Spiritual Dimensions of Buddhist Pilgrimage and Their Role in Cultivating a Mindfulness Culture: A Case Study
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
In Pāli Literature from the Mahāparinibbāna Sutta, we come across abundant information on how Cārikā turned into DhammaCārikā, where emphasis on Pilgrimage developed on a larger scale from Kings, Emperors, Noblemen, laity, bhikkhus, and bhikkhunī who travelled to witness the footprints where the Buddha once walked and preached Dhamma to a larger gathering in his lifetime. This research presents case studies of prominent pilgrims who have revived the culture of Buddhist pilgrimage through mindful walking with awareness and developed a mindfulness culture, which has been ignored from a larger perspective, where no study has been conducted in such a manner. This study aims to show how important pilgrimage is for developing a mindfulness culture. Therefore, from this research, the untouched aspects of their ancient and modern pilgrim journeys will be connected through spiritual dimensions, and the role they played in cultivating a mindfulness culture will be examined through their primary resources from literature, epigraphical inscriptions, travelogues, archaeological reports, and revival work in developing these historical pilgrimage sites.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
Abu Inam. (1966). Sir Alexander Cunningham and the Beginnings of Indian Archaeology, Dacca.
Allen, Charles. (2008). The Buddha and Dr. Fuhrer, An Archaeological Scandal, London.
Allen, Charles. (2012). Ashoka, The Search for the Lost Emperor, London.
Beal, Samuel. (1981). The Life of Huien Tsiang, by Shaman Hwui Li, Delhi, 1986.- Si-Yu-Ki, Buddhist Records of the Western World, Delhi.
Cunningham, Alexander. (1892). Mahabodhi, or the Great Buddhist Temple under the Bodhi Tree at Buddha Gaya, London.
Dhammika, S. (1993). The Edicts of King Asoka, Kandy.
Dhammika, S. (1996). The Navel of the Earth: The History and Significance of Bodh Gaya, Singapore.
Dutt, Sukumar. (1962). Buddhist Monks and Monasteries in India, London.
Fogelin, Lars. (1965). Archaeology of Early Buddhism, Lanham: Lexington Books, 2006. Gosh, A. Nalanda, New Delhi.
Kory Goldberg and Michelle Decary. (2015). Along the Buddhist Path: The Meditator’s Companion to Sacred Sites in India and Nepal. New Age Books, New Delhi.
Lahiri, Latika. (1986). Chinese Monks in Delhi, India.
Law, Bimala Churn. (1954). Historical Geography of Ancient India, Paris.
Legge, James. (1965). A Record of Buddhist Kingdoms, Being an Account by the Chinese Monk Fa-Hien of His Travels in India and Ceylon (A.D. 399–414) in Search of the Buddhist Books of Discipline, New York.
Mitra, D. (1971). Buddhist Monuments in Calcutta.
Sangharakshita. (1964). Anagarika Dharmapala, A Biographical Sketch, Kandy.
Takakusu, J. (1966). A Record of the Buddhist Religion as Practiced in India and the Malay Archipelago AD 671-695 by I Tsing, Delhi.
Talim Meena. (2010). The Edicts of Asoka: A New Vision. New Delhi.
