบสหสาขาวิชาชีพ วิธีการดำเนินงานวิจัยมี 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การออกแบบสถานการณ์จำลองเสมือนจริงสำหรับการศึกษาแบบสหสาขาวิชาชีพตามขั้นตอนของกระบวนการคิดเชิงออกแบบ และระยะที่ 2 การประเมินความพึงพอใจต่อสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูลในการออกแบบสถานการณ์จำลองเสมือนจริง คือ อาจารย์จากสหสาขาวิชาชีพ จำนวน 8 คน และกลุ่มตัวอย่างในการทดสอบ คือ นักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ นักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ นักศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ นักศึกษาคณะสหเวชศาสตร์ สาขาเทคนิคการแพทย์ และสาขารังสีเทคนิค รวมจำนวน 230 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบประเมินความพึงพอใจต่อสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์สำหรับนักศึกษาสหสาขาวิชาชีพด้านสุขภาพ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) สถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์สำหรับการศึกษาแบบสหสาขาวิชาชีพเป็นนวัตกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาสมรรถนะการทำงานระหว่างสหสาขาวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยสมมติที่ติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ณ ห้องฉุกเฉิน ร่วมกัน โดยมีความยาว 30 นาที 2) ระดับความพึงพอใจของนักศึกษาต่อสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์อยู่ในระดับมาก ดังนั้นสถานการณ์จำลองเสมือนจริงบนคอมพิวเตอร์นี้สามารถนำไปใช้ในการจัดการศึกษาแบบสหสาขาวิชาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การออกแบบงานด้วย โปรแกรมอโดบี โฟโทช็อป สำหรับนักศึกษาอุตสาหกรรมศิลป์

2025-04-11T16:15:10+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อปให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) ศึกษาผลการเรียนก่อนและหลังเรียนโดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์เรื่อง การออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อป และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาอุตสาหกรรมศิลป์ที่มีต่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อป กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในวิจัยครั้งนี้ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) คือ นักศึกษาอุตสาหกรรมศิลป์จำนวน 38 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อป 2) แบบทดสอบวัดผลการเรียนก่อนและหลังเรียน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ Wilcoxon Signed-Rank ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิภาพของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เรื่องการออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อปสำหรับนักศึกษาอุตสาหกรรมศิลป์ มีประสิทธิภาพเท่ากับ 83/87.81 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) ความพึงพอใจของนักศึกษาอุตสาหกรรมศิลป์ที่มีต่อสื่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง การออกแบบงานด้วยโปรแกรมอโดบี โฟโทช็อป ในด้านเนื้อหาอยู่ในระดับมาก ด้านการออกแบบสื่ออยู่ในระดับมาก ด้านการใช้งานอยู่ในระดับมาก ระดับความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก

การพัฒนาเครื่องมือวัดการเปรียบเทียบทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา

2025-02-25T11:14:26+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวัดการเปรียบเทียบทางสังคม ตัวอย่างวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2566 จำนวน 216 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบวัดการเปรียบเทียบทางสังคมซึ่งผู้วิจัยพัฒนาขึ้นโดยอิงแนวคิดของการวัดแบบพหุมิติภายในข้อคำถาม (Multidimensional Within-item) ผลการวิจัยพบว่า แบบวัดการเปรียบเทียบทางสังคมของนักเรียนประกอบด้วยข้อคำถามจำนวน 20 ข้อ เป็นแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ แบบพหุมิติภายในข้อคำถาม (5-point Multidimensional Within-item rating scale) ข้อคำถามแต่ละรายการมีค่า I-CVI อยู่ระหว่าง .75 – 1 และมีค่า S-CVI คือ .95 แบบวัดฉบับนี้แบ่งองค์ประกอบตามมิติขององค์ประกอบเป็น 2 มิติ มิติแรกแบ่งได้ 3 องค์ประกอบ ได้แก่ การเปรียบเทียบความสามารถ การเปรียบเทียบรูปร่างหน้าตา และการการเปรียบเทียบรูปแบบการดำเนินชีวิต มิติที่ 2 แบ่งได้ 2 องค์ประกอบ ได้แก่ การเปรียบเทียบตนเองกับผู้ที่เหนือกว่า และ การเปรียบเทียบตนเองกับผู้ที่ด้อยกว่า ค่าสัมประสิทธิ์โอเมกาองค์ประกอบการเปรียบเทียบความสามารถ เท่ากับ .86 การเปรียบเทียบรูปร่างหน้าตา เท่ากับ .93 การเปรียบเทียบรูปแบบการดำเนินชีวิต เท่ากับ .91 การเปรียบเทียบตนเองกับผู้ที่เหนือกว่า เท่ากับ 88 การเปรียบเทียบตนเองกับผู้ที่ด้อยกว่า เท่ากับ .93 และผลการตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างพบว่าโมเดลการวัดการเปรียบเทียบทางสังคมมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( (124, N=198) = 140, p = .14, CFI = .99, TLI = .99, SRMR = .04, RMSEA = .03)

การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้นิทานประกอบการเรียนภาษาไทย ที่ใช้ Generative AI ร่วมกับ เทคนิคการจัดการเรียนรู้ 5W1H เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

2025-04-03T18:13:18+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของการใช้กิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้นิทานประกอบการเรียนภาษาไทย ที่ใช้ Generative AI ร่วมกับเทคนิคการจัดการเรียนรู้ 5W1H ตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ 75/75 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้กิจกรรมการนิทานประกอบการเรียนภาษาไทยที่ใช้ Generative AI ร่วมกับเทคนิคการจัดการเรียนรู้ 5W1H และหลังเรียนกับเกณฑ์ ร้อยละ 70 และ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้นิทานประกอบการเรียนภาษาไทย ที่ใช้ Generative AI ร่วมกับ เทคนิคการจัดการเรียนรู้ 5W1H ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดเกาะน้อย จังหวัดสุโขทัย ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีของกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการสร้างและหาประสิทธิภาพของการใช้กิจกรรมการเรียนรู้ มีประสิทธิภาพ 81.64/81.23 พบว่า นักเรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คะแนนการทดสอบหลังเรียนเท่ากับ ( = 24.69, SD = 1.34) ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนมีความคิดเห็นต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ในภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับ มากที่สุด ( = 4.60, SD = 0.48)

แนวทางการส่งเสริมการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ของสถานศึกษาเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษาศูนย์การศึกษาพิเศษ เครือข่ายที่ 7 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

2025-03-06T17:45:56+07:00

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ มีการดำเนินการวิจัย 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ทีมสหวิชาชีพ จำนวน 341 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม มีลักษณะเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ขั้นตอนที่ 2 การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการศึกษาการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายขั้นตอน พบว่า ขั้นการจัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล (IEP) มีค่าเฉลี่ยสูงสุด และขั้นการจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) ผลการศึกษาแนวทางการส่งเสริมการทำงานร่วมกันแบบบูรณาการข้ามศาสตร์ของทีมสหวิชาชีพในการให้บริการช่วยเหลือ
ระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ พบว่า ผู้บริหารสถานศึกษาควรส่งเสริมให้ทีมสหวิชาชีพมีองค์ความรู้
และทักษะ มีการประชุมกลุ่มย่อย แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และมอบหมายให้ร่วมกันดำเนินงานตามความถนัดหรือเชี่ยวชาญ
ของแต่ละสาขาวิชาชีพ รวมทั้งนิเทศติดตามการดำเนินงานของทีมสหวิชาชีพตามขั้นตอนการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม
อย่างต่อเนื่องแบบกัลยาณมิตร

การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริงโดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม เรื่อง แรงและสมดุลแรง เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)

2025-02-27T14:59:35+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและทดสอบประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริงโดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม 2) เปรียบเทียบทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงก่อนเรียนและหลังเรียน 3) เปรียบเทียบทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 4) ศึกษาเจตคติของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงที่มีต่อการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์งานก่อสร้างและตกแต่งภายในหลังเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ปีที่ 1 สาขาวิชาสถาปัตยกรรม วิทยาลัยเทคนิคยะลา จำนวน 29 คน
ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยที่ใช้ประกอบด้วย ชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริงโดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม และแบบประเมินเจตคติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบ paired sample
t-Test และ one sample t-Test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.86/80.75 2) คะแนนทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ที่ระดับ .05 3) คะแนนทักษะการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักศึกษามีเจตคติต่อการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์งานก่อสร้างและตกแต่งภายในหลังเรียนโดยใช้
ชุดกิจกรรมการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก ( = 4.11, SD = 0.93)

ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี RAFT ร่วมกับแนวคิด Magic If ที่มีผลต่อความสามารถ ในการเขียนเรื่องตามจินตนาการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

2025-02-17T18:20:41+07:00

การศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเรื่องตามจินตนาการ 1) ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี RAFT ร่วมกับแนวคิด Magic If และ 2) การจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี RAFT ร่วมกับแนวคิด Magic If กับการจัดการเรียนรู้โดยการสอนเขียนแบบปกติ ตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร (ฝ่ายประถม) จำนวน 60 คน ได้มาด้วยวิธีการ Cluster Random Sampling เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี RAFT ร่วมกับแนวคิด Magic If 2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้การสอนเขียนแบบปกติ 3) แบบวัดความสามารถในการเขียนเรื่องตามจินตนาการ ผลการวิจัยพบว่าคะแนนความสามารถในการเขียนเรื่องตามจินตนาการ 1) หลังการจัดการเรียนรู้สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี RAFT ร่วมกับแนวคิด Magic If มีความสามารถในการเขียนเรื่องตามจินตนาการสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยการสอนเขียนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

สมรรถนะด้านดิจิทัลสู่พฤติกรรมเชิงนวัตกรรม

2025-08-27T09:14:19+07:00

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากรอบแนวคิดและศึกษาอิทธิพลของสมรรถนะด้านดิจิทัลที่ส่งผลต่อพฤติกรรม
เชิงนวัตกรรมของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา โดยการวิจัยเริ่มต้นจากการศึกษาเชิงเอกสารเพื่อสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยเชิงเอกสาร พบว่า กรอบแนวคิดของสมรรถนะด้านดิจิทัล
ที่เหมาะสมประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การเข้าใจดิจิทัล 2) ทักษะการใช้สื่อและดิจิทัล 3) การแก้ปัญหาด้วยเครื่องมือดิจิทัล และ 4) การปรับตัวการเปลี่ยนแปลงดิจิทัล ส่วนกรอบแนวคิดของพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การแสวงหาโอกาส 2) ความคิดริเริ่ม 3) ผู้นำทางความคิด และ 4) การประยุกต์ใช้ ซึ่งกรอบแนวคิดที่ได้จากการสังเคราะห์นี้ถูกนำไปใช้สร้างเครื่องมือวิจัยเชิงปริมาณ คือ แบบสอบถาม เพื่อเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ จำนวน 231 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณต่อไป ผลลัพธ์จากการสังเคราะห์ได้เป็นกรอบแนวคิดที่ชัดเจนสำหรับศึกษาความสัมพันธ์เชิงประจักษ์ระหว่างตัวแปรทั้งสอง ซึ่งจะนำไปสู่ข้อเสนอแนะในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมนวัตกรรมในมหาวิทยาลัยได้อย่างมีทิศทาง