Identity and Artistic in Buriram Province

Authors

  • Asoke Thaichantararak Faculty of Education, Buriram Rajabhat University, Thailand
  • Alongkot Pethsrisuk Faculty of Humanities and Social Sciences, Surindra Rajabhat University, Thailand
  • Jutakanok Pethsrisuk Faculty of Humanities and Social Sciences, Surindra Rajabhat University, Thailand.

DOI:

https://doi.org/10.14456/tiat.2025.20

Keywords:

Identity, Artistic, Buriram

Abstract

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ในศึกษาข้อมูลอัตลักษณ์และงานศิลปกรรมในบุรีรัมย์ จากการรวบรวมประเด็นทางด้านอัตลักษณ์ของจังหวัดบุรีรัมย์ต่าง ๆ พบว่า อัตลักษณ์ทางศิลปกรรมของจังหวัดบุรีรัมย์มิได้สะท้อนเพียงมิติด้านรูปแบบหรือกายภาพเท่านั้น หากยังแฝงไว้ด้วยจิตวิญญาณของกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลาย ได้แก่ ไทยเขมร ไทยลาว ไทยโคราช และไทยกูย โดยมีหินทรายจากเทือกเขาพนมดงรักเป็นวัตถุดิบสำคัญที่สร้างโบราณสถานขอมโบราณซึ่งต่อมาได้กลายเป็นรากฐานของอัตลักษณ์ท้องถิ่น การค้นพบประติมากรรมโกลเด้นบอย รูปแบบศิลปะประโคนชัย ยังเปลี่ยนกระบวนทัศน์ทางประวัติศาสตร์ขอม ที่แสดงให้เห็นว่าบุรีรัมย์อาจเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมในภูมิภาค อัตลักษณ์ศิลปกรรมบุรีรัมย์จึงเป็นระบบนิเวศทางวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงระหว่างธรรมชาติ มนุษย์ และความเชื่ออย่างลึกซึ้ง จากวิถีการดำเนินชีวิต ศิลปวัฒนธรรม โบราณสถาน งานหัตถกรรมในอดีตจนถึงปัจจุบัน และการสร้างสรรค์ผลงานศิลปกรรมร่วมสมัยที่นำเอาอัตลักษณ์ของบุรีรัมย์มาสร้างสรรค์ผลงาน มีรูปแบบการสื่อสารที่เชื่อมโยงเพื่อนำเสนออัตลักษณ์ทางศิลปะของบุรีรัมย์ ซึ่งอัตลักษณ์เหล่านี้ยังได้รับการหล่อหลอมมาจากความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์ซึ่งมีมรดกทางวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่มโดยใช้สัญญะแห่งรูปและนามที่แฝงอยู่ผ่านผลงานศิลปะ หัตถกรรม พิธีกรรม ความเชื่อ ภาษาพูดและวิถีการดำเนินชีวิตประจำวัน ซี่งภูมิปัญญาเหล่านี้เป็นรากฐานและต้นทุนสำคัญที่ก่อให้เกิดการต่อยอดการสร้างสรรค์ศิลปกรรมร่วมสมัยที่เป็นภาพแทนจากอดีตให้สอดคล้องกับปัจจุบันได้

References

กรมศิลปากร. (2548). ปราสาทพนมรุ้ง. บุรีรัมย์ : โรงพิมพ์วินัย.

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2561). มรดกภูมิปัญญาอีสาน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2562). ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอีสาน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กลุ่มศิลปินเมืองแปะ. (2560). สูจิบัตรนิทรรศการศิลปกรรมร่วมสมัยของกลุ่มศิลปินเมืองแปะ ครั้งที่ 8. บุรีรัมย์ : โรงพิมพ์วินัย.

กลุ่มศิลปินเมืองแปะ. (2561). สูจิบัตรนิทรรศการศิลปกรรมร่วมสมัยของกลุ่มศิลปินเมืองแปะ ครั้งที่ 9. บุรีรัมย์ : โรงพิมพ์วินัย.

กลุ่มศิลปินเมืองแปะ. (2567). สูจิบัตรนิทรรศการศิลปกรรมร่วมสมัยของกลุ่มศิลปินเมืองแปะ ครั้งที่ 12. บุรีรัมย์ : โรงพิมพ์วินัย.

ณัฐกานต์ บุญยืน ดวงใจ บุญโยง และพิชญา ศรีพรรณ์. (2568). อัตลักษณ์และความหลากหลายทางวัฒนธรรมในกระแสโลกาภิวัตน์. วารสารกว๊านพะเยา. 2(1) : 17-27. สืบค้นเมื่อ 17 กันยายน 2568. สืบค้นจาก https://so11.tci-thaijo.org/ index.php/jkp/issue/view/104/121.

ไทยรัฐออนไลน์. (2567). ส่งมอบโกลเด้นบอย 50 ปีถูกขโมยขายต่างชาติ. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/scoop/theissue/2787222.

รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง และศานติ ภักดีคำ. (2557). ศิลปะเขมร. กรุงเทพฯ : มติชน.

สมมาตร์ ผลเกิด. (2551). ประวัติศาสตร์และโบราณคดีบุรีรัมย์. บุรีรัมย์ : เทศบาลเมืองบุรีรัมย์.

สันติ เล็กสุขุม. (2557). ประวัติศาสตร์ศิลปะไทย. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ.

สำนักงานจังหวัดบุรีรัมย์. (2563). ข้อมูลพื้นฐานจังหวัดบุรีรัมย์. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2563. สืบค้นจาก http://www.buriram.go.th/downloads/ buriram-gen.pdf.

สุภัทรดิศ ดิศกุล. (2539). ศิลปะในประเทศไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Downloads

Published

2025-11-20

How to Cite

Thaichantararak, A. . . ., Pethsrisuk, A., & Pethsrisuk, J. . . (2025). Identity and Artistic in Buriram Province. Asian Journal of Traditional and Innovative Arts and Textiles, 4(3), 295–310. https://doi.org/10.14456/tiat.2025.20