การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยวัณโรคขาดนัดโดยการเสริมพลังอำนาจ และการจัดการรายกรณี โรงพยาบาลสุวรรณภูมิ

ผู้แต่ง

  • สายรุ้ง แซ่อึ้ง พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ โรงพยาบาลสุวรรณภูมิ

คำสำคัญ:

การพยาบาลผู้ป่วยวัณโรค, การเสริมพลังอำนาจ, การพัฒนารูปแบบทางการพยาบาล

บทคัดย่อ

     การวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทการดูแลผู้ป่วยวัณโรคขาดนัด พัฒนารูปแบบการเสริมพลังอำนาจและการจัดการรายกรณี และศึกษาผลของการพัฒนารูปแบบดังกล่าว ดำเนินการเป็น 3 วงรอบตามแนวคิดของ Kemmis and McTaggart กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วยผู้ป่วยวัณโรคขาดนัด จำนวน 20 คน และทีมสหวิชาชีพ จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินปัจจัยที่ส่งผลต่อการขาดนัด และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและเปรียบเทียบข้อมูลก่อน-หลังด้วย paired t-test

     ผลการศึกษาพบว่า วงรอบที่ 1 ค้นพบปัญหาการขาดความเชื่อมโยงข้อมูลและการดูแลไม่ต่อเนื่อง วงรอบที่ 2 พัฒนาระบบการสื่อสารผ่านกลุ่มไลน์ "TB Alert" และจัดทำแนวทางปฏิบัติในการติดตามผู้ป่วย วงรอบที่ 3 พัฒนาศักยภาพอาสาสมัครในชุมชนและสร้างความร่วมมือกับผู้นำชุมชน ภายหลังการพัฒนารูปแบบ พบว่า อัตราการกลับเข้ารับการรักษาและความต่อเนื่องเพิ่มขึ้นร้อยละ 95.00 อัตราการขาดนัดลดลงจากร้อยละ 17.40 เหลือร้อยละ 5.00 ผู้ป่วยและญาติมีความพึงพอใจสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01)

เอกสารอ้างอิง

กองวันโรค กรมควบคุมโรค. แนวทางการควบคุมวัณโรคประเทศไทย พ.ศ.2564. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2564.

กลุ่มระบาดวิทยาและตอบโต้ภาวะฉุกเฉิน กรมควบคุมโรค กองวัณโรค, 2564 รายงานสถานการณ์และการเฝ้าระวังวัณโรคประเทศไทย. แหล่งข้อมูล http://tbcmthailand.ddc.moph.go.th/ ดึงข้อมูล ณ วันที่ 1 เมษายน 2564

สุพร กาวินำและกิตติพัทธ์ เอี่ยมรอด,2558) การคัดกรองเพื่อค้นหาผู้ป่วยป่วยวัณโรคในประชากรกลุ่มผู้สูงอายุ และติดสุรา. วารสารวิชาการสาธารณสุข. ปีที่ 16 ฉบับที่ 3 พฤษภาคม - มิถุนายน 2560.

เกษสุมา วงษ์ไกร, พุทธิไกร ประมวลและภัชราภรณ์ (2563). การตรวจคัดกรองเพื่อค้นหาผู้ป่วยวัณโรคเชิงรุกด้วยรถถ่ายภาพรังสีทรวงอกเคลื่อนที่ในประชาชนกลุ่มเสียง จังหวัด ศรีสะเกษ. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่10 จังหวัดอุบลราชธานี. ปีที่18 ฉบับที่ 1 มกราคม- มิถุนายน 2563

จิราพร เกศพิชญวัฒนา, สุวรรณา บุญยะลีพรรณ, และพัชรา สุภาวหา. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยวัณโรคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 40(2), 156-165.

นงนุช บุญยัง, สมจิต หนุเจริญกุล, และวรรณี จันทร์สว่าง. (2564). ผลของการดูแลแบบสหสาขาวิชาชีพต่อผลลัพธ์การรักษาวัณโรค. วารสารพยาบาลศาสตร์, 39(3), 45-57.

สำนักวัณโรค กรมควบคุมโรค. (2566). สถานการณ์วัณโรคของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

เพ็ญจันทร์ โฮมหงษ์, ศุภรดา ภาแสนทรัพย์, และน้ำฝน เสาวภาคย์ไพบูลย์. (2564). การพัฒนารูปแบบการคัดกรองผู้ป่วยวัณโรคปอด งานการพยาบาลผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลโพนพิสัย. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 29(1), 45-54.

กลุ่มการพยาบาลโรงพยาบาลสุวรรณภูมิ. รายงานผู้ป่วยวัณโรคขาดยา จากฐานข้อมูลสุขภาพ HDC. โรงพยาบาลสุวรรณภูมื 2567.

สมใจ วินิจกุล, ทัศนีย์ รวิวรกุล, และประภา รัตนเมธานนท์. (2567). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการรักษาวัณโรค: การศึกษาเชิงคุณภาพ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 18(1), 23-35.

พรทิพย์ มาลาธรรม, สุปรีดา มั่นคง, และวิมล บ้านพวน. (2566). การพัฒนารูปแบบการสนับสนุนทางสังคมในผู้ป่วยวัณโรค: การวิจัยเชิงปฏิบัติการ. วารสารวิจัยทางการพยาบาล, 25(2), 89-102.

วิภา รีชัยพิชิตกุล. (2565). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรคแบบบูรณาการ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(4), 678-690.

สุพัฒน์ วิเศษวงษา. (2566) การเสริมสร้างแนวทางการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรงของแกนนำชุมชน. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน ปีที่ 9 ฉบับที่ 6 (2024)

นริศ คมจิตร. (2566) ผลการใช้รูปแบบการบำบัดยาเสพติดแบบมีส่วนร่วมในชุมชน ตำบลหัวโทน อำเภอสุวรรณภูมิ. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน ปีที่ 9 ฉบับที่ 6 (2024)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

แซ่อึ้ง ส. . (2025). การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยวัณโรคขาดนัดโดยการเสริมพลังอำนาจ และการจัดการรายกรณี โรงพยาบาลสุวรรณภูมิ . วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 10(2), 330–337. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/285269