การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษให้มีประสิทธิภาพตามบริบทของสังคมไทย Developing English Proficiency in Accordance with Thai Society Context

ยงยุทธ ข าคง1 Yongyut  KHAMKHONG
E-mail: yongyut.k@pnru.ac.th

บทคัดย่อ

การทดสอบความสามารถในการสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษของเด็กไทยโดยทั่วไป มักพบว่ามีคะแนนต่ ากว่าเกณฑ์มาตรฐาน จนเกิดค าถามที่ว่า เหตุใดการเรียน ภาษาอังกฤษนับแต่ชั้นประถมปีที่ 1 จนจบมหาวิทยาลัย เป็นเวลา 16-17 ปี จึงไม่ สามารถฝึกฝนให้ผู้เรียนมีประสิทธิภาพด้านภาษาอย่างที่ควรจะเป็น อะไรคือสาเหตุของ ปัญหาที่แท้จริง และพอจะมีแนวทางอะไรที่เป็นรูปธรรมที่จะท าให้ผู้เรียนพัฒนาตนเอง ขึ้นมาได้ การศึกษานี้ได้วิเคราะห์สาเหตุและแนวทางแก้ไขปัญหาใน 3 ด้าน ได้แก่ 1)ผู้สอน 2)ผู้เรียน และ 3)ผู้ก าหนดนโยบาย โดยพบว่า ครูอาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษ ควรเพิ่มวิธีการสอนด้วยการสื่อสารภาษากับผู้เรียนให้มากขึ้น ส่วนตัวผู้เรียนเองต้อง ตระหนักถึงความส าคัญของภาษาอังกฤษและสร้างนิสัยการฝึกฝนภาษาให้เกิดขึ้นเป็น กิจวัตรประจ าวันให้ได้ ผู้ก าหนดนโยบายด้านการศึกษาต้องให้ความส าคัญกับการเรียน การสอนภาษาอังกฤษและก าหนดกรอบการพัฒนาให้เกิดขึ้นเป็นรูปธรรมโดยเฉพาะการ วัดประเมินผลที่ต้องมีการสื่อสารทางภาษาพูดร่วมด้วย ทั้งนี้ การพัฒนาภาษาอังกฤษของ คนไทยต้องใช้บริบทของสังคมไทยในการเรียนรู้และพัฒนา เพื่อให้ผู้เรียนสามารถใช้ ค าศัพท์ที่อยู่รอบตัวสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษได้อย่างมั่นใจ

ค าส าคัญ : ภาษาอังกฤษ บริบทของสังคมไทย

1 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจ าสาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร (Ph.D)

Abstract

Many tests of English proficiency for Thai students showed poor results. A big question is: why did they fail as they have studied  English  for 16-17 years since Grade 1 until completing their university level? What are the real problems? What are possible ways to help develop the learners’ language skills? This study analyzed 3 components regarding the students’ English study: 1)teachers 2)students, and 3)policy makers. It was found that English teachers should increase the time to practice English communication with students. Students should realize the importance of English and instill habit of English practice at the daily level. Policy makers should put the emphasis on English study and determine developing framework more concretely especially on language test evaluation which emphasizes communication skills. Above all, English proficiency development for Thai students should be based on Thai society context so they can use vocabulary surrounding them to communicate in English with confidence.

Keywords: English, Thai society context

บทน า
ในปัจจุบัน ผลการทดสอบภาษาอังกฤษของคนไทยจากหลายสถาบันทั้งภายใน
และภายนอกประเทศล้วนต่างชี้ให้เห็นว่า ระดับความสามารถภาษาอังกฤษของคนไทยยัง อยู่ในภาวะต่ าและไม่ประสบความส าเร็จ จนเกิดค าถามว่า เหตุใดการเรียนภาษาอังกฤษ นับจากชั้นประถมปีที่ 1 จนเรียนจบปริญญาตรี เป็นระยะยาวนานมากถึง 16 - 17 ปี จึงไม่สามารถท าให้บัณฑิตใช้ศักยภาพทางภาษาในการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ อะไรคือสาเหตุแห่งความล้มเหลวนี้ และเราจะท าอย่างไรที่จะท าให้ลูกหลานของเรา พัฒนาความสามารถด้านภาษาอังกฤษจนเก่งพอที่จะสื่อสารกับชาวต่างชาติ ผู้เขียนเองที่ เป็นครูสอนภาษาอังกฤษมักรู้สึกเหมือนถูกต าหนิมากที่สุดที่ไม่สามารถผลิตลูกศิษย์ให้มี ความสามารถในการสื่อสารได้

Teachers

Policy Makers

Developing English Proficiency
for Thais

Learners

ส าหรับผู้ที่ชื่นชอบภาษาอังกฤษเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว การพัฒนาทักษะทางภาษาให้เกิดขึ้น ในตนอาจไม่ใช่เรื่องยาก เพราะตัวเขามีแรงกระตุ้นจากภายใน (Intrinsic Motivation) ที่จะท าให้เขาขวนขวายในทุกวิถีทางที่จะท าได้ในแต่ละวัน เพื่อให้ตัวเองเก่งขึ้น มีความสามารถมากขึ้น ผู้เรียนที่มีทัศนคติเชิงบวกทางภาษาเช่นนี้เองที่ครูสอนภาษาจะ ชอบ เพราะแทบไม่ต้องแนะน าอะไรมาก เด็กเหล่านี้จะท าตามหรือท ายิ่งกว่าค าแนะน าที่ ให้ไปด้วยซ้ า แต่หากจะพูดถึงการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนักเรียนนักศึกษา ส่วนมากของประเทศ จ าเป็นที่จะต้องมียุทธศาสตร์การพัฒนาที่รอบด้านมากกว่านี้ บทความนี้ขอเสนอแนวความคิดการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษแบบไตรภาคีที่มี องค์ประกอบดังนี้

รูปภาพที่ 1ไตรภาคีแห่งการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ (Tripartite Coordination for English Proficiency Development)

การพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของผู้เรียนนั้นจะมุ่งเพียงองค์ประกอบด้านใด ด้านหนึ่งมิได้ หากแต่จะต้องท างานประสานกันไปพร้อม ๆ กัน เกื้อหนุนกันอยู่ตลอดเวลา ความส าเร็จจึงจะเกิดขึ้นได้ จริงอยู่ที่ว่า หากได้ครูอาจารย์ที่ดีและมีความสามารถ ผู้เรียน ก็มีแนวโน้มที่จะเก่งภาษามากขึ้น หรือ หากผู้เรียนมีความสนใจภาษาอังกฤษเป็นทุนเดิม และมีแรงบันดาลใจที่จะเรียนอย่างเต็มที่ทุก ๆ วัน พวกเขาก็จะเก่งขึ้นมาเองอยู่ดี และถ้า ผู้ก าหนดนโยบาย (Policy Makers) วางรูปแบบยุทธศาสตร์การท างานที่ชัดเจนและเป็น รูปธรรม ความส าเร็จในการพัฒนาภาษาอังกฤษของผู้เรียนก็จะเกิดขึ้นได้ เป็นต้น การคิด แบบแยกส่วนเช่นนี้ดูไม่เป็นผลดีมากนัก แต่การร่วมมือกันเพื่อการพัฒนาย่อมจะให้ ผลลัพธ์ที่ดีกว่าเสมอ

ผลการทดสอบภาษาอังกฤษ
มีผลการทดสอบมากมายทั้งจากสถาบันภายในประเทศและต่างประเทศ และ ทั้งการทดสอบนักเรียนและการทดสอบครูที่แสดงให้เห็นถึงความล้มเหลวในการเรียน การสอนภาษาอังกฤษในภาพรวมระดับประเทศ ดังตัวอย่างต่อไปนี้
ผลการทดสอบ ONET ระดับประเทศของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่สอบ วันที่ 3-4 กุมภาพันธ์ 2561 มีนักเรียนเข้าสอบวิชาภาษาอังกฤษ 704,692 คน ผลสอบ
โดยเฉลี่ยได้ 36.34 จากคะแนนเต็ม 100 และพบว่า นักเรียนในกรุงเทพมหานครได้ คะแนนวิชาภาษาอังกฤษสูงกว่านักเรียนต่างจังหวัด โดยนักเรียนกรุงเทพฯ ได้ 47.99 คะแนน ในขณะที่นักเรียนในภาคต่าง ๆ ได้คะแนนวิชานี้เฉลี่ยต่ ากว่า 40 ทุกภาค และยัง พบว่า นักเรียนโรงเรียนสาธิตได้คะแนนสูงกว่าโรงเรียนโดยทั่วไป นักเรียนสาธิตเข้าสอบ 3,171 คน ได้คะแนนภาษาอังกฤษเฉลี่ย 65.70 คะแนน (Samarjarn: 2561) ผลสอบ ONET ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีนักเรียนเข้าสอบวิชาภาษาอังกฤษ 643,592 คน ได้ คะแนนเฉลี่ย 30.45 คะแนน และนักเรียนในเมืองพบว่ามีคะแนนสูงกว่านักเรียนนอก เมือง (ไทยรัฐออนไลน์, 26 มีนาคม 2561) ผลสอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีนักเรียนเข้าสอบวิชาภาษาอังกฤษ  372,587 คน ได้คะแนนเฉลี่ย 28.31 คะแนน (เดลินิวส์, 31 มีนาคม 2561)
ในปี  2560 สถาบันจัดอันดับระดับภาษาอังกฤษของสวิตเซอร์แลนด์ Education First จัดให้ประเทศไทยอยู่ในล าดับ 53 จาก 80 ประเทศที่ไม่ได้ใช้ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ระดับดีเยี่ยมได้แก่ เนเธอร์แลนด์ สวีเดน เดนมาร์ค และนอร์เวย์  ในแถบเอเชียมีประเทศที่ติดระดับโลก ได้แก่ สิงคโปร์

(อันดับ 5) มาเลเซีย (13) ฟิลิปปินส์ (15) อินเดีย (27) เกาหลีใต้ (30) เวียดนาม (34) จีน (36) และญี่ปุ่น (37) โดยสถาบัน Education First ให้เหตุผลว่า ระบบการศึกษาที่ ด้อยประสิทธิภาพมักมาจากโอกาสในการเข้าถึงทรัพยากรที่ไม่เท่ากัน รวมทั้งปัญหาเรื่อง คุณภาพของคุณครู (Education First: 2017)
ใน ร า ย ง าน ผ ล ก า ร ส อ บ TOEIC (Test of English for International Communication) ปี 2017 ระบุระดับคะแนนโดยเฉลี่ยที่ผู้เข้าทดสอบแต่ละประเทศท า ได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ประเทศไทยยังได้คะแนนน้อยเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ จาก คะแนนเต็ม 990 ในการสอบการฟังและการอ่าน แคนาดา ได้คะแนนเฉลี่ยที่ 845 เยอรมัน (800) ฟิลิปปินส์ (727) เกาหลีใต้ (676) มาเลเซีย (642) จีน (600) ญี่ปุ่น (517) เวียดนาม (496) อินเดีย (488) และไทย ได้เฉลี่ยที่ 482 คะแนน ซึ่งสูงกว่า อินโดนีเซีย ที่ได้ 447 คะแนน (ETS, 2018: 5)
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้ทดสอบระดับภาษาอังกฤษของครูสอน ภาษาอังกฤษจ านวน 14,189 คน ใน 30 จังหวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เมื่อปี 2550 และ
พบว่า 74.59% ของครูสอบได้คะแนนต่ ากว่า 41 คะแนนจาก 100 ครูที่ได้คะแนนต่ า
ที่สุดในการสอบได้ 2 คะแนน โดยการสอบมีคะแนนจากการฟัง 30 คะแนน การอ่าน 30 การเขียน 20 และ การพูด 20 คะแนน ผลสรุปจากการทดสอบระบุว่า ครูส่วนมากตก ภาษาอังกฤษ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ในความเป็นจริง ครูที่สอนภาษาอังกฤษในโรงเรียน ประถมศึกษา ส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนจบเอกภาษาอังกฤษ แต่ถูกบังคับให้ต้องสอน ภาษาอังกฤษแก่นักเรียน เนื่องเพราะปัญหาการขาดแคลนครู แนวทางการแก้ปัญหานี้คือ การฝึกอบรมให้ครูผู้สอนภาษาอังกฤษมีความเชี่ยวชาญในเนื้อหาวิชามากยิ่งขึ้น (The Nation, 2007, August 21)
ตัวอย่างดังกล่าวข้างต้นได้ตอกย้ าความเป็นจริงที่ว่า เราจ าเป็นต้องหาวิธีการ ปรับปรุงประสิทธิภาพในการเรียนการสอน รวมทั้งการทดสอบ เพื่อพัฒนาศักยภาพทาง ภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนนักศึกษาของประเทศไทยให้สามารถแข่งขันได้และปฏิบัติงาน ในระดับชาติ และนานาชาติได้ มิฉะนั้นแล้ว ผลการทดสอบทางภาษาที่ล้มเหลวดังกล่าว ข้างต้นจะยังคงหลอกหลอนเราอยู่ร่ าไป

ครูสอนภาษาอังกฤษ: ผู้ขับเคลื่อนที่มีข้อจ ากัดรอบด้าน
ครูอาจารย์ที่สอนภาษาอังกฤษมักเป็นคนกลุ่มแรกที่ถูกต าหนิมากที่สุดว่า ไม่สามารถท าให้ลูกศิษย์เก่งขึ้นมาได้ ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงแล้ว ตัวผู้สอนภาษาเอง

ส่วนมากได้เรียนจบมาทางด้านภาษาอังกฤษและมีความสามารถทางภาษาสูงอยู่แล้ว แล้วเหตุใดเล่าที่ท าให้พวกเขาเหล่านั้นไม่สามารถถ่ายทอดความรู้และทักษะทางภาษา ไปสู่ผู้เรียนได้ ในความเป็นจริงแล้ว มีเหตุผลหลายเรื่องที่ท าให้ครูผู้สอนมีข้อจ ากัดในการ ท างาน
นักวิชาการด้านการเรียนการสอนภาษาอังกฤษชี้มูลเหตุของความล้มเหลวใน การเรียนการสอนภาษาระดับประเทศว่า การศึกษาของบ้านเราเน้นการเรียนเพื่อจะ “สอบให้ผ่าน ไม่ใช่น าไปใช้งาน” ดร. ศิรินันท์ กฤษณจินดา หัวหน้ากลุ่มงานภาษาอังกฤษ สถาบันการจัดการปัญญาภวัฒน์ กล่าวว่า ครูผู้สอนภาษาอังกฤษโดยทั่วไปจะมุ่งไปกับการ เรียนไวยากรณ์ รูปแบบประโยค ค าศัพท์ แต่ไม่เน้นการน าไปใช้ แต่ในการเรียนการสอน ของฝรั่งไม่ได้วัดที่ไวยากรณ์ แต่วัดที่การพูด การสื่อสาร วัดว่านักเรียนมีความสามารถใน การสื่อสารมากแค่ไหน เด็กไทยมักกังวลเรื่องการใช้ศัพท์ รูปแบบประโยค ท าให้พูดไม่ได้ สื่อสารไม่ได้ (วรลักษณ์ ศรีใย: 2555)
นอกจากนี้ ระบบการศึกษา ยังไม่เปิดโอกาสให้ครูได้พัฒนาตนเอง นอกจาก การสอนหนังสือแล้ว ครูต้องท าหน้าที่อื่นอีกด้วย เช่น ช่วยกิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียน เป็นครูธุรการ และยังต้องท าผลงานของตนเองเตรียมไว้เพราะต้องมีการประเมินเมื่อจบ ภาคการศึกษา ดังนั้นครูจะให้ความส าคัญกับสิ่งนี้มากกว่าการสอน ท าให้ไม่มีเวลาในการ เตรียมการเรียนการสอน ไม่มีโอกาสไปอบรม เพื่อเพิ่มทักษะและพัฒนาตนเอง
ดร. เนตรปรียา ชุมไชโย หรือ "ครูเคท" ผู้อ านวยการโรงเรียนสอนภาษาครูเคท กล่าวว่า ครูสอนภาษาอังกฤษที่เก่ง ๆ มักอยู่ในมหาวิทยาลัย ซึ่งที่จริงแล้วคนเหล่านี้ควร ไปสอนระดับประถมมากกว่า เพราะมีความจ าเป็นมากกว่า เป็นการปูพื้นฐานให้กับเด็ก ตั้งแต่เริ่มต้น
ดร. มินตรา ภูริปัญญวานิช อาจารย์ประจ าสถาบันภาษา จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย กล่าวว่า พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ปี 2542 ได้เสนอการปฏิรูป การเรียนการสอนภาษาอังกฤษให้เป็นไปในทางที่เน้นให้ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร หรือที่เรียกว่า Communicative Language Teaching แต่ในทางปฏิบัติ มันไม่เป็นไป ตามนั้น เพราะครูคุ้นชินกับวิธีการสอนที่เน้นโครงสร้างหลักไวยากรณ์เป็นส าคัญ (Grammar Translation) ซึ่งเป็นวิธีดั้งเดิมที่ใช้มาตลอด ไม่ว่าครูจะรุ่นใหม่หรือเก่าก็ตาม และระบบการเรียนการสอนในห้องเรียนจะมุ่งเน้นเพื่อให้เด็ก สอบผ่ำน ซึ่งการสอนจะ เหมือนกับการติว เมื่อเน้นตรงจุดนี้ ครูก็จะไม่เน้นกระบวนการฝึกใช้ภาษา แต่เน้นที่การ ท่องจ าเอาเพื่อไปสอบ (BBC, 2018: 5 November)

ค่านิยมที่ต้องปรับเปลี่ยนอีกอย่างหนึ่งของไทย คือความเชื่อที่ว่าการสื่อสารกับ เจ้าของภาษา (Native Speaker) เท่านั้นจึงจะท าให้เราเก่งภาษาอังกฤษได้ ซึ่งความคิดนี้ ท าให้เด็กไทยขาดโอกาสในการพัฒนาทักษะทางภาษา ถ้ามองกันที่จ านวนประชากรโลก ที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ พบว่า มีเพียง 18 ประเทศเท่านั้น เช่น อังกฤษ อเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ จาไมกา ไอร์แลนด์ ฯลฯ ซึ่งรวมแล้วมีประชากรไม่ถึง 400 ล้านคน จาก 7,200 ล้านคนทั่วโลก ปัจจุบันคาดกันว่ามีประชากรโลกราว 1,500 ล้านคนสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษได้ แม้จะต่างกันที่ส าเนียงพูดอยู่บ้างก็ตาม (Anoop: 2017) โอกาสที่เด็กไทยจะเจอกับคนที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่นั้นค่อนข้างยาก เด็กจ านวนมากไม่มีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับชาวต่างชาติเลย หากจะคิดเพียงแค่ว่า จะใช้ ภาษาอังกฤษกับ Native Speaker หรือ กับคนต่างชาติเท่านั้น เราจะไม่มีวันพัฒนา ทักษะภาษาอังกฤษกันได้เลย โอกาสที่จะฝึกฝนการพูดคุยเป็นภาษาอังกฤษได้ดีที่สุดคือ กับคนไทยด้วยกันเท่านั้น ครูผู้สอนภาษาอังกฤษจึงต้องพูดคุยกับนักเรียนนักศึกษาเป็น ภาษาอังกฤษให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นเพียงการพูดคุยธรรมดา ๆ นอกห้องเรียน หรือ ในห้องเรียนก็ตาม และใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารโดยไม่ต้องค านึงถึงความผิดถูกทาง ไวยากรณ์ใด ๆ มากนักก็ได้ และเพราะการมัวแต่คอยต าหนิว่าใครพูดถูกพูดผิดนี้เองที่ท า ให้เด็กไทยเกิดความหวาดกลัวว่าจะใช้ภาษาผิด ๆ จึงพาลไม่ใช้เลยจะดีกว่า ซึ่งท าให้พวก เขาขาดโอกาสในการฝึกพูดไปอย่างน่าเสียดาย
Christopher Wright พิธีกรรายการ English Delivery กล่าวว่า ครูควรหันมา ให้ความส าคัญกับการใช้ภาษาอังกฤษแบบ General Social English ที่เป็นการพูดคุย สนทนาทั่ว ๆ ไปในชีวิตประจ าวัน ซึ่งจะท าให้เด็กกล้าพูดกล้าแสดงออกมากขึ้น และ จะท าให้เด็กพูดสื่อสารได้ แต่ปัญหาการเรียนการสอนในเมืองไทยปัจจุบันคือ ครูไปเน้นที่ Academic English ซึ่งเป็นการเรียน เพื่อสอบ ท าให้เด็กรู้สึกว่าภาษาอังกฤษเป็นของ ยากและไม่น่าสนใจ ครูควรให้ความส าคัญกับค าศัพท์ ส านวน การออกเสียง และประโยค ง่าย ๆ ก่อน เป็นอันดับแรก ๆ ไม่ควรไปลงลึกไวยากรณ์มากนัก ครูคนไทยโดยมากสอน ยากและเยอะไป เพราะกลัวว่าเด็กจะท าข้อสอบไม่ได้ (ไทยรัฐทีวี, 2559: 6 ธันวาคม)
ดร. วรากรณ์ สามโกเศศ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธุรกิตบัณฑิตย์วิเคราะห์ว่า มี 5 ปัจจัยที่ท าให้ภาษาอังกฤษของคนไทยไม่ก้าวหน้า คือ 1)ครูสอนภาษาอังกฤษไม่มี คุณภาพ 2)ชั่วโมงการสอนภาษาน้อยเกินไป 3)ทัศนคติที่มองว่าภาษาอังกฤษเป็นเรื่อง สูงส่งไกลตัว 4)คนไทยชอบจับผิดการใช้ภาษาของคนอื่น และ 5)วิธีสอนไม่เหมาะสมกับ คนไทย โดยครูผู้สอนต้องหันมาพูดคุยกับนักเรียนเป็นประจ า สม่ าเสมอ และต่อเนื่อง

เพราะการเรียนภาษาต้องฝึกฝนต่อเนื่องเป็นเวลานาน จึงจะสามารถใช้ภาษาได้อย่าง คล่องแคล่ว ครูต้องท าให้เด็กรู้สึกว่า การพูดภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นเรื่อง ปกติธรรมดา ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด (โพสต์ทูเดย์, 2558: 30 พฤศจิกายน)
ครูอาจารย์ที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้เรียนพยายามขวนขวายหา ความรู้ด้วยตัวเองได้มากขึ้น ถือว่าประสบความส าเร็จในอาชีพครู นี้เป็นแนวความคิดของ Jim Scrivener (1994: 6) ที่ แบ่ งประเภทของครูเป็น 3 ประเภท ได้แก่ 1)The Explainer ครูที่บรรยายและอธิบายเป็นส่วนมาก 2)The Involver ครูที่ชอบให้เด็ก ๆ ท า กิจกรรม และบางครั้งก็ใช้การบรรยายร่วมด้วย ท าให้เด็กมีส่วนร่วมในชั้นเรียนมาก 3)The Enabler ครูที่เปิดโอกาสให้เด็ก ๆ ได้ท างานและท ากิจกรรมในชั้นเรียน และนอก ชั้นเรียนอย่างเต็มที่และเรียนรู้ด้วยตนเอง โดยที่ตัวครูเองสามารถปรับเปลี่ยนได้หลาย บทบาท อาทิ เป็นที่ปรึกษา เป็นแหล่งข้อมูล หรือ เป็นเหมือนไกด์น าทางให้เด็ก ๆ เป็นต้น บางครั้งครูประเภทนี้จะอยู่ในกลุ่มเด็ก ๆ จนคนที่ผ่านไปมาแทบแยกไม่ออกว่า ใครเป็นครู ใครเป็นนักเรียน เพราะครูมองตนเองว่า เป็นผู้ที่สร้างสภาพแวดล้อมการ เรียนรู้ที่จะเอื้อให้เด็ก ๆ ได้ขวนขวายหาความรู้ได้ด้วยตัวเอง
ครูประเภท The Enabler จะได้รับการยกย่องว่า รู้ทั้งเนื้อหาที่สอน รู้วิธี การสอน และรู้ธรรมชาติของเด็ก ๆ ได้ดีกว่าสองประเภทแรก เหมือนกับแนวความคิด ของ Antoine Saint Exupery ที่บอกว่า ถ้าเราจะสร้างเรือสักล า ไม่ต้องสั่งให้คนเสาะหา ไม้หรือใช้เขาท างาน แต่จงกระตุ้นให้เขาอยากออกท่องไปในทะเลที่ยิ่งใหญ่ไพศาล (If you want to build a ship, don't drum up people to collect wood and don't assign them tasks and work, but rather teach them to long for the endless immensity of the sea.) (Brainyquote, 2018)
ครูสอนภาษาอังกฤษจึงไม่อาจจะเป็นเพียง The Explainer ได้อีกต่อไป แต่ต้อง จัดกิจกรรมให้เด็กได้แสดงออก ได้แสดงความคิดเห็นและรับฟัง ให้มีกิจกรรมการฝึกภาษา ที่หลากหลายในห้องเรียนและนอกห้องเรียน และถ้าสามารถท าได้ การสอนภาษาแบบ Enabler ที่ครูเล่นปรับเปลี่ยนตนเองได้หลายบทบาท โดยเฉพาะเป็นผู้กระตุ้น และปลุก เร้าการใช้ภาษาอังกฤษ ก็จะท าให้ผู้เรียนกลายเป็นศูนย์กลางแห่งการเรียนการสอนที่ แท้จริง
ค ากล่าวที่ว่า Think Globally, Act Locally (คิดระดับโลก ท าระดับท้องถิ่น) อาจสามารถน ามาปรับใช้กับครูสอนภาษาอังกฤษได้ ด้วยการเปรียบเทียบที่ว่า ในโลกยุค โลกาภิวัตน์ในปัจจุบัน ข้อมูลข่าวสารสามารถเข้าถึงทุกหนแห่งบนโลกนี้ ครูอาจารย์

สามารถเข้าถึงข้อมูลทุกอย่างได้โดยง่าย ภาษาอังกฤษดูจะเป็นเรื่องจ าเป็นส าหรับครูไป แล้วในยุคปัจจุบันนี้ เพราะข้อมูลข่าวสารส่วนมากบนอินเตอร์เน็ตเป็นภาษาอังกฤษ เมื่อครูกลายเป็นผู้รอบรู้และอ่านค้นคว้าเป็นตัวอย่างแล้ว จะเป็นเรื่องง่ายที่จะโน้มน้าว ให้ลูกศิษย์ขวนขวายหาความรู้ขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง การเรียนการสอนในปัจจุบันจึงต้อง คิดระดับโลก (Globally) แต่เวลาลงมือท าก็จะอยู่ในสถานศึกษานั่นเอง (Locally) ที่ส าคัญคุณครูต้องท าให้ผู้เรียนเห็นเป็นตัวอย่างก่อน ดังค ากล่าวที่ว่า “ตัวอย่างที่ดีมีค่า กว่าค าสอน”

ผู้เรียน: ที่ต้องเปลี่ยนกระบวนทัศน์ (Paradigm) ใหม่ในการเรียนภาษาอังกฤษ
หากนักเรียนนักศึกษาจะมัวแต่โทษระบบการศึกษาหรือครูอาจารย์ว่าไม่ สามารถท าให้พวกเขาเก่งภาษาอังกฤษขึ้นมาได้ ก็ต้องหันไปมองดูรอบตัวดูว่า เพื่อน ๆ ของเขาคนใดบ้างที่พยายามขวนขวายเพื่อพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลาและประสบ ความส าเร็จในการเรียนภาษาบ้าง เพราะในความเป็นจริงแล้ว มีผู้เรียนจ านวนมาก ที่มีโอกาสจ ากัด มีทรัพยากรจ ากัด และอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการพัฒนาตนเอง เลย แต่เมื่อเรียนจบแล้ว คนเหล่านี้กลับสามารถใช้ภาษาอังกฤษท างานในสถานทูต กระทรวงต่างประเทศ องค์กรระหว่างประเทศ และบริษัทต่าง ๆ ที่ต้องการทักษะ ทางภาษาสูง พวกเขาท าได้อย่างไร?
ผู้เขียนรู้จักเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หรือ ยาม ของโรงแรมแห่งหนึ่งใน กรุงเทพฯ เขาชื่อว่า เอยายา เขาเรียนการศึกษานอกโรงเรียน หรือ กศน. จนจบ มัธยมศึกษาปีที่ 6 และเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยด้วยทุนนักกีฬาตะกร้อ ในช่วงที่เรียน ในมหาวิทยาลัย เขาก็ยังคงเป็นยามในช่วงวันหยุดและปิดเทอม เพื่อหาเงินมาใช้จ่ายในแต่ ละเดือน เมื่อจบปริญญาตรี เขาสมัครท างานในสถานทูตต่างประเทศแห่งหนึ่งในต าแหน่ง นักแปลและล่าม และเขายังคงท างานอยู่ในที่นั่นในปัจจุบัน เอยายาบอกว่า ในขณะ ท างานเป็นยาม เขาจะเก็บหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่แขกทิ้งไว้ในโรงแรมมานั่งอ่าน และ เปิดพจนานุกรมอ่านไปทีละตัว และขวนขวายที่จะถามค าศัพท์และประโยคที่เขาอ่านไม่ ออกกับครูอาจารย์เป็นประจ า เขาได้ฝึกนิสัยอ่านหนังสือพิมพ์แบบนี้ติดต่อกันยาวนานนับ 10 ปี จนอ่านได้อย่างคล่องแคล่วและรอบรู้ข่าวสารของไทยและต่างประเทศอย่าง แตกฉาน สามารถท างานระดับนานาชาติได้ เขาได้เป็นล่ามแปล ภาษาให้กับท่าน เอกอัครราชทูตและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสถานทูตที่ไม่รู้ภาษาไทย เขายังเป็นพิธีกรที่ใช้ ภาษาอังกฤษในพิธีการต่าง ๆ ที่สถานทูตเป็นผู้จัดอีกด้วย

ผู้เรียนต้องปรับกระบวนทัศน์ใหม่ในการเรียนภาษาอังกฤษ หรือที่ภาษาอังกฤษ ใช้ค าว่า Paradigm เป็นตัวก าหนดพฤติกรรมของเรา ซึ่งจะส่งผลต่ออนาคตทั้งหมดที่รอ อยู่ข้างหน้า ก่อนอื่น นักเรียนนักศึกษาต้องเข้าใจว่า ความรู้ที่ได้รับจากห้องเรียนนั้น มีเพียงราว 20% เท่านั้น แต่อีก 80% จะเกิดขึ้นนอกห้องเรียนขณะที่เราขวนขวายท า การบ้าน อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง และติดตามข่าวสารต่าง ๆ การเรียนการสอนใน ห้องเรียนมีเวลาจ ากัด ครูอาจารย์โดยเฉพาะในระดับมหาวิทยาลัยท าได้เพียงแต่แนะ แนวทางให้นักศึกษาได้ไปค้นคว้าต่อไปเท่านั้น แม้กระนั้น ผู้เรียนจ านวนมากก็ยังมีความ เชื่อว่า ความสามารถทั้งหมดนั้นจะมาจากการถ่ายทอดของอาจารย์ ซึ่งมักจะจบ ลงที่ การโทษและต าหนิครูอาจารย์ที่ไม่สามารถท าให้พวกเขาเก่งภาษาขึ้นมาได้

รูปภาพที่ 2 หลักการแห่งประสิทธิภาพ (Principle of Effectiveness) ( ที่มา: http://yearning4learning.co.uk/beliefs/ )

เรื่องราวชีวิตของเอยายา สอดรับกับหลักการแห่งประสิทธิภาพ SEE-DO-GET (รูปภาพที่ 2) ที่อธิบายว่า การมีความเชื่อ (Belief) หรือ Paradigm ว่า ตัวเราสามารถ เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้แม้ในสถานการณ์ที่ยากล าบากและมีข้อจ ากัด Paradigm นั้นจะท าให้ พฤติกรรมของเราเปลี่ยนไป เหมือนกับที่เอยายาเชื่อว่า เขาสามารถพัฒนาความสามารถ ด้านภาษาขึ้นมาได้ และท าให้เขาขวนขวายที่จะอ่านข่าวภาษาอังกฤษทุกวัน ผลที่ได้รับ (Result) คือ เขาอ่านหนังสือออก และมีความรู้เรื่องข่าวสารอย่างมาก เพียงพอที่จะ สอบแข่งขันท างานที่สถานทูตได้
Stephen R. Covey (1989: 66-94) ที่เขียนหนังสือ The 7 Habits of Highly Effective People (อุปนิสัย 7 ประการของผู้มีประสิทธิภาพสูง) เสนอแนวความคิดเรื่อง

การสร้างนิสัยที่จะท าให้คนเรากลายเป็นผู้มีประสิทธิภาพ คือ การฝึกฝนตัวเองให้เป็น ผู้กระตือรือร้นสูง (Be Proactive) ด้วยการปลูกความเชื่อมั่นในตนเองขึ้นมาให้ได้ก่อน เชื่อว่าตนเองเป็นผู้ก าหนดชะตากรรมของตัวเอง และความสามารถในเรื่องใด ๆ ก็ตาม มีตัวเองเป็นหลักก่อนทั้งสิ้น โดยไม่มองตัวเองว่ามีข้อจ ากัดใด ๆ คนที่มีนิสัย Proactive จะรู้ว่าตัวเองท าอะไรได้ และอะไรที่ท าไม่ได้ สิ่งที่เราท าอะไรไม่ได้หรือควบคุมไม่ได้ เช่น ความยากจน ปัญหาครอบครัว และสายตาที่คนอื่นมองดูเรา เป็นต้น ซึ่งไม่ควรที่เรา จะใส่ใจ เพราะเรายังสามารถควบคุมการใช้เวลา ควบคุมความคิด ทัศนคติ และ เพ่งความสนใจไปที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ ผู้เรียนภาษาอังกฤษที่ต้องการจะพัฒนาความสามารถ ทางภาษาย่อมสามารถขวนขวายได้ในหลายวิธีการเพื่อการศึกษาขึ้นมาได้ และมีคนท า ส าเร็จให้เห็นมาแล้วนับไม่ถ้วน การเรียนรู้ภาษาอังกฤษจึงเพียงแต่ปลูกฝังนิสัยที่ต้อง กระท าทุกวันให้อยู่กับการฝึกฝนภาษาเป็นเวลาต่อเนื่องและยาวนานจนกว่าจะอยู่ใน ระดับที่ต้องการจึงจะส าเร็จลงได้ หากไม่สร้างนิสัยให้เกิดขึ้นในแต่ละวันแล้ว จึงเป็นเรื่อง ที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษให้เกิดขึ้นในตนได้
ผู้เรียนภาษาอังกฤษชาวไทยส่วนมากไม่มีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับชาวต่างชาติ และมักคิดว่าการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษจะเกิดขึ้นไม่ได้ ความคิดเช่นนี้ เป็นการตี กรอบจ ากัดตนเองเข้าไว้ และไม่ยอมฝึกฝนตนเองทั้ง ๆ ที่มีโอกาสอ านวยมากมาย การเรียนภาษาให้ได้ผลดีคือการสร้างนิสัย (Habit) ของการฝึกภาษาอังกฤษให้เกิดขึ้น ในตน และท าอย่างสม่ าเสมอทุกวัน ต่อเนื่องยาวนานเป็นนิสัยติดตัว ตัวอย่างเช่น ผู้เรียน ที่ชอบติดตามข่าวภาษาอังกฤษที่เกิดขึ้นอยู่ทุกมุมโลก สามารถอ่านและฟังข่าวได้ทั้งจาก หนังสือพิมพ์  เวปไซต์ข่าวในอินเตอร์เน็ต เช่น  Bangkok Post, CNN, BBC, NHK ได้ทุกวันและอาจสามารถท าได้ตลอดเวลาทันทีที่มีเวลาว่าง เรายังสามารถดาวน์โหลด พจนานุกรมมาใส่ไว้ในสมาร์ทโฟนและเปิดพจนานุกรมได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องเข้า อินเตอร์เน็ตได้อีกด้วย และผู้เรียนยังฟังการออกเสียงของค าแต่ละค าจากเจ้าของภาษาได้ อีก การอ่านข่าวภาษาอังกฤษทุก ๆ วันที่เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง จะค่อย ๆ เพิ่มพูน ค าศัพท์ไปทีละนิด จนสามารถอ่านรู้เรื่องได้ในที่สุด และคุ้นชินกับการอ่านเป็น ภาษาอังกฤษ ค าศัพท์และความรู้ที่ได้จากการอ่านนี้เองจะเป็นประโยชน์อย่างมากเมื่อ ต้องน าออกมาใช้ในการพูด
ผู้เรียนบางคนไม่ชอบอ่านข่าว แต่ชอบอ่านนิทาน หรือ นิยายส าหรับเด็กที่ใช้ ภาษาง่าย ๆ มีงานวิจัยหลายชิ้นที่ระบุว่า การอ่านหนังสือด้วยภาษาง่าย ๆ แต่อ่าน เยอะ ๆ อ่านต่อเนื่อง สามารถพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษได้อย่างดี (Lai, 1993: 23-36)

แน่นอนว่า วิธีฝึกภาษาอังกฤษได้รวดเร็วและดีที่สุดคือการมีโอกาสเข้าไปอยู่ใน สภาพแวดล้อมที่ต้องใช้ภาษาอังกฤษอยู่ตลอดเวลา เช่น มีโอกาสได้เรียนในต่างประเทศ แต่ถ้าไม่มีโอกาสนั้น วิธีที่ดีที่สุดรองลงมา คือ การอ่านหนังสือหรือสื่อต่าง ๆ เป็น ภาษาอังกฤษให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ (Nuttall: 1997)

ผู้ก าหนดนโยบาย: ความพยายามและข้อจ ากัดของรัฐ
โครงสร้างระบบการศึกษาในระดับชาติส่งผลต่อการจัดการเรียนการสอนใน ชั้นเรียนได้ เช่น ปัญหาการขาดแคลนครูในระดับอนุบาล-ประถมศึกษาของไทย ปัญหา การมีครูไม่ครบชั้นเรียนเป็นมานานแล้ว รายงานของสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศ ไทย (ศุภณัฏฐ์ ศศิวุฒิวัฒน์: 2558) ระบุว่า ปัญหาการขาดครูกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มโรงเรียน ขนาดเล็กหรือโรงเรียนที่มีนักเรียนต่ ากว่า 120 คน ซึ่งโรงเรียนในสังกัดของส านักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือ สพฐ. มีโรงเรียนขนาดเล็กราว 15,000 แห่ง หรือ ประมาณร้อยละ 50 ของโรงเรียนทั้งหมด รวมนักเรียนที่อยู่ราว 9 แสนคน หรือ ร้อยละ 22 ของนักเรียนอนุบาลและประถมศึกษาทั้งหมด งานวิจัยของธนาคารโลกชี้ว่า การลดความขาดแคลนครูจะช่วยยกระดับคุณภาพและลดความเหลื่อมล้ าในระบบ การศึกษาของไทยได้ โดยหากมีการจัดสรรครูให้เป็น 1 คน ต่อ 1 ห้อง ผลการเรียนของ นักเรียนจะเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 15
นโยบายรัฐที่ใช้เกณฑ์ว่าโรงเรียนอนุบาล-ประถมทั่วไปควรมีครูเฉลี่ย 1 คน ต่อนักเรียน 25 คน และโรงเรียนขนาดเล็กควรมีครู 1 คนต่อนักเรียน 20 คน ท าให้มี โรงเรียนราว 12,000 แห่งทั่วประเทศมีจ านวนครูไม่ถึงเกณฑ์นี้ ผลก็คือ ครู 1 คนต้องดูแล เด็กในเวลาเดียวกันมากกว่า 1 ห้องเรียน ซึ่งกระทบต่อการจัดการเรียนการสอนอย่างมาก ในหลายแห่งครูจ าเป็นต้องน าเด็กต่างชั้นมาเรียนรวมกันเพื่อป้องกันไม่ให้ เด็กออกไป วิ่งเล่นนอกห้องเรียน นี่ยังไม่ได้กล่าวถึงว่า การเรียนการสอนภาษาอังกฤษควรมีครูที่เรียน จบเอกภาษาอังกฤษไปสอน เพราะในความเป็นจริง ครูที่สอนในระดับอนุบาล - ประถมศึกษา จะถูกมอบหมายให้สอนได้ทุกวิชา และรับผิดชอบภาระงานอื่น ๆ ที่โถมทับ เข้ามาอีกด้วย นอกจากสอน ครูยังต้องท างานพิเศษอื่น ๆ ด้วย เช่น งานธุรการ พัสดุ การเงิน ทะเบียนนักเรียน วัดผลประเมินผล ดูแลช่วยเหลือกิจกรรมนักเรียน งานอนามัย โภชนาการ อาคารสถานที่ งานกลุ่มสาระ งานแผน งานประกันคุณภาพ สารสนเทศ การลงพื้นที่เยี่ยมเด็ก ฯลฯ

การเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาดีขึ้นมาเล็กน้อยเพราะครูสอนได้ตรงกับ วิชาเอกที่ตนเรียนมา การพัฒนาภาษาอังกฤษในระดับอนุบาล-ประถมศึกษา โดยทั่วไป ของนักเรียนไทยจึงไม่ดีนัก และในระดับมัธยมศึกษาก็ยังคงเป็นปัญหาเดิมที่ครูจ าเป็นต้อง สอนเพื่อให้เด็กสอบผ่านไปให้ได้ การเน้นเรื่องการสื่อสารทางภาษาจึงมิได้เกิดขึ้นอย่าง เต็มที่ ส่วนการสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็เน้นที่ไวยากรณ์และการอ่านจับใจความ เท่านั้น นักเรียนและครูจึงต้องมุ่งไปที่การติวเข้มเพื่อให้นักเรียนผ่านเข้าไปเรียนใน มหาวิทยาลัยที่ดีและมีชื่อเสียงให้ได้ ความส าเร็จของการเป็นครูจึงไปอยู่ที่ตรงนี้ ครูสอน ภาษาจึงไม่ได้เน้นกับการพูดและการสื่อสารได้อย่างเต็มที่ เพราะไม่ได้ใช้ในกระบวนการ สอบเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย
แม้แต่ในระดับมหาวิทยาลัย การเรียนการสอนเพื่อให้นักศึกษา “สอบผ่าน” ยังคงเป็นเรื่องใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาที่จ านวนนักศึกษาลดน้อยลงไป จนมี สาขาวิชาจ านวนหนึ่งต้องปิดตัวลงไปเพราะมีเด็กน้อยจนไม่สามารถแบกรับค่าใช้จ่ายได้ อีกต่อไป เกิดค าถามที่ว่า การช่วยให้นักศึกษาสอบผ่านไปได้ เพื่อไม่ให้เกิดกระแสความ กลัวจนไม่ยอมมาเข้าเรียนที่สถาบัน ย่อมส่งผลต่อทักษะความสามารถของนักศึกษาอย่าง แน่นอน การรักษาความสมดุลระหว่างมาตรฐานการศึกษากับจ านวนเด็กที่จะเข้ามาเรียน ในสถาบันจึงเป็นเรื่องที่น่าศึกษาและอภิปรายอย่างยิ่ง
แต่หน่วยงานรัฐไม่เคยนิ่งนอนใจในเรื่องการพัฒนาภาษาอังกฤษของคนไทย เช่น การประกาศให้ปี พ.ศ. 2555 เป็นปีแห่งการใช้ภาษาอังกฤษของคนไทย และมีการ รณรงค์ให้มีการใช้ภาษาอังกฤษทั่วประเทศ เพื่อเตรียมความพร้อมให้คนไทยเข้าสู่ ASEAN ที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ (The Guardian: 2012)
ในปี พ.ศ. 2557 กระทรวงศึกษาธิการออกนโยบายปฏิรูปการเรียนการสอน ภาษาอังกฤษ 6 ข้อ โดยมีเป้าหมายที่น่าสนใจ คือ “เพื่อให้ผู้เรียนในระดับการศึกษา ขั้นพื้นฐานมีความรู้ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือเข้าถึงองค์ความรู้ และก้าวทันโลก รวมถึงพัฒนาตนเองเพื่อน าไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ของประเทศไทย” (ไทยรัฐออนไลน์, 2557: 17 กุมภาพันธ์) ดังต่อไปนี้
1) ใช้กรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากลจาก The Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) เป็น กรอบความคิดหลักในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของประเทศไทย ทั้งในการ ออกแบบหลักสูตร การพัฒนาการเรียนการสอน การทดสอบ การวัดผล การพัฒนาครู รวมถึงการก าหนดเป้าหมายการเรียนรู้

2) ปรับจุดเน้นการเรียนการสอนภาษาอังกฤษให้เป็นไปตามธรรมชาติของการ เรียนรู้ โดยเน้นการสื่อสารที่เริ่มจากการฟัง ตามด้วยการพูด การอ่าน และการเขียน ตามล าดับ
3) ส่งเสริมให้มีการเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่มีมาตรฐานตามกรอบมาตรฐาน หลัก ด้วยหลักสูตรแบบเรียน สื่อการเรียนการสอน แต่ด้วยวิธีการที่แตกต่างกันได้ ทั้งตาม ความพร้อมของแต่ละสถานศึกษา และความถนัดและความสนใจของผู้เรียน
4) ส่งเสริมการยกระดับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ อาทิ ขยาย โครงการพิเศษด้านการเรียนการสอนในหลักสูตร English Program (EP), Mini EP, International Program แก่ผู้ที่มีความสามารถทางวิชาการสูง และ English Bilingual Education ที่ใช้สองภาษาในการเรียน การพัฒนาห้องเรียนสนทนาภาษาอังกฤษที่เน้น ทักษะการฟังและการพูดอย่างน้อยสัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง การเรียนการสอนวิชาสนทนา ภาษาอังกฤษเป็นการทั่วไป การเรียนการสอนแบบเข้มข้น รวมถึงการจัดให้เป็นสาระ เพิ่มเติมในลักษณะวิชาเลือกได้ด้วย เพื่อให้ผู้เรียนเลือกเรียนตามความสนใจ ความถนัด และศักยภาพ เป็นต้น
5) ยกระดับความสามารถในการจัดการเรียนการสอนของครูให้สอดคล้องกับ วิธีการเรียนที่เน้นการสื่อสาร
6) ส่งเสริมให้มีการใช้สื่อเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา เพื่อการพัฒนา ความสามารถทางภาษาของครูและผู้เรียน
ในปี พ.ศ. 2561 กระทรวงศึกษาธิการได้ร่วมมือกับ British Council จัดท า โครงการอบรมภาษาอังกฤษให้แก่ครูทั่วประเทศ กว่า 17,000 คน หลังการทดสอบแล้ว พบว่า ครูภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาทั่วประเทศกว่า 75% มีทักษะ ตามกรอบมาตรฐานการประเมินความสามารถทางภาษา (CEFR) อยู่ในระดับ A2 หรือ ต่ ากว่า ซึ่งเป็นทักษะภาษาอังกฤษระดับพื้นฐาน ประกอบกับรูปแบบการสอนเดิมที่เน้น การท่องจ าความถูกต้องของภาษามากกว่าการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารจริง โดยหลังจบ โครงการ ครูภาษาอังกฤษกว่า 15,300 คน หรือร้อยละ 90 ของครูที่เข้าร่วม มีความ มั่นใจในการสอนภาษาอังกฤษรูปแบบใหม่และการใช้ภาษาอังกฤษในห้องเรียนมากขึ้น
นพ. ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กล่าวว่า ประเด็นด้านการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ และการเรียนการสอนภาษาอังกฤษใน ประเทศไทยเป็นหนึ่งในปัญหาระยะยาวของประเทศไทย ที่ต้องพัฒนาอย่างจริงจัง เนื่องจากการที่เด็กนักเรียนไทยเรียนเยอะแต่ไม่สามารถใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารได้

เป็นอุปสรรคส าคัญที่ท าให้บุคลากรของไทยไม่สามารถเข้าแข่งขันในหลากหลายเวทีที่วัด ระดับความสามารถระดับโลก คะแนน CEFR ระดับ A2 เทียบกับระดับภาษาอังกฤษจาก การสอบ IELTS อยู่ที่ประมาณ 3.5 – 4 จาก 9 ระดับ ประกอบกับครูภาษาอังกฤษเกือบ ทั้งหมดใช้การสอนแบบท่องจ า เน้นหลักความถูกต้องของภาษามากกว่าการใช้ภาษาเพื่อ การสื่อสารจริง ซึ่งนอกจากจะท าให้เด็กนักเรียนไม่สามารถใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารได้แล้ว ยังส่งผลต่อทัศนคติแง่ลบของผู้เรียน “กำรปฏิวัติกำรสอนภำษำอังกฤษต้องเปลี่ยนกำร สอนในอดีตที่เคยเน้น ไวยำกรณ์ โครงสร้ำง และค ำศัพท์ ให้เป็นกำรสอนที่เน้นทักษะใน กำรสื่อสำร สำมำรถฟัง พูด อ่ำน และเขียนด้วยภำษำอังกฤษได้จริง” (ไทยพับลิก้า, 2561: 29 กันยายน)
British Council ได้ด าเนินโครงการนี้ร่วมกับกระทรวงศึกษาธิการมาแล้วเกือบ 3 ปี ได้ตั้งศูนย์การอบรมครูภาษาอังกฤษระดับภูมิภาคทั้งหมด  15 ศูนย์ ท าให้ครู ภาษาอังกฤษกว่า 17,000 คน จากครูภาษาอังกฤษทั่วประเทศกว่า 40,000 คน ได้ผ่าน การอบรมเพื่อเรียนรู้เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร รวมทั้งการสร้าง ศักยภาพวิทยากรชาวไทย หรือ Thai Master Trainers ที่ได้รับการคัดเลือกจากผู้เข้า อบรมที่มีศักยภาพโดดเด่น จ านวน 30 คน ให้ท าหน้าที่เป็นวิทยากรร่วมกับวิทยากรของ British Council
Andrew Glass ผู้อ านวยการ British Council กล่าวว่า ความกังวลในการท า โครงการนี้มีเพียงประการเดียวคือ “แม้จะมีกำรเปลี่ยนรูปแบบกำรสอนภำษำอังกฤษใน ห้องเรียน แต่หำกระบบกำรวัดผล ยังไม่เปลี่ยนแปลงให้สอดคล้องกัน โดยเฉพำะกำร วัดผลระดับประเทศ ปัญหำก็จะยังคงอยู่เหมือนเดิม”
ในค าประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องมาตรฐานคุณวุฒิปริญญาตรี สาขาวิชา ภาษาอังกฤษ พ.ศ. 2560 ก าหนดให้บัณฑิตที่จบในสาขานี้มีความรู้ด้านภาษาอังกฤษ เทียบเท่า CEFR ระดับ C1 Proficiency User ซึ่งหลายสถาบันได้เปรียบเทียบคะแนนกับ TOEIC อยู่ที่ประมาณ 800-900 คะแนน ซึ่งเป็นระดับคะแนนที่สูงทีเดียว แต่ก็ถือเป็นการ มุ่งหวังที่ดีที่จะยกระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษของบัณฑิตจากสาขาภาษาอังกฤษ ทว่าที่ผ่านมา แทบจะไม่มีหน่วยงานใดทั้งของรัฐและเอกชนที่จะรับคนเข้าท างานด้วย คะแนน TOEIC ที่สูงมากระดับนี้ การรับคนเข้าเป็นนักบินฝึกหัดโดยทั่วไปรับที่ 650-700 และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินก็รับด้วยคะแนนเท่า ๆ กัน การสอบเข้ารับราชการเป็น ครูภาษาอังกฤษในโครงการครูคืนถิ่นรับคะแนน TOEIC ที่ 500 คะแนนขึ้นไป แต่ถ้าเป็น สาขาอื่นก าหนดให้ได้อย่างต่ า 450 คะแนน ซึ่งถือเป็นการก าหนดมาตรฐานที่ดีส าหรับผู้ที่

จะเป็นครูประถมศึกษา-มัธยมศึกษา แต่ถึงกระนั้น ก็มีบัณฑิตครูหลายคนที่ไม่ผ่านเกณฑ์ ภาษาอังกฤษนี้ ซึ่งน่าเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อมองโดยภาพรวมแล้ว จะเห็นได้ว่าหน่วยงานรัฐยังมีความเป็นห่วงเรื่อง การยกระดับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศและมุ่งหวังที่จะก าหนดกรอบ มาตรฐานทางภาษาให้แก่บัณฑิต และให้แก่ครูอาจารย์โดยทั่วไป ท าให้เกิดกระแสการ ตื่นตัวในการพัฒนาภาษาอังกฤษอย่างมากในหมู่นักวิชาการ ครูอาจารย์ และนักเรียน นักศึกษา จึงถือว่าเป็นแนวโน้มที่ดี

สอนด้วยบริบทของไทยคืออย่างไร
ในฐานะที่ประเทศไทยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความหลากหลายทางธรรมชาติ วัฒนธรรม ประเพณี และอาหารการกินระดับโลก ดังจะเห็นได้จากจ านวนนักท่องเที่ยวที่ เพิ่มขึ้นทุกปี กล่าวคือ ในปี พ.ศ. 2559 มีนักท่องเที่ยวเข้ามา 32.5 ล้านคน และเพิ่มเป็น 35.3 ล้านคนในปี 2560 (กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา: 2561) ท าให้ประเทศไทยอยู่ ในกลุ่ม 10 ประเทศ (Top Ten) ของโลกที่มียอดนักเที่ยวต่างประเทศเข้ามาเที่ยวมาก ที่สุด (Hutton: 2018) คาดการณ์ว่านักท่องเที่ยวจะยังคงหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวไทยเพิ่ม มากขึ้นทุก ๆ ปี หลายเท่าตัวในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากจีนและ ประเทศกลุ่ม ASEAN
การเรียนการสอนภาษาอังกฤษในสถานศึกษาจึงควรหันไปเน้นการใช้บริบท ความเป็นไทยและเรื่องราวของประเทศไทยให้มากขึ้น ให้ผู้เรียนจดจ าค าศัพท์ที่จ าเป็นใน การอธิบายถึงขนบธรรมเนียม ประเพณีของไทยให้ได้ เพราะค าถามที่นักท่องเที่ยวนิยม ถามมักวนเวียนอยู่กับเรื่องรอบตัวของคนไทยนั่นเอง ตัวอย่างที่พบบ่อย ๆ เมื่อต้องพบ ปะกับเพื่อนต่างชาติ เช่น What is this food? What are the ingredients? อำหำรนี่ คืออะไร มันปรุงมำจำกอะไรบ้ำง เพราะความกังวลว่าเขาอาจจะต้องทานอะไรบางอย่างที่ เขาไม่ชอบ ค าศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับอาหารจึงจ าเป็นมากในการพูดสื่อสาร ผู้เรียนภาษา จ านวนมากไม่รู้ค าศัพท์ที่จะมาอธิบายอาหารง่าย ๆ พื้น ๆ ของไทย อย่างเช่น กระเพรำ หมูไข่ดำวรำดข้ำว เลยด้วยซ้ า การรู้ค าศัพท์อยู่บ้างจึงจะท าให้การสื่อสารง่ายขึ้น basil leave ใบกระเพรำ, fried egg ไข่ดำว, pork หมู, spicy เผ็ด เพียงเท่านี้ก็สามารถอธิบาย พอให้เพื่อนต่างชาติเข้าใจได้ โดยอาจเรียกว่า Spicy pork with basil leave and fried egg หลายคนก็เพิ่มค าว่า stir fried ที่แปลว่า ผัด เข้ามาอธิบาย เช่น Stir-fried pork with basil leaves กระเพรำหมู ก็ได้เช่นกัน และค าว่า stir fried นี้ก็ใช้กับอาหาร

ประเภทผัด ๆ ได้ทุกอย่าง เช่น ไก่ผัดขิง Stir Fried Pork with Ginger, หมูผัดกระเทียม พ ริกไทย Stir Fried Pork with Garlic and Pepper, ผัด เผ็ดปลำดุกทอดกรอบ Stir Fried Crispy Catfish with Curry Paste เป็นต้น
การจดจ าชื่ออาหาร และเครื่องปรุงเป็นภาษาอังกฤษจะท าให้มีความสะดวกใน การอธิบายความขณะที่รับประทานอาหารไปด้วยและคุยกันไปด้วย ไม่ต้องเสียเวลากับ การเปิดพจนานุกรมจนเสียรสชาติของอาหาร เช่น แกงเขียวหวำนไก่ Chicken Green Curry,  ข้ำวมันไก่ Hainanese Chicken Rice, ขนมจีนน้ ำยำ Rice Noodles with Fish Curry, ข้ำวเหนียวหมูปิ้ง Grilled Pork with Sticky Rice, สำคูไส้หมู Tapioca Balls with Pork Filling, ออส่วน Stir Fried Oyster with Flour and Egg, ไข่พะโล Egg and Pork in Sweet Brown Sauce
แน่นอนว่าคนต่างชาติอยากให้เราอธิบายให้เขาฟังเกี่ยวกับประเพณีต่าง ๆ ของ เมืองไทย เพราะนั่นเป็นเรื่องราวที่เขาอยากรู้อยากเห็น และเป็นเหตุผลที่ท าให้เขามา เที่ยวบ้านเรา ผู้สอนภาษาอังกฤษต้องให้ความส าคัญกับการค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับ ประเพณีและความเชื่อเหล่านี้ ค าศัพท์เฉพาะที่ต้องจดจ าก็จ าเป็นที่ผู้เรียนต้องจ าให้ได้ นอกจากนี้ คนที่รู้ค าศัพท์มากกว่าย่อมสามารถสื่อสารได้เข้าใจรู้เรื่องมากกว่าและเร็วกว่า

ค าถามทั่ว ๆ ไปเกี่ยวกับประเพณีไทยที่เรามักเจอและควรฝึกพูด และจดจ าเรื่องราวไว้ให้ ได้ เช่น

Festival?

What is the importance of Songkran Festival / Loy Krathong
ประเพณีสงกรำนต์ / ลอยกระทง มีควำมส ำคัญอย่ำงไร
What is the importance of Visakha Pucha’s Day /Asanha Pucha /

Makha Pucha?
วันวิสำขบูชำ / วันอำสำฬหบูชำ / วันมำฆะบูชำ มีควำมส ำคัญอย่ำงไร
What is the Vatsa’s Day? Why so many people go to the temple on that day?
วันเข้ำพรรษำ คืออะไร ท ำไมคนไปที่วัดกันเยอะในวันนั้น

ยังมีค าถามที่นักท่องเที่ยวอยากจะรู้ ที่มีความลึกซึ้ง ผู้ตอบต้องมีความรู้ในเรื่องศาสนา และวงค าศัพท์เป็นอย่างมาก เช่น

What does the Buddha teach?
พระพุทธเจ้ำสอนอะไร
What is the significant teaching of Buddhism?
ค ำสอนหลัก ๆ ของพุทธศำสนำคืออะไร
Why do people give food to the monks?
ท ำไมคนถวำยอำหำรให้พระสงฆ์
How do the monks spend their time in the temple?
พระภิกษุใช้เวลำในกำรท ำอะไรในวัดบ้ำง

นักท่องเที่ยวจ านวนมากติดตามข่าวสารจากหน้าหนังสือพิมพ์และอาจมีค าถาม ต่าง ๆ เกี่ยวกับข่าวสารบ้านเมืองทั่ว ๆ ไป ครูอาจารย์ และผู้เรียนภาษาอังกฤษจึงต้อง หมั่นค้นคว้า และอ่านข่าว เพื่อเก็บค าศัพท์ และอัพเดทตัวเองเรื่องเหตุการณ์ทาง บ้านเมืองอยู่เสมอ การสนทนาจึงจะด าเนินไปได้ด้วยดี เช่น How’s the political situation in Thailand right now? สถำนกำรณ์ทำงกำรเมืองของไทยเป็นอย่ำงไรบ้ำง ในขณะนี้
การมีความรู้ในเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดจากการอ่านมามาก ยังช่วยให้การอธิบายมี ความน่าสนใจ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อเราพาเพื่อนต่างชาติไปเที่ยววัดและไปไหว้พระนอนที่ อยู่ในวัด เราอาจอธิบายเกี่ยวกับพระนอนได้ดังนี้
This is the Reclining Buddha which you can see in almost every Buddhist temple in Thailand. It resembles the sleeping position of the Buddha. Sometimes it represents his death as he also died in the same position similar to this one. He would sleep on his right side. He called this, Siha Saiyas, or the Lion Sleeping. The Buddha once said the great lion will lie on his right side and check his tail and position before falling asleep. His legs would not put on the equal length so the knee bones do not clash one another. When the lion wakes up, he will check his body posture first. If he sees that his tail, arms and legs are not in the proper order, he will regret. A good monk would do the same when lying down. He should check his body before sleeping and after waking up. Even in sleeping position, a good monk should be mindful on his body movement.

นี่คือพระนอนที่คุณสำมำรถเห็นได้ในวัดสวนมำกในประเทศไทย พระนอนแสดง ถึงท่ำบรรทมของพระพุทธเจ้ำ บำงครั้งก็หมำยถึง กำรปรินิพพำนของพระองค์เพรำะ พระองค์ก็ทรงอยู่ในท่ำนอนเช่นนี้ในครำวปรินิพพำน พระองค์จะนอนตะแคงขวำ ในท่ำที่ เรียกว่ำ สีหไสยำสน์ หรือ กำรนอนของสิงโต พญำสิงโตจะนอนตะแคงขวำและตรวจดู หำงและท่ำนอนของตัวเองก่อนจะหลับ ขำทั้งสองจะเหลื่อมกันเพื่อไม่ให้กระดูกเข่ำ กระทบกัน เมื่อพญำสิงห์ตื่นขึ้น ท่ำนจะตรวจดูท่ำนอนของตัวเอง ถ้ำท่ำนเห็นว่ำหำง แขน และขำเคลื่อนจำกที่เดิม พญำสิงห์จะเสียใจ ภิกษุที่ดีจะกระท ำเช่นเดียวกัน เขำจะ ตรวจสอบท่ำทำงของตัวเองก่อนนอนและหลังจำกตื่นขึ้น ภิกษุที่ดีจะต้องฝึกสติอยู่กับกำร เคลื่อนไหวของร่ำงกำยแม้ในขณะอยู่ในท่ำนอน
จะเห็นได้ว่า การอธิบายถึงเรื่องราวเช่นนี้ ย่อมไม่ง่าย ผู้เรียนภาษาต้องรู้ค าศัพท์ และรู้หลักการทางไวยากรณ์พอสมควร อาจไม่จ าเป็นต้องรู้ลึกซึ้งถึงขั้นนักภาษาศาสตร์ แต่จะต้องพยายามอ่านศึกษาและค้นคว้าถึงเรื่องราวบริบทของไทยอยู่เสมอ เพื่อให้พร้อม ที่จะอธิบายและพูดคุยกับเพื่อนต่างชาติได้ ซึ่งจะเป็นการแสดงภูมิแห่งปัญญาของคนไทย และเป็นความภาคภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นคนไทยที่มีขนบธรรมเนียมประเพณีที่โดดเด่น ไม่ เหมือนใคร เป็นเอกลักษณ์ที่พร้อมจะอวดโฉมสู่นักท่องเที่ยวได้ตลอดเวลา การเรียนการ สอนภาษาอังกฤษส าหรับคนไทย จึงควรหันมาให้ความส าคัญกับบริบทเรื่องราวความเป็น ไทยให้มาก การที่รัฐมุ่งหวังยกระดับการเรียนภาษาอังกฤษพื้นฐานนั้นดีอยู่แล้ว เพราะจะ เป็นการการันตีว่า ผู้เรียนจะมีขีดความสามารถทางภาษาที่มากขึ้น เพื่อจะท าให้การ สื่อสารกับชาวต่างชาติราบรื่นไร้อุปสรรค แต่ในที่นี้ ผู้เขียนใคร่ขอเสนอเนื้อหาที่เป็นบริบท ของไทยมาใช้ในการฝึกฝนและใช้ในการเรียนการสอนให้มากขึ้น เป็นการสอดแทรก เนื้อหา ค าศัพท์ บูรณาการไปกับบทเรียน และการท าแบบฝึกหัด รวมถึงในการสอบ วัดประเมินผลความรู้ ซึ่งจะท าให้ผู้เรียนเกิดความคุ้นชินกับการอธิบายภูมิปัญญาไทยที่ เป็นภาษาอังกฤษ สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อตัวนักเรียนนักศึกษาเองหลังจากที่จบ การศึกษาไปแล้ว และมีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับคนต่างชาติทั้งในการท างานและการ ท่องเที่ยว

บทสรุป
การพัฒนาภาษาอังกฤษให้กับผู้เรียนจ าเป็นต้องค านึงถึงองค์ประกอบหลาย ประการ ในที่นี้ ได้วิเคราะห์องค์ประกอบ 3 ด้าน คือ ครูผู้สอน (Teacher) ตัวผู้เรียน (Learner) และผู้ก าหนดนโยบาย (Policy Maker) ซึ่งเป็นผู้ที่มีส่วนส าคัญในการผลักดัน

ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบองค์รวมในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษระดับประเทศ เรียกว่า ไตรภาคีแห่งการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ โดยจะต้องท างานประสานกันไป พร้อม ๆ กัน
ส าหรับ ครูผู้สอน แม้จะมีข้อจ ากัดเรื่องการสอนเพื่อให้ผู้เรียน “สอบผ่าน” โดยเฉพาะการสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่วิชาภาษาอังกฤษเน้นที่ไวยากรณ์ และ การอ่านจับใจความเป็นหลัก ท าให้ไม่มีการเน้นการเรียนภาษาอังกฤษประเภทการสื่อสาร คือ การพูดและการฟัง สิ่งนี้ส่งผลต่อความสามารถทางภาษาของผู้เรียน ท าให้ไม่พัฒนา ค าแนะน าได้แก่ การเพิ่มช่องทางการสนทนาในลักษณะ Social English ให้มากขึ้น ทั้งที่อยู่ในห้อง และนอกห้องเรียน ซึ่งครูสามารถท าให้ผู้เรียนเกิดความคุ้นชินกับ การทักทายและพูดคุยทั่ว ๆ ไป ในขณะเดียวกันการสอนแบบ Academic English ก็ด าเนินต่อไปได้ปกติเพื่อให้เด็กสอบผ่านชั้นเรียนไปได้
ในส่วนของตัว ผู้เรียน จะไม่สามารถโทษหรือต าหนิผู้สอนหรือระบบการศึกษา โดยรวมได้ เพราะผู้เรียนเป็นผู้ก าหนดอนาคตของตนเองได้ การเรียนภาษาอังกฤษต้องใช้ การฝึกฝนต่อเนื่องยาวนาน และต้องฝึกฝนทุก ๆ วันจนกว่าจะสามารถใช้ทักษะฟัง พูด อ่าน เขียน ได้อย่างคล่องแคล่ว ในยุคปัจจุบันที่เทคโนโลยีการสื่อสารเอื้ออ านวย ประโยชน์ในการฝึกภาษาได้อย่างง่ายดาย ผู้เรียนต้องใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ สิ่งส าคัญ ที่สุดคือ การสร้างนิสัย (Habit) ของการฝึกฝนภาษาอังกฤษให้เกิดขึ้นในตนเองให้ได้ หากไม่มีนิสัยรักการฝึกฝนและกระท าอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาทักษะทางภาษาจะเป็นไป ได้ยากยิ่ง
ผู้ก ำหนดนโยบำย หรือ หน่วยงำนรัฐ ภาวการณ์ไม่มีครูครบชั้นเรียนในระดับ ประถมศึกษาทั่วประเทศเป็นปัญหาที่กระทบต่อพัฒนาการการเรียนของเด็กนักเรียน ทุกคน และยังเกิดความเหลื่อมล้ าในการพัฒนาในเขตเมือง และชนบทอีกด้วย ครูที่สอน ภาษาอังกฤษจ านวนมากไม่ได้เรียนจบมาทางด้านภาษาเนื่องเพราะต้องสอนหลายวิชา และการเรียนการสอนทุกระดับชั้นของประเทศยังคงเน้นให้มีการสอบเพื่อผ่าน แต่มิใช่ เพื่อการน าไปใช้ ครูอาจารย์ที่สอนภาษาอังกฤษจึงมิได้เน้นการพูดและการฟัง ถึงกระนั้น ภาครัฐก็ยังพยายามท าการฝึกอบรมครูที่สอนภาษาให้เน้นการพูดการฟังให้มากขึ้น ทว่า หากไม่เปลี่ยนแปลงแนวทางการประเมินผลสอบ การพัฒนาทักษะทางภาษาของผู้เรียน จะเกิดขึ้นได้ยาก
ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ จ าเป็นที่ครูผู้สอนต้องบูรณาการเนื้อหา บริบทของสังคมไทยให้ผู้เรียนได้ใช้ฝึกฝน โดยสอดแทรกเนื้อหาของขนบธรรมเนียม

ประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ และศาสนา เข้าไปในการการเรียนการสอนด้วย จะท าให้ ผู้เรียนได้สะสมค าศัพท์ และเนื้อหาที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงของเด็ก ๆ ไปใช้ได้ใน การติดต่อสื่อสารกับชาวต่างชาติเป็นภาษาอังกฤษได้ การเรียนที่มุ่งเน้นไวยากรณ์ ค าศัพท์ และการสื่อสาร ต้องใช้บริบทของสังคมไทยนี้บูรณาการเข้าไป ซึ่งสามารถท าได้ ในทุกวิชาของภาษาอังกฤษ ทั้งนี้ตัวครูเองต้องค่อย ๆ สะสมความรู้เรื่องวัฒนธรรม ประเพณีของไทยไปด้วยเช่นกันเพื่อที่จะสามารถถ่ายทอดสู่ผู้เรียนได้อย่างถูกต้อง และ เป็นแบบอย่างที่ดีส าหรับผู้เรียน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). สถิตินักท่องเที่ยวชำวต่ำงชำติที่เดินทำงเข้ำ ประเทศไทย ปี 2560. สืบค้นจากhttps://www.mots.go.th/ more_news.php?cid=465&filename=index ค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2561. เดลินิวส์. (2561). ผลคะแนนสอบโอเน็ต ม. 6 ร่วงทุกวิชำ. สืบค้นจาก https://www.dailynews.co.th/ education/635550 คนเม่ือ 5 ตุลาคม 2561.
ไทยพับลิก้า. (2561). บริติช เคำนซิล-กระทรวงศึกษำธิกำร พลิกกำรสอนครูภำษำอังกฤษ 17,000 คน จำกท่องจ ำ “แกรมม่ำ-โวแคบ” สู่กำรสื่อสำรได้จริง. สบค้นจาก https://thaipublica.org/2018/09/reform-english-teacher/ค้นเมื่อ 21
พฤศจิกายน 2561.
ไทยรัฐทีวี. (2559, 6 ธันวาคม). ถำมตรงกับจอมขวัญ สัมภำษณ์ Christopher Wright. สืบค้นจาก https://www.youtube.com/watch?v=20sTLo9OGOU ค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2561.
ไทยรัฐออนไลน์. (2557, 17 กุมภาพันธ์). คลอด 6 นโยบาย 'พัฒนาภาษาอังกฤษ' รับเปิด เทอม 57. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/content/404166 ค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2561.
ไทยรัฐออนไลน์. (2561). สทศ. เผยคะแนนเฉลี่ยโอเน็ตปี 60 ไม่ต่ำงจำกปีก่อน 4 วิชำเพิ่มลด ใกล้ๆ กัน. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/content/1239191 ค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2561.
โพสต์ทูเดย์. (2558, 30 พฤศจิกายน). ครูสอนภำษำอังกฤษ วิกฤตกำรศึกษำไทย. สืบค้นจาก https://www.posttoday.com/politic/report/402500 ค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2561.
วรลักษณ์ ศรีใย. (2555). ชี้ครูไทยท ำลำยควำมกล้ำของเด็ก ไม่ยอมรับควำมต่ำง-ควำมคิดเห็น ส่งผลกำรเรียน' ภำษำอังกฤษ' ห่วย. สืบค้นจากhttps://www.tcijthai.com/news/ 2012/11/scoop/1677 ค้นเมื่อ 3 กันยายน 2561.
ศุภณฏฐ์ ศศิวุฒิวัฒน์. (2558). ปัญหำขำดแคลนครูในโรงเรยนขนำดเล็ก แก้ไขอย่ำงไรดี.
สืบค้นจาก http://www.moe.go.th/moe/th/news/ detail.php?NewsID
=42180&Key=news_research ค้นเมื่อ 8 เมษายน 2562.

Anoop, N. (2017). How many people in the world speak English? Available from https://www.quora.com/How-many-people-in-the-world- speak-English. Retrieved October 20, 2018.
BBC. (2018, November 5). ท ำไมคะแนนทักษะกำรใช้ภำษำอังกฤษของคนไทยจึง
ย่ ำแย่มำติดกัน 8 ปีแล้วสืบค้นจาก https://www.bbc.com/thai/thailand- 46093794 ค้นเมื่อ 4 กันยายน 2561.
Covey, S. (1989). The 7 habits of highly effective people. London: Cox & Wyman Ltd.
Brainyquote. (2018). Antoine de Saint Exupery. Available from https://www.brainyquote.com/quotes/ antoine_de_saintexupery_121261 Retrieved October 25, 2018. Eblen, R. A. and Eblen W. (1994). The Encyclopedia of the Environment. Available from http://enacademic.com/dic.nsf/enwiki/ 1983688 Retrieved October 3, 2018.
Education First. (2017). English Proficiency Index: Thailand. Available from http://www.ef.co.th/epi/regions/asia/thailand/Retrieved November 2, 2018.
ETS. (2018). TOEIC 2017 Report on test takers worldwide. New Jersey: Educational Testing Service.
Guardian. (2012). Thai schools urged to boost speaking. Available from https://www.theguardian.com/education/2012/feb/14/thailand- speak-english-campaign Retrieved November 22, 2018.
Hutton, M. (2018). Why Thailand needs Chinese tourists. Available from https://www.scmp.com/magazines/post- magazine/travel/article/2172952/why-thailand-understands-real- value-chinese-tourists Retrieved November 5, 2018.
Lai, K. (1993). Effect of extensive reading on English learning in Hong Kong. CUHK (Chinese University of Hong Kong) Education Journal. 21(1), 23-36.

Nation. (2007, August 21). English teachers failing the test. Available from http://www.nationmultimedia.com Retrieved November 22, 2018.
Nuttall, C. (1997). Teaching Reading Skills in a Foreign Language. The Electronic Journal for English as a Second Language. 3(1). Available from http://www.teslej.org/wordpress/issues/ volume3/ej09/ej09r13 Retrieved October 10, 2018.
Samarjarn. (2561). ผลสอบ ONET 2561 ป.6 เฉลี่ยทั้งประเทศยังตกทุกวิชำ. สืบค้นจาก http://samarjarn1980.com/srj/index.php?option=com_content&view
=article&id=266:-o-net-2561-6-&catid=41:2011-03-10-03-19- 54&Itemid=106 ค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2561.
Scrivener, J. (1994). Learning Teaching: A guidebook for English language teachers. Oxford: Macmillan Education.yearning4learning. (2018). The psychology and spirituality of personal change. Available from http://yearning4learning.co.uk/beliefs/Retrieved October 3, 2018.