ความชุกและปัจจัยเสี่ยงที่มีอิทธิพลต่อการหกล้มในผู้ป่วยสูงอายุที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในโรงพยาบาลคง จังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

     การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการหกล้มในผู้ป่วยสูงอายุที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในโรงพยาบาลคง จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง (survey research by cross-sectional study) ดำเนินการในผู้ป่วยอายุ 60 ปีขึ้นไปที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเบาหวานชนิดที่ 2 และมารับบริการที่คลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลคง จำนวน 222 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และแบบประเมินความเสี่ยงต่อการหกล้มในผู้สูงอายุ (Thai-FRAT) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และวิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการหกล้มโดยใช้ logistic regression

     ผลการศึกษา: พบว่าความชุกของผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้มเท่ากับร้อยละ 40.09 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการหกล้มจากการวิเคราะห์แบบตัวแปรเดียว ได้แก่ อายุที่เพิ่มขึ้น ระดับการศึกษาต่ำ ระยะเวลาเป็นเบาหวาน ภาวะปลายประสาทเสื่อม ภาวะไตจากเบาหวาน และความดันโลหิตสูง สำหรับการวิเคราะห์แบบหลายตัวแปรพบว่า อายุที่เพิ่มขึ้นมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการหกล้มที่เพิ่มขึ้น (Adjusted OR=1.09, 95% CI 1.04–1.14, p<0.01) ระดับการศึกษาที่ต่ำ (ไม่มีการศึกษา/ประถมศึกษา)  (Adjusted OR=3.61, 95% CI 1.12–11.56, p=0.03) ระยะเวลาเป็นโรคเบาหวานที่ยาวนานขึ้นมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการหกล้มเพิ่มขึ้น (Adjusted OR=1.03, 95% CI 1.01–1.07, p=0.04) ภาวะความดันโลหิตสูง(Adjusted OR=7.43, 95% CI 2.11–26.21, p<0.01) มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ