การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการบริโภคไอโอดีนในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เขตสุขภาพที่ 10
คำสำคัญ:
ไอโอดีน, พฤติกรรมการบริโภค, เด็กเล็ก, ผู้สูงอายุ, การส่งเสริมสุขภาพบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีไอโอดีน ระดับไอโอดีนในปัสสาวะ และพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการบริโภคไอโอดีนที่เหมาะสมสำหรับเด็กอายุ 3-5 ปี และผู้สูงอายุในเขตสุขภาพที่ 10 การวิจัยใช้วิธีผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงสำรวจและการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยเด็กอายุ 3-5 ปี จำนวน 746 คน และผู้สูงอายุ 761 คน จาก 5 จังหวัด เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม การตรวจระดับไอโอดีนในปัสสาวะ และการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยระดับไอโอดีนในปัสสาวะของเด็กและผู้สูงอายุต่ำกว่าเกณฑ์ที่แนะนำ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ใช้เกลือเสริมไอโอดีนเป็นประจำ แต่บริโภคอาหารทะเลและผักผลไม้ที่มีไอโอดีนสูงในปริมาณน้อย ปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการบริโภคไอโอดีน ได้แก่ การขาดความรู้ ทัศนคติ และการเข้าถึงอาหารที่มีไอโอดีน
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Assessment of iodine deficiency disorders and monitoring their elimination: a guide for programme managers [Internet]. 3rd ed. Geneva: WHO; 2007 [cited 2024 Mar 15].
สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10 จังหวัดอุบลราชธานี. สถานการณ์ไอโอดีนในเขตสุขภาพที่ 10 ปี 2563. อุบลราชธานี: สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10; 2563.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. รายงานการสำรวจภาวะอาหารและโภชนาการของประเทศไทย ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562-2563. นนทบุรี: กรมอนามัย; 2563.
สำนักโภชนาการ กรมอนามัย. รายงานผลการสำรวจภาวะอาหารและโภชนาการของประเทศไทย พ.ศ. 2562. นนทบุรี: สำนักโภชนาการ; 2562.
สมชาย มณีวงษ์, วิชัย สุวรรณรัตน์, นภาพร ทองสุข. การสำรวจภาวะโภชนาการของเด็กอายุ 3-5 ปี ในจังหวัดนครพนม. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2563;13(1):58-69.
รุ่งฤดี นพเก้า, สุรีย์พร แสงสุริยา, พัชรี วรกิจพูนผล. การประเมินภาวะไอโอดีนในเด็กนักเรียนประถมศึกษา. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา. 2562;17(1):1-12.
วิภา วัฒนปรีชา, สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์, นงลักษณ์ พะไกยะ. การสำรวจพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้สูงอายุ. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา. 2561;16(3):19-30.
สุภาพร ไกรศรี, วันดี สุทธรังษี, อรพรรณ จันทร์แดง. การสำรวจภาวะโภชนาการในหญิงตั้งครรภ์และผลต่อการขาดไอโอดีน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2563;38(2):105-14.
นพพร เกษมสุข, อรุณ จิรวัฒน์กุล, วิโรจน์ เจียมจรัสรังษี. การศึกษาการบริโภคไอโอดีนในครัวเรือนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. 2561;48(1):79-88.
Michael Bruce Zimmermann, Maria Andersson. Assessment of iodine nutrition in populations: past, present, and future. Nutrition Reviews. 2012;70(10):553-70.
สุรชัย วิจิตรกุล, มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์, ชนิดา มัททวางกูร. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการบริโภคไอโอดีนในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2565;31(1):142-53.
จิตติกร เพ็ชรเขียว, สมพร เตชะศิรินุกูล, วรรณา จารุสมบูรณ์. การใช้สื่อการเรียนรู้ในการส่งเสริมการบริโภคไอโอดีนในเด็กประถม. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2562;28(2):305-15.
World Health Organization. Guideline: fortification of food-grade salt with iodine for the prevention and control of iodine deficiency disorders. Geneva: WHO; 2014.
Thach Duc Tran, Basil Hetzel, Jane Fisher. Access to iodized salt in 11 low- and lower-middle-income countries: 2000 and 2010. Bulletin of the World Health Organization. 2016;94(2):122-9.
