การสื่อสารเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการสื่อสารเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในทัศนะของพระสังฆาธิการในเขตอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อเปรียบเทียบการการสื่อสารเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ระเบียบวิจัยใช้การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามกับพระสังฆาธิการซึ่งสังกัดเขตการปกครองคณะสงฆ์อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศึกษากับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 61 รูป โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาความถี่  ร้อยละ  ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และทดสอบสมติฐานโดยใช้การทดสอบค่าเอฟ  โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1. การสื่อสารเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบว่า พระสังฆาธิการมีความคิดเห็นต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (X= 3.62)  เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านผู้ส่งสาร พระสังฆาธิการมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก (X=  3.82 ) ด้านสาร พระสังฆาธิการมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก ด้านสื่อ พระสังฆาธิการมีความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลาง (X=3.16) ด้านผู้รับสาร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (X= 3.66)  2. การเปรียบเทียบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า พระสังฆาธิการที่มีอายุ และระดับการศึกษา  ต่างกัน มีความคิดเห็นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงปฏิเสธสมมุติฐานที่ตั้งไว้ เมื่อจำแนกตามประสบการณ์ทำงาน พบว่า พระสังฆาธิการมีประสบการณ์ทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงสอดคล้องกับสมมุติฐานที่ตั้งไว้