ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลันในผู้ปกครองของเด็กที่มารับบริการ ที่คลินิกโรคภูมิแพ้ โรงพยาบาลนครปฐม

บทคัดย่อ

     การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (quasi-experimental research) ชนิดกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง (one group pretest-posttest design) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลันในผู้ปกครองของเด็กที่มารับบริการที่คลินิกโรคภูมิแพ้ โรงพยาบาลนครปฐม กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ปกครองของเด็กที่มารับบริการที่คลินิกโรคภูมิแพ้ โรงพยาบาลนครปฐมจำนวน 129 ราย เก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม 2567 ถึงเดือนเมษายน 2568 เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความรู้เกี่ยวกับโรคหืด และแบบสอบถามการปฏิบัติการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลัน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Wilcoxon signed ranks test

     ผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า หลังการใช้โปรแกรมกลุ่มตัวอย่างมีความรู้เกี่ยวกับโรคหืดระดับสูงร้อยละ 95.3 คะแนนมัธยฐาน 12 จากคะแนนเต็ม 15 คะแนน โดยมีคะแนนระหว่าง 11 ถึง 15 คะแนน สำหรับการปฏิบัติการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลัน พบว่า หลังการใช้โปรแกรมกลุ่มตัวอย่างมีคะแนนการปฏิบัติการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลันระดับสูงร้อยละ 100 โดยมีคะแนนระหว่าง 61 ถึง 92 คะแนน มัธยฐาน 84 จากคะแนนเต็ม 92 คะแนน นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีมัธยฐานความรู้เกี่ยวกับโรคหืดเพิ่มขึ้นภายหลังการใช้โปรแกรมจาก 9 คะแนน เป็น 12 คะแนน จากคะแนนเต็ม 15 คะแนน ซึ่งมากกว่าก่อนการใช้โปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิต (p < .001) และกลุ่มตัวอย่างมีมัธยฐานคะแนนการปฏิบัติในการการป้องกันอาการหอบหืดกำเริบเฉียบพลันเพิ่มขึ้นภายหลังการใช้โปรแกรมจาก 76 คะแนน เป็น 84 คะแนน จากคะแนนเต็ม 92 คะแนน ซึ่งมากกว่าก่อนการใช้โปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิต (p < .000)