การพัฒนาวินัยนักเรียน โรงเรียนชุมชนบ้านตูม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ - พันธวงษ์, ศิริศักดิ์ (วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 2021)
บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพ และปัญหาวินัยนักเรียน 2) หาแนวทางการพัฒนาวินัยนักเรียน และ 3) ติดตามผลการพัฒนาวินัยนักเรียนโรงเรียนชุมชนบ้านตูม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วยผู้อำนวยการโรงเรียน ครู ผู้ปกครองนักเรียน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 29 คน และนักเรียนกลุ่มเป้าหมายการพัฒนา จำนวน 22 คน โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ สภาพปัญหา และแนวทางในการพัฒนาวินัยนักเรียนมีค่าดัชนีความสอดคล้อง 1.00 แบบประเมินพฤติกรรมมีค่าดัชนีความสอดคล้อง ระหว่าง 0.85 ถึง 1.00 แบบสังเกตพฤติกรรมนักเรียน มีดัชนีความสอดคล้อง 1.00 และแบบสอบถามเพื่อใช้ในการประเมินการพัฒนาวินัยนักเรียนมีดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.85 ถึง 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1)สภาพ และปัญหา วินัยนักเรียน พบว่า 1.1) สภาพเกี่ยวกับวินัยนักเรียน พบว่า นักเรียนส่วนหนึ่งมีผลพฤติกรรมไม่พึ่งประสงค์ในด้าน ด้านการแต่งกาย ด้านการรักษาความสะอาดห้องเรียน ด้านการรักษาความสะอาดบริเวณรับผิดชอบ และด้านการแสดงความคาราวะ 1.2) ปัญหาเกี่ยวกับวินัยนักเรียน พบว่า ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของพฤติกรรมนักเรียน ได้แก่ ปัจจัยทางโรงเรียน ปัจจัยทางครอบครัว และปัจจัยด้านนักเรียน 2) แนวทางการพัฒนาวินัยนักเรียนมี 4 แนวทาง ประกอบด้วย 2.1) การประชุมแบบมีส่วนร่วม 2.2) กิจกรรมการพัฒนาวินัยนักเรียน ได้แก่ กิจกรรมแต่งกายดี คือศักดิ์ศรีของบัวตูม กิจกรรมเด็กไทย 4.0 ใส่ใจมารยาท กิจกรรมห้องเรียนน่าอยู่ บรรยากาศน่าเรียน กิจกรรมโรงเรียนสีเขียว รักสิ่งแวดล้อม และกิจกรรมกระจกเงา คู่คิด และ 2.3) การนิเทศภายในแบบการประชุมนิเทศ 3)ผลการติดตามการพัฒนาวินัยนักเรียน พบว่า การพัฒนาวินัยนักเรียนหลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนา