การใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสารและการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 - พระราช ฐิติมา; ตัถย์วิสุทธิ์ วรวุฒิ (วารสารมนุษย์กับสังคม, 2024)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน 2) ศึกษาความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษหลังจากเรียน โดยใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน 3) ศึกษาเจตคติของนักเรียนต่อการสอนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ โดยใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองกุงหนองเจริญ อำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี จำนวน 20 คน ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 โดยการสุ่มแบบกลุ่ม แบบแผนการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียว ทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบไปด้วย แผนการสอน จำนวน 12 แผน แบบทดสอบวัดความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ และแบบวัดเจตคติ ดำเนินการวิจัยใช้เวลา 12 สัปดาห์ 2 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ รวมเป็น 24 ชั่วโมง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีแบบกลุ่มเดียวและการทดสอบที่แบบไม่อิสระ ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ คะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน คิดเป็น 20.11 คะแนน (40.23%) และหลังเรียนคิดเป็น 39.66 คะแนน (79.32%) ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีความรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 2) นักเรียนมีคะแนนทดสอบหลังเรียนครั้งที่ 1 เฉลี่ย 39.66 และครั้งที่ 2 อยู่ที่ 39.22 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างค่าเฉลี่ยของคะแนนหลังสอบครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 แสดงให้เห็นว่านักเรียนมีความคงทนในการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษผ่านการเรียนโดยใช้การสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน 3) นักเรียนมีเจตคติต่อการสอนคำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.67 ซึ่งอยู่ในระดับดีมาก