The Journal of Anthropology, an academic publication of the Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (Public Organization) (SAC), has 3 important objectives, firstly, to encourage, enhance and circulate new anthropological works that demonstrate the socio-cultural dynamics of human societies from the past to present. Secondly, to support anthropologists of all generations in creating qualified research papers that investigate social issues that have affected human values, dignities, as well as social inequality, injustice and prejudice. Thirdly, to advocate and promote fresh perspectives and approaches in studying human activities. These three objectives are the philosophical underpinning of the SAC’s mission, which recognizes that anthropological knowledge is essential for creating peaceful coexistence of human and societal differences in our rapidly changing globalized world.
The Journal of Anthropology publishes 2 issues each year, the first issue of January-June and the second issue of July-December. We welcome academic contribution both in Thai and English. Articles can be submitted through our online system.

Bi-yearly publishing
(First Edition, January – June)
(Second Edition, July – December)

ISSN 2630-001X (Print) ISSN 2773-9619 (Online)

**

วารสารมานุษยวิทยาได้รับการประกาศผลการประเมินคุณภาพวารสารที่อยู่ในฐานข้อมูล TCI รอบวารสารใหม่ที่ต้องการเข้าสู่ฐานข้อมูล TCI พ.ศ. 2564  เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2564 โดยได้เข้าสู่ TCI Tier 2 (TCI ฐาน 2)

รองรับบทความตั้งแต่ปี 2564 เป็นต้นไป

Vol. 4 No. 2 (2021): The Journal of Anthropology, Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (Public Organization) (JASAC)

ในโลกที่กำลังเผชิญกับความปั่นป่วนจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ความสัมพันธ์ทางสังคมและแบบแผนการดำรงชีวิตของมนุษย์ดูเหมือน จะเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันซึ่งไม่อาจคาดเดาได้ว่าเส้นทางของมนุษย์จะเดินไปสู่สิ่งใด ปรากฏการณ์นี้สะท้อนให้เห็นความไม่แน่นอนและความเปราะบางของการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวิถีชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มคนที่ขาดโอกาส ไม่ว่าจะเป็นคนไร้บ้านและกลุ่มชาติพันธุ์ ในบทความของบุญเลิศ วิเศษปรีชา ชี้ให้เห็นว่าสังคมมักจะมองคนไร้บ้านเป็นปัญหา ในขณะที่ชีวิตของคนไร้บ้านคือกระจกสะท้อนความไม่เท่าเทียมซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรัง รัฐและองค์กรต่าง ๆ มักจะแก้ปัญหาคนไร้บ้านด้วยวิธีสงเคราะห์มากกว่าจะแสวงหาวิธีคิดใหม่ ๆ ที่ทำให้คนไร้บ้านมีทางเลือกที่จะกำหนดชีวิตของตัวเอง ในบทความของบัณฑิตไกรวิจิตร และณายิบ อาแวบือซา ชี้ให้เห็นชีวิตของกลุ่มชนโอรังอัสลี ซึ่งเป็น กลุ่มชนเก็บของป่าล่าสัตว์ อาศัยอยู่บริเวณเทือกเขาที่เป็นพรมแดนติดต่อระหว่างประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย กลุ่มคนเหล่านี้ได้รับผลกระทบจากการตัดไม้ทำลายป่า ทำให้พวกเขาขาดแคลนอาหาร มีปัญหาสุขภาพ และต้องกลายเป็นแรงงานรับจ้างให้กับคนไทย การเผชิญหน้ากับอิทธิพลของระบบทุนนิยมและอำนาจรัฐ พร้อมกับความสามารถที่จะรักษาวิถีวัฒนธรรมของโอรังอัสลีคือโจทย์ที่ท้าทายในโลกที่เคลื่อนตัวไปอย่างรวดเร็ว

Published: 2021-12-23

บทบรรณาธิการ

นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ

6 - 8

(Book Review)

ธนิก เลิศชาญฤทธฺ์

261 - 268

View All Issues

ISSN 2630-001X (Print) ISSN 2773-9619 (Online)