วารสารการวิจัยการศึกษาขั้นพื้นฐาน

การพัฒนากลไกการเชื่อมโยงสมรรถนะวิชาชีพสู่ระบบธนาคารหน่วยกิตระดับจังหวัด เพื่อการศึกษาแบบไร้รอยต่อ โดยใช้กาญจนบุรีโมเดล

ไพชยา พิมพ์สารี, ชนธิชา เศตะพราหมณ์, ดิษฐารัตน์ ลีวรางกุล — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการบริหารจัดการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ลักษณะที่ 3 2) พัฒนากลไกการเชื่อมโยงสมรรถนะวิชาชีพสู่ระบบธนาคารหน่วยกิตระดับจังหวัดโดยใช้กาญจนบุรีโมเดล 3) ศึกษาผลการทดลองใช้กลไกในโรงเรียนนำร่องและโรงเรียนเครือข่าย 4) ศึกษาความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงาน และ 5) สังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อการพัฒนาการศึกษาแบบไร้รอยต่อ ดำเนินการวิจัย 5 ขั้นตอน ได้แก่ การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น การสังเคราะห์หลักการและพัฒนากลไก การทดลองใช้กลไก การประเมินความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และการสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบาย กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้บริหารและครู จำนวน 160 คน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 696 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์การสนทนากลุ่ม และแบบประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าดัชนี PNI_modified และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า
1. ความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารจัดการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ลักษณะที่ 3 ในส่วนของสภาพปัจจุบัน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก
(x̅=4.04, S.D.=0.91) และในส่วนของสภาพที่พึงประสงค์ภาพรวมอยู่ในระดับ ( x̅= 4.42, S.D. = 0.71) ส่วนผลการวิเคราะห์ดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI_modified) สรุปรวมรายด้าน พบว่า การพัฒนาด้านการประเมินผล เป็นประเด็นที่ควรให้ความสำคัญสูงสุด รองลงมาคือ การพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนการสอน และด้านปัจจัยสนับสนุน ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จึงเป็นข้อมูลสำคัญในการพัฒนากลไกการเชื่อมโยงสมรรถนะวิชาชีพ
2. กลไกการเชื่อมโยงสมรรถนะวิชาชีพสู่ระบบธนาคารหน่วยกิตระดับจังหวัดที่พัฒนาขึ้นภายใต้ “กาญจนบุรีโมเดล” โดยอาศัยองค์ประกอบสำคัญ 4 ด้านได้แก่
การบริหารหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล และปัจจัยสนับสนุนและเครือข่ายความร่วมมือ สามารถสังเคราะห์เป็นกระบวนการเชื่อมโยงสมรรถนะ 5 ขั้นตอน ได้แก่ การพัฒนาสมรรถนะ การประเมินสมรรถนะ การรับรองผลการเรียนรู้ การแปลงผลลัพธ์การเรียนรู้เป็นหน่วยกิต และการสะสมหน่วยกิตในระบบธนาคารหน่วยกิต ซึ่งนำไปสู่การเทียบโอนหน่วยกิตและการศึกษาแบบไร้รอยต่อ โดยผลการประเมินคุณภาพของกลไกจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 20 คน พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅= 4.51, S.D.= 0.54) โดยด้านความถูกต้อง (x̅ =4.56, S.D.=0.53) ความเหมาะสม ( x̅=4.50, S.D.= 0.55) และความเป็นไปได้ ( x̅= 4.52, S.D.= 0.54) อยู่ในระดับมากที่สุด
3. ผลการทดลองใช้กลไกการเชื่อมโยงสมรรถนะในโรงเรียนนำร่องและโรงเรียนเครือข่าย พบว่า โรงเรียนสามารถนำกลไกไปประยุกต์ใช้ผ่านการบริหารหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผลและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียน การรับรองผลการเรียนรู้ และการเตรียมความพร้อมเข้าสู่ระบบธนาคารหน่วยกิต
4. ผู้บริหาร ครู นักเรียน และผู้ปกครอง มีความคิดเห็นต่อการใช้กลไกอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยผู้บริหารมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅= 4.37, S.D.=0.53) ครูอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅= 4.48, S.D.= 0.59) นักเรียนอยู่ในระดับมาก ( x̅=4.23, S.D.=0.65) และผู้ปกครองอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̅= 4.38, S.D. = 0.61) สะท้อนให้เห็นว่า กลไกมีความเหมาะสมกับบริบทพื้นที่และมีความเป็นไปได้ในการขยายผล
5. ข้อเสนอเชิงนโยบายมุ่งเน้นการพัฒนาระบบธนาคารหน่วยกิตระดับจังหวัดให้เป็นกลไกสนับสนุนการศึกษาแบบไร้รอยต่อ การพัฒนาระบบรับรองและเทียบโอนสมรรถนะร่วมกับสถาบันอุดมศึกษา และการขยายผลการดำเนินงานสู่สถานศึกษาในบริบทพื้นที่อื่นอย่างต่อเนื่อง

This study employed a Research and Development (R&D) approach with five objectives 1) to examine the current conditions, desirable conditions, and priority needs in the management of Vocational Certificate Programs (Type 3).2) to develop a professional competency integration mechanism to a provincial Credit Bank system for seamless education using the Kanchanaburi Model. 3) to investigate the implementation results of the mechanism in pilot and network schools. 4) to examine stakeholders’ perspectives toward the implementation and 5) to synthesize policy recommendations for the development of seamless education.The research was conducted through five phases: needs assessment analysis, principles synthesis and mechanism development, pilot implementation, stakeholder evaluation, and policy synthesis. The sample consisted of 160 administrators and teachers and 696 stakeholders. The research instruments included questionnaires, interviews, focus group discussions, and expert evaluation forms. Data were analyzed using mean, standard deviation, the Modified Priority Needs Index (PNI_modified), and content analysis.
The findings revealed that:
1) The overall current condition of the management of Vocational Certificate Programs (Type 3) was at a high level (x̅ = 4.04, S.D. = 0.91), while the desirable condition was also at a high level ( x̅= 4.42, S.D. = 0.71). The analysis of the Modified Priority Needs Index (PNI_modified) indicated that assessment and evaluation was the highest priority need, followed by curriculum development, learning management, and supporting factors, respectively. These findings served as essential information for developing the professional competency integration mechanism.
2) The professional competency integration mechanism to a provincial Credit Bank system was developed under the Kanchanaburi Model, which consists of four major dimensions: curriculum management, learning management, assessment and evaluation, and supporting factors and collaborative networks. The mechanism was synthesized into five competency integration processes: competency development, competency assessment, learning recognition, conversion of learning outcomes into credits, and credit accumulation in the Credit Bank system, leading to credit transfer and seamless education. The quality evaluation by 20 experts showed that the overall quality of the mechanism was at the highest level ( x̅ = 4.51, S.D. = 0.54), including accuracy ( x̅ = 4.56, S.D. = 0.53), appropriateness ( x̅= 4.50, S.D. = 0.55), and feasibility ( x̅= 4.52, S.D. = 0.54).
3) The implementation of the competency integration mechanism in pilot and network schools revealed that schools were able to apply the mechanism through curriculum management, learning management, assessment and evaluation, and collaborative networking to support students’ competency development, recognition of learning outcomes, and preparation for participation in the Credit Bank system.
4) Administrators, teachers, students, and parents expressed their opinions toward the implementation of the mechanism at high to the highest levels. Administrators reported the highest level of opinions ( x̅= 4.37, S.D. = 0.53), followed by teachers ( x̅= 4.48, S.D. = 0.59), students at a high level (x̅ = 4.23, S.D. = 0.65), and parents at the highest level (x̅ = 4.38, S.D. = 0.61). These findings indicate that the mechanism was appropriate for the local context and demonstrated its potential for broader implementation.
5) The policy recommendations emphasized the development of a provincial Credit Bank system as a supporting mechanism for seamless education, the development of competency recognition and credit transfer systems in collaboration with higher education institutions,
and the expansion of implementation to educational institutions in other contexts.

รูปแบบการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพครูผ่านกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เชิงจริยธรรม (E-PLC) ที่ส่งผลต่อคุณภาพครูและนักเรียนของโรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี

ทัชชัย ผ่องสวัสดิ์ — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบและกระบวนการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเชิงจริยธรรม (Ethics in Professional Learning Community: E-PLC) ของโรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี 2) ศึกษาการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพครูผ่านกระบวนการ E-PLC และ 3) ศึกษาผลของการดำเนินงาน E-PLC ที่มีต่อคุณภาพครูและนักเรียน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยดำเนินการในลักษณะการวิจัยเชิงปฏิบัติการในสถานศึกษา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครูผู้สอน 15 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 28 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบประเมินจรรยาบรรณวิชาชีพครู แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินพฤติกรรมการเรียนรู้ แบบบันทึกการสะท้อนคิด และแบบบันทึกการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบ E-PLC ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การสะท้อนคิด การทำงานร่วมกัน การออกแบบการจัดการเรียนรู้ การนำไปใช้ และการประเมินตามสภาพจริง ซึ่งเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ 2) ครูมีระดับจรรยาบรรณวิชาชีพสูงขึ้นในทุกด้าน โดยค่าเฉลี่ยรวมเพิ่มขึ้นจาก 3.51 เป็น 4.39 และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) การดำเนินงาน E-PLC ส่งผลต่อคุณภาพครูและนักเรียน โดยครูสามารถพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ เช่น Active Learning, Gamification และ Competency Based Education ขณะที่นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพิ่มขึ้นจาก 62.30 เป็น 78.45 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 รวมทั้งมีพัฒนาการด้านการมีส่วนร่วม ความรับผิดชอบ และการคิดวิเคราะห์ นอกจากนี้ยังส่งผลให้เกิดวัฒนธรรมองค์กร
แห่งการเรียนรู้และการพัฒนาอย่างต่อเนื่ององค์ความรู้ใหม่จากการวิจัย คือ รูปแบบการพัฒนาจรรยาบรรณวิชาชีพครูผ่านกระบวนการ E-PLC ที่บูรณาการการพัฒนาครู นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ คุณภาพผู้เรียน และการพัฒนาองค์กรเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ

This study aimed to: (1) investigate the model and implementation process of the Ethics in Professional Learning Community (E-PLC) at Matthayom Wat Khaosukim School, Chanthaburi Province; (2) examine the development of teacher professional ethics through the E-PLC process; and (3) study the effects of E-PLC implementation on teacher and student quality. The research employed a mixed-methods approach, combining school-based action research and descriptive research. The target group consisted of 15 teachers and 28 Grade 11 students selected through purposive sampling. Research instruments included a teacher professional ethics assessment form, an academic achievement test, a student learning behavior assessment form, reflective journals, and supervision records. Quantitative data were analyzed using mean, standard deviation, and dependent samples t-test, while qualitative data were analyzed through content analysis.
The findings revealed that: (1) the E-PLC model consisted of five key components: Reflection, Collaboration, Instructional Design, Implementation, and Authentic Evaluation, which were systematically interconnected and served as mechanisms for developing teacher professional ethics and instructional innovation; (2) teachers demonstrated significantly higher levels of professional ethics after participating in the E-PLC process at the .05 level of statistical significance, with the overall mean score increasing from 3.51 to 4.39; and (3) the implementation of E-PLC positively affected teacher and student quality. Teachers were able to develop instructional innovations, including Active Learning, Gamification, and Competency-Based Education, through the systematic application of the ADDIE process. Students showed significantly improved academic achievement, with mean scores increasing from 62.30 to 78.45 at the .05 level of statistical significance. In addition, students demonstrated improved participation, responsibility, and analytical thinking skills. The implementation of E-PLC also contributed to the development of a learning organization culture and continuous school improvement.
The study generated a practical model for developing teacher professional ethics through the E-PLC process, integrating teacher development, instructional innovation, student quality, and organizational improvement into a systematic and sustainable framework.

การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียนโดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่นสำหรับครูกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์

มาราศรี มีโชค — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ความต้องการในการพัฒนาและแนวทางการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น สำหรับครูกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ 2) พัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น 3) ทดลองใช้รูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น และ 4) ประเมินและขยายผลรูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่นใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนา แบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน ความต้องการในการพัฒนาและแนวทางการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น ขั้นตอนที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 36 คน ได้มาด้วยความสมัครใจและต้องการเข้าร่วมการวิจัย เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบ แบบประเมินความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้ แบบวัดเจตคติ แบบบันทึกการนิเทศ และแบบประเมินทักษะอาชีพ และขั้นตอนที่ 4 ประเมินและขยายผลรูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) แบบ Dependent และ One-sample t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น มีการปฏิบัติอยู่ในระดับปานกลาง และความต้องการในการพัฒนา อยู่ในระดับมาก 2) รูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น ประกอบด้วย 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการนิเทศแบบ SPIBER ประกอบด้วย การศึกษาสภาพปัจจุบัน (Study - S) การวางแผนการนิเทศ (Planning - P) การให้ความรู้ก่อนการนิเทศ (Informing - I) การนิเทศแบบผสมผสาน (Blended Supervision - B) การประเมินผลการนิเทศ (Evaluation - E) และการสร้างขวัญกำลังใจ (Reinforcing - R) 4) การวัดและประเมินผลและ 5) เงื่อนไขความสำเร็จ โดยมีผลการประเมินของผู้เชี่ยวชาญอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ผลการใช้รูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น พบว่า 3.1) ครูมีความรู้ความเข้าใจหลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.2) ครูมีทักษะการจัดการเรียนรู้หลังการพัฒนาสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.3) ครูมีเจตคติต่อการจัดการเรียนรู้หลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.4) ผู้เรียนมีผลการประเมินทักษะอาชีพ อยู่ในระดับมาก 4) รูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะอาชีพของผู้เรียน โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด

The purposes of this research were 1) to examine the current state, development needs and guidelines for supervision to enhance instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources for Occupations Learning Area Teachers under the Secondary Educational Service Area Office Phitsanulok–Uttaradit. 2) to develop a supervision model to enhance instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources 3) to implement a supervision model to enhance instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources and 4) to evaluate and expand the supervision model to enhance instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources. The research and development process was divided into four steps : Step 1 : Study of the current conditions, needs for development, and supervision approaches for enhancing instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources. Step 2 : Development of a supervision model. Step 3 : Implementation of the supervision model. The sample consisted of 36 occupations learning area teachers during the second semester of the 2025 academic year. These teachers voluntarily participated in the research. The data collection instruments consisted of a questionnaire, an interview form, a test, an attitude scale, an instructional competency assessment form, a classroom supervision record form, and a career skills assessment form. Step 4 : Evaluation and dissemination of the supervision model. Statistical techniques used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, dependent t-test, one-sample t-test and content analysis. The results are as follows : 1) The current state of instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources was found to be at a moderate level, while the need for development was at a high level. 2) The developed supervision model to enhance instructional competency that promotes learners’ career skills through local learning resources comprised five components : principles, objectives, SPIBER supervision process consists of 1) Study – S 2) Planning – P 3) Informing – I 4) Blended Supervision – B 5) Evaluation – E and 6) Reinforcing - R, assessment and evaluation, and success conditions. 3) The findings from the implementation of the supervision model indicated that : 3.1) Teachers’ knowledge and understanding after the development were significantly higher than those before the development at the .05 level of significance. 3.2) Teachers’ learning management skills after the development were significantly higher than the 70% criterion at the .05 level of significance. 3.3) Teachers’ attitudes toward learning management after the development were significantly higher than those before the development at the .05 level of significance. 3.4) Learners’ career skills were at a high level. 4) The supervision model was rated at the highest level of appropriateness.

การพัฒนานวัตกรรมการนิเทศภายในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ของโรงเรียนบ้านนาสิงห์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ

รินนา ราชชารี — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อพัฒนานวัตกรรมการนิเทศภายในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนบ้านนาสิงห์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ และมีวัตถุประสงค์เฉพาะ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานและแนวทางในการนิเทศภายในสถานศึกษา 2) เพื่อสร้างและพัฒนานวัตกรรมการนิเทศภายในสถานศึกษา 3) เพื่อศึกษาผลการทดลองใช้นวัตกรรมการนิเทศภายในสถานศึกษา และ 4) เพื่อประเมินนวัตกรรมการนิเทศภายในสถานศึกษา ดำเนินการวิจัยตามกระบวนการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) แบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน โดยดำเนินการในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 ถึงภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหาร คณะครูผู้สอน จำนวน 16 คน นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 105 คน และผู้ปกครองนักเรียน จำนวน 105 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินนวัตกรรม แบบประเมินคุณภาพการศึกษา และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย (x̅ ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า
1. ผลการศึกษาข้อมูลพื้นฐานและแนวทางในการพัฒนา พบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ ได้รับการพัฒนาสมรรถนะไม่เต็มศักยภาพ และนักเรียบางส่วนมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ที่ไม่เหมาะสม เนื่องจากขาดการดูแลอย่างต่อเนื่อง ครูบางส่วนขาดทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ผู้วิจัยจึงได้ศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง พบว่า กระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษามีความสำคัญต่อการพัฒนาศักยภาพครูผู้สอนในการพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ ที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีคุณภาพ มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ เกิดสมรรถนะเต็มตามศักยภาพ
2. ผลการสร้างและพัฒนานวัตกรรม พบว่า จากการสังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ได้องค์ประกอบของนวัตกรรม 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการ ผู้วิจัยสังเคราะห์กระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาได้ กระบวนการ GRACE Model ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ การเก็บรวบรวมข้อมูล (Gather Information) การวางแผน (Roadmap) การปฏิบัติ (Act) การตรวจสอบและสะท้อนผล (Check & Reflect) และการพัฒนา/ต่อยอด (Expand) และ 4) การวัดและประเมินผล และผู้เชี่ยวชาญได้ตรวจสอบโดยภาพรวม มีความถูกต้อง เหมาะสม เป็นไปได้ และเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน แสดงให้เห็นว่านวัตกรรมมีคุณภาพและสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. ผลการทดลองใช้นวัตกรรม พบว่า ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นร้อยละ 14.49 มีสมรรถนะสูงขึ้นร้อยละ 0.59 และมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์สูงขึ้น ร้อยละ 0.16 ด้านครูผู้สอนสามารถจัดการเรียนรู้เชิงรุกได้ในระดับดีมากขึ้นไป สะท้อนว่านวัตกรรมสามารถยกระดับคุณภาพการศึกษาได้อย่างเป็นรูปธรรม ด้านการบริหารจัดการ ผู้บริหารมีภาวะผู้นำทางวิชาการและระบบประกันคุณภาพภายในที่เข้มแข็ง อยู่ในระดับมากที่สุด
4. ผลการประเมินนวัตกรรม พบว่า ประเมินนวัตกรรมโดย ผู้บริหาร และครูผู้สอน อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน ความพึงพอใจของนักเรียนระดับชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 3 อยู่ในระดับมากที่สุด โดยนักเรียนมีความสนุกกับการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมและสื่อเทคโนโลยี มีความเข้าใจบทเรียนมากขึ้น และมีความกระตือรือร้นในการเรียน ความพึงพอใจของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 อยู่ในระดับมากที่สุด ทั้งด้านการสอนของครู บรรยากาศการเรียนรู้ และประโยชน์ที่ได้รับ ครูผู้สอนและผู้บริหาร มีความพึงพอใจ ต่อนวัตกรรมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ผู้ปกครองมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเห็นว่านักเรียนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นทั้งด้านวิชาการและพฤติกรรม และโรงเรียนมีการสื่อสารที่ชัดเจนและเปิดโอกาสให้มีส่วนร่วม

The main purpose of this research was to develop an innovative internal supervision model for enhancing educational quality at Ban Nasing School under the Bueng Kan Primary Educational Service Area Office. The specific objectives were: (1) to study the basic information and guidelines for internal supervision, (2) to develop an innovative internal supervision model, (3) to examine the results of implementing the innovation, and (4) to evaluate the developed innovation.This study employed a Research and Development (R&D) approach consisting of four phases. The research was conducted from the second semester of the 2023 academic year to the second semester of the 2025 academic year. The sample group consisted of 15 school administrators and teachers, 105 students from Kindergarten Year 2 to Grade 6, and 105 parents. The research instruments included interview forms, innovation evaluation forms, educational quality assessment forms, and satisfaction questionnaires. Data were analyzed using percentages, means, standard deviations, and content analysis.
The research findings were as follows:
1. The study of fundamental information and development guidelines revealed that students had low academic achievement, were not fully developed according to their competencies, and some demonstrated inappropriate desirable characteristics due to insufficient continuous support. In addition, some teachers lacked skills in active learning management. A review of related literature and studies indicated that internal supervision plays a significant role in enhancing teachers’ capabilities in instructional management, leading to improved student quality, desirable characteristics, and competency development.
2. The development of the innovation resulted in four major components: (1) principles, (2) objectives, (3) processes, and (4) measurement and evaluation. The supervision process was synthesized into the GRACE Model, consisting of five stages: Gather Information, Roadmap, Act, Check and Reflect, and Expand. Expert evaluation indicated that the innovation was highly accurate, appropriate, feasible, and useful in all aspects, demonstrating its quality and effectiveness for practical implementation.
3. The implementation of the innovation showed positive outcomes. Students’ academic achievement increased by 14.49 percent, competencies improved by 0.59 percent, and desirable characteristics increased by 0.16 percent. Teachers were able to implement active learning at a very good level or higher. These results reflected the innovation’s effectiveness in enhancing educational quality. In terms of administration, school leaders demonstrated academic leadership and strengthened the internal quality assurance system at the highest level
4. The evaluation of the innovation revealed that school administrators and teachers rated all aspects of the innovation at the highest level. Kindergarten to Grade 3 students expressed the highest level of satisfaction, reporting enjoyment in learning through activities and technology-enhanced media, better understanding of lessons, and greater enthusiasm for learning. Grade 4–6 students also reported the highest level of satisfaction regarding teaching, learning atmosphere, and benefits gained. Teachers and administrators expressed the highest overall satisfaction with the innovation. Parents were highly satisfied overall, perceiving improvements in students’ academic performance and behavior, as well as effective communication and opportunities for participation provided by the school.

กระบวนการนิเทศ POLCA เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร

วิทวัส นิดสูงเนิน, ชลมาศ วิศรุต, ฐากร สิทธิโชค — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

กระบวนการนิเทศ POLCA เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ 2) ศึกษาผลการใช้กระบวนการนิเทศ POLCA และ 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของครูที่มีต่อกระบวนการนิเทศ POLCA กลุ่มเป้าหมายในการศึกษา คือ ครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร จำนวน 20 แห่ง จำนวน 20 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการนิเทศเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 2) แบบทดสอบวัดสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก 3) แบบนิเทศเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ที่มีต่อการนิเทศด้วยกระบวนการ POLCA
ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการทดสอบวัดสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ พบว่า หลังการอบรมครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ มีคะแนนสูงกว่าการทดสอบก่อนการอบรม 2) ผลการใช้กระบวนการนิเทศ POLCA เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ พบว่า การนิเทศช่วยยกระดับคุณภาพผู้เรียนสูงขึ้น และ 3) ผลการประเมินความพึงพอใจครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ที่มีต่อการนิเทศด้วยกระบวนการ POLCA พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
The POLCA Process Supervision to Promote the Teachers’ competencies of Active Learning management of History subject Grade 6, in schools under The Bangkok Primary Educational Service Area Office. Aimed to: 1) develop active learning competencies of history teachers; 2) study the effectiveness of the POLCA process supervision; and 3) Evaluate teachers' satisfaction with the POLCA process supervision. The target group consisted of 20 sixth-grade history teachers from 20 schools under the Bangkok Primary Area Educational Service Area Office, selected using purposive sampling. The research instruments included: 1) a supervision plan to promote active learning competencies; 2) An active learning competency test; 3) A supervision form to promote active learning competencies; and 4) A satisfaction survey for history teachers regarding the POLCA process supervision. The results showed that: 1) The active learning competency test results of history teachers indicated an improvement after the training that scores were higher than the pre-training test. 2) The use of the POLCA process supervision to promote active learning competencies among history teachers resulted in improved student quality through supervision. 3) The overall satisfaction assessment of history teachers with the POLCA process supervision was at the highest level.

การพัฒนาผู้เรียน ด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ “พวงมาลัยหรรษา ไตรสิกขาสร้างการเปลี่ยนแปลง” ของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม

พัชรินทร์ เบญจมพรชัย — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิเคราะห์บริบทของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม เป็นแนวทางการพัฒนานวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ 2) พัฒนาคู่มือการพัฒนาผู้เรียน ด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ “พวงมาลัยหรรษา ไตรสิกขา สร้างการเปลี่ยนแปลง” ของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม 3) ประเมินผลการใช้คู่มือการพัฒนาผู้เรียนด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ “พวงมาลัยหรรษา ไตรสิกขาสร้างการเปลี่ยนแปลง”ของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม โดยวิธีการวิจัยและพัฒนา (R&D Research) ระยะที่ 1-2 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย แผนพัฒนาการศึกษา และรายงานการประชุมต่าง ๆ ระหว่างปีการศึกษา 2566 – 2568 นักวิชาการ ผู้บริหารโรงเรียน ศึกษานิเทศก์ ครูภูมิปัญญาไทย โดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกการศึกษาวิเคราะห์บริบทของโรงเรียน แบบประเมินความเหมาะสมของคู่มือการพัฒนาผู้เรียน ด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ ส่วนระยะที่ 3 ประชากร คือ ผู้เรียนโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม จำนวน 157 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินพฤติกรรมผู้เรียน ระหว่าง - หลังการประดิษฐ์พวงมาลัย ตามหลักไตรสิกขา โดยใช้เกณฑ์การประเมิน 80/80 แบบประเมินพฤติกรรมผู้เรียนตามหลักไตรสิกขาในชีวิตประจำวัน (ก่อน ระหว่าง และหลังการจัดกิจกรรมการประดิษฐ์พวงมาลัย) ทั้งนี้การประเมินความพึงพอใจในการจัดกิจกรรม ประชากร คือ ผู้บริหาร คณะครู ผู้ปกครอง ชุมชนและผู้เรียน จำนวน 301 คน กลุ่มตัวอย่างที่ได้จากการสุ่มแบบชั้นภูมิ จำนวน 100 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินความพึงพอใจในการจัดกิจกรรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percent) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)
ผลการวิจัย พบว่า
1) โรงเรียนตั้งอยู่ภายในพื้นที่ของวัดหงส์รัตนาราม ราชวรวิหาร เหมาะสมต่อการส่งเสริมคุณธรรม และบูรณาการการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติจริง โดยเชื่อมโยงหลักไตรสิกขาผ่านการประดิษฐ์พวงมาลัยเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้เรียนจากภายในอย่างยั่งยืน ได้แก่ ศีล การปฏิบัติตามกติกาของห้องเรียน สมาธิ ความพยายาม ในการทำงานจนสำเร็จ ปัญญาจากการวางแผน อธิบายผลงาน และการสะท้อนคุณค่า
2) พัฒนาคู่มือการพัฒนาผู้เรียน ด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ “พวงมาลัยหรรษา ไตรสิกขาสร้าง
การเปลี่ยนแปลง” ของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม เสร็จสมบูรณ์ โดยมีผลการประเมินความเหมาะสมของคู่มือฯ อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม 4.60 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.61
3) การประเมินการใช้คู่มือการพัฒนาผู้เรียนด้วยนวัตกรรมโรงเรียนวิถีพุทธ “พวงมาลัยหรรษา ไตรสิกขาสร้างการเปลี่ยนแปลง” ของโรงเรียนวัดหงส์รัตนาราม พบว่า 1) ร้อยละของคะแนนเฉลี่ยระหว่าง/หลังการเข้าร่วมกิจกรรมประดิษฐ์พวงมาลัย ตามหลักไตรสิกขาของผู้เรียน ที่ประเมินโดยครูภูมิปัญญาไทย มีค่า 85.09/93.85 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) ผู้เรียนมีการดำเนินชีวิตตามหลักไตรสิกขาในชีวิตประจำวัน โดยมีคะแนนพัฒนาการก่อน และหลังเรียน เพิ่มขึ้น 39.08 คิดเป็นร้อยละ 88.24 ของคะแนนเพิ่มสัมพัทธ์ 3) ผู้บริหารคณะครู บุคลากร ผู้ปกครอง ชุมชน และผู้เรียน มีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรม ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.67 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.30

This research aimed to: (1) analyze the context of Wathongattanaram School as a guideline for developing a Buddhist-oriented school innovation; (2) develop a student development manual based on the Buddhist-oriented school innovation entitled “Phuang Malai Hansa: Trisikkha for Transformation” at Wathongattanaram School; and (3) evaluate the implementation of the student development manual based on the aforementioned innovation. The study employed a Research and Development (R&D) methodology. In Phases 1 and 2, the sample consisted of educational development plans, meeting reports from the academic years 2023–2025, and nine purposively selected experts, including scholars, school administrators, educational supervisors, and Thai wisdom teachers. The research instruments included a school context analysis record form and an appropriateness assessment form for the student development manual. In Phase 3, the population comprised 157 students of Wathongattanaram School. Data collection instruments included behavioral assessment forms administered during and after the garland-making activities based on the Trisikkha principles, using the 80/80 effectiveness criterion, and a behavioral assessment form measuring students’ application of Trisikkha principles in daily life before, during, and after participation in the activities. For the satisfaction assessment, the population consisted of 302 administrators, teachers, parents, community members, and students. A stratified random sample of 100 participants was selected. The instrument used was a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using content analysis, frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The research findings revealed that:
1) Wathongattanaram School is located within the premises of Wathongattanaram Ratchaworawihan, providing a suitable environment for moral development and experiential learning integration. The innovation connected the principles of Trisikkha through garland-making activities, fostering sustainable internal behavioral transformation among students in terms of morality (Sila), adherence to classroom rules; concentration (Samadhi), perseverance in completing tasks; and wisdom (Panna), demonstrated through planning, presenting work, and reflecting on values.
2) The student development manual based on the Buddhist-oriented school innovation, “Phuang Malai Hansa: Trisikkha for Transformation,” was successfully developed. The appropriateness evaluation indicated the highest level of suitability, with an overall mean score of 4.60 and a standard deviation of 0.61.
3) The evaluation of the manual implementation showed that: (1) the average percentage scores during and after participation in the garland-making activities, assessed by Thai wisdom teachers, were 85.09 and 93.85, respectively, exceeding the established criterion of 80/80; (2) students demonstrated improved application of Trisikkha principles in their daily lives, with a developmental score increase of 39.08, representing 88.24% relative gain; and (3) administrators, teachers, personnel, parents, community members, and students expressed satisfaction with the activities at the highest level, with a mean score of 4.67 and a standard deviation of 0.30.

รูปแบบการส่งเสริมคนดีด้วย GOOD Model: 4 ขั้นตอนปั้น “เด็กดีวิถีวังวารี” ของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา

ศิริมงคล ทนทอง — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการส่งเสริมคนดีของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 86 คน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา ดำเนินการเป็น 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการ 2) การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมคนดี 3) การทดลองใช้รูปแบบ และ 4) การประเมินและปรับปรุงรูปแบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวิเคราะห์สภาพปัญหาและความต้องการ แบบบันทึกการประชุมและแบบสัมภาษณ์ แบบตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบ แบบประเมินคุณลักษณะ “เด็กดีวิถีวังวารี” แบบสังเกตพฤติกรรม สมุดบันทึกความดี และแฟ้มสะสมผลงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการสังเคราะห์เชิงพรรณนาผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการส่งเสริมคนดีด้วย GOOD Model ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) G–Goal Setting การกำหนดเป้าหมายร่วม 2) O–Organize Learning Experience การจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงคุณธรรม 3) O–Operate การขับเคลื่อนการปฏิบัติผ่านเครือข่ายโรงเรียน–บ้าน–วัด–ชุมชน และ 4) D–Demonstrate & Data Utilization การแสดงผลและใช้ข้อมูลพัฒนา และเมื่อทดลองใช้รูปแบบ พบว่า นักเรียนผ่านเกณฑ์คุณลักษณะ “เด็กดีวิถีวังวารี” เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 74.71 เป็นร้อยละ 96.00 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 80 นักเรียนมีพฤติกรรมด้านวินัย จิตอาสา เคารพผู้อื่น และความรับผิดชอบตนเอง เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน
This research aimed to develop and examine the effectiveness of the Goodness Promotion Model: A Four-Step GOOD Model of Wangwareewonratwattana School. The unit of analysis consisted of 86 students from Kindergarten Level 2 to Grade 6 in the academic year 2024. The study employed a Research and Development (R&D) methodology, conducted in four phases: 1) analysis of problems and needs, 2) development of the Goodness Promotion Model, 3) implementation of the Model, and 4) evaluation and refinement of the model. Research instruments included a problems and needs analysis form, meeting records and interview forms, a model appropriateness checklist, an assessment form for the “Dek Dee Withi Wangwaree” characteristics, a behavior observation form,a goodness logbook, and a portfolio. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and descriptive analysis.
The findings indicated that the Goodness Promotion Model comprises four stages 1) G – Goal Setting (collaborative goal setting), 2) O – Organize Learning Experience, 3) O – Operate (driving implementation through the school–home–temple–community network) and 4) D – Demonstrate & Data Utilization (demonstration of outcomes and use of data for development). After implementing the model, the proportion of students who met the “Dek Dee Withi Wangwaree” characteristics increased from 74.71% to 96.00%, exceeding the predetermined criterion of 80%. Students demonstrated clear improvements in discipline, public-mindedness, respect for others, and personal responsibility.

การพัฒนา DNA Model เพื่อสร้างคนดีศรีห้วยยาง ตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโคกศรีห้วยยาง

ศิระกาญจณ์ อะนันเอื้อ, สรัญญา กียะกูล — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนา DNA Model เพื่อสร้างคนดีศรีห้วยยาง ตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโคกศรีห้วยยาง 2) ศึกษาความรู้ ความเข้าใจ เจตคติ และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ “คนดีศรีห้วยยาง” และเปรียบเทียบความรู้ ความเข้าใจของผู้เรียนก่อนและหลังการใช้ DNA Model และ 3) ประเมินความพึงพอใจต่อการใช้ DNA Model กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ บุคลากรและภาคีเครือข่ายของโรงเรียนบ้านโคกศรีห้วยยาง ปีการศึกษา 2568 จำนวน 132 คน ซึ่งได้มาโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้เรียน 111 คน ครู 12 คน และผู้ปกครองร่วมกับคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ แบบสัมภาษณ์เจตคติ แบบประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ (Dependent t-test)
ผลการวิจัยพบว่า 1) นวัตกรรม DNA Model มีความเหมาะสมในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.52, S.D. = 0.39) สอดคล้องกับบริบทของสถานศึกษาและสามารถนำไปปฏิบัติได้จริง 2) ผลการศึกษาผู้เรียนพบว่า ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพระบรมราโชบายด้านการศึกษาอยู่ในระดับมาก (x̅ = 4.24, S.D. = 0.52) คิดเป็นร้อยละ 84.90 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (ร้อยละ 80) มีเจตคติต่อพระบรมราโชบายด้านการศึกษาอยู่ในระดับมาก (x̅ = 4.18, S.D. = 0.64) คิดเป็นร้อยละ 83.59 มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ “คนดีศรีห้วยยาง” ในระดับดีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 92.79 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (ร้อยละ 90) และเมื่อเปรียบเทียบคะแนนความรู้ความเข้าใจของผู้เรียน หลังการใช้นวัตกรรมพบว่า สูงกว่าก่อนใช้นวัตกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 20.185, p < .001) 3) ครู ผู้ปกครอง และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความพึงพอใจต่อการดำเนินงานตามนวัตกรรม DNA Model ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.57, S.D. = 0.30)
The purposes of this research were to: 1) develop the DNA Model for cultivating virtuous individuals of Huai Yang based on the Royal Educational Policy: a case study of Ban Khok Sri Huai Yang School; 2) study the knowledge, understanding, attitudes, and desirable characteristics of “virtuous individuals of Huai Yang,” and compare learners' knowledge and understanding before and after implementation of the DNA Model; and 3) assess satisfaction with the implementation of the DNA Model. The target group consisted of 132 school personnel and network partners of Ban Khok Sri Huai Yang School in the 2025 academic year, selected through purposive sampling. This group comprised 111 students,12 teachers, and 9 parents and basic education school committee members. The research instruments included a knowledge test, an attitude interview form, a desirable character assessment form, and a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using percentages, means, standard deviations, and dependent t-tests.
The research results revealed that: 1) The DNA Model possessed the highest level of overall appropriateness (x̅ = 4.52, S.D. = 0.39), demonstrating alignment with the school context and practical feasibility. 2) Regarding learner development, students demonstrated
a high level of knowledge and understanding regarding the Royal Educational Policy (x̅= 4.24,S.D. = 0.52), accounting for 84.90%, which exceeded the set criterion of 80%. Students showed a high level of attitude towards the policy (x̅ = 4.18, S.D. = 0.64), accounting for 83.59%. In terms of desirable characteristics, 92.79% of students achieved a good level or higher, exceeding the set benchmark of 90%. Furthermore, post-test knowledge and understanding scores were significantly higher than their pre-test scores at the .05 significance level (t = 20.185, p < .001).3) Teachers, parents, and basic education school committee members expressed the highest overall level of satisfaction with the implementation of the DNA Model (x̅ = 4.57, S.D. = 0.30).

การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา โรงเรียนบ้านสวนหลวง (รัตนวิจิตรพิทยาคาร)

อนุสรา คุ้มสมบัติ — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการการบริหารแบบมีส่วนร่วม 2) สร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม 3) ศึกษาผลใช้รูปแบบ และ 4) ประเมินประสิทธิผลและรับรองคุณภาพของรูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา โรงเรียนบ้านสวนหลวง (รัตนวิจิตรพิทยาคาร) ดำเนินการวิจัยตามระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (Research and Development) แบ่งออกเป็น 4 ระยะ กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา ครู คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และผู้ปกครองนักเรียน รวมทั้งสิ้น 530 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบประเมินความพึงพอใจสำหรับประเมินประสิทธิผล และแบบบันทึกการรับรองคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการการบริหารแบบมีส่วนร่วม แบ่งเป็น 2 ประเด็นหลัก คือ 1) ผลการวิเคราะห์เอกสารเชิงประจักษ์ พบว่า สถิติผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำกว่าเกณฑ์ (ร, มส และ 0) ในสัดส่วนที่สูง ครูขาดทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและการวัดผลตามสภาพจริง ขณะที่การบริหารจัดการยังขาดความสมดุลของอัตรากำลังและขาดผลงานความสำเร็จเชิงประจักษ์ และ 2) ผลการสัมภาษณ์เชิงลึก พบว่า ภาคีเครือข่ายส่วนใหญ่มีส่วนร่วมเพียงการสนับสนุนทรัพยากร แต่ขาดส่วนร่วมในการวางแผนและตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ จึงมีความต้องการยกระดับภาคีเครือข่ายสู่การเป็นหุ้นส่วนการศึกษาที่มีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา
2. รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม “A PERFECT Model” ประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) A: การร่วมวิเคราะห์และกำหนดเป้าหมาย 2) P: การร่วมวางแผน 3) E: การเสริมพลัง 4) R: การร่วมจัดสรรทรัพยากร 5) F: การร่วมรับผลสำเร็จ 6) E: การได้รับผลประโยชน์อย่างเป็นธรรม 7) C: การร่วมตรวจสอบ และ 8) T: การร่วมประเมินผลสัมฤทธิ์ ซึ่งเกิดจากการผสมผสานของบริบทสถานศึกษาและแนวคิดการมีส่วนร่วมของโคเฮนและอัฟฮอฟฟ์, เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์, ธร สุนทรายุทธ, มัทนา วังถนอมศักดิ์ และคณะ, และสำนักงาน ก.ค.ศ.
3. ผลการใช้รูปแบบ พบว่า 1) คุณภาพผู้เรียน ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเฉลี่ยร้อยละ 89.10 มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ในระดับดีเยี่ยมร้อยละ 99.92 ผลการทดสอบระดับชาติ (RT, NT, O-NET) สูงกว่าระดับประเทศทุกรายการ 2) ด้านคุณภาพครู ครูสามารถสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลระดับประเทศจำนวน 11 รางวัล 3) ด้านคุณภาพผู้บริหาร ผู้บริหาร มีภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง การบริหารจัดการมีความโปร่งใส ตรวจสอบได้ และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติระดับภาคและระดับประเทศอย่างต่อเนื่อง 4) ด้านคุณภาพสถานศึกษา สถานศึกษามีระบบบริหารจัดการที่เข้มแข็ง เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ต้นแบบ และได้รับรางวัลความสำเร็จระดับประเทศ รวม 23 รางวัล
4. ผลการประเมินประสิทธิผล พบว่า ความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.74, S.D. = 0.33) และผู้ทรงคุณวุฒิให้การรับรองคุณภาพของรูปแบบว่ามีความสอดคล้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ สามารถใช้เป็นต้นแบบนวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
The objectives of this research were: 1) to study the current conditions, problems, and needs of participatory management; 2) to develop a participatory management model; 3) to study the implementation results of the developed model; and 4) to evaluate the effectiveness and certify the quality of the participatory management model for improving educational management quality at Ban Suan Luang School (Rattanawichit Phittayakhan). The research followed the Research and Development (R&D) methodology, divided into 4 phases. The target group consisted of school administrators, teachers, members of the Basic Education School Board, and parents, totaling 530 participants. The research instruments included a document analysis form, an in depth interview form, a satisfaction assessment form, and a quality certification record form. Data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis.

The research findings were as follows:
1. The current conditions, problems, and needs regarding participatory management were categorized into two main issues:
  1) Empirical Document Analysis Results: A high proportion of students demonstrated academic achievement below established criteria (with failing grades, incomplete, and unassessed statuses). Teachers lacked skills in Active Learning management
  and authentic assessment. Furthermore, school management faced an imbalance in staff workload and a deficit of empirical success. 2) In-depth Interview Results: Most stakeholders participated only in providing resource support, lacking involvement in strategic planning and decision-making. There was a strong demand to transform educational stakeholders into active educational partners.
2. The developed participatory management model, named “A PERFECT Model,” comprises 8 components driven through 4 dimensions of participation: 1) A: Analysis & Aim,
  2) P: Planning, 3) E: Empowerment, 4) R: Resource Sharing, 5) F: Fruitful Success, 6) E: Equity,
  7) C: Checking, and 8) T: Total Evaluation.
3. The implementation of the model revealed significant improvements across four dimensions: 1) Student Quality: Students achieved an average academic score of 89.10%, with 99.92% attaining an “Excellent” level in desirable characteristics, and national test scores
  (RT, NT, O-NET) consistently exceeding national averages. 2) Teacher Quality: Teachers actively developed Active Learning innovations and earned 11 national awards. 3) Administrator Quality: School leaders demonstrated transformative leadership with transparent and accountable governance, receiving continuous regional and national recognitions. 4) School Quality: The school established a robust management system, functioned as a model learning organization, and won 23 national-level awards.
4. Effectiveness Evaluation Results: The target group expressed the highest level of satisfaction with the implementation of the model overall (x̅ = 4.74, S.D. = 0.33) Experts certified the quality of the model in terms of consistency, propriety, feasibility, and utility, confirming its effectiveness as a best-practice innovation for participatory educational management.

การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม โรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์”

อรพรรณ เหมะธุลิน — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” 2) เพื่อออกแบบและประเมินแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีแบ่งออกเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นผู้บริหารสถานศึกษา ครูหัวหน้างานวิชาการและครูผู้สอน ประจำปี 2568 จำนวน 44 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นเป็นแบบสอบถาม มีค่า IOC ระหว่าง 0.60 – 1.00 สภาพปัจจุบัน มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.72 - 0.95 มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.99 และสภาพที่พึงประสงค์ มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.40 - 0.92 มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.98 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป หาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและความต้องการจำเป็น ( PNI_modified) ระยะที่ 2 ออกแบบและประเมินแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” ใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา การประเมินแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” ใช้เครื่องมือเป็นแบบประเมินแนวทางเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความเหมาะสม ด้านความเป็นไปได้ และด้านความเป็นประโยชน์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์ โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และมีค่า
ความต้องการจำเป็นสูงสุดด้านการพัฒนาการเรียนการสอน 2) การออกแบบและประเมินแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมสำหรับโรงเรียนเจริญศิลป์ศึกษา “โพธิ์คำอนุสรณ์” ประกอบด้วย 2.1) แนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมด้านการวางแผนงานวิชาการของสถานศึกษา มีแนวทางพัฒนา จำนวน 6 แนวทาง ด้านการจัดการเรียนการสอน มีแนวทางพัฒนา จำนวน 5 แนวทาง ด้านการพัฒนาหลักสูตร มีแนวทางพัฒนา จำนวน 4 แนวทาง ด้านการวัดและประเมินผล มีแนวทางพัฒนา จำนวน 5 แนวทาง ด้านการพัฒนาการเรียนการสอน มีแนวทางพัฒนา จำนวน 3 แนวทาง และด้านการนิเทศการศึกษา มีจำนวน 3 แนวทาง
และ 2.2) ผลการประเมินแนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
The objectives of this mixed-methods research 1) to study the current state, desirable state, and priority needs of participatory academic management for Charoensinsuksa “Phokham’s memorial” School, and 2) to design and evaluate guidelines for participatory academic management for the school. The study was conducted in two phases. Phase 1 focused on studying the current state, desirable state, and priority needs. The research sample, obtained through purposive sampling, consisted of 44 school administrators, heads of academic affairs, and teachers in the academic year 2025. The research instrument was a questionnaire with an Item-Objective Congruence (IOC) index ranging from 0.60 to 1.00. The current state scale demonstrated a discrimination power between 0.72 and 0.95, with a total reliability of 0.99. The desirable state scale showed a discrimination power between 0.40 and 0.92, with a total reliability of 0.98. Data were analyzed using a statistical software package to determine frequency, percentage, mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index ( ). Phase 2 involved designing and evaluating the guidelines using semi-structured interviews, and data were analyzed via content analysis. The evaluation instrument for the guidelines was a 5-point Likert scale assessing three dimensions: appropriateness, feasibility, and utility, evaluated by 3 experts selected through purposive sampling. The The research findings revealed that: 1) the overall current state of participatory academic management for Charoensinsuksa “Phokham’ memorial” School was at a moderate level, while the overall desirable state was at the highest level, with the highest priority need being instructional development; 2) the designed guidelines for participatory academic management comprised two main components: 2.1) development guidelines across six academic dimensions, including academic planning (6 guidelines), instructional management (5 guidelines), curriculum development (4 guidelines), measurement and evaluation (5 guidelines), instructional development (3 guidelines), and educational supervision (3 guidelines); and 2.2) the overall evaluation result of these guidelines by the experts was at the highest level.

สภาพและความต้องการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช

จิรพล ลิวา — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพและความต้องการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช และสังเคราะห์แนวทางการพัฒนาการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาในระดับพื้นที่ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครูผู้สอนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช จำนวน 39 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพและความต้องการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษา ประกอบด้วยข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̅ = 4.28, S.D. = 0.56) โดยด้านการใช้สื่อเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้เรียนมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด (x̅ = 4.40, S.D. = 0.48) รองลงมา คือ ด้านการใช้สื่อเพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (x̅ = 4.35, S.D. = 0.52) และด้านการใช้สื่อที่สอดคล้องกับเนื้อหาและระดับผู้เรียน (x̅ = 4.28, S.D. = 0.55)
2) ความต้องการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาของครู โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากโดยครูมีความต้องการได้รับการพัฒนาทักษะด้านการใช้สื่อและเทคโนโลยี การสนับสนุนอุปกรณ์และโครงสร้างพื้นฐาน ตลอดจนการอบรม การนิเทศ และการให้คำปรึกษาอย่างต่อเนื่อง และ 3) ผลการสังเคราะห์แนวทางการพัฒนา พบว่า การยกระดับการใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาในระดับพื้นที่ควรมุ่งเน้นการพัฒนาศักยภาพครู การสนับสนุนทรัพยากรและโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนาระบบนิเทศและการให้คำปรึกษารวมทั้งการส่งเสริมการใช้สื่อที่มีคุณภาพ ทันสมัย และสอดคล้องกับบริบทของผู้เรียน เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ผลการวิจัยสามารถใช้เป็นข้อมูลประกอบการวางแผนและกำหนดนโยบายด้านสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาได้อย่างเหมาะสม

This research aimed to investigate the current state and needs for the use of educational media, innovation, and educational technology among teachers under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat and to synthesize development guidelines for enhancing their use at the regional level. The study employed a descriptive research design. The target group consisted of 39 teachers under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat, selected through purposive sampling. The research instrument was a questionnaire consisting of both quantitative and qualitative items concerning the use of educational media, innovation, and educational technology. Quantitative data were analyzed using mean and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis.
The findings revealed that: 1) the overall level of educational media, innovation, and technology utilization was high (x̅ = 4.28, S.D. = 0.56). Among the dimensions, promoting student engagement obtained the highest mean score (x̅ = 4.40, S.D. = 0.48), followed by improving students' learning achievement (x̅ = 4.35, S.D. = 0.52) and selecting media appropriate to learning content and student characteristics (x̅= 4.28, S.D. = 0.55); 2) teachers demonstrated a high level of need for professional development in educational media and technology, technological infrastructure, equipment support, continuous training, supervision, and academic consultation; and 3) the synthesized development guidelines emphasized strengthening teachers' competencies, improving educational infrastructure and resource support, enhancing supervision and professional consultation systems, and promoting the use of high-quality, up-to-date educational media appropriate to learners' contexts in order to improve learning management in the twenty-first century. The findings provide practical information for educational planning and policy formulation concerning educational media, innovation, and technology at both school and educational service area levels.

การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทย ด้วยการคิดออกแบบของนักเรียนโรงเรียนคำชะอีวิทยาคาร

ธีรวัฒน์ ศรีบุรมย์ — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทยด้วยการคิดออกแบบมีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทยของนักเรียนโรงเรียนคำชะอีวิทยาคาร (2) เพื่อออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทยด้วยการคิดออกแบบ และ (3) เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทยของนักเรียนโรงเรียนคำชะอีวิทยาคาร ดำเนินการวิจัยด้วยการคิดออกแบบ (Design Thinking) 5 ขั้นตอน คือ เข้าใจ กำหนดปัญหา สร้างความคิด สร้างต้นแบบ และทดลองใช้ ประชากร คือ นักเรียนโรงเรียนคำชะอีวิทยาคาร ตัวอย่างวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 24 คน จากชุมนุมการเขียน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบโควตา (Quota Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้ และแบบประเมินการเขียนแสดงความคิดเห็น ตรวจสอบคุณภาพด้วยการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (content validity) วิเคราะห์ข้อมูลด้วย การวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยก่อนและหลังโดยใช้สถิติ paired sample t-test
ผลการศึกษาพบว่า (1) นักเรียนมีปัญหาด้านหลักการเขียนแสดงความคิดเห็น ด้านการเรียงลำดับความคิดและการเชื่อมโยงความคิด และด้านการใช้ภาษา (2) กิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนแสดงความคิดเห็นวิชาภาษาไทย มีหลักการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับสภาพปัญหา ได้แก่ หลักการเขียนแสดงความคิดเห็น การเรียงลำดับความคิดและการเชื่อมโยงความคิด และการใช้ภาษา มุ่งเน้นให้นักเรียนฝึกการลำดับความคิด จำแนกการใช้ภาษาทางการและไม่เป็นทางการ และ (3) นักเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนแสดงความคิดเห็น มีคะแนนการเขียนแสดงความคิดเห็นสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p<.001)
The purposes of this study were (1) to examine the current problems in opinion writing in the Thai language subject among students at Khamcha-I Witthayakhan School, (2) to design a learning activity on opinion writing in the Thai language subject using Design Thinking, and (3) to develop the Thai language opinion writing skills of students at Khamcha-I Witthayakhan School. The research was conducted based on the five steps of the Design Thinking process: Empathize, Define, Ideate, Prototype, and Test. The population consisted of students at Khamcha-I Witthayakhan School, from which a sample of 24 students from Grades 7–12 (Matthayom1–6) participating in the writing club was selected using quota sampling. The research instruments included lesson plans and an opinion-writing assessment form, with content validity verified to ensure quality. Data were analyzed using content analysis, mean, standard deviation, and a paired-sample t-test to compare the mean scores before and after the implementation. The results indicated that (1) students experienced writing problems regarding the principles of opinion writing, the sequencing and linking of thoughts, and language use. (2) The learning activity on opinion writing incorporated instructional principles that aligned with the identified problems, specifically addressing the principles of opinion writing, the sequencing and linking of thoughts, and language use, with a focus on training students to sequence their thoughts and distinguish between formal and informal language. (3) Students who participated in the learning activity achieved significantly higher opinion writing scores after the instruction than before at the .05 level (p < .001)

การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps และเทคนิค KWL Plus ร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลระบบ OBEC Content Center

ปริญวัฒน์ เชาว์อัสราหิรัญ — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps และเทคนิค KWL Plus ร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลระบบ OBEC Content Center 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 60 และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps และเทคนิค KWL Plus ร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลระบบ OBEC Content Center เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยใช้แบบแผนงานวิจัยกึ่งทดลอง (One Group Pretest-Posttest Design) กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จํานวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจํานวน 22 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง การอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น จํานวน 3 แผน รวมเวลาเรียน 3 ชั่วโมง แบบทดสอบวัดความสามารถด้านการอ่านจับใจความ ตามเทคนิคบันได 6 ขั้น และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที (t-test for Dependent Sample)
ผลการวิจัยพบว่า
1) ความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps และเทคนิค KWL Plus ร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลระบบ OBEC Content Center หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยคะแนนเฉลี่ยความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ก่อนเรียนของนักเรียนได้คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 9.05 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 2.87 และคะแนนเฉลี่ยความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น หลังเรียนของนักเรียนได้คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 14.23 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 2.16
2) ความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังเรียนมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 71.15 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps และเทคนิค KWL Plus ร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลระบบ OBEC Content Center เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความตามเทคนิคบันได 6 ขั้น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 อยู่ในระดับมากที่สุด

The objectives of this research were: 1) to compare the reading comprehension ability based on the 6-step ladder technique of Mathayomsuksa 3 students before and after using GPAS 5 Steps and the KWL Plus technique integrated with OBEC Content Center digital media, 2) to compare the students' post-learning reading comprehension ability with the 60% criterion, and 3) to study the students' satisfaction towards the implemented learning management. The study employed a quasi-experimental design (One-Group Pretest-Posttest Design). The purposive sample consisted of 22 Mathayomsuksa 3 students in one classroom at Matthayomwatkhaosukim School, Chanthaburi Province, during the first semester of the 2025 academic year. The research instruments included three lesson plans totaling 3 hours, a reading comprehension achievement test based on the 6-step ladder technique, and
a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean ( ), standard deviation ( ), and t-test for dependent samples.
The research findings revealed that:
1) The students' reading comprehension ability after the intervention was statistically significantly higher than before the intervention at the .05 level. The mean score increased from a pretest score of 9.05 ( = 2.87) to a posttest score of 14.23 ( = 2.16).
2) The students' post-learning reading comprehension ability achieved an average percentage of 71.15%, which was statistically significantly higher than the 60% criterion at the .05 level.
3) The students' satisfaction towards the learning management using GPAS 5 Steps and the KWL Plus technique integrated with OBEC Content Center digital media was at the highest level.

การพัฒนาความสามารถในการอ่านขั้นสูงด้วยเทคนิคการสอนแบบ SCRH ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนดงสว่างวิทยา

ขนิษฐา วงค์เทพ, จามรี เชื้อชัย — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านขั้นสูงด้วยเทคนิคการสอนแบบ SCRH ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้ากรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และ 2) ศึกษาผลการใช้นวัตกรรม กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนดงสว่างวิทยา จำนวน 39 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจงดำเนินการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการสอนแบบ SCRH แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินคุณภาพนวัตกรรม แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ด้านการอ่านขั้นสูง แบบประเมินความสามารถในการอ่านขั้นสูง และแบบสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test
ผลการวิจัยพบว่า นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการสอนแบบ SCRH ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพอยู่ในระดับมาก ผลการใช้นวัตกรรมพบว่า ผลสัมฤทธิ์ด้านการอ่านขั้นสูงของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 นักเรียนมีความสามารถในการอ่านขั้นสูงอยู่ในระดับเชี่ยวชาญ มีพฤติกรรมการเรียนรู้อยู่ในระดับดีมาก และมีความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนรู้ของครูอยู่ในระดับมาก ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าเทคนิคการสอนแบบ SCRH ซึ่งประกอบด้วยขั้น Survey, Comprehend, Reflect และ Higher-order Reading ร่วมกับการใช้หนังสือพระราชนิพนธ์ สามารถส่งเสริมความสามารถในการอ่านขั้นสูง การคิดวิเคราะห์ และการเรียนรู้เชิงรุกของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
The purposes of this research were: 1) to develop a learning management innovation for enhancing advanced reading competency through the SCRH instructional technique integrated with the royal literary works of Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn, and 2) to investigate the effects of implementing the innovation. The sample consisted of 39 Mathayomsuksa 1/1 students at Dongsawang Wittaya School, selected through purposive sampling. The research employed a one-group pretest–posttest design. The research instruments included the SCRH learning management innovation, lesson plans, an innovation quality assessment form, an advanced reading achievement test, an advanced reading competency assessment form, and a learning behavior observation form. Data were analyzed using mean, standard deviation, and dependent samples t-test.
The research findings revealed that the developed learning management innovation based on the SCRH instructional technique integrated with the royal literary works was rated at a high level of quality. The implementation of the innovation showed that the students’ advanced reading achievement after the intervention was significantly higher than that before the intervention at the .001 level. In addition, the students demonstrated advanced reading competency at the proficient level, learning behaviors at a very high level, and positive perceptions toward the teacher’s learning management at a high level. These findings indicate that the SCRH instructional technique, consisting of Survey, Comprehend, Reflect, and Higher-order Reading, together with the use of royal literary works, effectively promotes advanced reading competency, analytical thinking, and active learning among learners.

การศึกษาความต้องการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการเรียนรู้ของครูระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2

ฐิติพร สุชาติพันธ์ และคณะ — Fri, 09 Oct 2026 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความต้องการของครูประถมศึกษาในการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียน ในด้านต่าง ๆ 2. เพื่อเปรียบเทียบระดับความต้องการของครูในการใช้ AI จำแนกตามตัวแปรส่วนบุคคลและบริบทการปฏิบัติงาน เช่น เพศ อายุ ระดับการศึกษา และกลุ่มสาระการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างในการทำวิจัยครั้งนี้ คือ ครูระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 กลุ่มเครือข่ายนเรศวร จำนวน 113 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามเกี่ยวกับความต้องการของครูในการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของครูและบุคลากร โรงเรียนกลุ่มเครือข่ายนเรศวร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าคะแนนเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความต้องการของครูในการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนประถมศึกษา จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ ทำการวิเคราะห์โดยใช้การทดสอบค่าที (t-test)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ครูประถมศึกษามีความต้องการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.39, S.D. = 0.67) โดยด้านการผลิตสื่อและนวัตกรรมการสอนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านการพัฒนาทักษะตนเอง ด้านการส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้เรียน
ด้านการจัดการเรียนรู้ และด้านการวัดและประเมินผล ตามลำดับ 2) ผลการเปรียบเทียบระดับความต้องการของครูในการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนประถมศึกษา จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และกลุ่มสาระการเรียนรู้ พบว่า ครูที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และกลุ่มสาระการเรียนรู้แตกต่างกันมีระดับความต้องการในการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
The objectives of this research were: 1) to study the level of needs among primary school teachers regarding the utilization of Artificial Intelligence (AI) technology to enhance student learning across various dimensions; and 2) to compare the levels of teachers' needs in utilizing AI based on personal variables and operational contexts, including gender, age, educational attainment, and learning substance groups. The research instrument consisted of a questionnaire assessing teachers' needs for AI technology utilization within schools under the Naresuan Network, under the jurisdiction of the Suphanburi Primary Educational Service Area Office 2. The sample for this study comprised 113 primary school teachers from the same network and educational service area office. Data regarding the teachers' needs for AI technology to enhance primary student learning were analyzed using Mean (X) and Standard Deviation (S.D.) A comparative analysis of these needs, categorized by gender, age, educational attainment, and learning substance groups, was conducted utilizing the t-test.
The research findings revealed that: 1) Overall, primary school teachers demonstrated a high level of need to utilize Artificial Intelligence (AI) technology to enhance student learning (M = 4.39, S.D. = 0.67). Specifically, the dimension of instructional media and innovation production yielded the highest mean score, followed by self-skill development, student learning promotion, instructional management, and measurement and evaluation, respectively. 2) The comparative analysis of teachers' need levels for AI technology utilization to enhance primary student learning based on gender, age, educational attainment, and learning substance groups indicated that teachers with different genders, ages, educational attainments, and learning substance groups showed no statistically significant differences in their need levels at the 0.05 level.