ผลของโปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่มต่อระดับภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี
คำสำคัญ:
การให้สุขภาพจิตศึกษา, ภาวะซึมเศร้า, นักศึกษาระดับอุดมศึกษาบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่ม ต่อระดับภาวะซึมเศร้าของนักศึกษา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยใช้แบบแผนการวิจัยกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่กำลังศึกษาในภาคเรียนปัจจุบัน จำนวน 30 คน คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่ม ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน ได้ค่า IOC เท่ากับ 0.86 และ 2) แบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.92 และมีค่า AUC เท่ากับ 0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired-sample t-test
ผลการศึกษา: ภายหลังได้รับโปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาแบบกลุ่ม นักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -14.91, p < .001) โดยภายหลังการทดลองมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับไม่มีภาวะซึมเศร้า (= 3.40, SD = 2.09
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. สถิติโรคซึมเศร้า . สืบค้นวันที่ 24 กันยายน 2566, จาก http://www.dhm.moph.go.th
กรมสุขภาพจิต. มารู้จักและหาวิธีรับมือกับภาวะซึมเศร้าสำหรับประชาชน. สืบค้นวันที่ 24 กันยายน 2566, จาก ttps://www.thaidepression.com/www/doc62/depress_doc.pdf
นวลจิรา จันระลักษณะ, ทัศนา ทวีคูณและโสภิณ แสงอ่อน. (2558). ปัจจัยทำนายภาวะซึมเศร้าในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 29(2); 128-143.
นันทยา คงประพันธ์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นกรณีศึกษา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(1); 302-315.
ดาราวรรณ ต๊ะปินตา. (2558). การให้การปรึกษาโดยการปรับความคิดและพฤติกรรม. พยาบาลสาร, 42 (พิเศษ); 205-213.
ปาริชาติ เมืองขวา, กมลนัทธ์ คล่องดีและสุรชัย เฉนียง. (2563). ภาวะซึมเศร้าในนักศึกษาไทย: บทบาทที่สำคัญสำหรับสถาบันการศึกษา. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม, 21(4); 104- 116.
เกสร มุ้ยจีน. (2560). ผลของโปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาต่อภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 37(3); 48-60.
Anderson CM, Reiss DJ, Hogarty G. Schizophrenia and the family: A practitioner’s guide to psychoeducation and management. New York: Guilford Press; 1986. doi: org/10.1176/ps.38.5.534.
โสภา ช้อยชด, จินตนา สรายุทธพิทักษ์ และกมลวรรณ ตังธนกานนท์. (2565). การพัฒนาโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อลดภาวะซึมเศร้า สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(2); 281-298.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐและรัตนศักดิ์ สันติธาดากุล. (2561). การพัฒนาแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น. สถาบันวิจัยสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น กรมสุขภาพจิต สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

