วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5

มัญฑิตา ดวงคำดี — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลของสถานศึกษา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจความสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 33 คน และครูผู้สอน จำนวน 304 คน รวมทั้งสิ้น 337 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อน .05 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยแบบสอบถามภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 และแบบสอบถามประสิทธิผลของสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
2. ประสิทธิผลของสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
3. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5 ในระดับสูงมาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยคู่ที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงสุด ได้แก่ ด้านการบริหารจัดการเรียนการสอนกับด้านความสามารถในการแก้ปัญหาภายในโรงเรียน (r = 0.884) รองลงมา ได้แก่ ด้านการส่งเสริมบรรยากาศทางวิชาการกับด้านความสามารถในการปรับเปลี่ยนและพัฒนาสถานศึกษา (r = 0.875) และคู่ที่มีค่าต่ำสุด ได้แก่ ด้านการกำหนดภารกิจของโรงเรียนกับด้านการพัฒนานักเรียนให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง (r = 0.695)

ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารกับการจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น

ณภัทธ คงเจริญ — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษา และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์กับการจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจความสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 356 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิอย่างเป็นสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับสูง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้านโดยเรียงจากมากไปน้อย ได้แก่ การกำหนดทิศทางขององค์กร การสร้างวัฒนธรรมองค์กร การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลง การมีวิสัยทัศน์ และการควบคุมองค์กร
2. การจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านโดยเรียงจากมากไปน้อย ได้แก่ การร่วมมือ การหลีกเลี่ยง การยอมให้ การประนีประนอม และการเอาชนะ
3. ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการจัดการความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น ในระดับสูงมาก (r = 0.848) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยด้านการสร้างวัฒนธรรมองค์กรมีความสัมพันธ์กับด้านการร่วมมือในระดับสูงสุด

บูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทในการบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดร้อยเอ็ด

พระครูปริยัติธรรมธัช ปิยธมฺโม (ชำนิวัตร) — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา 2) ศึกษาหลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เหมาะสมต่อการบริหารสถานศึกษา 3) บูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทในการบริหารโรงเรียน และ 4) สังเคราะห์องค์ความรู้จากการบูรณาการดังกล่าว การวิจัยเป็นเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิเคราะห์เอกสารร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แนวคำถามสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการตีความเชิงปรากฏการณ์ พร้อมตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยวิธีการตรวจสอบสามเส้า
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษามีจุดเด่นในการส่งเสริมคุณธรรมตามแนวพุทธศาสนา โดยผู้บริหารและครูให้ความสำคัญกับการปลูกฝังจริยธรรมควบคู่กับการจัดการเรียนรู้ อย่างไรก็ตาม ยังมีประเด็นที่ควรพัฒนา ได้แก่ การวางแผนเชิงกลยุทธ์ การใช้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจ และการเชื่อมโยงหลักสูตรกับการปฏิบัติจริง รวมทั้งการบริหารทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ
2. หลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เหมาะสม ได้แก่ พรหมวิหาร 4 กัลยาณมิตร 7 และอิทธิบาท 4 ซึ่งทำหน้าที่เป็นฐานคุณธรรมในการบริหารบุคคล การพัฒนาครู และการเสริมสร้างศักยภาพผู้เรียน โดยสามารถประยุกต์ใช้ร่วมกันเพื่อสร้างความสมดุลระหว่างมิติทางวิชาการและคุณธรรม
3. การบูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทสามารถดำเนินการได้อย่างเป็นระบบ โดยเชื่อมโยงหลักธรรมกับบทบาทของผู้บริหาร ครู และผู้เรียน ส่งผลให้การบริหารสถานศึกษามีความสมดุลระหว่างประสิทธิภาพเชิงระบบและการพัฒนาคุณธรรม
4. องค์ความรู้จากการวิจัยสามารถพัฒนาเป็นแนวทางการบริหารสถานศึกษาเชิงองค์รวมใน 3 มิติ ได้แก่ การบริหารตน การบริหารคน และการบริหารงาน ซึ่งเน้นคุณธรรมควบคู่กับประสิทธิภาพ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อยกระดับคุณภาพการบริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาได้อย่างยั่งยืน ภายใต้กรอบแนวคิด ABTKSI Model

บูรณาการคุณค่าประเพณีแซนโฎนตาที่มีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิต ของประชาชนในจังหวัดสุรินทร์

พระมหาวิสุทธิ์ ปฏิพโล (ศรีพิมพ์) — 2026-04-20

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินชีวิตของประชาชนจังหวัดสุรินทร์ 2) ศึกษาคุณค่าของประเพณีแซนโฎนตา 3) บูรณาการคุณค่าประเพณีแซนโฎนตาที่มีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตของประชาชน และ 4) ได้องค์ความรู้เกี่ยวกับการบูรณาการคุณค่าดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 20 รูป/คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์สังเคราะห์เชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพการดำเนินชีวิตของประชาชนในจังหวัดสุรินทร์ มีวิถีชีวิตที่ผูกพันกับเกษตรกรรม โดยเฉพาะการทำนา การเลี้ยงช้าง และการทอผ้าไหม ควบคู่กับการยึดมั่นในประเพณีและวัฒนธรรมท้องถิ่น โดยเฉพาะประเพณีแซนโฎนตา
2. คุณค่าของประเพณีแซนโฎนตา เป็นสัญลักษณ์ของความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ และการยึดมั่นในคุณธรรมทางศาสนา อีกทั้งยังช่วยสร้างความสามัคคีและความสัมพันธ์ในครอบครัวและชุมชน รวมถึงการสืบสานอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของท้องถิ่น
3. การบูรณาการคุณค่าประเพณีแซนโฎนตาที่มีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิต พบว่า ส่งผลให้ประชาชนเกิดจิตสำนึกทางคุณธรรม ได้แก่ ความเมตตา ความเสียสละ และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ อีกทั้งยังช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมและความเข้มแข็งของชุมชน
4. องค์ความรู้จากการศึกษา พบว่า การบูรณาการคุณค่าความกตัญญู ความสามัคคี ความเสียสละ และความเมตตา สามารถอธิบายผ่านรูปแบบ “ESCS Model” ซึ่งประกอบด้วยด้านจริยธรรม สังคม วัฒนธรรม และจิตวิญญาณ ที่เชื่อมโยงกันในการหล่อหลอมวิถีชีวิตของประชาชน

รูปแบบการดำเนินชีวิตตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาทของบุคลากรทางการศึกษาที่เกษียณอายุราชการในจังหวัดร้อยเอ็ด

วีระ รัฐมนตรี — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินชีวิตของบุคลากรทางการศึกษาที่เกษียณอายุราชการในจังหวัดร้อยเอ็ด 2) ศึกษาหลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เหมาะสมต่อการดำเนินชีวิตของผู้เกษียณอายุราชการ 3) พัฒนารูปแบบการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณภาพตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท และ 4) สังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตของผู้เกษียณอายุราชการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกร่วมกับการวิเคราะห์เอกสาร กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน คัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญและผู้เกษียณอายุราชการ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการสังเคราะห์เชิงพรรณนา และตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลด้วยวิธีการตรวจสอบแบบสามเส้า
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพการดำเนินชีวิตของผู้เกษียณมีลักษณะเรียบง่ายและสมถะ ดำรงชีวิตร่วมกับครอบครัว มีบทบาทในการดูแลบุตรหลาน และมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางศาสนาและสังคม
2. หลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เหมาะสม ได้แก่ ไตรลักษณ์ อริยสัจ 4 อายุวัฒนธรรม 5 และทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ ซึ่งช่วยให้ผู้เกษียณสามารถปรับตัว ยอมรับความเปลี่ยนแปลง และดำเนินชีวิตอย่างสมดุล
3. รูปแบบการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณภาพเกิดจากการบูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทอย่างเป็นระบบ ส่งผลให้เกิดความสมดุลในมิติด้านจิตใจ สังคม และเศรษฐกิจ
4. องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยสามารถสังเคราะห์เป็น “LIFE Model” ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดที่อธิบายการดำเนินชีวิตของผู้เกษียณในมิติด้านปัญญา จิตใจ สังคม และเศรษฐกิจ อันนำไปสู่คุณภาพชีวิตที่มั่นคงและยั่งยืน

การพัฒนาทักษะครูด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานของโรงเรียนในกลุ่มตำบลทุ่งนาเลา

ธวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน 2) พัฒนาทักษะการเขียนแผนและการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน และ 3) ประเมินความพึงพอใจในการพัฒนาทักษะดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมศึกษาค้นคว้า จำนวน 5 คน ซึ่งเป็นครูในโรงเรียนกลุ่มตำบลทุ่งนาเลาที่สมัครใจเข้าร่วมวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินทักษะ และแบบสอบถามความพึงพอใจ กลยุทธ์ที่ใช้ในการพัฒนา ได้แก่ การประชุมเชิงปฏิบัติการและการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ในวงรอบที่ 1 ครูมีความรู้ความเข้าใจและสามารถเขียนแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานได้ แต่ยังมีครูบางส่วนที่ไม่สามารถดำเนินการในขั้นตอนการวางแผนโครงงานและการสะท้อนผลได้อย่างครบถ้วน
2. ในวงรอบที่ 2 หลังการพัฒนาโดยใช้การนิเทศภายใน ครูสามารถจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานได้อย่างถูกต้อง ครบถ้วน และเหมาะสม อยู่ในระดับมาก
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานในระดับมาก และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยสรุป การใช้กลยุทธ์การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศภายในสามารถพัฒนาความรู้ ความเข้าใจ และทักษะของครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาทักษะด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้ความท้าทายเป็นฐานของครูโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3

จิรเชษฐ์ ไชยพันโท — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูลให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้ความท้าทายเป็นฐาน 2) พัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาทักษะ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart ประกอบด้วย 2 วงรอบ แต่ละวงรอบมี 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมวิจัยคือครูอาสาสมัคร 7 คน จากโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินทักษะ และแบบสอบถาม กลยุทธ์การพัฒนาประกอบด้วย การศึกษาเอกสารด้วยตนเอง การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ด้านความรู้ความเข้าใจ ในวงรอบที่ 1 ครูมีความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นจากกลยุทธ์ที่ใช้ แต่ยังมีบางส่วนไม่ชัดเจนในขั้นการกำหนดแนวคิดหลัก ในวงรอบที่ 2 การนิเทศภายในแบบร่วมพัฒนาช่วยให้ครูทุกคนมีความเข้าใจถูกต้องและสามารถนำแนวคิดไปใช้ได้อย่างเหมาะสม
2. ด้านความสามารถในการจัดการเรียนรู้ ในวงรอบที่ 1 ครูสามารถออกแบบและจัดกิจกรรมได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังมีข้อจำกัดในขั้นการกำหนดแนวคิดหลักและการประเมินผล ส่งผลให้การจัดกิจกรรมยังไม่ครบกระบวนการ ในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถจัดการเรียนรู้ได้อย่างถูกต้อง ครบถ้วน และเหมาะสม ครอบคลุมทุกขั้นตอน ทำให้ประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ดีขึ้น
3. ด้านความพึงพอใจ ครูมีความพึงพอใจอยู่ในระดับสูง เห็นว่ากลยุทธ์ที่ใช้ช่วยให้เกิดความรู้ ความเข้าใจ และทักษะอย่างเป็นรูปธรรม และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาสมรรถนะครูการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์เขต 2

อริสา พรมจรรย์ — 2026-04-20

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะครูในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาวให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวม 2) พัฒนาสมรรถนะครูให้มีความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวม และ 3) ประเมินความพึงพอใจของครูและนักเรียนต่อการพัฒนาสมรรถนะดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมวิจัยจำนวน 10 คน ได้แก่ ครูผู้สมัครใจจากโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินสมรรถนะ และแบบสอบถาม กลยุทธ์การพัฒนาประกอบด้วย การประชุมเชิงปฏิบัติการและการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ด้านความรู้ความเข้าใจ ครูมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมเพิ่มขึ้น โดยในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถอธิบายและนำแนวคิดไปใช้ได้อย่างถูกต้อง
2. ด้านความสามารถในการจัดการเรียนรู้ ในวงรอบที่ 1 ครูสามารถจัดกิจกรรมได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังมีข้อจำกัดด้านการสะท้อนคิดและการประเมินผล อย่างไรก็ตาม ในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบองค์รวมได้อย่างถูกต้องครบถ้วนและเหมาะสม
3. ด้านความพึงพอใจ ครูและนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับสูง โดยสรุปกลยุทธ์การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศภายในสามารถยกระดับสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาครูในบริบทอื่นได้

การพัฒนาทักษะครูด้านการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนยุคดิจิทัลในโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3

อนุวัตร์ ภายชิต — 2026-04-21

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูให้มีความรู้ความเข้าใจด้านการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุคดิจิทัล 2) พัฒนาทักษะครูด้านการดำเนินงานระบบ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมต่อการพัฒนาทักษะครู การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart กลุ่มผู้ร่วมวิจัยและผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ครู ผู้อำนวยการสถานศึกษา และนักวิชาการศึกษา จากโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล และสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบ แบบบันทึก และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ ควบคู่กับการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูผู้เข้าร่วมมีความรู้ความเข้าใจด้านการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุคดิจิทัลเพิ่มขึ้น อยู่ในระดับดี
2. ครูมีทักษะในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุคดิจิทัลได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม โดยรวมอยู่ในระดับมาก
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาทักษะดังกล่าวอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยชี้ให้เห็นว่าควรส่งเสริมการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของครูอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถประยุกต์ใช้เครื่องมือดิจิทัลในการดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับบริบทการศึกษาในยุคดิจิทัล

การพัฒนาทักษะครู ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน โรงเรียนนครขอนแก่น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น

ศิลปคม สีจองแสง — 2026-04-21

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูโรงเรียนนครขอนแก่นให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) พัฒนาความสามารถในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 3) ศึกษาระดับความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาทักษะและการประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน การวิจัยเป็นรูปแบบวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Stephen Kemmis and Robin McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ โดยแต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ ครูโรงเรียนนครขอนแก่นที่สมัครใจ จำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม และแบบประเมินทักษะ กลยุทธ์ในการพัฒนา ได้แก่ การเรียนรู้ด้วยตนเอง การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานเพิ่มขึ้นจากก่อนการพัฒนาอย่างชัดเจน โดยในวงรอบที่ 1 มีความรู้ความเข้าใจอยู่ในระดับมาก แม้ยังพบข้อจำกัดในการประยุกต์ใช้บางประเด็น แต่ในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถอธิบายแนวคิดและขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ได้อย่างถูกต้อง
2. ครูมีความสามารถในการออกแบบและจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานเพิ่มขึ้น โดยในวงรอบที่ 1 สามารถออกแบบกิจกรรมได้ถูกต้องและเหมาะสมในภาพรวม และเมื่อเข้าสู่วงรอบที่ 2 ซึ่งเน้นการนิเทศภายใน พบว่าครูทุกคนสามารถออกแบบและจัดกิจกรรมได้ครบถ้วน เหมาะสม และสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาทักษะด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านรูปแบบกิจกรรมและการนิเทศติดตามที่ช่วยเสริมสร้างความมั่นใจในการนำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอน สรุปได้ว่า กลยุทธ์การเรียนรู้ด้วยตนเอง การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการนิเทศภายใน สามารถยกระดับความรู้ ความสามารถ และความพึงพอใจของครูในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาทักษะครูด้านการดำเนินงานการป้องกันการแก้ไขนักเรียนออกกลางคันโรงเรียนในสหวิทยาเขตเมืองขอนแก่น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น

กานต์ชุดา สมสะอาด — 2026-04-25

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานการป้องกันและแก้ไขนักเรียนออกกลางคันของโรงเรียนในสหวิทยาเขตเมืองขอนแก่น 2) พัฒนาทักษะครูด้านการดำเนินงาน และ 3) ประเมินผลการพัฒนาทักษะครู เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการ 2 วงรอบ กลุ่มเป้าหมายคือครูผู้รับผิดชอบงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน จำนวน 15 คน จาก 5 โรงเรียน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบความรู้ แบบประเมินทักษะ แบบสังเกต แบบบันทึกการนิเทศ และแบบสรุปผลการศึกษาดูงาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบก่อน-หลังการพัฒนา ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพการดำเนินงาน โรงเรียนมีมาตรการป้องกันและแก้ไขนักเรียนออกกลางคันในระดับหนึ่ง แต่ยังขาดแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนและการนิเทศติดตามอย่างเป็นระบบ ส่งผลให้ประสิทธิภาพการดำเนินงานยังไม่สูง
2. ผลการพัฒนาทักษะครู วงรอบที่ 1 (อบรมเชิงปฏิบัติการและนิเทศติดตาม) ทำให้ครูมีความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้น และสามารถใช้เครื่องมือในการวิเคราะห์ วางแผน ดำเนินงาน และติดตามประเมินผลได้ดีขึ้น วงรอบที่ 2 (ศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนเรียนรู้) ทำให้ครูสามารถประยุกต์ใช้แนวปฏิบัติที่ดีให้เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. ผลการประเมิน ภายหลังการพัฒนา ครูมีความรู้ ความเข้าใจ และทักษะในการดำเนินงานเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนและต่อเนื่อง ส่งผลให้การดำเนินงานของโรงเรียนมีความเป็นระบบมากขึ้น และสามารถลดปัญหานักเรียนออกกลางคันได้อย่างมีประสิทธิผล สรุปได้ว่า การพัฒนาครูโดยใช้การอบรมเชิงปฏิบัติการ การนิเทศติดตาม และการศึกษาดูงาน สามารถยกระดับการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขนักเรียนออกกลางคันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาทักษะด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้แบบสืบเสาะสำหรับครูโรงเรียนบ้านกุดเลา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5

นิภาพร ลีปา — 2026-04-25

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้รูปแบบสืบเสาะ 2) พัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ของครู 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนา และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดกิจกรรม การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ โดยแต่ละวงรอบประกอบด้วยการวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มตัวอย่างคือครูโรงเรียนบ้านกุดเลา จำนวน 9 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินทักษะ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้รูปแบบสืบเสาะเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยในวงรอบที่ 1 ครูมีความเข้าใจในระดับดี และในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถอธิบายแนวคิดและขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ได้อย่างถูกต้อง
2. ครูมีทักษะในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพิ่มขึ้น โดยในวงรอบที่ 1 สามารถออกแบบแผนและจัดกิจกรรมได้ในภาพรวม แต่ยังมีข้อจำกัดในขั้นอธิบาย สรุป และขยายความรู้ เมื่อพัฒนาในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถจัดกิจกรรมได้ครบทั้ง 5 ขั้นตอนอย่างถูกต้องและเหมาะสม
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาอยู่ในระดับมาก
4. ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้รูปแบบสืบเสาะอยู่ในระดับมาก สรุปได้ว่า การพัฒนาครูโดยใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศภายใน สามารถยกระดับความรู้ ความเข้าใจ และทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกได้อย่างมีประสิทธิภาพ และส่งผลเชิงบวกต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน