การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำ โดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน รายวิชานาฏยประดิษฐ์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาศิลปะการแสดง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำ โดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน ตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 และเพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ทักษะความคิดสร้างสรรค์ เรื่อง การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ท่ารำโดยใช้เพลงพื้นบ้านอีสาน ก่อนเรียนและหลังเรียน (Pretest – Posttest) โดยมุ่งเน้นให้นักศึกษาเกิดความคิดริเริ่ม ความคิดคล่องแคล่ว ความคิดยืดหยุ่น และความคิดละเอียดลออ ตามแนวคิดความคิดสร้างสรรค์ของกิลฟอร์ด (Guilford) และทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง รูปแบบการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental Rescarch) โดยผู้วิจัยใช้แบบแผนการทดลองแบบศึกษากลุ่มเดียว (One Group Pretest – Posttest Design) ใช้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 12 คน ที่ได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือชุดกิจกรรม จำนวน 8 กิจกรรม พร้อมแบบทดสอบและแบบประเมินผลการประดิษฐ์ท่ารำ โดยระยะเวลาเก็บข้อมูลจำนวน 10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้น 20 ชั่วโมง โดยใช้สถิติในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ชุดกิจกรรมมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 และผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าชุดกิจกรรมที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาได้อย่างเป็นรูปธรรม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าชุดกิจกรรมที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ ในการส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการประยุกต์ใช้เพลงพื้นบ้านอีสานเพื่อประดิษฐ์ท่ารำ ซึ่งส่งผลให้ทักษะดังกล่าวของนักศึกษาเพิ่มขึ้นในระดับที่สูงขึ้นอย่างชัดเจน
Article Details
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ซึ่งความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน
เอกสารอ้างอิง
กุลรดา พุทธผล. (2563). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ผ่านการจัดการเรียนการสอนรูปแบบนาฏศิลป์สร้างสรรค์ (PIIACR). วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ, 4(1), 117-131.
ขวัญฤดี ตันตระบัณฑิตย์. (2561). การจัดการนวัตกรรมและความคิดสร้างสรรค์. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิ์ภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
ธวัชชัย ซ้ายศรี. (2565). สื่อการสอนรายวิชาหน้าพาทย์ นาฏยศัพท์ และภาษานาฏศิลป์ วิทยาลัยนาฏศิลป์พัทลุง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2567, จาก https://media.bpi.ac.th/admin/attach/w2/f20190315111723_9PyCn2UGHE.pdf.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2551). การพัฒนาการคิด. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ประพันธ์ศิริ.
วนิช สุธารัตน์. (2547). ความคิดและความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วีระ สุดสังข์. (2550). การคิดวิเคราะห์ คิดอย่างมีวิจารณญาณและคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วีรภัทร จินตะไล. (2560). การสร้างกิจกรรมนาฏศิลป์ พัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดตาลเอน (โศภนชนูปถัมภ์). วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2543). นาฏยศิลป์ปริทรรศน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุดมวดี วรรณกุล. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดเกมมิฟิเคชันเพื่อส่งเสริมทักษะการทำงานเป็นทีมในรายวิชาการศึกษาค้นคว้าและสร้างองค์ความรู้. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.