การสังเคราะห์องค์ความรู้เชิงอภิมานว่าด้วยปัจจัยเชิงวัฒนธรรมและกลยุทธ์การป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชนไทย
คำสำคัญ:
การหกล้ม, ผู้สูงอายุ, การสังเคราะห์เชิงคุณภาพ, การดูแลเชิงวัฒนธรรม, การฟื้นคืนสมดุลบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้เชิงคุณภาพว่าด้วย “กระบวนการทางวัฒนธรรมของการดูแลและการฟื้นคืนสมดุล” ที่เกี่ยวข้องกับการหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชนไทย โดยใช้ระเบียบวิธี ชาติพันธุ์วรรณนาอภิมาน (Ethnographic Meta-synthesis) ตามแนวทางของ Noblit และ Hare (1988) สืบค้นงานวิจัยเชิงคุณภาพระหว่าง พ.ศ. 2545–2568 จำนวน 128 เรื่อง ผ่านเกณฑ์คุณภาพ CASP (2018) เหลือ 18 เรื่องที่นำมาวิเคราะห์เชิงตีความ
ผลการสังเคราะห์พบว่า การหกล้มไม่ได้เป็นเพียงเหตุการณ์ทางกาย แต่เป็น “ปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม” ที่สะท้อนศรัทธา ความสัมพันธ์ และความหมายชีวิตของผู้สูงอายุ สรุปได้ 6 หมวดแนวคิด ได้แก่ 1) ความเชื่อและค่านิยมทางวัฒนธรรม 2) บทบาทของครอบครัวและชุมชน 3) การเรียนรู้จากประสบการณ์ 4) กลยุทธ์การดูแลแบบมีส่วนร่วม 5) การรับรู้ตนเองในวัยชรา และ 6) พลังการปรับตัวทางจิตใจ ทั้งหมดเชื่อมโยงกันเป็น “กระบวนการทางวัฒนธรรมของการดูแลและการฟื้นคืนสมดุล” ที่นำไปสู่ “สมดุลใหม่แห่งวัยชรา” ซึ่งผู้สูงอายุสามารถดำรงอยู่ได้อย่างสงบและมีศักดิ์ศรี
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization.(2021). Global report on falls prevention in older age. Geneva, Switzerland: WHO Press; 2021
Global Burden of Falls Collaborators.(2017). Global, regional, and national estimates of fall-related mortality and morbidity in older adults: A systematic analysis. The Lancet Public Health 2017; 2(11): e513–e521.
Ministry of Public Health.(2023). Annual report on elderly health and accidental injury in Thailand. Bangkok.
Khon Kaen University Journal of Public Health Research.(2023). Spatial distribution of elderly falls in Thailand. Journal of Public Health Research 2023; 13(4): 77–90.
Boon-yakorn P., et al.(2021). Home environment modification to reduce falls among older adults in the community. Journal of Public Health Nursing 2021; 35(2): 47–58.
Noblit GW., & Hare RD.(1988). Meta-ethnography: Synthesizing qualitative studies. Newbury Park, CA: Sage.
Chang Y., Chen L., Wang M.(2020). Buddhist perspectives on aging and acceptance: A qualitative study among elderly in Taiwan. Journal of Cross-Cultural Gerontology; 2020:, 35(4).
Watson J..(2008). Nursing: The philosophy and science of caring (rev. ed.). Boulder, CO: University Press of Colorado; 2008.
Sunee M., et al. .(2024). The effects of family participation on fall reduction among older adults. Khon Kaen University Journal of Nursing Science 2024; , 41(1): 72–84.
Rubenstein L., Josephson K.(2021). Fall prevention strategies for community-dwelling older adults. Clinics in Geriatric Medicine 2021: 37(1): 113–126.
McMahon S., Kim H., Allen J. .(2022). Reconstructing identity after a fall: Narrative perspectives among older adults. Qualitative Health Research 2022; 32(9): 1365–1380.
Kaewkerd O, et al.(2024). Community-based fall prevention program for older adults using local wisdom. Journal of Thai Community Health 2024; 40(1): 11–25.
Leininger M.(2002). Transcultural nursing: Concepts, theories, research, and practices (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill;2002.
Wang Y., Lin H., Zhang Q.(2023). Embodied vulnerability and self-acceptance among older adults after falls. Journal of Aging Studies 2023; 67(3): 101–115.
Tornstam L.(2005). Gerotranscendence: A developmental theory of positive aging. New York, NY: Springer.
Siriporn C., et al.(2024). Faith and inner strength among older adults after a fall. Thai Journal Of Geriatric Health 2024; 4(1): 9–21.
Wagnild G., & Young, H.(1993). Development and psychometric evaluation of the resilience scale. Journal of Nursing Measurement 1993; 1(2):165–178.
