การพัฒนาระบบสนับสนุนการดูแลตนเองโดยใช้เทคโนโลยีการสื่อสารในผู้ป่วยบาดเจ็บ ที่ศีรษะระดับเล็กน้อยหลังจำหน่ายจากห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลอากาศอำนวย

ผู้แต่ง

  • สว่างจิตร ใครบุตร โรงพยาบาลอากาศอำนวย

คำสำคัญ:

การดูแลตนเอง, การบาดเจ็บที่ศีรษะระดับเล็กน้อย, เทคโนโลยีการสื่อสาร, LINE Official Account, โรงพยาบาลชุมชน

บทคัดย่อ

      การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาระบบสนับสนุนการดูแลตนเองโดยใช้เทคโนโลยีการสื่อสารในผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะระดับเล็กน้อยหลังจำหน่ายจากห้องฉุกเฉิน 2) เพื่อศึกษาผลของระบบที่พัฒนาขึ้นต่อความสามารถในการดูแลตนเอง และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้รับบริการต่อระบบ เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะระดับเล็กน้อยจำนวน 30 ราย ที่มารับบริการที่ห้องฉุกเฉินและได้รับการจำหน่ายกลับบ้าน โรงพยาบาลอากาศอำนวย ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน 2568 คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า    พัฒนาระบบผ่าน LINE Official Account ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ ระบบประเมินและติดตามอาการอัตโนมัติที่ 6, 24, 48 และ 72 ชั่วโมง ระบบให้ความรู้และคำแนะนำผ่านสื่อมัลติมีเดีย ระบบสื่อสารแบบ Real-time กับพยาบาลตลอด 24 ชั่วโมง และระบบจัดการข้อมูล เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความสามารถในการดูแลตนเอง แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบบันทึกประสิทธิผลของระบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและ Paired t-test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

      ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการดูแลตนเองหลังการใช้ระบบสูงกว่าก่อนการใช้ระบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โดยคะแนนรวมเพิ่มขึ้นจาก 80.4 (S.D. = 12.3) เป็น 124.7 (S.D. = 9.6) คะแนน ประสิทธิผลของระบบบรรลุเป้าหมายทุกตัวชี้วัด โดยอัตราการตอบกลับการประเมินร้อยละ 86.7 อัตราการมาตรวจซ้ำที่เหมาะสมร้อยละ 93.3 ไม่พบภาวะแทรกซ้อนรุนแรง และเวลาตอบสนองเฉลี่ย 8.5 นาที ความพึงพอใจของผู้รับบริการต่อระบบอยู่ในระดับมาก (Mean = 4.49, S.D. = 0.42) โดยด้านประโยชน์ที่ได้รับมีค่าเฉลี่ยสูงสุด

เอกสารอ้างอิง

Kaewwimol, P., Ruchiwit, M., & Liaw, J. J. (2021). Effects of a continuity of care program for parents with preterm infants on parental performances, parental readiness, and service utilization rates post discharge. Thammasat University E-Thesis Archive. http://ethesisarchive

Dewan, M.C., Rattani, A., Gupta, S., & Baticulon, R.E. (2018). Estimating the global incidence of traumatic brain injury. Journal of Neurosurgery, 130(4), 1080–1095.

Karthigeyan, M., Gupta, S.K., Salunke, P., & Dhandapani, S. (2021). Head injury care in a low-and middle-income country tertiary trauma center: Epidemiology, systemic lacunae, and possible leads. Acta Neurochirurgica, 163(4), 841–853.

Orem, D. E. (2001). Nursing: Concepts of practice (6th ed.). Mosby.

Zhang, D., Sheng, Y., Wang, C., Chen, W., & Shi, X. (2024). Global traumatic brain injury intracranial pressure: from monitoring to surgical decision. Frontiers in Neurology, 15, 1423329. https://doi.org/10.3389/fneur.2024.1423329

Chinchai, P. (2022). A study of males with spinal cord injuries in Thailand. Curtin University Repository. https://espace.curtin.edu.au/bitstream/handle/20.500.11937/840/14061_Chinchai,%20Pisak%202003.pdf?sequence=2

Ganefianty, A., Puspitasari, N., & Alaydrus, R. (2023). Feasibility study of M-health transition care program for traumatic brain injury caregivers. ResearchGate. DOI:10.31686/ijier.vol11.iss10.4179

Somprasert, C., & Chiang, L.C. (2021). Developing a family-based caring model for stroke survivors to enhance healthy family. TU eThesis Archive. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2022/TU_2022_5914320022_12683_23016.pdf

Moradzadeh, R., & Nejat, N. (2023). The Effect of a Supportive Educational Intervention Through Virtual Social Networks on Sleep Quality and Insomnia of Patients with Cancer. Journal of Cancer Education, 38(5), 1675-1682.

Wilson, J., & Gramling, L. (2009). The application of Orem's Self-Care Model to burn care. Journal of Burn Care & Research. DOI: 10.1097/BCR.0b013e3181b45e52

Rostami, K., & Rambod, M. (2023). The effect of telephone counseling based on Orem’s model on adherence to treatment and resilience of patients with coronary angioplasty: a randomized clinical trial. BMC Cardiovascular Disorders, 23(1), 489. https://doi.org/10.1186/s12872-023-03529-9

Ganefianty, A., Songwathana, P., & Damkliang, J. (2023). Readiness for hospital discharge perceived by caregivers of patients with traumatic brain injury: A cross-sectional study. Belitung Nursing Journal. Doi: 10.33546/bnj.3019.library.tu.ac.th/thesis/2021/TU_2021_5914320048_14027_18710.pdf

Tabootwong, W. (2020). Family caregivers' experiences of providing care for older family members with a tracheostomy during hospitalization: A phenomenological study in Thailand. University of Eastern Finland Repository. https://erepo.uef.fi/server/api/core/bitstreams/0fcff8df-8f9d-472b-8665-94b9663dfb2e/content

Bal, C., & Koç, Z. (2024). Technology-Based Health Promotion Training Among Stroke Patients: A Randomized Controlled Trial. Clinical Nursing Research. https://doi.org/10.1177/10547738231211980

Lagampan, S., Deepradit, S., & Powwattana, A. (2023). Effectiveness of a family-based program for post-stroke patients and families: A cluster randomized controlled trial. International Journal of Nursing Studies. https://doi.org/10.1016/j.ijnss.2023.09.020

Sha, P., Gao, X., Yu, R., Li, Y., Zhang, Y., Zhu, Z., & Wu, T. (2024). Enhancing daily living and cognitive functions in traumatic brain injury patients through Orem's self-care theory. Frontiers in Neurology. https://doi.org/10.3389/fneur.2024.1449417

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

ใครบุตร ส. . (2025). การพัฒนาระบบสนับสนุนการดูแลตนเองโดยใช้เทคโนโลยีการสื่อสารในผู้ป่วยบาดเจ็บ ที่ศีรษะระดับเล็กน้อยหลังจำหน่ายจากห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลอากาศอำนวย. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 10(4), 788–795. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/291249