การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคองต่อผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิต
คำสำคัญ:
รูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง, ผลลัพธ์ทางคลินิก, คุณภาพชีวิตบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคองต่อผลลัพธ์ทางคลินิกและคุณภาพชีวิต กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย ในช่วงเวลาการวิจัย จำนวน 15 ราย คุณสมบัติของกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ผ่านการคัดกรองโดยใช้แนวทางการคัดกรองผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้าย เข้าสู่การดูแลแบบประคับประคอง เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย รูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง แบบประเมินผลลัพธ์ทางคลินิกของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย และแบบวัดคุณภาพชีวิตผู้ป่วย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติทดสอบไคสแควร์ ทดสอบค่าที และข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง ประกอบด้วย 1) ทีมสหสาขาวิชาชีพ ในการดูแลรักษาผู้ป่วยตามมาตรฐาน 2) การให้ความรู้ให้คำปรึกษาเพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม 3) สนับสนุนการจัดการตนเองของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง และผลการดูแลพบว่า หลังการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง ค่าเฉลี่ยผลลัพธ์ทางคลินิกมีค่าเพิ่มขึ้นกว่าก่อนการพัฒนา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง ก่อนการพัฒนาอยู่ในระดับต่ำ หลังการพัฒนาอยู่ในระดับปานกลาง โดยเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
ปาณิสรา สนั่นเอื้อ และสิริมาศ ปิยะวัฒนพงศ์. ความต้องการในการดูแลแบบประคับประคองของผู้สูงอายุโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายตามมุมมองของพยาบาล. เอกสารการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 23. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2565.
อดิศร อุดรทักษ์, สุลาวัณย์ วรรณโคตร, วิชชุนี ละม้ายศรี, ธัญญลักษณ์ ไชยสุข มอลเลอร์รพ. การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ไม่ได้รับการบำบัดทดแทนไตแบบประคับประคองโดยการมีส่วนร่วมของทีมสหสาขาวิชาชีพและเครือข่าย อ.เขาวง จ.กาฬสินธุ์. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน 2566;8(2):532-44.ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 พฤษภาคม – สิงหาคม 2566
World Health Organization. Monitoring the Building Blocks of Health Systems: A Handbook of Indicators and Their Measurement Strategies. Geneva: WHO Document Production Services; 2010.
Lee, S. J. & Jeon, J. (2015). Relationship Between Symptom Cluster and Quality of Life in Patients at stage 2 to 4 Chronic Kidney Disease in Korea. Applied Nursing Research, 28(4), e13-19.
Kemmis, & Wilkinson, M. Participatory action research and the study of practice. In B. Atweh, 1998.
ขนิษฐา หอมจีน และพรรณทิพา ศักดิ์ทอง. การแปลและทดสอบกระบวนการคิดของแบบสอบถามคุณภาพชีวิตในโรคไตฉบับย่อภาษาไทย เวอร์ชั่น 1.3. วารสารเภสัชกรรมไทย 2553;2(1):1-14.
พิทักษ์พงศ์ พายุหะ, บุษบา บัวผัน และเสถียรพงษ์ ศิวินา. การพัฒนารูปแบบการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังในชุมชน จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย 2562;9(2): 180-89.
วราทิพย์ แก่นการ, เกษม ดำนอก และศิริรัตน์ อนุตระกูลชัย. ประสิทธิผลของรูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังโดยใช้การจัดการโรคเชิงบูรณาการและการจัดการรายกรณี ในหน่วยบริการปฐมภูมิ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2562;37(3):173-82.
ชวมัย ปินะเก, อมฤต สุวัฒนศิลป์, วรรณพร คงอุ่น, นิธิยา นามวงศ์ และสุคนทิพย์ เรียงริลา. การพัฒนาโปรแกรมการสนับสนุนการจัดการตนเองสำหรับผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะก่อนล้างไต. วารสารโรงพยาบาบาลมหาสารคาม 2563;17(3):64-75.
จำรัส สาระขวัญ, สุนทรี สิทธิสงคราม, มาลินี บุญเกิด, สุกัญญา กระเบียด และมาลี มีแป้น. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคไตระยะสุดท้าย. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี 2560;28(2):153-64.
รัชนี แม้ไพบูลย์สุข และพิชา ศนกาญจน์. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง โรงพยาบาลทั่วไป เขต 4 กระทรวงสาธารณสุข. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุมชลบุรี 2563;6(3):54-67.
ญาณิศา สุริยบันเทิง. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายที่รักษาแบบประคับประคองโดยไม่ได้รับการบำบัดทดแทนไตในโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย 2563;10(1):49-60.
ช่อทิพย์ พรหมมารัตน์. การศึกษาผลของการพัฒนารูปแบบการดูแลแบบประคับประคองที่บ้านเครือข่ายสุขภาพอำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลาพูน. วารสารสาธารณสุขล้านนา 2560;16(2):25-36.
