การพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทโรงพยาบาลกาฬสินธุ์
คำสำคัญ:
กระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาท, การพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทบทคัดย่อ
การศึกษากรณีศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาท 2) ให้ผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทปลอดภัยจากภาวะแทรกซ้อนขณะนอนรักษาตัวในโรงพยาบาล เก็บข้อมูลจากบัตรบันทึกเวชระเบียนผู้ป่วยในของผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทที่มารับบริการที่ห้องผ่าตัดในโรงพยาบาลกาฬสินธุ์ โดยเก็บข้อมูลย้อนหลัง 6 เดือนย้อนหลัง ระหว่างเดือนมีนาคม 2566 ถึงเดือนสิงหาคม 2566
ผลการศึกษาพบว่าผู้คลอดทั้ง 2 ราย มีประเด็นปัญหาที่เหมือนและแตกต่างกัน ผู้ศึกษาจึงได้ทำการวิเคราะห์ประเด็นปัญหาทางการพยาบาลและนำมากำหนดเป็นข้อวินิจฉัยทางการพยาบาลและนำแนวคิดกระบวนการพยาบาลกำหนดไว้อย่างครอบคลุมทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม ตลอดจนนำทักษะประสบการณ์และความชำนาญในการดูแลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาทมาใช้ พบว่าผู้ป่วยปลอดภัยและไม่มีภาวะแทรกซ้อน
เอกสารอ้างอิง
จินตนา ศิรินาวินและสาธิต วรรณแสง. (2561). ทักษะทางคลินิก. รุ่งแสงการพิมพ์, กรุงเทพมหานคร.
ตติยา จำปาวงษ์. (2560). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะของตนเองต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพหลังผ่าตัดกระดูกสันหลังส่วนเอวแบบลามิ
เนกโตมี่ในผู้สูงอายุโรคโพรงกระดูกสันหลังส่วนเอวตีบแคบ. ใน วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พรสินี เต็งพานิชกุล. (2559). การพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลัง. ใน อรพรรณ โตสิงห์และคณะ (บรรณาธิการ). การพยาบาลผู้ป่วยทางออร์โธปิดิกส์ (หน้า 184 - 194).กรุงเทพมหานคร: โครงการตำราคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ลัดดาวัลย์ หิมคุณ, และคณะ. (2560). ปัจจัยทำนายคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยหลังผ่าตัดกระดูกสันหลังระดับเอว. วารสารพยาบาลสาร, 35(3), 83-93.
บุศรา กาญจนบัตรและนิลวรรณ ฉันทะปรีดา. (2559). บทที่ 13 การประเมินภาวะสุขภาพในการพยาบาลพื้นฐาน. การใช้กระบวนการพยาบาลเป็นหลัก เล่ม 1. ผ่องพรรณ อรุณแสงและมยุรี สี่ทองอิน รวบรวมคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
โรงพยาบาลกาฬสินธุ์. (2565). รายงานสถิติการผ่าตัดกระดูกสันหลังกดทับเส้นประสาท ปี 2563-2565. เวชระเบียนแผนกห้องผ่าตัดโรงพยาบาลกาฬสินธุ์.
มารยาท ณนคร. (2558). การพยาบาลผู้ป่วยกระดูกสันหลังหักที่ได้รับการยึดตรึงด้วยวัสดุภายในร่างกาย.คณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
สุกิ แสงนิพันธ์กูล, กิตติ จิระรัตนโพธิ์ชัย, กิติวรรณ วิปุลากร และวินัย ศิริชาติวาปี. (2560). ออร์โธปิดิกส์สำหรับนักศึกษาแพทย์. ภาควิชาออร์โธปิดิกส์ คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
พลศักดิ์ จีระวิบูลวรรณ. (2559). ภาวะข้อและเอ็นเสื่อม. คณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
วินัย พากเพียร และสิทธิศักดิ์ หรรษาเวก. (2560). แนวทางการวินิจฉัยและรักษาโรคออร์โธปิดิกส์ระบบสันหลัง – โรคและการบาดเจ็บ. โรงพิมพ์จามจุรีโปรดักท์. กรุงเทพมหานคร.
สายสมร บริสุทธิ์, และคณะ. (2560). แนวทางการพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดกระดูกสันหลังสำหรับพยาบาลทั่วไป. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: ธนาเพลส.
Ghogawala, Z. et al. (2016). Laminectomy plus fusion versus laminectomy alone for lumbar spondylolisthesis. The New England journal of medicine, 374 (4), 1424-1434.
Koter, M. et al. (2020). Surgical outcome following laminectomy with fusion versus laminectomy alone in patientswith degeneration cervical myelopathy. The Spine journal, 45(24), 1696-1703.
Spoonamore, M. S. (2020). Posterior Lumbar Interbody Fusion (PLIF) and Transforaminal Interbody Fusion (TLIF). Retrieved November 2, 2020,from https://www.uscspine.com/treatement-options/backtreatment/lumbar-interbody-fusion/
Ploumis, A. et al. (2017). Degenerative lumbar scoliosis associated with spinal stenosis. The Spine Journal, 7(4), 428-436.
