การพัฒนาสื่อการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับพระภิกษุสามเณร ในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา วัดบูรพาภิราม

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับพระภิกษุสามเณรและความต้องการข้อเสนอแนะของครูเกี่ยวกับรูปแบบและเนื้อหาของการจัดทำสื่อการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของสื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับพระภิกษุสามเณรให้ตรงตามความต้องการของครูผู้สอนภาษาอังกฤษ  3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถการใช้สื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับพระภิกษุสามเณรก่อนและหลังการใช้สื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจชองครูผู้สอนภาษาอังกฤษและพระภิกษุสามเณรต่อสื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร การศึกษาครั้งนี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) ประชากรที่ศึกษาได้แก่ ครูสอนภาษาอังกฤษและพระภิกษุสามเณรในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาวัดบูรพาภิราม กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 35 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ สื่อการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและแบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบ t-testผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนเกิดจากการเขินอายไม่กล้าที่จะทำไม่กล้าพูด ไม่กล้าออกเสียง กลัวออกเสียงผิด ครูสอนขาดกลวิธีในการสอนให้สนุกทำให้นักเรียนรู้สึกเบื่อและเครียด การขาดสื่อประกอบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารที่เหมาะสม 2) คะแนนระหว่างเรียนมีเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 80.10 และคะแนนหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 83.67 ดังนั้นสื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษมีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.10/83.67 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 3) พระภิกษุสามเณรมีผลการทดสอบก่อนการถวายการอบรมและหลังการถวายการอบรมภาษาอังกฤษ แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05  4) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อสื่อการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.13 ซี่งตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้อยู่ในระดับมาก และความพึงพอใจของครูผู้สอนที่มีต่อสื่อการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.18 ซี่งตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้อยู่ในระดับมาก