The enlightenment of the Buddha
Main Article Content
Abstract
The enlightenment by himself of the Lord Buddha is the supreme dhamma phenomenon, the dhamma truth which is the natural law of the universe. that everyone and everything must be under this rule. Therefore, the dharma which had discovered by the Lord Buddha is timeless and cause Buddhism different from other religions and being the universal religion of the world. This is also a good sign of human independence to escape from round of rebirth. when the Lord Buddha showed those truths and he explained how to release from suffering. whom who aim to escape from suffering could hold and practice on the guidelines of the Lord Buddha and they could be able to release from all of suffering and achieve the enlightenment equally. The way to escape from that suffering, the Buddha had shown in many ways but the shortest way is to follow the noble eightfold paths which means the training in higher of morality mentality and wisdom. As long as humans continue to practice on the way of the Lord Buddha, then Buddhism will not deteriorate from this world.
Article Details
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
สุนทร ณ รังษี. (2543). พุทธปรัชญาจากพระไตรปิฎก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
เดือน คำดี. (2534). พุทธปรัชญา. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). มองวันวิสาขบูชา หยั่งถึงอารยธรรมโลก. สลค. สาร ฉบับที่ 5. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการรัฐมนตรี.
วันทนา เมืองจันทร์ และเต็มจิต จันทคา. (2548). การจัดการความรู้ที่ฝังลึกในตัวคน. วารสารสถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา. ปีที่ 22 ฉบับที่ 4.
สุเชาวน์ พลอยชุม, รศ. (2546). พุทธปรัชญาในสุตตันตปิฎก. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
____________. (2546). ความเชื่อความรู้ และความจริงในพุทธปรัชญา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Buddhism & Science. อิทัปปัจจยตา – ปฏิจจสมุปบาท. [ออนไลน์] สืบค้นจากhttps://web.facebook.com/Buddhism2Science/posts/522313314571573/?_rdc=1&_rdr