การพัฒนาสมรรถนะในการปฏิบัติงานของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต ในจังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการพัฒนาสมรรถนะในการปฏิบัติงานและปัจจัยในการปฏิบัติงานของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต ในจังหวัดชลบุรี และศึกษาปัจจัยในการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผล กับการพัฒนาสมรรถนะในการปฏิบัติงานของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต ในจังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ พนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต ในจังหวัดชลบุรี จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของลักษณะส่วนบุคคล โดยใช้สถิติไคสแควร์ และวิเคราะห์ปัจจัยในการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับการพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงานของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณและทดสอบความเป็นอิสระกันของความคลาดเคลื่อน คือ Durbin-Watson ซึ่งมีค่าเท่ากับ 1.5 ≤Durbin–Watson≥2.5 โดยผลการวิจัย พบว่า พนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตมีความคิดเห็นต่อสมรรถนะของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตในจังหวัดชลบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดคือ ความคิดเห็นเกี่ยวกับตนเอง รองลงมาคือ ความรู้ ตามด้วยทักษะ และบุคลิกประจำตัว ตามลำดับ สำหรับปัจจัยในการปฏิบัติงาน พบว่า พนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตมีความคิดเห็นต่อปัจจัยในการปฏิบัติงานของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตในจังหวัดชลบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดคือ การสนับสนุนของผู้บังคับบัญชา รองลงมาคือ ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ตามด้วยลักษณะงานที่ปฏิบัติ และความก้าวหน้าของงาน ตามลำดับ ส่วนการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส หน่วยงานที่สังกัด สถานภาพในการปฏิบัติงาน ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน และค่าตอบแทนเฉลี่ยที่ได้รับต่อเดือน ส่งผลต่อสมรรถนะของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตในจังหวัดชลบุรี ไม่แตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ปัจจัยในการปฏิบัติงาน ได้แก่ ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน และการสนับสนุนของผู้บังคับบัญชา ส่งผลต่อสมรรถนะของพนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาตในจังหวัดชลบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05