ผลของโปรแกรมสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ภาวะHypoglycemia ที่เข้ารับการรักษานอนในโรงพยาบาลกงไกรลาศ อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย
คำสำคัญ:
ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, พฤติกรรมการดูแลตนเอง, ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ภาวะHypoglycemiaบทคัดย่อ
วิจัยกึ่งทดลอง ศึกษาผลของโปรแกรมสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ภาวะ Hypoglycemia ที่เข้ารับการรักษานอน ในโรงพยาบาลกงไกรลาศ อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อายุ 15 ปีขึ้นไปที่เข้ารับการรักษาด้วยภาวะ Hypoglycemia ในตึกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลกงไกรลาศ 30 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความรอบรู้ด้านสุขภาพ และ แบบประเมินพฤติกรรมการดูแล ตนเองสำหรับผู้ป่วย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired t-test และ Pearson
ผลการวิจัยพบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรมสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพ คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเอง สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ และความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการดูแลตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .464, p = .010) โดยเฉพาะด้านการเข้าถึงข้อมูลและบริการสุขภาพ (r = .413, p = .023) และด้านการรู้เท่าทันสื่อ (r = .443, p = .014) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการดูแลตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
สุรศักดิ์ เจริญคุณ.(2568). ผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่2อำเภอภูเวียงจังหวัดขอนแก่น.วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน.[อินเตอร์เน็ต]2568 [สืบค้นเมื่อ16ธ.ค.68]9(2),830–835.สืบค้นจาก: https://he03.tci-thaijo.org/index.php/ech/article/view/2570
เนตรนภา บุญธนาพิศาน.(2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองโดยใช้แอพพลิเคชั่นไลน์ต่อพฤติกรรมสุขภาพและระดับน้ำตาลสะสมในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยนเรศวร 2564.
บุญญธิดา ยาอินทร์.(2567). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ โรงพยาบาลชุมแสง อำเภอชุมแสงจังหวัดนครสวรรค์.วารสารการแพทย์โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช.2565;7(1):22-35.เข้าถึงจาก: https://thaidj.org/index.php/smj/article/view/9882
สีสัน ชูสง่า และ ธณกร ปัญญาใสโสภณ.(2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลปักธงชัย.วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์. [อินเตอร์เน็ต]2564 [สืบค้นเมื่อ20ธ.ค.68];6(3):519.เข้าถึงจาก: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/MJSSBH/article/view/255309
โรงพยาบาลกงไกรลาศ.(2568). รายงานผลการดำเนินงานโรคไม่ติดต่อเรื้อรังโรงพยาบาลกงไกรลาศ.ในรายงานประจำปีโรงพยาบาลกงไกรลาศ 2568
วาสิฏฐี ศิริชัยและ สถาพร มุ่งทวีพงษา.(2567). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลสุขภาพตนเองตามหลัก 3 อ 2 ส ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม โรงพยาบาลมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร.ยโสธรเวชสาร.[อินเตอร์เน็ต]2567[สืบค้นเมื่อ27ธ.ค.68];26(3):87-102.เข้าถึงจาก:https://he01.tcithaijo.org/index.php/scnet/article/download/247805/168878/912331
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย.(2568). รายงานประจำปี สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย 2568. สุโขทัย: กำไรซีร็อกซ์.2568
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ.(2559). การสร้างเสริมและประเมินความรอบรู้ด้าน สุขภาพ และพฤติกรรมสุขภาพกลุ่มวัยทำงาน. กรุงเทพมหานคร: นิวธรรมดาการพิมพ์ 2559
Best JW.(1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice-Hall; 1977.
Nutbeam, D.(2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promot Intion 2000;15(3):259-267.
วิชัย เอกพลากร.(2567). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจ ร่างกาย ครั้งที่ 7 พ.ศ. 2567. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข 2567
วาสนา บุณยมณี และคณะ.(2569).ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์.วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 9(4), 126–135. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/10649
