การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี - ภัทรกรนันท์, นันทวัฒน์ (วารสารนิสิตวัง, 2025)
การวิจัยเรื่องการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ให้เป็นไปตามเกณฑ์ร้อยละ 80 2. ศึกษาความก้าวหน้าทางการเรียน เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานของนักศึกษาระดับปริญญาตรี 3. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้ แบบผสมผสานกับการจัดการเรียนการสอนแบบปกติของนักศึกษาระดับปริญญาตรี และ 4. เปรียบเทียบความพึงพอใจของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีต่อการเรียน เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้ แบบผสมผสานกับการจัดการเรียนการสอนแบบปกติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบเชิงกึ่งทดลอง ประชากรประกอบด้วยนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 480 คน จำนวน 6 ห้องเรียน กลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 3 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลวิจัย ประกอบด้วย (1) ชุดการเรียนวิชา GH101 จริยธรรมและทักษะชีวิต เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย (2) แผนการจัดการเรียนรู้ (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ (4) แบบประเมินความพึงพอใจของนักศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยรวมคิดเป็นร้อยละ 33 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 80 2.ค่าความก้าวหน้าทางการเรียน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เท่ากับ 68 3.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่เรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานสูงกว่านักศึกษาที่เรียนด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0.01 4.นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่เรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน มีความพึงพอใจโดยรวมมากกว่านักศึกษาที่ได้เรียนด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01