ปัจจัยทำนายสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินของโรงพยาบาลรัฐ ในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
สมรรถนะ, การรับรู้สมรรถนะแห่งตนเอง , พยาบาลวิชาชีพ , แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ(Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินสมรรถนะและหาปัจจัยที่สามารถทำนายสมรรถนะหลักของพยาบาลวิชาชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มอย่างที่ใช้ในการวิจัยเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) คือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ของโรงพยาบาลของรัฐ 19 แห่ง จำนวน 167 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .976 วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหาปัจจัยที่สามารถทำนายสมรรถนะของพยาบาลวิชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินโดยการวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุคูณ (Stepwise Multiple Regression Analysis)
ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 39.25ปี ค่าเฉลี่ยของอายุราชการ เท่ากับ 17.74 ปี ส่วนใหญ่ปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลระดับ F1 คิดเป็นร้อยละ 52.7 ส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และได้รับการอบรม คิดเป็นร้อยละ 74.3 ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินเฉลี่ย 13.59 ปี มีการรับรู้สมรรถนะตนเองส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 64.7 (=50.43, S.D.=5.11) ด้านสมรรถนะตนเองของพยาบาลวิชาชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินในภาพรวม ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 65.3 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้สมรรถนะตนเองของพยาบาลวิชาชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ในภาพรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ อายุ อายุราชการ ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ขนาดของโรงพยาบาล การฝึกอบรม และการรับรู้สมรรถนะตนอง ปัจจัยที่ทำนายสมรรถนะตนเองของพยาบาลวิชาชีพแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน คือ การรับรู้ ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานER และระดับการศึกษา โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนของสมรรถนะได้ ร้อยละ 80.7
เอกสารอ้างอิง
กองการพยาบาล .สํานักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.(2561).แนวทางการพัฒนาระบบบริการพยาบาล:Service plan ปทุมธานี :สํานักพิมพ์สื่อตะวัน.
World Health. organization [internet].Geneva: Road traffic injuries [cited,2025 April 20]. Available from :https:// www.who int/ new-room / fact -sheets/detail /road traffic injuries
กรมควบคุมโรค. กระทรวงสาธารณสุข. (2565).การบาดเจ็บจากการจราจรบนท้องถนน. [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 30 มีนาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก : https://ddc.moph.go.th/disease_detail.php?d=73
สำนักงานสถิติแห่งชติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (2566) ข้อมูลอุบัติเหตุทางถนน[อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 18 มิถุนายน 2568]. เข้าถึงได้จาก : https://gdcatalog.go.th/dataset/gdpublish-2568/resource/2d9474b2-660b-4981-9ac3-5b081b549370
ชาติชาย คล้ายสุวรรณ. บรรณาธิการ. (2561). คู่มือแนวทางการจัดบริการห้องฉุกเฉินที่เหมาะสมตามระดับศักยภาพสถานพยาบาล ฉบับที่ 1. นนทบุรี: กรมการแพทย์.
กรมการแพทย์ . (2561). คู่มือแนวทางการจัดบริการห้องฉุกเฉินที่เหมาะสมกับระดับศักยภาพสถานพยาบาล. สํานักวิชาการแพทย์ (พิมพ์ครั้งที่ 2)กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข นนทบุรี .
อัจฉรี สารพัฒน์, คำสอน แซ่อึ้ง. (2566). ผลของการพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บฉุกเฉินหลายระบบในโรงพยาบาลภาครัฐ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 38(1), 175-185.
โรงพยาบาลศรีสะเกษ. (2567).ผู้รับบริการ ในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน.รายงานประจำปี 2567.
วุฒิพร ดวงขวัญ และคณะ. (2562). การรับรู้การปฏิบัติกิจกรรมพยาบาล ตามบทบาทของพยาบาลในการป้องกันระดับปฐมภูมิต่อการใช้สารเสพติดในชุมชน: กรณีศึกษาจากจังหวัดแห่งหนึ่ง ในพื้นที่ภาคใต้ตอนกลาง. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี.ปีที่ 14 ฉบับที่ 26 (ฉบับที่ 1 มกราคม- มิถุนายน 2562)
จิตรประภา รุ่งเรือง และ ศิริลักษณ์ สุวรรณวงษ์ (2567) ศึกษา ปัจจัยทำนายการรับรู้สมรรถนะแห่งศตวรรษที่ 21ของนักศึกษาพยาบาล.
วนีภรณ์ โคพิชัย. (2567).สมรรถนะด้านบริหารที่พึงประสงค์ของหัวหน้างานอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวชตามความคิดเห็นของพยาบาลวิชาชีพ.เอกสารเผยแพร่ผลงานวิชาการ.สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสงขลา.
ปาริชาติ รัตนานันท์.(2567).ประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพ งานการพยาบาลอุบัติเหตุฉุกเฉินและนิติเวช โรงพยาบาลฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์.วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข.ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน 2567.
