วารสารการวิจัยการศึกษาขั้นพื้นฐาน

ความท้าทายในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้วยระบบ HERO OBEC CARE ของโรงเรียนบ้านห้วยทราย จังหวัดพังงา Operational Challenges of the Student Support System with HERO OBEC CARE at Ban Huay Sai School, Phang Nga Province

อุมาพร ทวาดิตร์ — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความท้าทายในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้วยระบบ HERO OBEC CARE ของโรงเรียนบ้านห้วยทราย จังหวัดพังงา 2) วิเคราะห์ปัจจัยสนับสนุนและอุปสรรคในการประยุกต์ใช้ระบบ HERO OBEC CARE ในบริบทโรงเรียนบ้านห้วยทราย จังหวัดพังงา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษาโดยบูรณาการกรอบแนวคิด Technology-Organization-Environment (TOE) Framework กับ Implementation Science Framework โดยกลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย ผู้บริหารโรงเรียน ครูที่ปรึกษา และแอดมินโรงเรียน รวม 9 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสารและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาความท้าทายในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้วยระบบ HERO OBEC CARE ของโรงเรียนบ้านห้วยทราย จังหวัดพังงา ชี้ให้เห็นถึงความซับซ้อนของการนำเทคโนโลยีการศึกษามาประยุกต์ใช้ในบริบทโรงเรียนขนาดเล็ก โดยพบความท้าทายหลัก 4 ด้าน คือ ด้านทรัพยากรบุคคลและโครงสร้างองค์กร ด้านปริมาณและความซับซ้อนของข้อมูล ด้านเวลาและกระบวนการ และด้านความเหมาะสมกับบริบทชุมชน 2) ปัจจัยสนับสนุนที่สำคัญ ได้แก่ การสนับสนุนทางนโยบายจากหน่วยงานต้นสังกัด ความสามารถของระบบในการเชื่อมโยงข้อมูลจากระบบเดิม และความมุ่งมั่นของบุคลากร ขณะที่ปัจจัยอุปสรรคหลัก คือ ข้อจำกัดด้านทรัพยากรและโครงสร้างพื้นฐาน การขาดแคลนเวลาและการจัดการภาระงาน ความต้านทานการเปลี่ยนแปลง และความขัดแย้งระหว่างแนวทางของระบบกับวัฒนธรรมท้องถิ่น

The objectives of this research were; 1) examine the challenges in implementing the student support system through the HERO OBEC CARE platform at Ban Huay Sai School, Phang Nga Province 2) analyze the supporting factors and barriers affecting the application of the HERO OBEC CARE system within the context of Ban Huay Sai School. This qualitative case study research integrated the Technology-Organization-Environment (TOE) Framework with the Implementation Science framework. The target group consisted of nine participants, including school administrators, homeroom teachers, and school system administrators. The research instruments included document analysis forms and in-depth interview protocols. Data were analyzed using content analysis.
Research findings 1) The study of challenges in implementing the student support system through the HERO OBEC CARE system at Ban Huay Sai School, Phang Nga Province, reveals the complexity of applying educational technology in a small-school context.
Four major categories of challenges were identified: human resources and organizational structure, the volume and complexity of data, time constraints and operational processes, and the suitability of the system to the local community context. 2) Key supporting factors included policy support from the supervising authorities, the system’s capability to integrate data from existing systems, and the commitment of personnel. In contrast, the main barriers were limitations in resources and infrastructure, insufficient time and workload management, resistance to change, and conflicts between the system’s approach and local cultural practices.

รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเรียนรวมแบบ STAPS ของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา STAPS Inclusive Education Management Model of Wangwareewonratwattana School

ศิริมงคล ทนทอง sirimongkol thonthong — 2026-01-21

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา 2) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา และ 4) ประเมินรูปแบบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด จำนวน 99 คน ประกอบด้วย คณะกรรมการสถานศึกษา ครูผู้สอน และผู้ปกครองนักเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า
1. องค์ประกอบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวม 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านคุณภาพผู้เรียน 2) ด้านการจัดการเรียนการสอน 3) ด้านการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวม 4) ด้านการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง และ 5) ด้านการช่วยเหลือและบริการทางการศึกษา
2. รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา6 ด้าน ได้แก่ 1) หลักการและเหตุผล 2) วัตถุประสงค์ 3) บทบาทหน้าที่ของบุคลากรที่เกี่ยวข้อง 4) การบริหารจัดการ 5) การนำสู่การปฏิบัติ และ 6) การประเมินผล
3. ผลการใช้รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (μ = 53, σ = 0.11) โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ S - Student ด้านคุณภาพผู้เรียน (μ = 4.63, σ = 0.19) T - Teaching ด้านการจัดการเรียนการสอน (μ = 4.60, σ = 0.19) A – Administrative ด้านการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวม (μ = 4.57, σ = 0.18) S - Service ด้านการช่วยเหลือและบริการทางการศึกษา (μ = 4.50, σ = 0.19) และ P - Parent ด้านการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง (μ = 4.36, σ = 0.25)
4. ผลการประเมินรูปแบบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา โดยรวมมีความเหมาะสม อยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.67, S.D. = 0.51) และความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.61, S.D. = 0.49)

The objectives of this research were to 1) study the components of inclusive education management at Wangwareewonratwattana School, 2) develop a model for inclusive education management at Wangwareewonratwattana School, 3) study the results of using the inclusive education management model of Wangwareewonratwattana School and 4) evaluate the picture management model for inclusive education of Wangwareewonratwattana School. The population for this study consisted of stakeholders of Wangwareewonratwattana School. Data were collected from the entire population of 99 individuals, including school board members, teachers, and parents. The research tools used were interview form and questionnaires. Statistics used in data analysis are mean, standard deviation and content analysis.
The results were as follows;
1. The components of inclusive education management consist of five aspects, namely 1) Student Quality, 2) Teaching and Learning Management, 3) Inclusive Education Administration, 4) Parental Involvement, and 5) Educational Support and Services.
2. The inclusive education management model of Wangwareewonratwattana School consists of six components 1) Principles and Rationale, 2) Objectives, 3) Roles and Responsibilities of Relevant Personnel, 4) Administration and Management, 5) Implementation,
and 6) Evaluation.
3. The results of implementing the inclusive education management model at Wangwareewonratwattana School revealed that, overall, it was at the highest level (μ = 4.53, σ = 0.11). The ranking from highest to lowest is as follows S - Student Student Quality
(μ = 4.63, σ = 0.19), followed by T - Teaching Teaching and Learning Management (μ = 4.60, σ = 0.19), A - Administrative Inclusive Education Administration (μ = 4.57, σ = 0.18), S - Service Educational Support and Services (μ = 4.50, σ = 0.19), and P - Parent Parental Involvement (μ = 4.36, σ = 0.25).
4. The evaluation results of the inclusive education management model of Wangwareewonratwattana School indicated that, overall, the appropriateness was at the highest level (x̄ = 4.67, S.D. = 0.51), and the feasibility was also at the highest level (x̄ = 4.61, S.D. = 0.49).

รูปแบบการนิเทศการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของครูผู้สอนเพื่อพัฒนาความเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์และการเป็นผู้ประกอบการตามอัตลักษณ์สถานศึกษาของผู้เรียน โรงเรียนเขาน้อยวิทยาคม A Supervision Model for Organizing Teachers' Learning Activity to Foster Creative Leadership and Entrepreneurship Aligned with the Students' School Identity ; A Case Study of Khownoiwittayakom School.

2026-01-21

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนารูปแบบการนิเทศการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของครูผู้สอนเพื่อพัฒนาความเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์และการเป็นผู้ประกอบการตามอัตลักษณ์สถานศึกษาของผู้เรียน โรงเรียนเขาน้อยวิทยาคม และส่งเสริมให้ผู้สอนสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้ที่ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดทักษะการเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์และการเป็นผู้ประกอบการตามอัตลักษณ์สถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูผู้สอน โรงเรียนเขาน้อยวิทยาคม จำนวน 12 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการทำวิจัย ประกอบด้วย แบบเก็บข้อมูลจากเอกสาร แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสม
ของรูปแบบการนิเทศ การเก็บรวบรวมข้อมูล แบ่งการดำเนินการออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การศึกษาและกำหนดองค์ประกอบ ระยะที่ 2 การออกแบบและทดลองใช้รูปแบบการนิเทศ และระยะที่ 3 การประเมินและปรับปรุงรูปแบบการนิเทศ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการนิเทศโดยภาพรวม มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.90 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.11 รูปแบบการนิเทศที่พัฒนาขึ้น คือ C - Lead Model มี 5 ขั้นตอน คือ 1) C - Create Understanding (สร้างความเข้าใจ) 2) L - Learning Design (ออกแบบการเรียนรู้) 3) E - Empower Teaching (ส่งเสริมการสอน) 4) A - Assess and Reflect (ประเมินและสะท้อนผล) และ 5) D - Develop and Disseminate (พัฒนาและเผยแพร่) และผลการนิเทศด้วยรูปแบบที่พัฒนาขึ้น ส่งเสริมให้ผู้สอนสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้ ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดทักษะการเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์และการเป็นผู้ประกอบการตามอัตลักษณ์สถานศึกษาของผู้เรียน ร้อยละ 100 มีนวัตกรรมการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับอัตลักษณ์สถานศึกษา อันนำไปสู่การพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะความเป็นผู้นำเชิงสร้างสรรค์และการเป็นผู้ประกอบการ

This purposes of this research were to develop a supervision model for organizing teachers’ learning activities that enhance creative leadership and entrepreneurship in line with the students school identity and to encourage teachers to create learning innovations that enable students to acquire these skills. The sample consisted of 12 teachers from KhownoiWittayakhom School selected through purposive sampling. Instruments used included document analysis forms semi – structured interview forms and an appropriateness evaluation form for the supervision model. Data collection was carried out in three phases: Phase 1 studying and determining the components, Phase 2 – designing and implementing the supervision model and Phase 3 – evaluating and refining the model. The data were analyzed using mean, percentage and standard deviation.
The results revealed that the overall appropriateness of the developed supervision model was at the highest level, with a mean score of 4.90 and a standard deviation of 0.11. The developed supervision model termed the C - LEAD Model, comprises five stages: C - Create Understanding, L- Learning Design, E - Empower Teaching, A - Assess and Reflect and D - Develop and Disseminate. The supervision implemented through the developed model effectively promoted teachers’ development of learning innovations, which in turn fostered students’ creative leadership and entrepreneurial skills in alignment with the school identity. All participating teachers (100%) successfully developed learning innovations consistent with the school identity, contributing to the systematic enhancement of students’ creative leadership and entrepreneurial competencies.

ผลการนิเทศภายในสถานศึกษาโดยใช้กระบวนการ PLC ร่วมกับการพัฒนาบทเรียน และการโค้ชแบบพหุวิธี เพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก The Effects of a School-Based Supervision Model Using PLC, Lesson Study, and Multiple Coaching to Develop Teachers’ Competence in Active Learning

มุทิตา เอี่ยมทิพย์ Mutita Eamtip — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและประเมินคุณภาพรูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพร่วมกับการพัฒนาบทเรียน และการโค้ชแบบพหุวิธี เพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอนที่ส่งเสริมความสามารถด้านการสร้างสรรค์นวัตกรรม
ของนักเรียน 2) เพื่อศึกษาความสามารถการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอน และ 3) เพื่อศึกษาความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียน กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครูผู้สอน 3 คน ได้มาซึ่งได้มาจากการคัดเลือกแบบอาสาสมัคร ครูพี่เลี้ยง/โค้ช 3 คน ศึกษานิเทศก์ 3 คน นักเรียน 3 ห้องเรียน ได้มาโดยการเลือก
แบบเจาะจง ระยะเวลาที่ใช้ในการวิจัยภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ ประเด็นสนทนากลุ่ม, แบบประเมินคุณภาพของรูปแบบ, แบบประเมินความสามารถการออกแบบการจัดการเรียนรู้, แบบประเมินความสามารถการจัดการเรียนรู้เชิงรุก, และแบบประเมินความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษา ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการ 4) การประเมินผล 5) เงื่อนไขสำคัญในการนำรูปแบบไปใช้ และ 6) ปัจจัยสนับสนุน 2. ผลการตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54, SD = 0.40) 2) สมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอน ประกอบด้วย พัฒนาการความสามารถในการออกแบบการเรียนรู้ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (μ =3.49, SD = 0.38), และพัฒนาการความสามารถในการจัดการเรียนรู้ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (μ = 3.36, SD = 0.34) 3. ความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียน 3 ด้าน อยู่ในระดับมาก (μ = 2.73, SD= 0.14) ผลการใช้รูปแบบดังกล่าวทำให้ครูมีพัฒนาการด้านสมรรถนะเชิงรุกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

The objectives of this research were: 1) to develop and evaluate the quality of a school-based supervision model that employed the Professional Learning Community (PLC) process in conjunction with Lesson Study and Multiple Methods Coaching in order to enhance teachers’ competencies in active learning management. that promoted students’ creative innovation ability; 2) to examine teachers’ competencies in active learning management; and 3) to investigate students’ creative innovation ability. The target group consisted of three teachers selected through Voluntary Selection, three mentor/coach teachers, three supervisors, and students from three classrooms, selected through purposive sampling. The research was conducted during the second semester of the 2024 academic year. The research instruments used for data collection consisted of focus group discussion guidelines, model quality assessment forms, assessment forms for learning management design ability, assessment forms for active learning management ability, and assessment forms for innovation creation ability. The statistical methods employed included mean, standard deviation, and content analysis.

The research findings revealed that the professional learning community model consisted of six components: 1) principles; 2) objectives; 3) processes 4) evaluation; 5) essential conditions for implementation; and 6) supporting factors. Furthermore, the results of the quality assessment of the model indicated that, overall, it was rated at the highest level ( = 4.54, SD = 0.40). 2) Abilities in active learning management of teachers consisted of the development of the ability to design learning in the overall level was at the highest level. (μ = 3.49, SD = 0.38), and The overall development of learning management abilities was at the highest level. (μ = 3.36, SD = 0.34) 3) Creative innovation ability of students was at the highest level (μ = 2.73, SD= 0.14). The results of using this model resulted in teachers having significantly improved their proactive competence.

การพัฒนาชุดฝึกอบรม เรื่อง การประเมินผลตามสภาพจริงสำหรับทักษะศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอน ในสหวิทยาเขตภูกามยาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา Development of Teachers' Competency in Authentic Assessment The 21st Century Skills of Teachers in Phu Kamyao Cluster The Secondary Educational Service Area Office Phayao

2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed-Method Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและพัฒนาชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง เรื่อง การประเมินผลตามสภาพจริงสำหรับทักษะในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอน 2) ศึกษาและทดลองผลการใช้ชุดฝึกอบรม และพฤติกรรมการสอนของครูผู้สอนก่อนและหลังศึกษาชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง 3) ศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน หลังจากครูผู้สอนศึกษาการใช้ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง 4) ศึกษาความพึงพอใจของครูผู้สอนที่มีต่อการใช้ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง และ 5) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการประเมินผลตามสภาพจริงกับทักษะในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ประกอบด้วย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 600 คน ครูผู้สอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 50 คน ผู้อำนวยการโรงเรียนและรองผู้อำนวยการ จำนวน 10 คน จากโรงเรียนในสหวิทยาเขตภูกามยาว รวม 9 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่
1. ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง จำนวน 6 ชุด ประกอบด้วย 1) การประเมินผลทักษะในศตวรรษที่ 21 2) การประเมินตามสภาพจริง 3) การประเมินภาคปฏิบัติ 4) การออกแบบภาระงานสภาพจริง 5) การประเมินแฟ้มสะสมงาน และ 6) เกณฑ์การประเมิน 2. แบบประเมินพฤติกรรมการสอนสำหรับครูผู้สอนและผู้บริหาร 3. แบบประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้สำหรับนักเรียนและครูผู้สอน 4. แบบสอบถามความพึงพอใจ และ 5. การนิเทศแบบสนทนากลุ่มเพื่อการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการประเมินผลตามสภาพจริงกับทักษะในศตวรรษที่ 21 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหาจากการสนทนากลุ่ม
ผลการวิจัยดังนี้
1) ผลการหาประสิทธิภาพของชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง เรื่อง การประเมินผลตามสภาพจริงสำหรับทักษะในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอน มีประสิทธิภาพของกระบวนการระหว่างฝึกอบรม (E1) รวมเฉลี่ยร้อยละ 93.75 และมีประสิทธิภาพของผลลัพธ์หลังใช้ชุดฝึกอบรม (E2) รวมเฉลี่ย ร้อยละ 90.85 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้
2) ผลการทดลองการใช้ชุดฝึกอบรม และพฤติกรรมการสอนของครูผู้สอน ก่อนและหลังศึกษาชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละก่อนเรียนชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง (26.78 คะแนน) และหลังเรียนชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง (36.34 คะแนน) พฤติกรรมการสอนของครูผู้สอน โดยครูผู้สอนประเมินตนเอง
และผู้บริหารประเมินครูผู้สอน เมื่อพิจารณาครูผู้สอนประเมินตนเอง ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ย 4.55 ของระดับผลการประเมิน อยู่ในระดับมากที่สุด
3) ผลการศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียน หลังจากครูผู้สอนศึกษาการใช้ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนโดยนักเรียนประเมินตนเอง และครูผู้สอนประเมินนักเรียน เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ย นักเรียนประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้ของตนเองในภาพรวม มีค่าเฉลี่ย 4.43 ของระดับผลการประเมิน
อยู่ในระดับมาก
4) ผลการศึกษาความพึงพอใจของครูผู้สอนที่มีต่อการใช้ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง ชุดฝึกอบรมที่ 1 - 6 ในภาพรวม มีค่าเฉลี่ย 4.59 ของระดับผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด
5) ผลการนิเทศแบบสนทนากลุ่ม ความสัมพันธ์ระหว่างการประเมินผลตามสภาพจริงกับทักษะในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอน ผลการสำรวจความสัมพันธ์ของชุดฝึกอบรมด้วยตนเองกับการประเมินผลตามสภาพจริงสำหรับทักษะในศตวรรษที่ 21 ภาพรวม มีค่าเฉลี่ยร้อยละ 80.25 ทำให้ครูผู้สอนมีความเข้าใจสำหรับทักษะในศตวรรษที่ 21 เพิ่มขึ้นจริง ผลการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงสัมพันธ์และสรุปเนื้อหาเชิงบรรยายแสดงข้อคิดเห็นของการประเมินผลตามสภาพจริงกับทักษะในศตวรรษที่ 21 ทั้งหมด 4 ประเด็น (1) ด้านการเรียนรู้และนวัตกรรม (2) ด้านทักษะสารสนเทศ สื่อ เทคโนโลยี (3) ด้านทักษะชีวิตและอาชีพ (4) ความสัมพันธ์ระหว่างการประเมินผลตามสภาพจริงกับทักษะในศตวรรษที่ 21

This study adopted a mixed-method research approach with the following objectives: (1) to design and develop self-instructional training modules on authentic assessment for 21^st century skills for teachers; (2) to examine the effects of implementing the self-instructional training modules on teachers’ instructional practices by comparing teaching behaviors before and after the intervention; (3) to investigate students’ learning behaviors following teachers’ implementation of the self-instructional training modules; (4) to assess teachers’ satisfaction with the use of the self-instructional training modules; and (5) to explore the relationship between authentic assessment practices and teachers’ 21^st century skills.The research participants were selected using purposive sampling and consisted of 600 Grade 11 students, 50 Grade 11 teachers, and 10 school administrators (principals and vice principals) from 9 schools within the Phu Kamyao Cluster. The research instruments comprised: (1) six self-instructional training modules, including (a) assessment of 21^st century skills, (b) authentic assessment, (c) performance-based assessment, (d) authentic task design, (e) portfolio assessment, and (f) assessment rubrics; (2) an instructional behavior evaluation form for teachers and school administrators; (3) a learning behavior evaluation form for students and teachers; (4) a teacher satisfaction questionnaire; and (5) focus group supervision and discussions employed to analyze the relationship between authentic assessment practices and 21^st century skills. Data were analyzed using descriptive statistics, including percentages, means, and standard deviations, along with content analysis derived from focus group discussions.
The research findings can be summarized as follows:
1. The efficiency of the self-instructional training modules on authentic assessment for teachers’ 21^st century skills indicated that the instructional process efficiency (E1) averaged 93.75%, while the post-training outcome efficiency (E2) averaged 90.85%. Both values exceeded the predetermined efficiency criteria.
2. The experimental results concerning the implementation of the self-instructional training modules and teachers’ instructional behaviors revealed an increase in mean percentage scores from 26.78 points prior to the intervention to 36.34 points after the intervention. Teachers’ instructional behaviors were evaluated through self-assessment by teachers and assessment by school administrators. Based on teachers’ self-assessments, the overall mean score was 4.55, which was interpreted as being at the highest level.
3. The analysis of students’ learning behaviors following teachers’ implementation of the self-instructional training modules showed that learning behaviors were assessed by both students and teachers. Overall, students’ self-assessments yielded a mean score of 4.43, indicating a high level of learning behavior.
4. The results of the evaluation of teachers’ satisfaction with the use of Training Modules 1–6 demonstrated that, overall, the mean satisfaction score was 4.59, reflecting the highest level of satisfaction.
5. Findings from the focus group supervision revealed a significant relationship between authentic assessment practices and teachers’ 21^st century skills. The survey results regarding the relationship between the self-instructional training modules and authentic assessment for 21^st century skills showed an overall mean of 80.25%, indicating a substantial improvement in teachers’ understanding of 21^st century skills. Furthermore, content analysis and descriptive synthesis identified perspectives on authentic assessment and 21^st century skills across four key domains: (1) learning and innovation skills, (2) information, media, and technology skills, (3) life and career skills, and (4) the integration between authentic assessment and 21^st century skills.

ผลของการจัดค่ายดาราศาสตร์เชิงประสบการณ์ที่มีต่อความรู้ดาราศาสตร์พื้นฐาน และเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย Effects of an Experiential Astronomy Camp on Basic Astronomy Knowledge and Scientific Attitudes of Upper Primary School Students

พันธุ์พฤกษ์ ดาวัลย์ Phanphruk Dawan, สุรีย์พร สว่างเมฆ Sureeporn Sawangmek — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการจัดค่ายดาราศาสตร์เชิงประสบการณ์ต่อความรู้ดาราศาสตร์พื้นฐานและเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 จากโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาและโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสิงห์บุรี ที่เข้าร่วมกิจกรรมค่ายดาราศาสตร์เชิงประสบการณ์เป็นเวลา 1 วัน ประกอบด้วยฐานกิจกรรมภาคกลางวัน 4 ฐาน และภาคกลางคืน 2 ฐาน การวิจัยนี้ใช้การวิจัยแบบผสมวิธีเชิงลำดับขั้นตอนแบบอธิบาย โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการทดสอบก่อนและหลังเรียนในรูปแบบ One Group Pretest - Posttest Design ร่วมกับแบบทดสอบความรู้ 20 ข้อ และแบบสอบถามเจตคติทางวิทยาศาสตร์ 25 ข้อ และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการสังเกตและการสัมภาษณ์เชิงกึ่งโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า คะแนนความรู้ดาราศาสตร์พื้นฐานหลังเข้าค่ายสูงกว่าก่อนเข้าค่ายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนเจตคติทางวิทยาศาสตร์มีค่าเฉลี่ยหลังเข้าค่ายสูงขึ้นในทุกมิติ ได้แก่ ความสนใจความเพลิดเพลิน และความเชื่อมั่นในตนเอง โดยค่าเฉลี่ยเจตคติรวมอยู่ในระดับมาก สะท้อนว่าการเข้าค่ายส่งผลต่อการพัฒนาเจตคติอย่างชัดเจน ขณะที่ข้อมูลเชิงคุณภาพสนับสนุนผลเชิงปริมาณ โดยนักเรียนแสดงความกระตือรือร้น เพลิดเพลิน แรงบันดาลใจในการเรียนรู้ และเกิดความเข้าใจที่ถูกต้องจากการสังเกตการณ์และการทำงานกลุ่ม

This study aimed to examine the effects of an experiential astronomy camp on elementary students’ basic astronomy knowledge and scientific attitudes. The participants were Grade 4 - 6 students from extended opportunity schools and small-sized primary schools under the Singburi Primary Educational Service Area Office who took part in a oneday experiential astronomy camp consisting of four daytime activity stations and two nighttime activity stations. The study employed an explanatory sequential mixed-methods design. Quantitative data were collected using a one-group pretest–posttest design with a 20-item multiple-choice test on basic astronomy knowledge and a 25-item Likert-scale questionnaire on scientific attitudes, while qualitative data were obtained through observations and semi-structured interviews. The quantitative results indicated that students’ posttest scores in basic astronomy knowledge were significantly higher than their pretest scores at the .05 level. In addition, students’ scientific attitudes increased across all dimensions interest, enjoyment, and self confidence with the overall attitude rating at a high level after the camp, demonstrating a clear positive impact of the intervention. Qualitative findings corroborated the quantitative results, revealing that students were highly engaged, enjoyed the learning activities, developed learning motivation, and gained more accurate scientific understanding through direct observation and collaborative learning activities.

การจัดการเรียนรู้แบบ POP! เพื่อพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ POP! - Based Learning for Enhancing Collaborative Problem-Solving Competencies of Upper Secondary Students in Biological Science

ชญากานต์ ส่วนบุญ Chayakarn Suanboon — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสมรรถนะในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ โดยใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบ POP! และ 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยใช้วิธีการจัดการเรียนรู้แบบ POP! กลุ่มที่ศึกษาคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 5 โรงเรียนสา อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 1 และ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 112 คน แบ่งเป็นแผนการเรียนวิทยาศาสตร์ – คณิตศาสตร์ 48 คน แผนการเรียนศิลป์ภาษาจีน และแผนการเรียนศิลป์การงานอาชีพ รวม 64 คน รูปแบบการวิจัยดำเนินการตามกรอบแนวคิด Multiple cycles and phases ของ Inoue (2015) แบ่งเป็น 2 ระยะ รวม 6 วงจรปฏิบัติการ ครอบคลุมเนื้อหาเรื่องการลำเลียงสารเข้าและออกเซลล์ การรักษาดุลยภาพของร่างกาย และชีวิตในสิ่งแวดล้อม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบ POP! 2) แบบสังเกตการจัดการเรียนรู้แบบกึ่งโครงสร้าง 3) ใบกิจกรรมนักเรียน 4) บันทึกหลังสอนของครู และ 5) แบบวัดสมรรถนะในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Methodological Triangulation) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยการทดสอบค่าทีแบบสัมพันธ์ (Paired t-test) เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะก่อนและหลังเรียน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของสมรรถนะระหว่างกลุ่มแผนการเรียนที่แตกต่างกัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาสมรรถนะในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือการจัดการเรียนรู้แบบ POP! ช่วยส่งเสริมสมรรถนะในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ ดังนี้ หลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ POP! นักเรียนส่วนใหญ่ในแผนการเรียนวิทยาศาสตร์ – คณิตศาสตร์ สามารถแสดงออกซึ่งความสามารถการแก้ปัญหาแบบร่วมมือในเกณฑ์ดี ทั้งในองค์ประกอบที่ 1 (83%) องค์ประกอบที่ 2 (81%) องค์ประกอบที่ 3 (75%) และองค์ประกอบที่ 4 (23%) ได้ตามลำดับ เช่นเดียวกันกับนักเรียนส่วนใหญ่ในแผนการเรียนศิลป์ทั่วไป - ภาษาจีน และแผนการเรียนศิลป์ทั่วไป - การงานอาชีพ ที่มีความความสามารถในการแก้ปัญหาแบบร่วมมือได้ในเกณฑ์ปานกลาง ทั้งองค์ประกอบที่ 1 (86%) องค์ประกอบที่ 2 (70%) องค์ประกอบที่ 3 (52%) และองค์ประกอบที่ 4 (33%) ได้ตามลำดับ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพของนักเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ ของนักเรียนอยู่ในระดับดีและสูงกว่าเกณฑ์กำหนดค่าเป้าหมายของโรงเรียน โดยนักเรียนส่วนใหญ่ที่ได้รับเกรด 3 ขึ้นไป ดังนี้ นักเรียนในแผนการเรียนวิทยาศาสตร์ – คณิตศาสตร์ จำนวน 48 คนร้อยละ 79.3 มีผลการเรียนในระดับ 3 ขึ้นไป และนักเรียนในแผนการเรียนศิลป์ทั่วไป – ภาษาจีน และแผนการเรียนศิลป์ทั่วไป – การงานอาชีพ จำนวน 64 คน ร้อยละ 53.2 มีผลการเรียนในระดับ 3 ขึ้นไป

This action research aimed to 1) investigate the collaborative problem-solving (CPS) competence of upper secondary school students in Biological Science through the POP! learning model, and 2) examine their academic achievement using the same model.The study was conducted with 112 students in Grades 10 and 11 at Sa School, Nan Province, during the 2023 academic year. The participants comprised 48 students from the Science -Mathematics track and 64 students from the Arts-Chinese and Arts-Vocational tracks. The research followed Inoue’s (2015) "Multiple Cycles and Phases" framework, spanning two phases and six action research cycles. The curriculum covered cell transport, homeostasis, and ecology. Research instruments included POP! lesson plans, semi-structured observation forms, student activity sheets, teacher reflective journals, and a CPS competence assessment tool. Qualitative data were analyzed using methodological triangulation and content analysis, while quantitative data were analyzed using paired $t$-tests to compare pre- and post-intervention competence and one-way ANOVA to examine differences across academic tracks.
The findings revealed that 1) The POP! learning model significantly enhanced CPS competence. Post-intervention, the majority of Science-Mathematics students demonstrated Good proficiency levels in Component 1 (83%), Component 2 (81%), Component 3 (75%), and Component 4 (23%), respectively. Similarly, students in the Arts-Chinese and Arts-Vocational tracks achieved Moderate proficiency levels in Component 1 (86%), Component 2 (70%), Component 3 (52%), and Component 4 (33%). 2) Academic achievement in Biological Science reached a Good level, exceeding the school’s established benchmarks. Most students attained a grade of 3.0 or higher, specifically 79.3% of the Science-Mathematics cohort and 53.2% of the Arts-track cohort.

การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5E ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเทคนิคโพลยา และเอกสารประกอบการเรียน เพื่อพัฒนาความเข้าใจในเนื้อหาและความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์ เรื่อง การเคลื่อนที่แบบฮาร์มอนิกอย่างง่าย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนประชาสงเคราะห์วิทยา The Effects of 5E Inquiry-Based Learning and Polya's Problem-Solving Technique on Understanding and Problem-Solving Ability in Simple Harmonic Motion for Grade 11 Students at Prachasongkrowittaya School

ณัฎฐนิช มณีวรรณ์ Nattanit Maneewan — 2026-01-21

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลของการพัฒนาความเข้าใจในเนื้อหาและความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5E ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเทคนิคโพลยาและเอกสารประกอบการเรียน เรื่อง การเคลื่อนที่แบบฮาร์มอนิกอย่างง่าย และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5E ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเทคนิคโพลยาและเอกสาประกอบการเรียน เรื่อง การเคลื่อนที่แบบฮาร์มอนิกอย่างง่าย กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/5 จำนวน 28 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนประชาสงเคราะห์วิทยา ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 5 แผน รวม 13 ชั่วโมง แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การเปรียบเทียบคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน การหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพจากแบบสอบถามปลายเปิด
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน 11.00 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 55 และหลังเรียน17.21 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 86.07 คะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 6.21 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 31.07 แสดงให้เห็นว่านักเรียนมีความรู้และความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาฟิสิกส์เพิ่มขึ้น พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนอยู่ในระดับดีมาก มีความกระตือรือร้น กล้าแสดงออก และมีส่วนร่วมในกิจกรรมทุกขั้นตอน 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ในระดับสูง โดยชื่นชอบการลงมือปฏิบัติจริง การแก้ปัญหาตามขั้นตอนของโพลยา และเอกสารประกอบการเรียนที่กระชับและเข้าใจง่าย

The objectives of this research are 1) to study the effects of developing content understanding and physics problem-solving skills by using the 5E instructional model combined with Polya’s problem-solving techniques and learning materials on the topic of Simple Harmonic Motion, and 2) to study students' satisfaction with this learning approach using the 5E model, Polya’s techniques, and the learning materials on Simple Harmonic Motion. The target group for this research consists of 28 students in Mathayomsuksa 5/5 at Prachasongkrowittaya School, during the first semester of the 2025 academic year. These participants were selected through purposive sampling. The research instruments include 5 lesson plans, totaling 13 hours of instruction, a physics problem-solving ability test, and
a student satisfaction questionnaire. The data were analyzed by comparing pre-test and post-test scores, calculating the mean and standard deviation, and performing qualitative analysis from open-ended questions in the questionnaire.
The research results found that (1) The students' average score before class was 11.00 (55%), and after class, it increased to 17.21 (86.07%). The average score rose by 6.21 (31.07%), which shows that students improved their knowledge and physics problem-solving skills. Student learning behavior was at a very good level; they were enthusiastic, confident, and participated in every step of the activities. (2) The students' satisfaction with the learning management was at a high level. They enjoyed the hands-on practice, the step-by-step problem solving using Polya's technique, and the learning materials that were concise and easy to understand

การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ EPACESS STEP เพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์โมเดลสวยด้วย SketchUP รายวิชาเพิ่มเติมคอมพิวเตอร์ 1 ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 Development of Instructional Model EPACESS STEP for Computer Course to Enhancing Creative Thinking Skills in 3D Modeling with SketchUp in the Additional Computer Course 1 for Grade 7 Students

วินิจ กลิ่นละมัย Winit Klinlamai — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ 7 ขั้นตอน (EPACESS STEP) เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์ในการสร้างโมเดลด้วยโปรแกรม SketchUp รายวิชาเพิ่มเติมคอมพิวเตอร์ 1 (ว21201) ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) 2) หาประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์7 ขั้นตอน (EPACESS STEP) ที่พัฒนาขึ้นตามเกณฑ์ 80/80 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของผู้เรียนด้วยรูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ 7 ขั้นตอน (EPACESS STEP) 4) ประเมินทักษะการคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนหลังการจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ 7 ขั้นตอน (EPACESS STEP) และ 5) ศึกษาความพึงพอใจของครู และผู้เรียนหลังการใช้รูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ 7 ขั้นตอน (EPACESS STEP) การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านทุ่งวิมาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 16 คน และครูผู้สอนวิชารายวิชาคอมพิวเตอร์ ระดับมัธยมศึกษา (ขยายโอกาส) ในจังหวัดสตูล จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสัมภาษณ์ครูและผู้เรียน 2) แผนการจัดการเรียนการสอน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบทดสอบวัดทักษะการคิดสร้างสรรค์ และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจของครูและผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติ t-test แบบ Paired Samples และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. รูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ EPACESS STEP เพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์โมเดลสวยด้วย SketchUP รายวิชาเพิ่มเติมคอมพิวเตอร์ 1 ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีองค์ประกอบ คือ สาระความรู้ ทักษะกระบวนการและสิ่งที่ส่งเสริมการเรียนรู้ ระบบสังคม สิ่งสนับสนุน และหลักการตอบสนองซึ่งกระบวนการเรียนการสอนมี 7 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ขั้นกระตุ้นความสนใจ (Engagement: E) ขั้นที่ 2 ขั้นวิเคราะห์และสรุปองค์ความรู้ (Processing: P) ขั้นที่ 3 ขั้นนำไปปฏิบัติและพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์ (Application: A) ขั้นที่ 4 ขั้นสื่อสารและนำเสนอ (Communication skill and Presentation: C) ขั้นที่ 5 ขั้นมุ่งสู่การวัดผลประเมินผล (Evaluation: E) ขั้นที่ 6 ขั้นสรุปประเด็นความรู้ (Summarize the main points: S) และ ขั้นที่ 7 ขั้นเพิ่มคุณค่าสังคมและจิตสาธารณะ (Self-Regulating: S)
2. รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 86.53/89.84 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการเรียนตามรูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ EPACESS STEP เพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์โมเดลสวยด้วย SketchUP สูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
4. ทักษะการคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีจำนวนผู้เรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 ขึ้นไปคิดเป็นร้อยละ 87.50 ของจำนวนผู้เรียนทั้งหมด ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้
5. ครูและผู้เรียนมีความพึงพอใจหลังการใช้รูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาคอมพิวเตอร์ EPACESS STEP เพื่อพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์โมเดลสวยด้วย SketchUP อยู่ในระดับมาก

This research aims to 1) To develop a 7-step computer Course instruction model (EPACESS STEP) to enhancing the 3D modeling creative thinking skills of Grade 7 students using SketchUp in the Computer Course 1 (ว21201) for Grade 7 students in the Science and Technology learning area (Computational Science); 2) To validate the efficiency the developed 7-step computer Course instruction model (EPACESS STEP) based on the 80/80 criterion; 3) To compare students' academic achievement before and after the implementation; 4) To assess the post-instruction creative thinking skills of students engaged with the 7-step computer Course instruction model (EPACESS STEP); 5) To examine the levels of satisfaction among both teachers and students after using the 7-step computer Course instruction model (EPACESS STEP). This study is classified as Research and Development (R&D). The target group includes 16 Grade 7 students from Ban Tungwiman School, under the Satun Primary Educational Service Area Office, during the first semester of the 2024 academic year, and 10 secondary-level computer teachers from opportunity expansion schools in Satun Province. Research instruments include: 1) Interview forms for teachers and students 2) Lesson plans based on the EPACESS STEP 3) Academic achievement tests 4) Creative thinking skill assessments 5) Satisfaction questionnaires for teachers and students Data analysis methods used: Percentage Mean Standard deviation, paired samples t-test, and content analysis.
Content analysis Research Findings:
1. The instructional model for the Additional Computer Course 1, designed to enhance Grade 7 students’ creative thinking skills in magnificent modeling using SketchUp, is called the EPACESS STEP model. It consists of seven stages: 1) Engagement (E) 2) Processing (P) 3) Application (A) 4) Communication Skill and Presentation (C) 5) Evaluation (E) 6) Summarize the Main Points (S) 7) Self-Regulating (S)
2. The developed instructional model demonstrated an efficiency of 86.53/89.84, which exceeds the established benchmark.
3. The post-instruction academic achievement of Grade 7 students taught using the EPACESS STEP model was significantly higher than their pre-instruction scores, with statistical significance at the .05 level.
4. Regarding creative thinking skills, 87.50% of students met or exceeded the proficiency threshold of 80%, which is above the expected standard.
5. teachers and students a high level of satisfaction after implementing the EPACESS STEP instructional model to enhance creative thinking through SketchUp.

การพัฒนาความสามารถในการอ่านขั้นสูงของนักเรียนด้วยเทคนิคการสอนแบบ DEE ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี Developing Students' Advanced Reading Ability Using DEEP Teaching Technique with Royal Books Written by Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn

นราธิป สาริพันธ์ Narathip Sarathip, จามรี เชื้อชัย Jamaree Chueachai — 2026-01-21

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างนวัตกรรม และ 2) เพื่อศึกษาผลการใช้นวัตกรรมพัฒนาความสามารถในการอ่านขั้นสูงด้วยเทคนิคการสอนแบบ DEEP ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โดยเน้นประเมินผลสัมฤทธิ์ด้านการอ่านขั้นสูง ความสามารถในการอ่านขั้นสูง พฤติกรรมการเรียนรู้ และการจัดการเรียนรู้ของครู (ตามการรับรู้ของนักเรียน) กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนนาส่วงวิทยา จำนวน 24 คน โดยวิธีเลือกแบบเจาะจง การดำเนินการวิจัยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ 10 แผน (รวม 10 ชั่วโมง) ในรายวิชาภาษาไทยพื้นฐาน ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน 2568 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพนวัตกรรม แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบประเมินความสามารถ แบบประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้ และแบบสังเกตการจัดการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า นวัตกรรม ที่พัฒนาขึ้นซึ่งประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ 4 ขั้นตอน มีคุณภาพในระดับมากที่สุด และหลังการใช้นวัตกรรม ผลสัมฤทธิ์ด้านความสามารถในการอ่านขั้นสูงหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีคะแนนเฉลี่ยผลต่างเท่ากับ 10.50 นอกจากนี้ ความสามารถในการอ่านขั้นสูงของนักเรียนอยู่ในระดับดีมาก พฤติกรรมการเรียนรู้พัฒนาความสามารถในการอ่านขั้นสูงอยู่ในระดับดีมาก และการจัดการเรียนรู้ของครูตามการรับรู้ของนักเรียนอยู่ในระดับมาก

The objectives of this study were: 1) to develop an instructional innovation, and 2) to investigate the effects of using said innovation to enhance advanced reading abilities through the DEEP teaching technique combined with the royal writings of Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn. The study focused on evaluating advanced reading achievement, advanced reading ability, learning behaviors, and instructional management (as perceived by students). The target group consisted of 24 Mathayom Suksa 1/1 students at Nasuang Wittaya School, selected via purposive sampling. The research was implemented using 10 lesson plans (totaling 10 hours) within the Fundamental Thai Language course between July and September 2025. The instruments used for data collection included an innovation quality assessment form, an achievement test, an ability assessment form, a learning behavior assessment form, and an instructional management observation form. Data were analyzed using frequency, mean, standard deviation, and content analysis.
The research results indicated that the developed innovation, comprising 5 components and 4 steps, was rated at the highest quality level. After implementation, post-learning advanced reading achievement was higher than pre-learning achievement, with a mean difference of 10.50. Furthermore, students' advanced reading ability was at a very good level, learning behaviors regarding advanced reading development were at a very good level, and instructional management, as perceived by students, was at a high level

การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้รายวิชา อ20202 ภาษาอังกฤษรอบรู้ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้ MACRO Model ร่วมกับกระดานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (Padlet) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก The Development of Learning Activities in ENG 20202 Thematic English Using the MACRO Model Combined with Padlet for Grade 9 Students of Princess Chulabhorn Science High School Phitsanulok

ชเนตตรี กาญจนศิริ Chanettree Kanjanasiri — 2026-01-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของกิจกรรมการเรียนรู้ รายวิชา อ20202 ภาษาอังกฤษรอบรู้ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้ MACRO Model ร่วมกับกระดานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (Padlet) โดยใช้ค่า E1/E2 = 80/80 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนด้วยนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น 3) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนโดยใช้นวัตกรรมกระบวนการจัดการเรียนรู้ MACRO Model ร่วมกับ Padlet และ 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก ปีการศึกษา 2566 จำนวน 24 คน โดยการสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ คือ 1) นวัตกรรมการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้รายวิชา อ20202 ภาษาอังกฤษรอบรู้ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้ MACRO Model ร่วมกับกระดานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (Padlet) 2) แผนการจัดการเรียนรู้ ประกอบด้วย 5 หน่วยการเรียนรู้ คือ Global Warming, Food Chain, Food and Nutrition, Technology และ Etiquette จำนวน 16 ชั่วโมง 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบสังเกตพฤติกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของนวัตกรรมดังกล่าว มีค่า E1/E2 เท่ากับ 90.51/91.92 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนด้วยกิจกรรมนี้สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีพฤติกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้โดยครูผู้สอนประเมินนักเรียนอยู่ในระดับมาก (𝑥̅= 4.38, S.D= 0.21) และนักเรียนประเมินตนเอง อยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.47, S.D = 0.23) และ 4) ความพึงพอใจของนักเรียนอยู่ในระดับ
มากที่สุด (𝑥̅ = 4.60, S.D=0.43) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired t-test

The objectives of this research were: 1) to develop and evaluate the efficiency of innovative learning activities for the course ENG 20202 Thematic English, utilizing the MACRO Model in conjunction with Padlet, based on the E1/E2 efficiency criterion of 80/80;
2) to investigate students' academic achievement before and after the intervention; 3) to examine students' learning behaviors through the implementation of the MACRO Model and Padlet; and 4) to assess students’ satisfaction toward the developed instructional innovation. The sample consisted of 24 Grade 9 students (Class 3/1) at Princess Chulabhorn Science High School Phitsanulok during the 2023 academic year, selected through simple random sampling via a lucky draw.
The research instruments included: 1) the developed instructional innovation for ENG 20202 Thematic English using the MACRO Model and Padlet; 2) five lesson plans covering Global Warming, Food Chain, Food and Nutrition, Technology, and Etiquette, totaling 16 hours; 3) an academic achievement test; 4) a learning exchange behavior observation form; and
5) a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using percentage, mean (𝑥̅), standard deviation (S.D.), and dependent samples t-test. The research findings revealed that: 1) the efficiency of the developed instructional innovation was 90.51/91.92, which exceeded the specified 80/80 criterion; 2) students' academic achievement after learning was significantly higher than before at the .05 level; 3) students' learning exchange behavior was rated at a "High" level by both the teacher (𝑥̅ = 4.38, S.D. = 0.21) and the students'
self-assessment (𝑥̅= 4.47, S.D. = 0.23); and 4) overall student satisfaction with the instructional innovation was at the "Highest" level (𝑥̅ = 4.60, S.D. = 0.43).

ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามทฤษฎีการออกกำลังกายโดยใช้หลัก FITT สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น Effects of a Physical Education Instructional Model Based on the FITT Exercise Principle on Lower Elementary Students

สหโชค กิจนิจชีว์ Sahashok Kijnijchee — 2026-01-21

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้หลัก FITT และการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติ สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพรหมพิกุลทอง จำนวน 70 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง (T) ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้หลัก FITT และกลุ่มควบคุม (C) ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้หลัก FITT ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น 2) แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติตามหลักทฤษฎีการสอนพลศึกษา5 ขั้นตอน 3) แบบทดสอบสมรรถภาพสำหรับเด็กและเยาวชน (กรมพลศึกษา, 2562) วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานก่อนและหลังการทดลอง
ผลการวิจัย พบว่า ผลจากการวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนทดสอบสมรรถภาพทางกายด้านความเร็ว ความคล่องแคล่วว่องไว และพลังกล้ามเนื้อของกลุ่มทดลอง (T) และกลุ่มควบคุม (C) หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้หลัก FITT และการจัดการเรียนรู้พลศึกษาปกติ 8 สัปดาห์ โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 พบว่า ค่าเฉลี่ยของการทดสอบทั้ง 3 รายการ ระหว่างกลุ่มทดลอง (T) และกลุ่มควบคุม (C) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงให้เห็นว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของเวลาและระยะทางในการทดสอบดีกว่ากลุ่มควบคุม แสดงถึงสมรรถภาพทางด้านความเร็ว ความคล่องแคล่วว่องไว และพลังกล้ามเนื้อที่พัฒนาดีขึ้นหลังการทดลอง

This quasi-experimental study aimed to examine and compare the effects of physical education learning management using lesson plans based on the FITT principle and conventional physical education instruction among lower primary school students.
The sample consisted of 70 Grade 2 students from Prompikunthong School, who were divided into an experimental group (T) and a control group (C). The experimental group received physical education instruction based on the FITT principle, while the control group received conventional physical education instruction. The research instruments included FITT-based physical education lesson plans developed by the researcher, conventional lesson plans based on the five-step physical education teaching theory, and the Physical Fitness Test for Children and Youth (Department of Physical Education, 2019). Data were analyzed using mean and standard deviation to compare scores before and after the experiment.
The results indicated that after eight weeks of instruction, the experimental group demonstrated significantly higher physical fitness scores in terms of speed, agility, and muscular power than the control group at the .05 level of statistical significance. The findings suggest that physical education learning management based on the FITT principle is more effective than conventional instruction in enhancing physical fitness among lower primary school students.