คำซ้อนในภาษาไทยถิ่นเหนือ - รัตนะศิลา สุบินรัตน์ (วารสารมนุษย์กับสังคม, 2024)
บทความคำซ้อนในภาษาไทยถิ่นเหนือ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาโครงสร้างและความหมายของคำซ้อนในภาษาถิ่นเหนือ 8 จังหวัดในภาคเหนือ ที่ใช้ภาษาพื้นเมืองเป็นภาษาพูดในชีวิตประจำวัน ได้แก่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย พะเยา แพร่ และน่าน ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างของคำซ้อนในภาษาไทยถิ่นเหนือ มี3 ประเภท คือ คำซ้อน 2 พยางค์ คำซ้อน 4 พยางค์ และคำซ้อนมากกว่า 4 พยางค์ ความหมายของคำซ้อนในภาษาถิ่นเหนือ มี 3 ประเภท ได้แก่ ซ้อนแล้วความหมายปรากฏอยู่ ที่หน่วยคำต้นหรือหน่วยคำท้ายเพียงหน่วยคำใดหน่วยคำหนึ่ง อีกหน่วยคำหนึ่งไม่มีความหมาย เป็นการซ้อนเพื่อเสียง ซ้อนแล้วความหมายปรากฏทั้ง 2 หน่วยคำ และซ้อนแล้วความหมายปรากฏเด่นอยู่ที่หน่วยคำใดหน่วยคำหนึ่ง อีกหน่วยคำหนึ่งช่วยเน้นความหมาย