ผลของการใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงระดับสูงต่อความสามารถในการตัดสินใจทางคลินิก ของพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานด้านสูติกรรม โรงพยาบาลยะลา

บทคัดย่อ

     การวิจัยกึ่งทดลอง (quasi-experimental research) แบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง (one-group pretest-posttest design) นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงระดับสูงต่อความสามารถในการตัดสินใจทางคลินิกของพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานด้านสูติกรรม โรงพยาบาลยะลา กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานด้านสูติกรรม โรงพยาบาลยะลา จำนวน 30 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) สถานการณ์จำลองเสมือนจริงระดับสูง 2 สถานการณ์ ได้แก่ ภาวะตกเลือดหลังคลอด และภาวะชักจากครรภ์เป็นพิษรุนแรง และ 2) แบบวัดความสามารถในการตัดสินใจทางคลินิกที่ประยุกต์จาก Lasater Clinical Judgment Rubric (LCJR) ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา (CVI = 0.86) และความเที่ยง (Reliability = .74) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Wilcoxon Signed Ranks Test

     ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการเข้าร่วมปฏิบัติการพยาบาลในสถานการณ์จำลองเสมือนจริงระดับสูง กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความสามารถในการตัดสินใจทางคลินิกโดยรวมสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -4.673, p < .001) โดยคะแนนมัธยฐานเพิ่มขึ้นจาก 14.50 เป็น 16.00 เมื่อพิจารณารายสถานการณ์พบว่าคะแนนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งในสถานการณ์ภาวะตกเลือดหลังคลอด (p < .001) และภาวะชักจากครรภ์เป็นพิษรุนแรง (p < .001) นอกจากนี้ เมื่อวิเคราะห์ตามขั้นตอนการตัดสินใจทางคลินิก พบว่าคะแนนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในขั้นการประเมิน (Noticing) (p = .021) ขั้นการแปลผล (Interpreting) (p = .001) และขั้นการปฏิบัติ (Responding) (p < .001)