ผลการพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรในโรงพยาบาลชุมชน เครือข่ายบริการสุขภาพจังหวัดหนองคาย
คำสำคัญ:
การส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพร, โรงพยาบาลชุมชนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ รูปแบบ การพัฒนา และผลการพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรในโรงพยาบาลชุมชน เครือข่ายบริการสุขภาพจังหวัดหนองคาย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรสาธารณสุขที่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาสมุนไพรในโรงพยาบาลชุมชน 7 แห่ง จำนวน 76 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบบันทึกข้อมูล และแนวทางการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีแบบอิสระ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานการณ์ก่อนการพัฒนารูปแบบ โรงพยาบาลชุมชนทั้ง 7 แห่งมีการดำเนินงานด้านการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรผ่านกลไกการประชุมและการบริหารในระดับจังหวัดและระดับโรงพยาบาล แต่ยังพบปัญหาสำคัญ ได้แก่ การขาดการอบรมบุคลากรด้านยาสมุนไพร รายการยาสมุนไพรมีจำกัด การขาดนโยบายที่ชัดเจน บุคลากรยังขาดความเข้าใจในการแนะนำยา และไม่มีระบบติดตามประเมินผลที่ต่อเนื่อง 2) รูปแบบการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาศักยภาพบุคลากร นโยบายและตัวชี้วัดร่วม ระบบบริการและการเข้าถึง การสนับสนุนเวชภัณฑ์ และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 3) ผลการพัฒนาได้ปรับเป็นรูปแบบที่ครอบคลุม 6 องค์ประกอบของระบบสุขภาพ ได้แก่ ระบบบริการ กำลังคนด้านสุขภาพ ระบบงานและการจัดการข้อมูล การเข้าถึงยาและเทคโนโลยี ค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ และภาวะผู้นำและธรรมาภิบาล 4) ผลการพัฒนารูปแบบพบว่า ความเข้าใจของบุคลากรสาธารณสุขต่อรูปแบบการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรหลังดำเนินการสูงกว่าก่อนดำเนินการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และการใช้ยาสมุนไพรในภาพรวมของสถานบริการสาธารณสุขของรัฐทั้ง 7 อำเภอเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากร้อยละ 2.74 ในปีงบประมาณ 2567 เป็นร้อยละ 5.89 ในปีงบประมาณ 2568 และร้อยละ 6.51 ในปีงบประมาณ 2569 คิดเป็นการเพิ่มขึ้นรวมร้อยละ 3.77 โดยอำเภอโพธิ์ตากมีการเพิ่มขึ้นมากที่สุด รองลงมาคืออำเภอสระใครและอำเภอสังคม
เอกสารอ้างอิง
แผนปฏิบัติการด้านสมุนไพรแห่งชาติฉบับที่ 2 พ.ศ 2566 - 2570. พิมพ์ครั้งที่ 2 นนทบุรี : กองสมุนไพรเพื่อเศรษฐกิจ กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข 2566.
กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2568). คู่มือการใช้ยาสมุนไพรในเวชปฏิบัติ. กรุงเทพ ฯ: บริษัท เอ แอนด์ เจ เมดิคอล จำกัด.
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 84/ตอนที่ 101/ฉบับพิเศษ หน้า 7/20 ตุลาคม 2510.
สมพร ภูติยานันท์. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการแพทย์แผนไทย. 3 พ, editor: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2542.
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. นโยบายส่งเสริมสมุนไพรไทยในโรงพยาบาล. สืบค้นจาก https://www.medi.co.th วันที่ 29 เมษายน 2568.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองคาย. ประกาศการใช้ยาสมุนไพรทดแทนยาแผนตะวันตก. 2568.
ณัฏฐิยา ค้าพล และคณะ. ความคิดเห็นของบุคลากรสาธารณสุขต่อยาจากสมุนไพรและนโยบายการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรในสถานบริการสาธารณสุข. กรุงเทพ ฯ : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย ; 2554.
คัทลียากรณ์ ไวโอเร็ต และคณะ. การประเมินการใช้ยาสมุนไพรและความคิดเห็นของบุคลากรทางการแพทย์ต่อการใช้ในโรงพยาบาลลอง จังหวัดแพร่. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ; 2552.
ปัทมา แค่สันเทียะ, ทิพาพรกาญจนราช. ปัญหาและข้อเสนอแนะในการทดแทนยาแผนปัจจุบันด้วย ยาสมุนไพร่ในโรงพยาบาลของรัฐ : การศึกษานำร่องจากมุมของของบุคลากรทางการแพทย์ของโรงพยาบาลชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารเภสัชกรรมไทย 2564;13(4):837-46.
ปวันรัตน์ กิจเอลา,วิศรี วายุรกุล ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสั่งจ่ายยาสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติของแพทย์แผนปัจจุบันในจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2565;15(2)145-58.
Best, J. W. (1981). Research in education 4th ed. New Jersey : Prentice Hall.
กรุณา ทศพล.(2569).ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานการแพทย์แผนไทยใน เขตสุขภาพที่ 11. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 มกราคม – มีนาคม 2569
ณัฐนิชา กลับสุวรรณ์ พีรชา คูเกษมกิจ สุนทรี ลาภใหญ่ สมหมาย พิมพ์อูบ ปราสาท อินจ่าย.(2568). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรอย่างสมเหตุสมผลหน่วยปฐมภูมิเครือข่ายโรงพยาบาลอุตรดิตถ์. รายงานการวิจัย ออนไลน์ https://hpc2appcenter.anamai.moph.go.th/academic/web/files/2568/research/MA2568-006-01-0000001539-0000002129.pdf
สุกุลยา กิตติโพวานนท์ วีระวรรณ เหล่าวิทวัส.(2569) ผลการประเมินการใช้นโยบายส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรในโรงพยาบาลสังกัดสำนักงานสาธารณสุข จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ. 7 ฉบับเพิ่มเติม 1 (มกราคม – เมษายน 2569)
World Health Organization. (2010). Monitoring the building blocks of health systems: A handbook of indicators and their measurement strategies. World Health Organization.
กลุ่มงานวิชาการเวชกรรมและผดุงครรภ์ไทย สถาบันการแพทย์แผนไทย.(2568). แนวทางปฏิบัติเวชกรรมไทย ในการดูแลผู้ป่วยในหน่วยบริการปฐมภูมิ. ด้วยการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก ปี พ.ศ. 2568. ออนไลน์ https://heyzine.com/flip-book/980a58ab7a.html?fbclid=IwY2xjawSm8QRleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFJOTc2Ymt1aDVQV1BldGZwc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHs4Jh0wJF2TnRHBpM2MwU9nudCwBDQrgAC3UeAKekrDuof9p7auEAVxqsfst_aem_l7AOX6xCpcofC4k270dRYA#page/1
ชัยสิทธิ์ สุนทรา.(2561) การพัฒนาระบบงานบริการเภสัชกรรมสมุนไพรเพื่อคุณภาพและความปลอดภัยโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี. ออนไลน์ https://mdo.moph.go.th/mukpr/pr/download-file/280?field=news_files&file=967866bb0a5cf39f200ce50e88f34ead.pdf&file_name=8.ขียนโดย+ชัยสิทธิ์+สุนทรา.pdf
ถวิล จอมสืบ ณัฐรดา วงษ์นายะ ประจักษ์ กึกก้อง.(2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้การใช้สมุนไพร เพื่อส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุจังหวัดสุโขทัย. วารสารวิจยวิชาการ, 8(6), 290–306. https://doi.org/10.14456/jra.2025.151
รัตติกาล กาวีอิ่น รพีพร เทียมจันทร์ สายหยุด มูลเพ็ชร.(2563). การพัฒนารูปแบบการให้บริการแพทย์แผนไทยของโรงพยาบาลชุมชนตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. สำนักหอสมุด

