มโนอุปลักษณ์ “น้ำ” ในสำนวนไทย - ระวิน ปราโมทย์; ปรีชาพงศ์กิจ รัตนชัย (วารสารนิสิตวัง, 2025)
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์อุปลักษณ์เชิงมโนทัศน์ของ “น้ำ” ในสำนวนไทย โดยใช้แนวคิด อุปลักษณ์ทางภาษาศาสตร์ของเลคอฟและจอห์นสัน ผู้วิจัยได้ศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลตัวบท “สำนวนไทย” จำนวน 126 สำนวน จัดเป็นกลุ่มได้ 11 กลุ่ม แล้วจึงนำมาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า มีมโนอุปลักษณ์ “น้ำ” 11 รูปแบบ ได้แก่ [น้ำคือการเปลี่ยนแปลง] [น้ำคือพื้นที่] [น้ำคือความสอดคล้องกลมกลืน] [น้ำคือความสัมพันธ์] [น้ำคือเวลา] [น้ำคือสิ่งขัดขวางและคุกคาม] [น้ำคือความผ่อนคลายและมีชีวิตชีวา] [น้ำคือสาระสำคัญ ผลประโยชน์ และความสมบูรณ์] [น้ำคือความเหลวไหลและล้มเหลว] [น้ำคือความรู้ความสามารถ] และ [น้ำคือความดีงามและบริสุทธิ์]