การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ โรงพยาบาลวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก

ผู้แต่ง

  • สงน บุญญะ พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ โรงพยาบาลวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, ผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์, การดูแล

บทคัดย่อ

      การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ 2) ศึกษาผลของการใช้รูปแบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวี และผู้ป่วยเอดส์ โรงพยาบาลวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ดำเนินการวิจัย 3 ระยะ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ จำนวน 30 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินความรู้ในการปฏิบัติตัวและการได้รับต้านไวรัส และแบบประเมินความพึงพอใจในการมารับบริการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้พรรณนาและการทดสอบทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน ดำเนินการวิจัยระหว่างเดือน มิถุนายน 2568 ถึง ธันวาคม 2568

      ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ ประกอบด้วย1) คำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ 2) อบรมฟื้นฟูศักยภาพ ผู้ประสานงาน และทีมที่ดูแลฯ 3) ปรับระเบียบปฏิบัติงานทางคลินิก และมีการประกาศใช้ 4) ปรับสถานที่และสิ่งแวดล้อมสำหรับให้บริการโดยเฉพาะ   เมื่อนำรูปแบบที่พัฒนามาใช้ พบว่า หลังการใช้รูปแบบ กลุ่มตัวอย่างมีความรู้ที่ถูกต้องสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่  ระดับ .05 มีความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และกลุ่มตัวอย่างทุกคนรับการรักษาตามแพทย์นัดทุกครั้ง

เอกสารอ้างอิง

ศิวพร ตุ่นที.ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้การตีตราและการรับการรักษาอย่างต่อเนื่องของผู้ติดเชื้อเอชไอวีในโรงพยาบาลแม่วางจังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ สาธารณสุขมหาบัณฑิต). คณะสาธารณสุขศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย; เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ; 2567.

วิลาวรรณ ชมาฤกษ์, ธนิดา ตั้งยิ่งยง, ยงยุทธ วัฒนาไชย. ประสิทธิผลของการพัฒนาระบบการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์.วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ 2557;29(1). 29-40

กฤติกา ชนประชา, วราลักษ์ รัตนธรรม. การพัฒนารูปแบบกระบวนการดูแลผู้ป่วยเอชไอวีแบบครบวงจรของโรงพยาบาลแม่ลาว สังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงราย.วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา 2567;32(2).67-79

โรงพยาบาลวัดโบสถ์. รายงานการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ ปี2567. สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดพิษณุโลก

ประจักร เหิกขุนทด. การพัฒนารูปแบบการดูแลรักษาผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์โรงพยาบาลส่องดาว.วารสารโรคเอดส์ 2564;33(3).151-164

ผการัตน์ รัตน์ประโคน. การพัฒนารูปแบบการดูแลรักษาผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์โรงพยาบาลละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์2567;39(2).511-520

กองโรคเอดส์และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์กรมควบคุมดรค กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการตรวจวินิจฉัย รักษา และป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี ประเทศไทย ปี 2564/2565. พิมพ์ครั้งที่1. กรุงเทพฯ :อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์ ; 2565.

Daniel WW. Biostatistics: A foundation for analysis in the health sciences. 9th ed. New York: John Wiley & Sons; 2010.

สิทธิพล บุญยืน.การพัฒนาเครื่องมือและประเมินความรอบรู้ทางด้านสุขภาพ ในกลุ่มผู้ติดเชื้อเอชไอวี.(วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สาขาเวชศาสตร์ชุมชนและเวชศาสตร์ครอบครัว.คณะแพทยศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ; 2562.

ภัทรกันย์ วงค์ตาหล้า. การพัฒนารูปแบบการดูแลรักษาผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ผู้ป่วยเอดส์ที่รับประทานยา ต้านไวรัสเอดส์ในรักษ์สุขภาพ โรงพยาบาลนาแก จังหวัดนครพนม. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน 2564 ; 3(3).91-103

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-31

รูปแบบการอ้างอิง

บุญญะ ส. . (2026). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ โรงพยาบาลวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 11(1), 678–688. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/293615