Impeachment (ระบบอิมพีชเมนต์) : กระบวนการถอดถอนของไทยกับบริบทที่เปลี่ยนไปในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน
บทคัดย่อ
นับเป็นครั้งแรกที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้มีบทบัญญัติที่เกี่ยวกับการถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่งขึ้น เรื่อยมาจนกระทั่งในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 หลักการเช่นว่าสะท้อนความมุ่งหมายในการตรวจสอบถ่วงดุลการใช้อำนาจรัฐ แต่ปรากฎว่ารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 กลับไม่มีบทบัญญัติดังกล่าวอีกต่อไป ทำให้เกิดประเด็นปัญหาเกี่ยวกับการควบคุมความชอบด้วยการกระทำของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองและข้าราชการระดับสูง บทความชิ้นนี้จึงมุ่งศึกษาเหตุผลเบื้องหลังและมาตรการเกี่ยวกับการถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่งในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 เพื่อนำมาวิพากษ์กลไกการตรวจสอบอื่นภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 และโครงสร้างทางการเมืองไทยปัจจุบัน และในท้ายที่สุดจะได้เสนอแนวทางที่ผู้เขียนเห็นว่าจะเป็นผลดีต่อการพัฒนาระบบการตรวจสอบ ถ่วงดุลอำนาจรัฐด้วยกระบวนการถอดถอนของประเทศไทย
เอกสารอ้างอิง
วัชรา ไชยสาร, พัฒนาการมีส่วนร่วมในทางการเมืองกับประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมและพหุการเมือง : การเมืองภาคประชาชน [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/ewt_news.php?nid=16001&filename=visit [9 ตุลาคม 2564]
จุฬีวรรณ เติมผล, การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย, (กรุงเทพมหานคร: 2561), หน้า 7-9
บรรหาญ จงเจริญประเสริฐ, ความสัมพันธ์ระหว่างหลักนิติธรรมและนิติรัฐ (สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ), หน้า 2-5.
จุฬีวรรณ เติมผล, เรื่องเดียวกัน, หน้า 10-12.
เรื่องเดียวกัน, หน้า 13-16.
ณวัฒน์ ศรีปัดถา, “ความเป็นไปได้ในการนำหลักการในระบบอิมพีชเมนต์ของประเทศสหรัฐอเมริกามาปรับใช้ กับการถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่งตาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย”, (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544), หน้า 32.” ดูเพิ่มเติม ณวัฒน์ ศรีปัดถา, อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1, หน้า 32-33.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ศรัณย์พัทธ์ ถิรเมธาวงษ์, ศุจิกา เทียมทินกฤต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่เสนอเพื่อพิจารณาการตีพิมพ์ต้องไม่มีลักษณะคัดลอกผลงานวิชาการและต้องไม่มีเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์