กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจโดยสื่อบุคคล กับพฤติกรรมการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกร ในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา - เพื่อนงาม สุธาทิพย์; วิทยสรณะ ฐิติ (วารสารมนุษย์กับสังคม, 2020)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจของนักวิชาการบริษัทเจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด 2) ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจกับการรับรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมกับพฤติกรรมการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง 307 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage-Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจ 12 ประการ นักวิชาการบริษัทเจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด ได้ใช้กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจในระดับมากที่สุดจำนวน 9 ประการ ได้แก่ การให้สัญญา การเตือนเชิงขู่ การบอกถึงผลเสีย การแสดงความชอบ การให้บางสิ่งบางอย่าง การกล่าวถึงสิ่งที่ถูกต้องดีงาม การสร้างความรู้สึกที่ดี การคาดถึงอนาคตที่ดี และการคาดถึงอนาคตที่ไม่ดี 2) กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจมีความสัมพันธ์กับการรับรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา 3) การรับรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกรมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา