กฎหมายแข่งขันทางการค้ากับปัญหาโลกร้อน : การเสนอข้อยกเว้นความผิดต่อการจำกัดการแข่งขันในข้อตกลงทางธุรกิจระหว่างบริษัท ที่มีนโยบายสนับสนุนการพัฒนาอย่างยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม

บทคัดย่อ

ปัญหาโลกร้อนถือเป็นวิกฤตระดับโลก และผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศก็ทวีความถี่และความรุนแรงมากขึ้นตลอดมาในรูปแบบต่าง ๆ ในขณะที่บางบริษัทนั้นต้องการความร่วมมือกันด้านนโยบายสิ่งแวดล้อมที่สำคัญต่อการแก้ไขปัญหาโลกร้อน แนวปฏิบัติของพวกเขาอาจฝ่าฝืนข้อห้ามในการตกลงร่วมกันที่จำกัดการแข่งขันภายใต้กฎหมายการแข่งขันทางการค้า เนื่องจากคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าในหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย ยังไม่ได้ให้ความสำคัญที่เพียงพอต่อการพิจารณาวัตถุประสงค์ที่ส่งเสริมการดูแลสิ่งแวดล้อม ด้วยเหตุนี้ ประเด็นว่ากฎหมายการแข่งขันทางการค้าอาจเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมหรือไม่ จึงเป็นที่หารือและถกเถียงกันอย่างกว้างขวางในหมู่นักวิชาการและผู้ที่มีความสนใจด้านสิ่งแวดล้อม บทความนี้ชี้ให้เห็นว่า การตกลงร่วมกันทางธุรกิจระหว่างบริษัท ที่จำกัดการแข่งขันทางการค้าอันมีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาอย่างยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม สมควรได้รับการยกเว้นจากข้อห้ามตามกฎหมายการแข่งขันทางการค้า โดยส่วนแรกของบทความนี้จะศึกษาหลักการพื้นฐานของกฎหมายการแข่งขันทางการค้า ตามด้วยความสัมพันธ์กันระหว่างกฎหมายการแข่งขันทางการค้ากับความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม จากนั้นจะดึงความสนใจไปที่ความเคลื่อนไหวและแนวปฏิบัติใหม่ต่อประเด็นนี้ในต่างประเทศ  ได้แก่ การจัดทำคำนิยามและหลักเกณฑ์ของ “Sustainability Agreements” ใน Horizontal Cooperation Block Exemption Guidelines ของคณะกรรมาธิการยุโรป และบทบัญญัติที่แก้ไขและบังคับใช้แล้วของประเทศต่าง ๆ ในยุโรปอย่างออสเตรียและเนเธอร์แลนด์ เมื่อกลับมาพิจารณาในส่วนของประเทศไทยนั้น บทความนี้สรุปด้วยการวิเคราะห์เชิงลึกของผู้เขียนถึงเหตุผลของการยกเว้น รวมถึงแนวทางการแก้ไขเพิ่มเติมข้อยกเว้นดังกล่าวไว้ในบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องภายใต้พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 เพื่อเคารพต่อเจตนารมณ์และหน้าที่ของกฎหมายการแข่งขันทางการค้าอย่างเหมาะสม และป้องกันปัญหาที่อาจตามมาจากการบังคับใช้ข้อยกเว้น เช่น การสร้างภาพลักษณ์โดยอ้างการรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อให้ได้รับข้อยกเว้น เป็นต้น