ผลของการใช้เครื่องมือในการให้คำแนะนำผู้ป่วยเบาหวานที่ต้องฉีดอินซูลิน ชนิดปากกา

บทคัดย่อ

     การวิจัยเรื่องผลของการใช้เครื่องมือในการให้คำแนะนำผู้ป่วยเบาหวานที่ต้องฉีดอินซูลินชนิดปากกา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้เครื่องมือในการให้คำแนะนำผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ต้องฉีดอินซูลินชนิดปากกา วิธีการดำเนินการวิจัยใช้รูปแบบการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ได้รับการรักษาด้วยแผนการรักษาฉีดอินซูลินด้วยปากกา ที่แผนกผู้ป่วยนอกอายุรกรรม สถาบันบำราศนราดูร จำนวน 40 ราย เครื่องมือที่ใช้รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ใช้ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติ Paired sample t-test กำหนดความเชื่อมั่นร้อยละ 95
     ผลการศึกษา พบว่า คะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับการฉีดอินซูลิน และพฤติกรรมการฉีดอินซูลินด้วยตนเอง ภายหลังได้รับเครื่องมือในการให้คำแนะนำผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ต้องฉีดอินซูลินชนิดปากกา ในกลุ่มทดลอง (= 3.00, S.D. = 0.000) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (= 1.77, S.D. = 0.423) และ (= 2.05, S.D. = 0.221) สูงกว่ากลุ่มควบคุม (= 1.85, S.D. = 0.427) ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับการฉีดอินซูลิน และพฤติกรรมการฉีดอินซูลินด้วยตนเองด้วยสถิติ t-test คะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับการฉีดอินซูลินภายหลังได้รับโปรแกรมฯ ในกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมเครื่องมือในการให้คำแนะนำผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ต้องฉีดอินซูลินชนิดปากกา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05