การสัมผัสแนฟทาลีนจากการประกอบอาชีพและการประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพในพนักงานขับรถโดยสารประจำทางในเขตเมือง
คำสำคัญ:
การรับสัมผัสจากการประกอบอาชีพ, การประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพ, แนฟทาลีน, พนักงานขับรถโดยสารบทคัดย่อ
การวิจัยแบบภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการรับสัมผัสและความเสี่ยงต่อสุขภาพจากการรับสัมผัสแนฟทาลีนทางการหายใจของพนักงานขับรถโดยสารประจำทางในเขตเมือง เก็บตัวอย่างแนฟทาลีนในอากาศบริเวณการหายใจของพนักงานตลอดช่วงเวลาการทำงาน จำนวน 36 ตัวอย่าง ร่วมกับการเก็บข้อมูลส่วนบุคคล ลักษณะการทำงาน และลักษณะของรถโดยสาร และประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพตามแนวทางขององค์การพิทักษ์สิ่งแวดล้อมสหรัฐอเมริกา
ผลการศึกษาพบว่า ความเข้มข้นเฉลี่ยของแนฟทาลีนในอากาศบริเวณการหายใจมีค่า 159.76 ± 196.73 µg/m³ ระดับความเข้มข้นของการรับสัมผัสแนฟทาลีน (exposure concentration: EC) สำหรับการประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพที่ไม่ใช่มะเร็งและความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็ง มีค่า 48.94 และ 11.19 µg/m³ ตามลำดับ ค่าความเสี่ยงต่อสุขภาพที่ไม่ใช่มะเร็ง (hazard quotient: HQ) เท่ากับ 16.31 และความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งมีค่า 3.80 × 10-4 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ภายใต้สมมติฐานที่ใช้ในการประเมิน การรับสัมผัสแนฟทาลีนทางการหายใจของพนักงานขับรถโดยสารประจำทางมีความเสี่ยงต่อสุขภาพในระดับที่ควรให้ความสำคัญและควรมีมาตรการในการลดและควบคุมการรับสัมผัสแนฟทาลีนระหว่างการปฏิบัติงาน
เอกสารอ้างอิง
Preuss R, Angerer J, Drexler H. Naphthalene--an environmental and occupational toxicant. Int Arch Occup Environ Health. 2003;76(8):556-76. doi:10.1007/s00420-003-0458-1.
International Programme on Chemical Safety. Naphthalene. Poisons Information Monograph 363. Geneva: World Health Organization; 2000.
US Environmental Protection Agency. Toxicological review of naphthalene (CAS No. 91-20-3) in support of summary information on the Integrated Risk Information System (IRIS). Washington, DC: US Environmental Protection Agency; 1998
International Agency for Research on Cancer. Some traditional herbal medicines, some mycotoxins, naphthalene and styrene. IARC Monogr Eval Carcinog Risks Hum. 2002;82:1-556.
National Toxicology Program. Naphthalene. In: Report on carcinogens. 15th ed. Research Triangle Park (NC): US Department of Health and Human Services; 2021.
ล้อมพงศ์ ศ. การศึกษาการประเมินการรับสัมผัสสารโทลูอีนและอาการแสดงที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำงานของพนักงานขับรถโดยสารธรรมดาในเขตกรุงเทพมหานคร. PHJ BUU [อินเทอร์เน็ต]. 3 ตุลคม 2020
พลยง ฌป, พลดงนอก ช, เทพทอง บ, นิลผาย เ, ทีนาคะ ข. การปฏิบัติงาน สารเคมีในอากาศ และอาการทางสุขภาพ ของพนักงานบันรถโดยสารประจำทางแบบไม่ปรับอากาศ. J Offic Dis Prev Control 7 [อินเทอร์เน็ต]. 1 พฤษภาคม 2023
Jo WK, Lee JH. In-vehicle levels of naphthalene and monocyclic aromatic compounds according to vehicle type. Environ Eng Res. 2009;14(3):180-5.
Tokumura M, Hatayama R, Tatsu K, Naito T, Takeda T, Raknuzzaman M, et al. Car indoor air pollution by volatile organic compounds and aldehydes in Japan. AIMS Environ Sci. 2016;3(3):362-81.
Lin CC, Yen GW, Cheng YH, Shie RH. Exposure levels of volatile organic compounds and potential health risks for passengers and workers at an intercity bus terminal. Atmos Pollut Res. 2020;11:1820-8.
Besis A, Katsaros T, Samara C. Concentrations of volatile organic compounds in vehicular cabin air–implications to commuter exposure. Environ Pollut. 2023;330:121763. doi:10.1016/j.envpol.2023.121763.
United Nations General Assembly. Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. Resolution A/RES/70/1. New York: United Nations; 2015.
Tuntawiroon J, Mahidol C, Navasumrit P, Autrup H, Ruchirawat M. Increased health risk in Bangkok children exposed to polycyclic aromatic hydrocarbons from traffic-related sources. Carcinogenesis. 2007;28(4):816-22.
National Institute for Occupational Safety and Health. Polynuclear aromatic hydrocarbons by GC: Method 5515. Issue 2. In: NIOSH manual of analytical methods. 4th ed. Cincinnati (OH): US Department of Health and Human Services, Centers for Disease Control and Prevention, National Institute for Occupational Safety and Health; 1994.
US Environmental Protection Agency. Risk assessment guidance for Superfund. Volume I: Human health evaluation manual (Part F, supplemental guidance for inhalation risk assessment). EPA-540-R-070-002. Washington, DC: US Environmental Protection Agency; 2009.
Office of Environmental Health Hazard Assessment. Technical support document for cancer potency factors: Appendix B. Chemical-specific summaries of the information used to derive unit risk and cancer potency values. Oakland (CA): California Environmental Protection Agency; 2009.
Zhu X, Lei L, Han J, Wang P, Liang F, Wang X. Passenger comfort and ozone pollution exposure in an air-conditioned bus microenvironment. Environ Monit Assess. 2020;192(8):496.
American Conference of Governmental Industrial Hygienists. TLVs and BEIs: threshold limit values for chemical substances and physical agents and biological exposure indices. Cincinnati (OH): ACGIH; 2026.
