การพัฒนาระบบการสื่อสารเพื่อเสริมสมรรถนะบุคลากรในการดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง จังหวัดกระบี่

บทคัดย่อ

     การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์และข้อจำกัด พัฒนา และประเมินผลระบบการสื่อสารเพื่อเสริมสมรรถนะบุคลากรในการดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง จังหวัดกระบี่ ใช้รูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง ดำเนินการในพื้นที่นำร่อง 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเขาพนม อำเภอคลองท่อม และอำเภออ่าวลึก กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรสาธารณสุขที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง จำนวน 120 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแนวทางการสัมภาษณ์เชิงลึก แนวทางการสนทนากลุ่ม แนวทางการประชุมเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม แบบประเมินสมรรถนะด้านการสื่อสาร แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบตรวจสอบคุณภาพข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t-test ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

     ผลการวิจัยพบว่า ระบบการสื่อสารเดิมมีข้อจำกัดสำคัญ ได้แก่ ข้อมูลไม่คงอยู่ ข้อมูลไม่ครบถ้วนและไม่ทันการณ์ รอยต่อระหว่างระดับบริการเปราะบาง การติดตามผู้ป่วยขาดนัดไม่ต่อเนื่อง และความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของข้อมูล ระบบการสื่อสารที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ช่องทางการสื่อสารมาตรฐาน แบบฟอร์มรายงานและติดตามผู้ป่วย กลไกการป้อนกลับข้อมูล การกำหนดบทบาทผู้รับผิดชอบแต่ละระดับ และการใช้ข้อมูลเพื่อกำกับติดตาม ภายหลังการใช้ระบบ บุคลากรมีคะแนนเฉลี่ยสมรรถนะด้านการสื่อสารเพิ่มขึ้นจาก 56.77 คะแนน เป็น 81.91 คะแนน จากคะแนนเต็ม 100 คะแนน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) คุณภาพข้อมูลและประสิทธิภาพการประสานงานมีแนวโน้มดีขึ้นในทุกตัวชี้วัด และความพึงพอใจต่อระบบอยู่ในระดับมาก